توبه

می خواهم قبل از ازدواج ، از گناهان گذشته توبه کنم، چگونه توبه کنم؟


سلام

به لطف خدا کم کم مقدمات ازدواج من داره فراهم میشه
و اگر مشکلی پیش نیاید، عید امسال دیگر نیازی نیست سبزه ها را به هم گره بزنم happy

اما مساله ای که ذهن منو درگیر کرده اینه که من قبل از ادواج ادم خوبی نبودم
البته اهل گناه کبیره نبودم :Esteghfar:

ولی خب برخی مواقع شاید ضرورتی نبوده که با همکلاسی های غیر همجنسم بگو بخند و شوخی کنم
یا با کسی وارد رابطه ای بشم که هیچ سرانجامی نداشته و

الان که می خواهم ازدواج کنم چگونه از این گناهان توبه کنم؟
آیا لازم هست که به همسرم چیزی بگم؟
و مهمتر از همه :
چیکار کنم تا دیگر گرفتار این گناهان نشوم؟ :Doaa:

از کارشناس محترم که به طور کامل به سوالات من پاسخ می دهند سپاسگزارم :nishkand:

توبه در قرآن

انجمن: 

سلام.
در آیه زیر :

[SPOILER]

«إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلى اللَّهِ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السوءَ بجَهَلَةٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِن قَرِیبٍ فَأُولَئک یَتُوب اللَّهُ عَلَیهِمْ وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکیما؛ ً پذیرش توبه از سوى خدا، تنها براى کسانى است که کار بدى را از روى جهالت انجام مى دهند و سپس به زودى توبه مى کنند ، خداوند توبه چنین اشخاصى را مى پذیرد و خدا دانا و حکیم است».

[/SPOILER]

برای قبولی توبه :
۱- کدام یک از انواع جهل مد نظر است ؟
۲- جاهل قاصر مد نظر است یا جاهل مقصر یا هر دو ؟

اثر معصیت

سلام
سخنی از آیت الله بهجت در جایی خواندم که سوالی درباره آن دارم. ایشان گفته اند:اگر جلوي خود را در ارتكاب معاصي نگيريم، حالمان به انكار و تكذيب و استهزا به آيات الهي، و يا به جايي مي رسد كه از رحمت خدا نااميد مي شويم! منبعش را هم [در محضر بهجت:۱/۱۹۳] نوشته بود.
سوالم اینه که عکس این مسئله هم درسته؟ یعنی اگر حالمون به این شکل نباشه، یعنی معصیت نکردیم؟

توبه کرده ام اما نمی دانم خداوند مرا بخشیده است یا نه؟

با سلام
بنده از سر جهالت و نادانی گناهی مرتکب شده ام بعد از مدتی از کرده ی خود پشیمان شدم. اما بعد از مدتی متوجه شدم که گناهم آشکار شده است و آبرویم در خطر است. به درگاه خدا توبه حقیقی نموده ام و همه ی مراحل توبه را قبول و انجام داده ام اما هنوز ترس از آبرو رفتن دارم. خیلی می ترسم و وحشت دارم شبها و روزها خواب و خوراک ندارم و این گناه شب و روز را بر من حرام کرده است و مدام به درگاه الهی عجز و لابه و تزرع می کنم و از او می خواهم که آبرویم را حفظ کند. اما بعد از گذشت 9 ماه باز هنوز آرام و قرار ندارم و نمیدانم که خداوند مرا بخشیده است یا نه؟ خیلی خودخوری می کنم و همیشه افسرده و نالانم. خواهش میکنم کمک نمایید و راهنماییم کنید که آیا توبه ی من پذیرفته می شود. البته توبه کردنم فقط از سر ترس از بی آبرویی نیست بلکه واقعا از گناه خود متنفرم. خواهش می کنم مرا راهنمایی نمایید و این بنده را نجات دهید.

پشیمان از گناهی که انجام دادم (سقط جنین)

سلام دیه سقطجنین۳۵ روزه ۴۰ دینار است؟
هر دینار شرعی برابر۴/۲۵گرم طلااست؟
با توجه به قیمتروز بازار اگر طلا هر کرم ۲۵۰ هزار تومن باشه حدود ۴۰ میلیون دیه باید داد؟
اگر این مبلع بین خواهر و برادر به طور مساوی تقسیم کنیم درسته؟
اگر مبلغ دیه نداریم میشود۶۰ تا روزه گرفت؟پدر باید بگیره یا مادر یا هردو اگهبهرضایتهردو بوده؟
اگر بااینمبلغ مثلا زمین بخریم برای خواهر و برادرش درسته؟
عذاب وجدان شدیدی دارم و اگرچه راضی نبودم اما همسرم گفت عقلی نیست ما الانبچه دتر بشیم و نمیتونیم به هر سه تابرسبم.دو بچه نوپا داریم با اختلاف دوسال.الان بچه دوم ما یکسال و نیمه خیلی ناارومه مدام جیغ میکشه و غذا درست نمیخوره.توجه ویژه میحواد.منم مدام باید برم مامدریت و نیمی از سال نیستم.پدر و مادرمون هم گفتند ما حمایت نمیکنیماز عهده ما خارجه.خلاصه من خام این توجیه ها شدم و تن به این کار دادمدرحالی که ادم مذهبی هستم و مقیدبه اصول شرعی.تازه حفظ قران شروع کرده بودم که فهمیدم باردارم.خیلی داغون ام.ابات قران که میخونم خجالت و شرم وجودم میگیره.حس میکنم منافقم.دیگه از عاقبت به خیری هم میترسم.چه راحت لطف خدا را نادیده گرفتم چه راحت من که دلبستهاطرافیان نبودم به خاطر حرفهای به ظاهر منطقی شون خودم انداختم تو اتش حسرت و غم.غم شکستم در معرکه عشق بازی با خدا.غم از دست دادن بچه ام به دست خودم.دستهای مهربان مادری ام تبدیل به دستان خونی قاتل شده است.کابوس میبینم.گاهی از صدای بچه ها میترسم.میترسم چند صباحی دیگه دیوونه بشم و زندگی ام از هم بپاشه.نگران بچه هام هستم که اگه من افسرده تر و مجنون بشم یه بلایی سرشون بیارم.ز خودم میترسم من یه قاتلم.گناه بزرگمن با چه عمل خوب بزرگی قابل پوشش است؟میترسماز عالم قبر و قیامتم.عالم ناشناخته ای که روحم از عمل های زشتم اگاه تر خواهد شد.چه عذابی در انتظار من است؟من که عاشق خدا بودم به عشق او رنج مادری روزه داری نماز اول وقت و..‌همه برایم اسان میشد به کجا رسیدم؟به شوره زار و مرداب تنهایی.من که تنهاترین بودم و خدا و قران با خود میخواستم به قبر ببرم تاتنها نباشم حالا با عذاب قتل و هزار جنایت دیگه وارد قبر میشوم.تنها.به امتن عصر توسل کردم ونماز حضرت میخونم.اما با شرم وامید بسیار کم.چه کار نیکی انقدر عظمت داره که این ننگ بپوشونه؟چه طوری به اعصابم مسلط بشم و بیشتر از این زندگی ام خراب نکنم؟هنوز بعد از گذشت سه ماه جنین به رحم من چسبیده و دفع نشده.با درد احساسش می کنم و میتزسم از جواب دادن به سوالاتش که چرا مخیط تمن اش به هم زدم و نگذاشتم بالنده شود.توروخدا کمک.میترسم به حد مرگ

چرا خداوند به شیطان فرصت توبه نمی دهد؟

ِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبرََ وَ كاَنَ مِنَ الْكَفِرِينَ(74)
قَالَ يَإِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَىَّ أَسْتَكْبرَْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِينَ(75)
قَالَ أَنَا خَيرٌْ مِّنْهُ خَلَقْتَنىِ مِن نَّارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِن طِينٍ(76)
قَالَ فَاخْرُجْ مِنهَْا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ(77)
وَ إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتىِ إِلىَ‏ يَوْمِ الدِّينِ(78)

باسلام

چرا خداوند به شیطان فرصت توبه نمیدهد ؟

تکلیف توبه ام چه میشود؟

سلام پسر 14 ساله ای هستم که یک ماه است توبه خود ارضایی کردم و خود ارضایی نکردم . شبی تنها در خانه با التم بازی کردم به طوری که یک درصد هم به فکر و قصد خودارضایی نبودم . بعد از پنج دقیقه به دستشویی رفتم و هنگام ادرار کردن مایعی بسیار شبیه به منی از بدنم خارج شد . من حتی دوستانم را که خودارضایی میکردند تشویق میکنم تا ان را ترک کنن . هنگام خارج شدن ان مایع هیچ حس لذت بخشی هم نداشتم . حکم من چیست ؟ تکلیف توبه ام چه میشود؟

نیاز به ازدواج در سن پایین

با سلام خدمت شما. ممنون از سایت بسیار خوبتون و تمام دست اندر کاران.

ببخشید متن یکم طولانیه. خواهش میکنم جوابمو بدین. من 15 ساله هستم. اول میخوام در رابطه با یه عادت بد که ولم نمیکنه صحبت کنم. من خودارضایی میکنم. و از اینکار به شدت ناراحت و افسردم و میدونم که کار به شدت اشتباهیه و حرام و گناه کبیرس. بارهای زیادی تصمیم به ترک گرفتم اما هربار با سهل‌انگاری به سمت اینکار رجوع کردم. هربار هم چنان پیشیمون میشم که انگار آسمون به زمبن اومده. راه‌های ترک بسیاری رو امتحان کردم و خیلی راه‌ها رو بلدم ولی چه فایده عالم بی عمل.

البته مسئله من اصلا این نیست. من دچار یه وسواس فکری هم شدم که به شدت اذیتم میکنه. به عنوان مثال نمیخوام نگاه حروم کنم ولی نگاه میکنم. در ضمن اگر گناهی انجام دادم هزار بار توبه میکنم. استمنا رو هم نمیخوام انجام بدم ولی متاسفانه... اما خب اینا دلایلی بر این کار قبیحم نیست. چون اختیار اینکار دست خودمه و نمیتونم گردن وسواسی که دارم بندازم ولی خب این وسواس داره منو میکشه. دیگه درستو از غلط تشخیص نمیدم و نمیدونم چه کارهایی گناهه و اگه یه نگاهم به جنس مخالف بیفته خیلی درگیر میشم. میدونم عجیبه ولی از تمام اجزای جنس مخالف تحریک میشم و جرات ندارم سرمو بالا بگیرم چون چشمم که به نامحرم بیفته به صورت ناخودآگاه درگیرش میشم. هر نگاهی که به نامحرم بندازم حرومه( رو حساب این مسئله). به همین خاطر سعی میکنم کلا سرمو پایین بندازم تا دچار نگاه‌های حرام نشم. حتی گاهی اوقات تلویزیون هم نگاه نمیکنم تا چشمم به نامحرم نیفته. خب راستش این وسواس منه. از این نگاه ها ناراحتم و روزی هزار بار توبه میکنم ولی باز متاسفانه توبه میشکنم. لطفا راه مقابله با این وسواسو بم بگین.

یه کار دیگه‌ای هم دارم. ببخشید طولانی میشه. طبق نظر مرجع تقلیدم ازدواج برام واجبه و باید به هرنحو ممکن ازدواج کنم و اگر شرایطم مساعد نیست منتظر شرایط مساعد نباشم. این درسته. من مطمئنم که به واسطه ازدواج خیلی از گناهانم ترک میشه. ازجمله همین استمنا. از نظر نگرش فکری هم فک میکنم بتونم از پس روابط زناشویی بر بیام ولی این کافی نیست. تو جامعه امروزی باید آدم شغل و مسکن و وسیله نقلیه داشته باشه و این برای من که 15 سال بیشتر ندارم یه جور شوخیه. ولی خب بااینحال استثنائاتی هم وجود داره. اینم بگم که من تو شهرستان زندگی میکنم. من شنیدم که افرادی با هم ازدواج کردن ولی مثلا دوبار در هفته همدیگرو ملاقات میکنن یا بیشتر و کمتر. سوالم از شما اینه که آیا شما انجمنی میشناسید که در این رابطه فعالیت کنه؟ انجمن‌هایی برای همسریابی هست اما هیچکدوم برای فرد 15 ساله فعالیت نمیکنن. اگه شما انجمنی میشناسین لطفا بم معرفی کنید. اگر هم نمیشناسید، راهی چیزی دارید بم بگید تا بتونم ازدواج کنم. اگر هم هیچکدوم نمیشه دعایی بگید برای ازدواج. و اگر هیچکدوم از اینا نمیشه راه مقابله با نفسمو بگید و بگید که چطور میشه این خواستمو سرکوب کنم. این ازدواج نکردنم لطمه بزرگی به زندگیم زده. هم گناه و هم درس نخوندن. لطفا کمکم کنید با تشکر.@};-

چگونه با تقوا شوم

سلام علیکم.
خدا را شکر من مدتی قبل به دینداری بسیار حریص بودم و قدم را مطالعه دینی و سایت های دینی و کلا مطالعه دینی می گذراندم.خدا امتحان های بزرگی از من گرفتن که در مهم ترین آن ها قبول شدم اما در آخرین امتحان قبول نشدم و از میدان دینداری خارج شدم.الان به حدی رسیدم که گناهانی می کنم که قبلا تعجب می کردم کسی آن ها را انجام دهد.

حالا چه کنم که دوباره به راه قبلی برگردم ؟
من پشیمان نشدم ولی می خواهم برگردم.

چگونه برگردم
با چه چیزی برگردم (چه چیزی با خود ببرم)
چگونه تا تقوا پیش بروم
لوازم این راه چیست
و هر نکته ای که آن را ضروری می دانید

لطفا ساده بگید.

کمک کنید در راه دین بمونم

سلام خسته نباشید...

من اسم این سایت رو چند سال پیش از دختردایی م شنیدم و فهمیدم مطالب خوبی داره بخاطر همین برای کمک ب اینجا اومدم... توی خانواده ی کاملا مذهبی و عالی هستم اما 24 سال کافر بودم... میگم کافر چون نه نمازی میخوندم نه روزه ای میگرفتم نه چیزی تازه کلی هم گناه میکردم... امیدوارم مسخره نکنید... اما ب صراحتا میگم تازه میخوام مسلمون بشم ..... از وقتی امسال همین یکی دو هفته رو میگم رفتم روضه ی امام حسین انگار ی چیزی رو دلم سنگینی میکنه!!! انگار فقط یکی منو میکشه ی راه دیگ و میگه ک تو این همه راهی ک این چند سال رفتی اشتباه بوده.... تازه متوجه شدم امام زمان اصلا ادم بدی نیست خیلی هو خوبه ...

میشه کمکم کنید!...میشه کمک کنید ک تو این راه بمونم.... باید از کجا شروع کنم؟ اصن باید چیکار کنم؟ ب نظرتون دیر نشده؟ ممکنه منه روسیاه برگردم؟ احساس گیجی میکنم خیلی زیاد.. اما فقط اینو میدونم دلم نمیخواد سال دیگه یا اصن ماه دیگه ک باز میرم روضه ی امام حسین اینقد شرمنده باشم...