توسل

نظر ائمه علیهم السلام با توجه به اتفاق اخیر (ویروس کرونا) در مورد امید بستن به غیر خدا چیست؟

انجمن: 

سلام،

 

الف)

امیرالمومنین علیه السلام فرمودند:
تنها به خداوند سبحان دل ببند، که او می فرماید: به عزّت و جلال خودم سوگند که امید هر کس را که به غیر من امید بندد به نومیدی می کشانم.
بحار الانوار: 12/95/94

یک مثالش عاشقی!

 

ب)

امام رضا علیه السلام:
هرکس به غیر از خدا به کسی دل ببندد و طلب اجابت کند خداوند او را نا امید میکند و حسرت حاجتش را بر دلش خواهد گذاشت، تنها امیدتان به خدای متعال و بخشنده باشد، اگه تنها امیدت برای اجابت حاجتت خداست بلند بگو الهی به امید تو...

متاسفانه منبع ندارد! ممکن است در کتب روایی نباشد نمیدانم!

 

ج)

هرگاه برای شما پیشآمد سختی روی داد از ما کمک و یاری بجویید. 
امام رضا (علیه السلام) منبع ندارد

امام رضا علیه السلام:
هرگاه برای شما پیشامد سختی روی داد به وسیله ما اهل بیت از خدا یاری بجویید.
مستدرک،ج5،ص228

این هم مشابه اولیست ولی منبع دارد

 

د)

قسمتی از حدیث طولانی از امام رضا علیه السلام:
اما دومین دلیل غرق گشتن فرعون این بود که در آستانه غرق شدن، به حضرت موسی علیه السلام استغاثه کرد و از او کمک خواست، نه از پروردگار موسی علیه السلام و ... به عزتم قسم اگر فقط یکبار مرا صدا میکرد، او را از غرق شدن نجات میدادم.
علل شرایع،ج1ص213،باب53

همچنین حدیثی درباره حضرت ابراهیم علیه السلام که او حاجت خود را از فرشته وحی نمی خواد و از خدا می خواهم.

 

ه)

پیامبرم اکرم صلی الله علیه و آله:
همه ی حاجت های خود را از خدا بخواهید. حتی اگر بند کفشتان پاره شد، آن را از خدا بخواهید.
بحارالانوار، ج90، ص295

 

شاید توسل و یا به اینگونه که بگویم بحق محمد یا بحق علی و ... این ها جدا باشند!

 

این روز ها که بحث روز ویروس شوم کروناست، شاید دین و ائمه زیر سوال قرار گرفته اند! ضمن احادیث درباب توسل اگر بفرمایید ممنون میشوم این حدیث ها آیا منافاتی با احادیث دیگر ندارند؟

هم چنین در یکی از کتاب های صحیح ، اگر اشتباه نکنم صحیح بخاری آمده که هر کس بمیرد و در آن حال خدا را بخواند سهمش آتش خواهد بود!

البته حدیثی مانند که می گوید بر شما با فاطمه! و ...

شاید سوالی تکراری باشد اما معمولا این شبهات را مذاهب دیگر مانند وهابیون مطرح می کنند اما تفاوت سوال من اینجاست که بنده احادیث شیعه را فرستادم!

اگر پاسخ بدهید ممنون می شوم،

با تشکر

نتیجه نگرفتن از توسل به اولیای الهی

ظاهراخدابرای اولیا ومعصومین که واسطه های کرامات الهی هستندوبندگان ارزشی قائل نیست گاه می شودیک معصوم یایک عارف الهی واسطه خیراست اماچراخدابه خاطراین بنده فیض ورحمت خودرادریغ می کندیامگرخیروصلاح معصوم جداازصلاح خدااست

توضیح درباره معنای توسل

انجمن: 

به نام خدا

با سلام خدمت شما

بنده دو رویکرد در باره با توسل را مطرح می کنم و از کارشناسان محترم خواهش دارم راهنمایی کنند :

1- کمک خواستن از غیر خدا درصورتی که شما مستقل از خدا برای آنها قدرت دخل و تصرف قائل نباشید هیچ اشکالی ندارد . و حتی اگر بر فرض محال فردی که از او درخواست استغاثه میشود ( مثل ائمه اطهار (ع) ) هم قادر بر

انجام خواسته شخص نباشد هیچ اشکال ندارد و مانند این است که شما در زندگی روزمره از شخصی در خواست کمک کنید و ان شخص توان آن کار را نداشته باشد .

2- هنگامیکه خداوند فرموده است که جز من کس دیگری را نخوانید دیگر هیچ جایی برای دخالت عقل نیست و عقل مستقلا نمیتواند در این امور وارد شود. برای مثال عقل مستقلا نمیتواند بفهمد که روزه و نماز واجب است و ....... .

پس هنگامی که خداوند فرموده است که جز من کس دیگر را نخوانید ما هم باید اطاعت کنیم.

به نظر بنده شماره اول صحیح است اما با این حال در خواست راهنمایی بیشتر دارم.

ترک عادات

انجمن: 

با عرض سلام خدمت شما کارشناس گرامی
برای ترک عادت نسبت به رذایل اخلاقی چه راهکارهایی را پیشنهاد می کنید زیرا عموما راهکارهای ترک رذایل گفته می شود اما آنچه باعث عدم موفقیت ترک رذایل است عاداتی است که نسبت به انجامشان پیدا کرده ایم. برای ترک این عادات چه پیشنهادی دارید؟

شبهه ای در مورد توسل: امام مهربان تر از خدا !

انجمن: 

سلام.
وقت دوستان بخیر. گل

از اونجایی‌که قبلاً هم سؤالاتم رو در این انجمن می‌پرسیدم و به جواب می‌رسیدم، گفتم دوباره مزاحم اساتید محترم بشم.
مدتی هست که درباره‌ی موضوع توسل به ائمه ذهنم درگیر شده.

در جهت صحه گذاشتن بر این قضیه، معمولاً دلایل زیر عنوان می‌شه:
- خدا حاجات و خواسته‌های ما رو به برکت وجود ائمه (و توسل به ایشان) برآورده می‌کنه.
- گناهان ما یکی از دلایل برآورده نشدن حاجات هستند و چون ائمه در پیشگاه خدا دارای احترام ویژه‌ای هستند، به‌همین دلیل سبب جریان فیض می‌شوند.

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

نمی‌دونم چرا با خوندن این دلایل دلم راضی نمی‌شه.
انگار یا باید دلایل بیشتری در این مورد بهم گفته بشه یا اینکه همین دلایل از منظر دیگه‌ای بهم توضیح داده بشه!
نمی‌گم اهل توسل نیستم، چرا، ساکن مشهدم، حرم زیاد می‌رم و تا حالا خیلی زیاد به امام رضا (ع) متوسل شدم.
اما هنوزم که هنوزه عمق مطلب رو نمی‌گیرم گویا!

زمانی که بابت خواسته‌ام مثلاً به امام رضا توسل می‌کنم، احساس می‌کنم ایشون رو مهربون‌تر از خدا فرض کردم و گویا با یک خدای عصبانی طرف هستم و باید حتماً کسی رو جلوی خودم داشته باشم تا ریش‌سفیدی کنه و کارم راه بیافته.
احساس می‌کنم یک غریبه‌ی تمام‌عیار با خدای خودم هستم و حرفام فقط وقتی به درگاهش می‌رسه که امضای ضمانت کسی پای اون برگه باشه.

- وقتی من خواسته‌ای از خدا دارم، آخه چه کسی نزدیک‌تر از خدا به من؟
- وقتی خدا در تمام صفاتش مطلق هست، چه احتیاجی به واسطه‌ای بین خودش و بنده‌اش؟
- مگر نه‌اینکه خدا از رگ گردن به من نزدیک‌تره و صلاحم رو بیشتر از هر کسی می‌دونه، پس چرا به‌وسیله‌ی توسل، امیدوار به این باشم که چیزی که به صلاحم نبوده، به این‌وسیله نصیبم بشه؟

کلاً وقتی به واسطه کردن کسی بین خودم و خدا فکر می‌کنم، به‌شدت احساس تنهایی می‌کنم و انگار کیلومترها فاصله دارم از خدایی که از رگ گردن به من نزدیک‌تره.

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

ممنون می‌شم راهنماییم کنید تا بفهمم دارم کجا رو به بیراهه می‌رم. گل

رد ادعای تاثیر توسل و دعا در دوران غیبت

انجمن: 

همه در کتب دوران مدرسه خوندیم که یک فرضیه برای اثبات نیاز به آزمایش داره و این آزمایش باید حتما تحت یک شرایط خاصی باشه
مثلا شخصی فکر میکرد غذا تبدیل به موش میشه. ولی وقتی غذا رو داخل قفس قرار داد فهمید که اون موشها از جای دیگری میومدن . یعنی آزمایشش بخاطر این خطا داشته که شرایط آزمایش رو محیا نکرده بوده.

1- مبلغان مذهبی ادعا دارن که توسل و دعا در دوران غیبت ولی معصوم هم اجابت میشه. درحالی که استجابت اینها استثنا هستند و یا حداقل قاعده نیست و عمومیت نداره.
وقتی کسی ادعا میکنه که تمام توپها سفید هستند فقط کافی هست که شما یک توپ آبی پیدا کنی تا کل نظریه از نظر علمی «باطل» اعلام شود! بهش میگن مثال نقض
وقتی ادعا میکنید که دعا در دوران غیبت مستجاب میشود کافیست که یک مثال نقض پیدا بشه.

2- البته فکر اینجاش رو هم کردید. چندین و چند روایت هست که میگه دعا آداب و شرایطی داره. از این مسئله میگذرم که هیچ وقت آداب رو با شرایط جدا نمیکنید و حتی کسی که شرایط رو فراهم کرده به غلط چند آداب رو بهش متذکر میشید و ادعا میکنید که اینها هم جز شرطها هستند (تهمت نیست ، دیدم که میگم). نمیخوام اینجا محکمه راه بندازم بنابر این میگذرم
ولی فقط یک جواب ساده داره: فراهم کردن اون همه امکانات و اقتضائات و شرایط در کنار هم تقریبا فقط کار معصومین هست. من یکی از ساده ترینش رو مثال میزنم ، مرتب گفته میشه گناهان مانع استجابت دعا هستند درحالی که شماهیچکس رو سراغ ندارید که گناه نکرده باشه ! بنابر این بنده هم فوق تخصص و کارشناس کلام و عقاید هستم و هرکس دعاش اجابت نشد میتونم چشم بسته بگم گناه ! گناه !... و بقیه شرایط و آداب رو خودتون قس علی هذا...

3- از دیگر توجیهات عدم اجابت دعا این هست که به مصلحت نبوده ! درحالی که من کسی رو میشناسم که بخاطر مشکل شدید کاری و مالی و اضطراری که داشت متوسل میشد (تقریبا هر روز) به امام رضا تا اینکه زندگیش از هم پاشید و به دین و خدا و همه بدبین شد و رفت غرق در گناه شد و منم نتونستم براش کاری بکنم و نتونستم دیگه سرش شیره بمالم ! او با حقیقت مواجه شده بود و کار به جایی رسید که گفت اساسا گنبد و حرم امام رضا رو که میبینم کلا حالم بد میشه و بدم میاد و...
واقعا قربون این مصلحت والا برم ! البته خودم چندین و چند مورد تجربه کردم ولی چون کار خودم رو گیر خرافاتی مثل توسل و دعا نینداختم خیلی نظرم رو تغییر نداد چون من با واقعیت کنار اومده بودم

4- زمانهای قدیم برای خدای رود نیل انسانهای زیبا رو قربانی میکردند و دختران زیبا رو براش مینداختن داخل رود تا خروشان نشه . و وقتی آروم میشد میگفتند خدای نیل راضی شد... حکایت دعاها و توسلات امروز مردم هم همین هستش. مهمترین دلیل بر اتفاقی بودن اینها همین تصادفی بودن و غیرقابل پیش بینی بودن و غیر قاعده مند بودن هست.
همه ی ما حکایت مردی رو شنیدیم که به دعا فرزندی خواست و وقتی بچه دار شد بعدا بچه شرابخوار و عربده کش شد و آبروش رو برد و... اینم از مصلحت دعا !

5- گیر انداختن مردم در توسل و دعا این عاقبت رو داره که در سرزمین کفار همه با تلاش به همه جا میرسن ولی اینجا با انشاالله و ماشاالله به هیچ جا نمیرسیم.
در پاسخ این قضیه مدام گفته میشه که دعا باید همراه تلاش باشه ! واقعا خسته نباشید. اولا کسی که بصورت عادی میتونه کاری رو انجام بده معمولا اصلا به فکرش نمیرسه که بخواد برای هر کاری دعا و توسل کنه! کسی که دعا میکنه یعنی نتونسته کار رو خودش حل کنه. ثانیا اگر ما تلاش کنیم کفار هم تلاش کنند و هردو به نتیجه برسیم پس نقش دعا چیه این وسط؟ مگه اونا با تلاش نرسیدند؟

6- در ادامه توجیهات خنده دار اینطور بیان میشه که دعا مشکلات غیبی و احتمالی رو رفع میکنه ! اینم در هیچ آزمایشی اثبات نشده. یک سند معتبر یا یک آزمایش ثبت شده نشون بدید که دو گروه انسان بصورت تصادفی انتخاب کرده باشن و کار یکسانی رو شروع کنند. ولی یک گروه دعا و توسل کرده و دیگری نکنند. ببینیم تفاوتی میکنه یا نه؟ اینجا سر پل خر بگیری هستش که مبلغان دعا و تنبلی تا قیامت سراغش نخواهند رفت.

7- بعضی ها میگن دعا اگر اجابت نشه عوض در آخرت به اندازش ثواب میدن. خب این درست ، ولی اصلا تونستید به این سوال جواب بدید که علت عدم اجابت چی بود؟ اصلا سوال سر این نیست که بجاش چی میدن ! اینم چون شنیده بودم گفتم جواب بدم.

در پایان تاکید میکنم که در دوران غیبت همانطور که از راهنماییهای معصوم محروم هستیم از اجابت دعا توسط معصوم هم محروم هستیم. مواردی که اسمش اجابت دعا گذاشته میشه دقیقا اتفاقی هستش. مثلا علم پزشکی هنوز اونقدر پیشرفت نکرده که بتونه بعضیها رو درمان کنه بعد میان دعا میکنند میبینن خوب شد. چرا هیچ پرونده ای از هزاران و میلیون ها شخصی که توسل و دعا کردن و بیچاره شدند و کسی رو از دست دادند و درمان نشدند و... تشکیل نمیشه؟ اینها اتفاقی داروها و درمانها اثر میکنه خوب میشن و البته اکثرشون خوب نمیشن.

مورد بعدی که چنین مبلغانی توجه ندارن اینه که دارن اعتقادات مردم رو ضعیف میکنند. مثلا شخصی که خداوند روبه آبروی 14 معصوم قسم داد و بارها و بارها هر روز دعا کرد ولی نتیجه نگرفت طبق استدلال شما باید نتیجه بگیره که آبروی معصومین نزد خداوند ارزشی ندارد یا خداوند نمیشنود یا اساسا دعایی اجابت نمیشود یا... ؟

توسل و صدمه اعتقادی

انجمن: 

با سلام

آیا اعتقاد به اینکه امامان معصوم در ممات خود هم گره گشا و پاسخگو به اهل دنیا هستند..در گذر زمان و مواجه شدن با در بسته و عدم پاسخگویی موجب سست شدن اعتقادات نمیگردد؟؟!
آیا نباید به این نتیجه رسید که کرامت امامان در زمان ممات خیلی بیشتر ساخته و پرداخته دشمنان بوده و این به دین مردم آسیب میزند؟
بنده واقعا از این بابت ضربه خوردم
مخصوصا از این حرف که وقتی پاسخ نمیگیریم میگویند عنایت شده حواست نیست!

منتظر پاسخ شما هستم

چرا برخلاف اصول، ما به پیامبر، امام و فقهاء و روات حدیث دسترسی کافی نداریم؟!

سلام به همه دوستان. وقت همگی بخیر.
1- من بخاطر یک مشکلی که داشتم، توسل کردم به اهل بیت (ع) و پس از مدتها، جواب نگرفتم. خیلی دلخور و دلشکسته شدم. لذا از روی ناراحتی، عبادات مستحبی خود اعم از رفتن به مسجد، نماز جماعت، نماز جمعه، و... را کنار گذاشتم تا زمانیکه جواب درست و قانع‌کننده‌ای از جانب اهل بیت (ع) دریافت کنم.

2- در دوران ما نه پیامبری و نه امام معصومی را درک نکرده‌ایم. از فقهای دوران غیبت امام زمان (عج) هم در حد مورد نیاز بی‌بهره‌ایم. چرا که نمی‌توانیم به ولی فقیه خود دسترسی کافی داشته باشیم و نمی‌دانیم مشکلات روحی و عقیدتی خود را به کجا انعکاس داده و جواب قانع‌کننده‌ای دریافت کنیم؟

3- ما چه گناهی کرده‌ایم که نه به پیامبر و نه به امام معصومی دسترسی نداریم و همچنین کمک مورد کفایتی از فقهاء شیعه نمی‌توانیم دریافت کنیم! درحالیکه انواع و اقسام بندگان خدا اعم از کافر و مؤمن براحتی به پیامبران و ائمه معصوم (ع) دسترسی داشته و سوالات خود را براحتی بیان کرده و جواب می‌گرفتند، ولی ما آنقدر باید توسل و گریه و زاری کنیم، التماس کنیم و بسیاری از اعمال را انجام دهیم تا شاید از سوی معصومین (ع) توجهی به ماها بشود!! نه جوابی می‌شنویم، نه خواب آنها را می‌بینیم، نه الهامی به قلوب ما می‌شود، نه پاسخگویی می‌یابیم! پس چگونه انتظار است که از لحاظ روحی و معنوی اقناع شویم و دلمان خوش باشد که داریم راه هدایت را می‌پیماییم؟
لذا این شبهه‌های فراوانی در مغزهایمان نهفته که باعث بسیاری از انحرافات در جامعه می‌گردد.

نهایت اینکه: تا جوابی از معصومین (ع) درخصوص جواب سوالاتم، به هر صورتی که باشد، دریافت نکنم، از اهل بیت (ع) دلخور هستم و اعمالم را بخوبی انجام نمی‌دهم و مقصر همه این مسائل را اول، پیامبر (ص)، دوم، ائمه معصومین (ع) و سوم، فقهاء شیعه و روات حدیثنا می‌دانم.
منتظر جواب می‌مانم.

والسلام علی من اتبع الهدی

***** محبوب ترین کار در محضر دوست *****

انجمن: 

توسّل یعنی کسی را در پیشگاه خداوند شفیع قرار دادن، البته آدمی می‏تواند و مجاز است که مستقیماً از خداوند حاجت خود را بخواهد، ولی اگر بتواند در این مسیر دعای دیگران- به خصوص مقرّبان درگاه الهی را نیز همراه خود سازد، احتمال تأثیر فزون‏تری در کار خواهد بود. ولی اگر خداوند به طور کلی فراموش گردد و تنها وسایط دیده شوند، بدیهی است که این امر با آموزه‏های دینی و قرآنی سازگاری ندارد.
توسل به اولیای الهی موجب شرک نیست؛ ‌زیرا کسانی که توسل به اولیای الهی پیدا می‌کنند، هیچ گونه استقلالی برای ایشان قائل نمی‌شوند .
فرق توسل به ائمه (ع) و معبودهای ساختگی آن است که: توسل جویندگان به معبودها آنها را عوامل مستقل و تصمیم گیرنده در عرض خداوند به حساب می‏آورند و این شرک است. ولی به اعتقاد ما نقش ائمه و انبیا (ع) و اولیای الهی شفاعت اذنی است. یعنی آنان با اذن خدا و طبق خواست او به مدد مددجویان می‏شتابند. چنین دیدگاهی هرگز مستلزم شرک نیست. زیرا اراده ائمه (ع) را در طول اراده خدا و مجرای همان قرار می‏دهد، نه مستقل از آن. از توضیح فوق اشتباه وهابیون که شیعه را در این زمینه متهم به شرک می‏کنند ،به خوبی روشن می‏شود.
به دلائل ذیل به اولیای الهی متوسل می‌شویم:
اولاً: خداوند در قرآن فرموده است: «وَ اِبْتَغُوا إِلَیهِ اَلْوَسِیلَةَ ؛به سوی خداوند وسیله برگیرید»،(1). این وسیله می‏تواند اعمال صالح باشد و می‏تواند شخص صالح و وجیهی باشد. زیرا انسان آلوده و گنهکار چون از ساحت قرب الهی دور است، با توسل به محبوبین درگاه خدا تضمین بهتری برای درخواست خود می‏یابد. در قرآن نیز آیاتی در مورد توسل به اولیا آمده است. فرزندان یعقوب هنگام پشیمانی از گناه خود گفتند: «یا أَبانَا اِسْتَغْفِرْ لَنا؛ ای پدر ! برای ما طلب آمرزش نما»،(2) در آیه دیگر می‏فرماید: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اَللَّهَ وَ اِسْتَغْفَرَ لَهُمُ اَلرَّسُولُ لَوَجَدُوا اَللَّهَ تَوَّاباً رَحِیماً ؛اگر به هنگام ستم برخویش نزد تو آیند "ای پیامبر" و استغفار کرده و تو نیز برای آنان استغفار کنی ،خدا را توبه پذیر و مهربان خواهند یافت»،(3).
دوم: خداوند عنایت دارد که در مراحل گوناگون و به راه های مختلف انسان‏ها به افراد برگزیده و الگوهای راستین توجه یابند تا از این طریق راهی به سوی تربیت درست بیابند و توسل یکی از همان راه‏هاست.
بنا براین متوسلان، با معرفت بر این اسباب‌ها و وسائل، نه اصالتی قائلند و نه استقلالی، بلکه وسیله ای می‌اندیشند که خدای سبب ساز آن‌ها را مجرای فیض و طریق رحمت خود قرار داده و
مومنان را بر آن امر نموده است.
پی‏نوشت‏‌ها:
1. مائده(5) آیه 25.
2. یوسف (12) آیه 97.
3. نساء (4) آیه 64.

رفتار حضرت ابراهیم در حال سقوط در آتش

انجمن: 

با سلام
در رابطه با داستان حضرت ابراهیم علیه السلام میخوانیم:
روز موعود فرا رسيد و ابراهيم با كمال بردبارى و صبر انقلابى، در كنار شعله‏هاى آتش قرار گرفت جالب اينكه هر يك از نيروهاى ملكوتى خداوند براى كمك به ابراهيم نزد او رفتند ولى ابراهيم از آنها كمك نخواست. به هر حال، مزدوران نمرود ابراهيم را در ميان منجنيق گذاشتند و منجنيق را به كار انداختند و چند لحظه‏اى بيشتر نمانده بود كه او را به ميان درياى آتش پرتاب كنند، در اين لحظه پرخطر، جبرئيل بزرگترين فرشته مقرب خدا خود را به ابراهيم رساند و گفت:
آيا تو نيازى به من دارى تا برآورم؟ ابراهيم با كمال قاطعيت گفت: به تو نيازى ندارم،
جبرئيل گفت:
پس حاجت خود را از خدا بخواه ابراهيم گفت: آگاهى خدا به حال من مرا بى‏نياز از سخن گفتن مى‏كند.
حال دو سوال در مورد دو جمله قرمز رنگ به ذهن می رسد
1- به تو نیازی ندارم ، آیا رد توسل به غیر خداست در نزد موحدان واقعی؟
2- آگاهى خدا به حال من مرا بى‏نياز از سخن گفتن مى‏كند آیا رد دعا در نزد افراد خالص و کسانی است که به مقام رضا رسیده اند؟
خلاصه این رفتار حضرت ابراهیم را چطور می توان با تعلیمات اسلامی مبنی بر توسل و دعا توضیح داد ( توجیه نه)
با تشکر