آیا عروج ملائکه با مقام ثابت آنان سازگار است؟

تب‌های اولیه

4 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
آیا عروج ملائکه با مقام ثابت آنان سازگار است؟

سلام علیکم

آنچه در مورد فرشتگان گفته شده بیانگر کمال و درجه ای ثابت است که قابل افزایش نیست.

اما در این آیه سخن از عروج است که عروج بیانگر استمرار کمال است.

(تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ).

لطفا با توجه به این تفسیر دقیق این آیه به این سوال پاسخ فرمایید.

متشکرم.

لطفا این سوال را به کارشناسی که به مباحث عرفان و قرآن آشناست ارجاع دهید.

ممنون

با نام و یاد دوست

 

 

 

 

 

 

کارشناس بحث: استاد میقات

 

با سلام و درود

«تَعْرُجُ‏ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ في‏ يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسينَ أَلْفَ سَنَة»

فرشتگان و روح [فرشته مقرّب خداوند] به سوى او عروج مى ‏كنند در آن روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است‏.(معارج: 70/ 4)

 

«عَرَجَ» از نظر لغوی به معنای صعود و بالا رفتن است.(مفردات ألفاظ القرآن، ص 557؛ قاموس قرآن، ج ‏4، ص 313)

 

بیان تفسیری

مسلما منظور از «عروج فرشتگان» عروج جسمانى نيست، بلكه عروج روحانى است، يعنى آن ها به مقام قرب خدا مى ‏شتابند، و در آن روز كه روز قيامت است آماده گرفتن فرمان، و اجراى آن مى ‏باشند.(تفسير نمونه، ج ‏25، ص 16)

منظور از عروج ملائكه و روح به سوى خدا در آن روز، رجوع آن ها است به سوى خداى تعالى در هنگامى كه همه عالم به سوى او بر مى ‏گردند، چون روز قيامت روزى است كه اسباب و وسائط از بين مى ‏رود و روابط بين آن ها و بين مسبباتشان مرتفع مى ‏گردد و ملائكه، كه وسائط موكل بر امور عالم و حوادث هستى‏ اند، هنگامى كه سببيت بين اسباب و مسببات قطع گردد و آن را خداوند زايل گرداند و همه به سوى او برگردند، آن ها نيز بر مى‏ گردند و به معارج خود عروج مى‏ كنند.(ترجمه تفسير الميزان، ج ‏20، ص 8 )

 

نکته:

«عروج» لزوما به معنای تکامل و ارتقاء درجه نیست، بلکه می تواند صرفا ناظر باشد به بازگشت و بالا رفتن، یعنی ملائکه به جایگاهشان در نزد خداوند متعال، باز می گردند.

به بیان دیگر؛ این آیه شریفه، لزوما نمی خواهد عروج همراه با تکامل را بیان فرماید، بلکه می تواند صرفا ناظر باشد به عروج و صعود ملائکه از عالم دینا به جایگاه خودشان.

 

بنابر این؛

این آیه می فرماید ملائکه، عامل و موکل از طرف خداوند هستند در تدبیر و امور این عالم دنیا، و وقتی قیامت شود و کار دنیا تمام شده، مأموریت آن ها نیز این جا تمام شده و به طرف خداوند متعال و جایگاه خود باز می گردند.

لذا بین این آیه و بین تکامل نداشتن ملائکه، منافاتی دیده نمی شود.

 

 

«عروج» لزوما به معنای تکامل و ارتقاء درجه نیست، بلکه می تواند صرفا ناظر باشد به بازگشت و بالا رفتن، یعنی ملائکه به جایگاهشان در نزد خداوند متعال، باز می گردند.

به بیان دیگر؛ این آیه شریفه، لزوما نمی خواهد عروج همراه با تکامل را بیان فرماید، بلکه می تواند صرفا ناظر باشد به عروج و صعود ملائکه از عالم دینا به جایگاه خودشان.

سلام علیکم

با تشکر از جنابعالی

این سخن شما در واقع نوعی تجسیم گرایی است. یعنی رجوع به خدا به معنای رجوع به مکان مادی است. پناه بر خدا.

سخن دوم جنابعالی نیز صحیح نمی باشد. این آیه شامل حال ملائکه است بدون وصف خاص. ملائک در آن روز رجوع به پروردگار می نمایند. این چه ربطی به عروج از عالم دنیاست؟ مگر ملائکه در عالم دنیا به سر می برند که از جلوه ملکی به ملکوتی پر کشند؟

؟؟؟