جمع بندی من خودم پدر هستم اما از این همه حق دادن به والدین راضی نیستم

تب‌های اولیه

95 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

رهگذر آسمان;663776 نوشت:
خب بدبختی همینه که هرکاریم بکنی
ته تهش از نظر والدین گرامی
بچه های مردم خیلیییییییییییییییییی بهترن
اصلا موندم این بچه های مردم دقیقا کین؟؟؟
چون الحمدلله هیچکس که از بچه خودش راضی نیست
:khaneh:

حرف منم همینه

استاد مشکور عزیز من فرمایش شما رو متوجه شدم. در واقع ترکیبی از حق الله و حق الناسه. درست
اما حرف من با اون بخ هایی هست که خلاف دستور خداوند نیست

شاید با مثال بهتر بتونم منظورم رو برسونم
استاد گرامی ، ناراحتی من از اینه که اونقدر از حقوق والدین گفته میشه و برش تاکید میشه (و برعکسش حقوق فرزندان چندان جدی گرفته نمیشه) که مثلاً والدین به خودشون حق میدن که در بحث ازدواج یا حتی انتخاب رشتهء تحصیلی!! یا حتی در نوع غذایی که بچه میخواد بخوره!!! نظر بدن و اگر بچه غیر از این عمل کرد زمین و زمان میگن که این بچه حرمت پدر و مادرش رو نگه نداشته

لطفاً دقت بفرمایید منظور بنده مواردی که والدین دلیل عاقلانه دارند نیست. مثلاً میگن فلانی شخص مناسبی برای ازدواج نیست یا فلان غذا حرامه ، نه منظورم اینها نیست. منظورم اونجاست که دختر یا پسر میگن چرا نباید با این ازدواج کنم؟ والدین جواب میدن چون من میگم!!!

به دلیل دقت بفرمایید:
چون من پدرتم!!!!!! (یا چون من مادرتم)

یعنی صرف اینکه والدین هستن حق تصمیم گیری دارن

خب خدا گفته هر کاری که خلاف رضای خدا نباشه دستور دادنش از طرف والدین مشکلی نداره ، ازدواج و لباس و غذا و رشتهء تحصیلی هم که کاری خلاف رضای خدا نیست
بنابر این این بچه هیچ حقی نداره!

این رو لطفاً توضیح بفرمایید تا مطلب بعدی رو عرض کنم

Reza-D;663748 نوشت:
اولاً نکاتی که شما نوشتید خیلیش شبیه به هم بود و در واقع یکی بودند. مثلاً:
تلاش برای تربیت صحیح - آموزش قرآن (آموزش قرآن بخشی از تربیت صحیحه و اینها دو حق نیستند)
تأمین نیازهای مادی و جسمانی آنها - کمک به امر ازدواج بموقع و مناسب فرزندان (ازدواج هم بخشی از نیازهای فرزنده)
آموزش رفتارها و روحیات صحیح اخلاقی - تلاش برای تربیت صحیح - انتخاب مربیان سلیم الفکر و العقیده (همش در یک دسته هستن)

سلام مجدد:Gol:

از منظر کلی سخن شما صحیح است، می توان همه این حقوق را ذیل یک عنوان کلی در قالب وظیفه (تربیت صحیح فرزندان) دسته بندی کرد اما منافاتی ندارد تا از منظر جزئی همه آن مصادیق را بطور جزئی و جداگانه برشمرد.

Reza-D;663748 نوشت:
ثانیاً برخی از این حقوق ، همونطور که گفتم رفتار طبیعی یک مسلمانه که منتش رو سر بچه گذاشتن
حق چیزیه که برای یک فرد بطور خاص تعریف میشه ، نه تکلیفی که مسلمان بطور عمومی داره. مثلاً نیکی به پدر و مادر جدای از نیکی به سایر مسلمانان هست و خیلی بالاتره. اما دادن روزی حلال به فرزند رو نمیشه حق فرزند به حساب آورد چون فرزند هم که نباشه ، این حکم (کسب روزی حلال) سر جای خودشه. پس این در واقع یک وظیفهء عمومی برای والدینه و نه یک حق برای فرزند!

عنوان رفتار طبیعی یک مسلمان هم منافاتی با بیان حقوق و یا تکالیف از طرف شارع مقدس ندارد، چنانکه بسیاری از وظایف و تکالیف و حقوقی که انسان نسبت به خود، دیگران و خداوند دارد بصورت طبیعی از انسان خودشناخته انتظار می رود اما در عین حال، شارع مقدس برای تعیین تکلیف و روشن شدن مدار سیر کمالی انسان در قالب برنامه های متعالی دین از طریق پیامبران الهی تشریع می کند تا ضمن اتمام حجت، راه هرگونه عذر و بهانه ای را مسدود نماید.

ضمن آنکه شما حق و تکلیف را از هم منفک ساخته اید در حالیکه این دو از هم قابل تفکیک نیست و یکنوع رابطه و تعامل دوسویه بین آنها برقرار است، بعبارتی چنانکه واجدیت حق، تکلیف آور است، واجدیت تکلیف نیز، حق را در پی خواهد داشت. فلذا حقوقی که خداوند برای والدین و فرزندان تشریع نموده، برای ایشان تکلیف و وظیفه ایجاد می کند و عدم توجه به حق و تکلیف از سوی هر کسی چه والدین و چه فرزندان، مستلزم مسئولیت و پاسخگویی بوده، در صورت توجه و اهتمام نسبت به حق و تکلیف مستوجب پاداش و عدم توجه و اهتمام، عقوبت را در پی دارد.

موفق باشید ...:Gol:

الدین القیم;663811 نوشت:
سلام
جلب رضايت والدين ونيز اطاعت از والدين در همه جا واجب نيست. البته بسيار خوب و پسنديده است و بهتر است که انسان در تمام کار ها رضايت آن هارا تحصيل کند. ولي اذيت و آزار والدين حرام است. و در جايي که اطاعت نکردن از والدين موجب آزار والدين شود اطاعتشان لازم و واجب مي گردد. مگر اين که اطاعتشان باعث ترک واجب يا فعل حرام باشد مثلا خداي نکرده بگويند نماز نخوان، وشراب بخور,در اين صورت اطاعت شان حرام است
سلام به شما
پست شماره 12 رو بخونید سؤال من هم همینه که برخی کارها هست که ذاتاً حرام نیست اما نیازه که خود فرد تصمیم بگیره. در اینها چی؟ در اینها به چه دلیل باید به حرف والدین گوش کرد؟ پست رو مطالعه بفرمایید سؤالم رو کامل متوجه میشید دوست عزیز

مشکور;663816 نوشت:
عنوان رفتار طبیعی یک مسلمان هم منافاتی با بیان حقوق و یا تکالیف از طرف شارع مقدس ندارد، چنانکه بسیاری از وظایف و تکالیف و حقوقی که انسان نسبت به خود، دیگران و خداوند دارد بصورت طبیعی از انسان خودشناخته انتظار می رود اما در عین حال، شارع مقدس برای تعیین تکلیف و روشن شدن مدار سیر کمالی انسان در قالب برنامه های متعالی دین از طریق پیامبران الهی تشریع می کند تا ضمن اتمام حجت، راه هرگونه عذر و بهانه ای را مسدود نماید. ضمن آنکه شما حق و تکلیف را از هم منفک ساخته اید
بله درست میفرمایید. اما حرف من اینه که احکام مربوط به حقوق والدین مختص اونهاست. یعنی با تکالیف عمومی فرق داره ، خیلی سطحش بالاتره که البته باید هم باشه. من منکر این نیستم. اما میگم حقوق فرزندان هم باید خیلی متفاوت باشه از اونچه که باید بطور معمول نسبت به تمام مسلمانان انجام میدیم. البته تو بحث عذا و این چیزا بله ، فرزندان حقوقشون مخصوصه ، اما تو بحث کرامت و حفظ شخصیت ، من ندیدم حقوقی متفاوت از اونچه که عموم مسلمین دارن برای فرزند تعریف بشه. یعنی حرمت فرزند برای والدین همونقدر ارزش داره که حرمت نونوایی سر کوچه


لایرا;663803 نوشت:
تو دعوا هم که حلوا نمیدن خوب ادمو وقتی بهش توهین بشه یا تحقیرش کنن لال که نیست جواب میده انوقت ما بریم جهنم؟
اصلاً خیلی اوقات لازمهء یک صحبت اینه که به شکل خاصی مطرح بشه که چندان آروم هم نیست

یاد یه فیلم طنز افتادم که توی فیلم هیولا میاد برای طرف ، اون وقت طرف بجای اینکه (طبق خالت طبیعی هر انسانی) جیغ بزنه و فرار کنه ، خیلی خونسرد گفت: وای وای. چقدر ترسناک است. خدایا من الان ترسیده ام :Gig:

نوع جواب دادنی هم که از فرزندان نسبت به والدین انتظار میره یه چیزی تو همین مایه هاست
مثلاً پدره کمربند رو در میاره تا دختر 12 ساله رو کتک بزنه (مثل پلنگ داره حمله میکنه)

اون وقت دین میگه تو این شرایط دختر باید بگه:
آه ای پدر محبوبم ، از چه عصبانی هستی؟ بیا تا منطقی با هم گفتگو کنیم!!!!

و اگر غیر این باشه و حتی یک اف بگه = با کله تو جهنم!

انصافاً همچین دستوری عجیب نیست؟!

آقا رضا این پست بالایی ات خیلی باحال بود بسی خندیدم!:khaneh:
ولی واقعا همینه برای منم همین ناراحتکننده است که چرا پدر و مادر حق دارنبیابا هر لحنی به آدم حرف بزنن تندی کنن فحش بدن و ما اگه کوچکترین ناراحتی به خودمون راه بدیم گناهی است بزرگ

Reza-D;663823 نوشت:
پست شماره 12 رو بخونید سؤال من هم همینه که برخی کارها هست که ذاتاً حرام نیست اما نیازه که خود فرد تصمیم بگیره. در اینها چی؟ در اینها به چه دلیل باید به حرف والدین گوش کرد؟

سلام
قرار بر اطاعت در تمام امور از والدین نیست به فتوای امام خامنه ای دقت کنید:
مخالفت با والدين
س: آيا مخالفت با سليقه پدر و مادر در کارها حرام است؟
ج) اگر منظور مخالفت با سليقه پدر و مادر در كار مربوط به خودشان است، شما حق دخالت نداريد [HL]ولى اگر مخالفت با سليقه آنان در رابطه با كارهاى خود شماست، صرف مخالفت حرام نيست لكن ايذاى والدين حرام است. [/HL]
http://www.leader.ir/tree/index.php?catid=49

یعنی مخالفت با پدر و مادر حرام نیست اما نباید با این مخالفت باعث اذیت پدر و مادر شوید مثلا پدر و مادر به شما می گویید اینکار را انجام بده شما با تندی که باعث اذیت آنها شود حق ندارید بگویید انجام نمی دهم بلکه می توانید سکوت کنید و یا تایید کنید اما بعدا انجام ندهید در واقع شما نباید باعث آزار و اذیت آنها شوید به هر نحوی اما ملزم به اجرا نیستید.

mehrant;663830 نوشت:
چرا پدر و مادر[HL] حق دارند[/HL] با هر لحنی به آدم حرف بزنن تندی کنن فحش بدن و ما اگه کوچکترین ناراحتی به خودمون راه بدیم گناهی است بزرگ

سلام
پدر و مادر حق ندارند با تندی و فحش با فرزندانشان صحبت کنند بلکه در روایات داریم که فرزندان خود را اکرام کنید اما اگر پدر و مادر خلاف اخلاق صحبت کنند شما حق ندارید با آنها رفتار متقابل داشته باشید و این فقط مربوط به پدر و مادر نیست.
مثلا شرعا بنده حق ندارم به شما توهین کنم اما اگر توهین کنم جوازی برای شما نیست که شما هم به بنده توهین کنید و شما نباید از نظر دینی توهین کنید و اگر توهین کنید در آخرت هر دوی ما مجازات می شویم،قضیه پدر و مادر هم همینطور است.
این قانون کلی مربوط به روابط بین تمام انسان هاست و در مورد پدر و مادر هم جاری است که
ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ ﴿المؤمنون: ٩٦﴾
بدی را به بهترین راه و روش دفع کن (و پاسخ بدی را به نیکی ده)! ما به آنچه توصیف می‌کنند آگاهتریم!

الدین القیم;663835 نوشت:
یعنی مخالفت با پدر و مادر حرام نیست اما نباید با این مخالفت باعث اذیت پدر و مادر شوید مثلا پدر و مادر به شما می گویید اینکار را انجام بده شما با تندی که باعث اذیت آنها شود حق ندارید بگویید انجام نمی دهم بلکه می توانید سکوت کنید و یا تایید کنید اما بعدا انجام ندهید در واقع شما نباید باعث آزار و اذیت آنها شوید به هر نحوی اما ملزم به اجرا نیستید
خب مشکل همینجاست که والدین کلاً ناراحت میشن! اگر قرار بود ناراحت نشن اصلاً مخالفت نمیکردن

مثلاً من میخوام رشتهء ادبیات انتخاب کنم ، مادرم میگه نخیر! باید ریاضی رو انتخاب کنی!
البته برای این اجبار دلیل بسیااااااار قانع کننده ای هم داره. اینکه:
مگه بچهء من چیش از پسر اقدس خانم کمتره که مثل بشکه میمونه ولی داره ریاضی میخونه؟!

خب حالا شما چجوری میخواین مخالفت کنید و مادرتون هم ناراحت نشه؟


الدین القیم;663838 نوشت:
مثلا شرعا بنده حق ندارم به شما توهین کنم اما اگر توهین کنم جوازی برای شما نیست که شما هم به بنده توهین کنید و شما نباید از نظر دینی توهین کنید و اگر توهین کنید در آخرت هر دوی ما مجازات می شویم،قضیه پدر و مادر هم همینطور است
یک کلام ، یک آیه ، یک روایت ، یک سخنرانی برای من بیارید که گفته باشه:
پدر و مادر! اگر فرزند به شما بی احترامی کرد شما حق ندارید رفتار متقابل داشته باشید

الدین القیم;663838 نوشت:
در روایات داریم که فرزندان خود را اکرام کنید
ابتدای تاپیک عرض کردم که توصیه کافی نیست. باید قانون سلبی یا ایجابی باشه
مثلاً همین مورد که فرمودید ، خب بعدش؟ اگر اکرام نکنن چی میشه؟
همونطوری که به فرزند میگه اگر احترام نذاری با کله میندازیمت تو جهنم ، چرا اینجا همین حرف به والدین گفته نمیشه که اگر اکرام نکنید با کله میندازیمتون تو جهنم؟! نخیر عمراً بگن ، فقط همون قسمت اول رو بصورت توصیه میگن که اگر وقت کردید به فرزندتون احترام بذارید ، حالا نذاشتید هم خیلی مهم نیست!

[="2"]

Reza-D;663840 نوشت:
خب حالا شما چجوری میخواین مخالفت کنید و مادرتون هم ناراحت نشه؟
سلام با احترام .(چون خدا گفته احترام بزارید و نگفته کامل برده پدر و مادر باشید) خب بهشون توضیح میدم خوبی های رشته دلخواهمو. میگم که دل من اینو میخوات شما مادر عزیزم چیزی رو میخوای که دلم نمیخوات؟ مگه منو دوست ندارید؟ و باهاش حرف میزنم و خلاصه کاری میکنم که راضی بشه من رشته دلخواهمو برم.[/]

روح سبز;663844 نوشت:
سلامبا احترام .(چون خدا گفته احترام بزارید و نگفته کامل برده پدر و مادر باشید) خب بهشون توضیح میدم خوبی های رشته دلخواهمو. میگم که دل من اینو میخوات شما مادر عزیزم چیزی رو میخوای که دلم نمیخوات؟ با باهاش حرف میزنم و خلاصه کاری میکنم که راضی بشه من رشته دلخواهمو برم
اگر تمام والدین منطقی باشن بله. فرض شما اینه که تمام پدر و مادرها میان و خیلی منطقی به فرزندشون میگن: پسرم (یا دخترم) به نظر من فلان رشته رو انتخاب کنی خوبه ، نظر خودت چیه؟

نه عزیز اینطوری نیست. بعضی از پدر و مادرها اصلاً منطقی نیستن و تنها راه رسیدن به خواسته برای فرزندان اینه که یکم داد و بیداد راه بندازن

موضوع قفل شده است