موسیقی؛ آری یا خیر؟

تب‌های اولیه

74 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
موسیقی؛ آری یا خیر؟

[="Teal"][=&quot]با سلام و عرض ادب
[/]

[=&quot]مدتیه این موضوع فکرم رو درگیر کرده که آیا گوش کردن به موسیقی تأثیری در استجابت دعا داره و یکی از موانع استجابت محسوب میشه یا خیر؟[/]

[=&quot]( منظورم از موسیقی، موزیک های بدون کلام و پاپ هست که بیشتر از تلویزیون پخش میشه نه موسیقی غنایی)
[/]

[=&quot]جاهای مختلف زیاد خوندم که مثلا نوشته بچه مذهبی ها به جای اینکه آهنگای جور و واجور گوش کنند، فقط مداحی گوش میکنند و ...
[/]

[=&quot]اما من دیدم کسی که فرد مقیدی هست در حد همون انجام واجبات و ترک محرمات و فقط موسیقی غمگین گوش میکنه و مثلا یاد گذشتش و خاطره هاش یا حالا هرچیزی میفته.

حالا این شخص در مقایسه با کسی که اتفاقا ایشون هم فرد مقیدی هست اما فقط و فقط مداحی گوش میکنه تفاوت صفر تا صد درصدی نداره چون شخص دوم درسته که فقط مداحی گوش میکنه اما همش به یاد خدا و امام حسین علیه السلام و...نیست و مثل همون شخص اول در گذشتش غرق میشه.[/]

[=&quot]
پس اگه اینجا موسیقی مانع استجابت بشه مداحی هم همون نقش رو داره! [/]

[=&quot]درسته یا خیر؟[/][=&quot][/][/]

با نام و یاد دوست





کارشناس بحث: استاد هادی

با سلام و عرض ادب و تقدیر از پرسش زیبایتان

فرق است بین موسیقی و مداحی؛ مداحی اگر غنا نباشد هیچ مرجع تقلیدی نگفته حرام یا مکروه است بلکه مدح اهلبیت گفتن و گوش فرا دادن بدان، مورد سفارش اهلبیت علیهم السلام است. اما موسیقی و استفاده از ابزار و آلات موسیقی مورد اختلاف بین مراجع تقلید می باشد برخی از مراجع تقلید هر نوع موسیقی و استفاده از ابزار و آلات آن را حرام دانسته اند، برخی دیگر آن را به دو قسم حرام و مکروه تقسیم کردند و برخی هم به سه قسم حرام و مکروه و مباح تقسیم فرمودند.
منتهی هیچ مرجع تقلیدی گوش فرا دادن به موسیقی را سفارش نکرده و مستحب ندانسته؛ بلکه برعکس بسیاری از علمای اخلاق و دانشمندان علوم اسلامی گوش فرا دادن به موسیقی (حتی غیرحرام) را نهی کرده اند. ( توجه: دقت شود نهی در این جا نهی ارشادی است)
بنابراین با موسیقی نمی توان معرفت پیدا کرد و به تبع آن به یاد خدا بود. چرا که خوش بینانه ترین نگاه به موسیقی از دیدگاه مراجع تقلید اباحه ی آن است و صد البته اعمال مباح رجحان شرعی ندارند. اگر موسیقی فایده ای برای معرفت افزایی داشت یقینا مستحب می شد در حالی که احدی به استحباب موسیقی فتوا نداده است.
اما مدح اهلبیت علیهم السلام و گوش فرا دادن به آن رجحان دارد چون مورد سفارش خود اهل بیت علیهم السلام است و اگر همراه با توجّه«به مضامین آن» و قربه الی الله به مداحی گوش فرا بدهد یقینا بر روح و روان انسان تأثیر مثبتی خواهد گذارد.
اما اینکه چرا فرد مورد نظر با آن فردی که موسیقی گوش می کند تفاوتی از نظر معرفت ندارد شاید بدین علت باشد که گوش دادن آن یا از روی عادت است، یا مداحی های بی محتوا و غیر معقول گوش می دهد و یا توجهی به مضامین اش ندارد.
چنانکه نماز خواندن اگر از روی عادت باشد، اگر با حضور قلب نباشد و ... معرفت زا نیست و انسان را از گناه باز نمی دارد و صرفا سبب اسقاط تکلیف می شود، مداحی هم همین طور است.
مطلب آخر این است که:
موسیقی اگر از نوع حرام باشد و غنا باشد موجب عدم استجابت دعا می شود اما اگر از نوع مباح آن باشد دلیلی بر این مطلب نداریم.
به روایت زیر دقت کنید:
«بیت الغناء لا تومن فیه الفجیعه و لا تجاب فیه الدعوة و لا یدخله الملک» خانه‏ای که در آن غنا خوانده می‏شود، از بلای ناگهانی ایمن نیست و دعا در آن مستجاب نمی‏شود و فرشتگان داخل آن نمی‏گردند. (وسایل الشیعه، ج 17، ص 303)

[="Teal"]

هادی;901405 نوشت:
ا سلام و عرض ادب و تقدیر از پرسش زیبایتان

فرق است بین موسیقی و مداحی؛ مداحی اگر غنا نباشد هیچ مرجع تقلیدی نگفته حرام یا مکروه است بلکه مدح اهلبیت گفتن و گوش فرا دادن بدان، مورد سفارش اهلبیت علیهم السلام است. اما موسیقی و استفاده از ابزار و آلات موسیقی مورد اختلاف بین مراجع تقلید می باشد برخی از مراجع تقلید هر نوع موسیقی و استفاده از ابزار و آلات آن را حرام دانسته اند، برخی دیگر آن را به دو قسم حرام و مکروه تقسیم کردند و برخی هم به سه قسم حرام و مکروه و مباح تقسیم فرمودند.
منتهی هیچ مرجع تقلیدی گوش فرا دادن به موسیقی را سفارش نکرده و مستحب ندانسته؛ بلکه برعکس بسیاری از علمای اخلاق و دانشمندان علوم اسلامی گوش فرا دادن به موسیقی (حتی غیرحرام) را نهی کرده اند. ( توجه: دقت شود نهی در این جا نهی ارشادی است)
بنابراین با موسیقی نمی توان معرفت پیدا کرد و به تبع آن به یاد خدا بود. چرا که خوش بینانه ترین نگاه به موسیقی از دیدگاه مراجع تقلید اباحه ی آن است و صد البته اعمال مباح رجحان شرعی ندارند. اگر موسیقی فایده ای برای معرفت افزایی داشت یقینا مستحب می شد در حالی که احدی به استحباب موسیقی فتوا نداده است.
اما مدح اهلبیت علیهم السلام و گوش فرا دادن به آن رجحان دارد چون مورد سفارش خود اهل بیت علیهم السلام است و اگر همراه با توجّه«به مضامین آن» و قربه الی الله به مداحی گوش فرا بدهد یقینا بر روح و روان انسان تأثیر مثبتی خواهد گذارد.
اما اینکه چرا فرد مورد نظر با آن فردی که موسیقی گوش می کند تفاوتی از نظر معرفت ندارد شاید بدین علت باشد که گوش دادن آن یا از روی عادت است، یا مداحی های بی محتوا و غیر معقول گوش می دهد و یا توجهی به مضامین اش ندارد.
چنانکه نماز خواندن اگر از روی عادت باشد، اگر با حضور قلب نباشد و ... معرفت زا نیست و انسان را از گناه باز نمی دارد و صرفا سبب اسقاط تکلیف می شود، مداحی هم همین طور است.
مطلب آخر این است که:
موسیقی اگر از نوع حرام باشد و غنا باشد موجب عدم استجابت دعا می شود اما اگر از نوع مباح آن باشد دلیلی بر این مطلب نداریم.
به روایت زیر دقت کنید:
«بیت الغناء لا تومن فیه الفجیعه و لا تجاب فیه الدعوة و لا یدخله الملک» خانه‏ای که در آن غنا خوانده می‏شود، از بلای ناگهانی ایمن نیست و دعا در آن مستجاب نمی‏شود و فرشتگان داخل آن نمی‏گردند. (وسایل الشیعه، ج 17، ص 303)


با سلام و عرض ادب و احترام خدمت شما استاد بزرگوار و تشکر از پاسخ جامع و کاملی که ارائه دادید.[/]

سلام
جسارتا یعنی هر نوع موسیقی دارای اشکال شرعی است !
البته منظورم از موسیقی مباح است !
ن محرک مفسده و یا باعث حرکات موزون فرد بشود !

با سلام و احترام

این تاپیک نکات جالبی در این مورد دارد:
http://www.askdin.com/showthread.php?t=38668

نظر من اینه که:

هرررررررکاری اثر وضعی داره تو زندگی و روحیات ما...
هرکاری که میکنیم اثر داره حتی بر کل کائنات...بر آینده خودمون .و....
حتی به اندازه یک پلک زدن هم بر کل کائنات اثر داره
خب
حالا موسیقی ها...
اولا که شما مطمئنی خواننده آدم خوبی است؟
مفهوم خوبی رو میگه؟
اینا خواهی نخواهی اثر میذاره

+کلا چیزی که بهمون نکته مثبتی اضافه نمیکنه چه فایده؟!
البته خودمم قبول دارم این حرفم شعاری بود:d
اما حرف خوبی بودhappy

+شما رو یاد خدا میندازه؟

سلام
در جنگ نرم و رزمگاه نبردههای انتزاعی موسیقی شمشیری است .که در کشا کش حق و باطل قلیل
برکف حق است !
وکثیر بر کف باطل !!!!!!!
پ.ن
...........

[="Teal"]

آرزوی وصال313;907795 نوشت:
+شما رو یاد خدا میندازه؟

بزرگوار بنده که عرض کردم، قطعا یه سری از موسیقی ها (منظورم غنا نیست) ما رو یاد خدا نمیندازن به عنوان مثال ما رو یاد خاطرات گذشتمون میندازن اما به نظر شما آیا مداحی ها همیشه ما رو یاد خدا میندازن؟
بنده قصد جسارت ندارم اما مگه همه ی کسانی که مداحی میکنند روی پیشونیشون نوشته آدم های خوبی هستند؟!
و اگه آدم خوبی نباشند اثرگذاری نداره؟

آرمین...;907798 نوشت:
در جنگ نرم و رزمگاه نبردههای انتزاعی موسیقی شمشیری است

بله خیلی از موسیقی های بدون کلام اثرگذاری زیادی در ساخت کلیپ یا...برای استفاده در انجام کارهای فرهنگی دارند.[/]

آرمین...;907735 نوشت:
سلام
جسارتا یعنی هر نوع موسیقی دارای اشکال شرعی است !
البته منظورم از موسیقی مباح است !
ن محرک مفسده و یا باعث حرکات موزون فرد بشود !


با سلام و عرض ادب
همان طور که در پست اول هم عرض کردم فتوای مراجع تقلید در این مورد متفاوت است، اکثر مراجع موسیقی را به حرام و مباح تقسیم می کنند. موسیقی حرام که مفسده انگیز باشد در این مورد حرفی نیست اما موسیقی مباح به نظر اکثر مراجع تقلید جایز است.
سخن در این است که هیچ مرجعی نفرمود موسیقی مستحب است، بنابراین موسیقی از منظر شرع مقدس هیچ رجحانی ندارد.

هادی;901405 نوشت:
با سلام و عرض ادب و تقدیر از پرسش زیبایتان

فرق است بین موسیقی و مداحی؛ مداحی اگر غنا نباشد هیچ مرجع تقلیدی نگفته حرام یا مکروه است بلکه مدح اهلبیت گفتن و گوش فرا دادن بدان، مورد سفارش اهلبیت علیهم السلام است. اما موسیقی و استفاده از ابزار و آلات موسیقی مورد اختلاف بین مراجع تقلید می باشد برخی از مراجع تقلید هر نوع موسیقی و استفاده از ابزار و آلات آن را حرام دانسته اند، برخی دیگر آن را به دو قسم حرام و مکروه تقسیم کردند و برخی هم به سه قسم حرام و مکروه و مباح تقسیم فرمودند.
منتهی هیچ مرجع تقلیدی گوش فرا دادن به موسیقی را سفارش نکرده و مستحب ندانسته؛ بلکه برعکس بسیاری از علمای اخلاق و دانشمندان علوم اسلامی گوش فرا دادن به موسیقی (حتی غیرحرام) را نهی کرده اند. ( توجه: دقت شود نهی در این جا نهی ارشادی است)
بنابراین با موسیقی نمی توان معرفت پیدا کرد و به تبع آن به یاد خدا بود. چرا که خوش بینانه ترین نگاه به موسیقی از دیدگاه مراجع تقلید اباحه ی آن است و صد البته اعمال مباح رجحان شرعی ندارند. اگر موسیقی فایده ای برای معرفت افزایی داشت یقینا مستحب می شد در حالی که احدی به استحباب موسیقی فتوا نداده است.
اما مدح اهلبیت علیهم السلام و گوش فرا دادن به آن رجحان دارد چون مورد سفارش خود اهل بیت علیهم السلام است و اگر همراه با توجّه«به مضامین آن» و قربه الی الله به مداحی گوش فرا بدهد یقینا بر روح و روان انسان تأثیر مثبتی خواهد گذارد.
اما اینکه چرا فرد مورد نظر با آن فردی که موسیقی گوش می کند تفاوتی از نظر معرفت ندارد شاید بدین علت باشد که گوش دادن آن یا از روی عادت است، یا مداحی های بی محتوا و غیر معقول گوش می دهد و یا توجهی به مضامین اش ندارد.
چنانکه نماز خواندن اگر از روی عادت باشد، اگر با حضور قلب نباشد و ... معرفت زا نیست و انسان را از گناه باز نمی دارد و صرفا سبب اسقاط تکلیف می شود، مداحی هم همین طور است.
مطلب آخر این است که:
موسیقی اگر از نوع حرام باشد و غنا باشد موجب عدم استجابت دعا می شود اما اگر از نوع مباح آن باشد دلیلی بر این مطلب نداریم.
به روایت زیر دقت کنید:
«بیت الغناء لا تومن فیه الفجیعه و لا تجاب فیه الدعوة و لا یدخله الملک» خانه‏ای که در آن غنا خوانده می‏شود، از بلای ناگهانی ایمن نیست و دعا در آن مستجاب نمی‏شود و فرشتگان داخل آن نمی‏گردند. (وسایل الشیعه، ج 17، ص 303)


اینطور که متوجه شدم،موسیقی لزوما صدایی هست که از آلات موسیقی خارج میشه
فرقش چیه که یک نغمه با آلات موسیقی نواخته بشه یا با دهان، یا خود کلام انسان آهنگین باشه (مثل آواز و... حتی قرائت قرآن) که اولی رو هیچ مرجعی خوش نمیداره اما دومی شرایط داره؟
موضوع قفل شده است