جمع بندی توصیه برای استخدام ؛ آری یا خیر؟ (بررسی اخلاقی)

تب‌های اولیه

7 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
توصیه برای استخدام ؛ آری یا خیر؟ (بررسی اخلاقی)

با سلام و احترام
بنده یک سوالی داشتم منتهی این سوال دو جنبه فقهی و اخلاقی داره ممنون میشم اگر کارشناس مربوط به هر دو بخش پاسخ بدن

من سه ماهی هست که بیکار شدم و برای پیدا کردن کار هم تلاش کردم منتهی یک مقداری شرایط اقتصادی کشور نامناسب هست و شغل با حقوق مناسب نتونستم پیدا کنم.
در این مدت از طرف خانواده و آشنایان به من فشار میارن که با کمک دوستان و آشنایانی که داریم برای من کار مناسبی پیدا کنند. منتهی من تا الان مقاومت کردم و نخواستم که پارتی بازی بشه و حق کسی ضایع بشه.

چند روز پیش یکی از آشنایان با من یک بحث جدی کرد که آره این کار اسمش توصیه هست و ربطی به رابطه و باند بازی و پارتی بازیو این چیز ها نداره:-w
من یکم به شک افتادم و به خودم گفتم شاید دارم بی جهت خودم رو دچار مشکل میکنم:-/
اما حرف اینها چی هست دو مدله:
میگن ما میسپاریم به چند نفر از افرادی که مثلا در یک شرکت خصوصی کار میکنند. اگر نیرو لازم داشتند خب به جای آگهی دادن برای استخدام من رو که میشناسن و نیروی متعهد و متخصصی هستم استخدام میکنند البته بعد از مصاحبه طبیعتا
نوع دوم این هست که در یک مرکز دولتی مثل دانشگاه یا وزارت خونه آشنایی هست که میتونه این کار رو بکنه خوب همینطور که میدونید استخدام در مراکز دولتی تقریبا یک حالت هفت خوان رستم داره
ولی این آشنای ما منو معرفی میکنه و احتمالا موقع مصاحبه هم چون سپرده منو قبول میکنند
از نظر من هر دو این روش ها نوعی استفاده از رابطه هست( هرچند من در کار خودم متخصص هستم و کارم رو بلدم همینطور متعهد و مسئولیت پذیرم) اما خب به این فکر میکنم کسی مشابه شرایط من به خاطر نداشتن آشنا بیکار میمونه و من تقریبا به راحتی میرم سر کار
ممنون میشم درستی یا نادرستی این مسئله رو برای بنده از منظر اخلاقی پاسخ بدین

 

سوال از جنبه فقهی در تاپیک :

توصیه برای استخدام ؛ آری یا خیر؟ (بررسی فقهی)

پاسخگویی شده است

ممنونم

با نام و یاد دوست

 

 

 

 

کارشناس بحث: استاد بدیع

با سلام و احترام
بنده یک سوالی داشتم منتهی این سوال دو جنبه فقهی و اخلاقی داره ممنون میشم اگر کارشناس مربوط به هر دو بخش پاسخ بدن

 

من سه ماهی هست که بیکار شدم و برای پیدا کردن کار هم تلاش کردم منتهی یک مقداری شرایط اقتصادی کشور نامناسب هست و شغل با حقوق مناسب نتونستم پیدا کنم.
در این مدت از طرف خانواده و آشنایان به من فشار میارن که با کمک دوستان و آشنایانی که داریم برای من کار مناسبی پیدا کنند. منتهی من تا الان مقاومت کردم و نخواستم که پارتی بازی بشه و حق کسی ضایع بشه.

 

چند روز پیش یکی از آشنایان با من یک بحث جدی کرد که آره این کار اسمش توصیه هست و ربطی به رابطه و باند بازی و پارتی بازیو این چیز ها نداره:-w
من یکم به شک افتادم و به خودم گفتم شاید دارم بی جهت خودم رو دچار مشکل میکنم:-/
اما حرف اینها چی هست دو مدله:
میگن ما میسپاریم به چند نفر از افرادی که مثلا در یک شرکت خصوصی کار میکنند. اگر نیرو لازم داشتند خب به جای آگهی دادن برای استخدام من رو که میشناسن و نیروی متعهد و متخصصی هستم استخدام میکنند البته بعد از مصاحبه طبیعتا
نوع دوم این هست که در یک مرکز دولتی مثل دانشگاه یا وزارت خونه آشنایی هست که میتونه این کار رو بکنه خوب همینطور که میدونید استخدام در مراکز دولتی تقریبا یک حالت هفت خوان رستم داره
ولی این آشنای ما منو معرفی میکنه و احتمالا موقع مصاحبه هم چون سپرده منو قبول میکنند
از نظر من هر دو این روش ها نوعی استفاده از رابطه هست( هرچند من در کار خودم متخصص هستم و کارم رو بلدم همینطور متعهد و مسئولیت پذیرم) اما خب به این فکر میکنم کسی مشابه شرایط من به خاطر نداشتن آشنا بیکار میمونه و من تقریبا به راحتی میرم سر کار
ممنون میشم درستی یا نادرستی این مسئله رو برای بنده از منظر اخلاقی پاسخ بدین

 

با سلام و احترام خدمت شما همراه گرامی

استخدام از طریق رابطه و توصیه مصادیق و موارد مختلفی پیدا میکند که طبیعتا قضاوت اخلاقی در مورد هر یک متفاوت است.

شرکت خصوصی و یا ارگان دولتی: گاهی مالک یک شرکت خصوصی و یا صاحب یک مجموعه اقتصادی تصمیم می گیرد به خاطر برخی از ملاحظات و روابط، فردی را به صورت مستقیم در مجموعه خود به کار بگیرد. اگر همه مالکیت آن مجموعه از آن او باشد و یا از طرف سایر سهام داران چنین اجازه ای را داشته باشد کار او و حقوق فردی که استخدام میشود بدون اشکال خواهد بود.

اما مناصب در ادارات و مراکز دولتی نوعی حق عمومی و بیت المال است و همه افراد در برابر آن موقعیت یکسانی دارند که این مناصب می بایست بر اساس شایستگی توزیع شود. 

معرفی برای استخدام و یا دستور استخدام: گاهی رابطه باعث قرار گرفتن اسم فرد جز لیست معرفی شوندگان به مصاحبه میشود و از اینجا به بعد او و همه افراد دیگری که برای مصاحبه دعوت میشوند شرایط یکسانی دارند. در این فرض معرفی تنها باعث میشود فرد امکان قرار گرفتن در گردونه رقابت برای تصدی صندلی مورد نظر را پیدا کند. بنابراین در این معرفی اشکالی وجود ندارد.

اما گاهی رابطه فراتر از معرفی عمل میکند و فرد را بعد از مصاحبه در عرض قبولی های مصاحبه و یا حتی مقدم بر آنها قرار میدهد. این نوع از رابطه بازی باعث تضییع حقوق دیگران میشود و از نظر اخلاقی مردود است.

رابطه ذاتی و یا اکتسابی: برخی از روابط خارج از محدوده کار و به نوعی ذاتی و ثابت است. مثل رابطه خویشاوندی که زمینه برای ورود یک فرد را به یک مجموعه اقتصادی فراهم میکند بدون اینکه حضور او خصوصیت و مزیتی داشته باشد. اما نوع دیگری از روابط وجود دارد که اکتسابی است و در حوزه تخصص مربوطه ایجاد میشود. به عنوان نمونه فردی که تخصص و توان حضور در یک مجموعه را دارد با ایجاد رابطه با مسئولین آن مجموعه اعتماد و نظر آنها را به خود جلب میکند و زمینه برای استخدام خود را فراهم میکند.

در نوع اول افرادی که استخدام نشده اند میتوانند اعتراض کنند که رابطه جای ضابطه را گرفت و حق ما ضایع شد. اما در نوع دوم کوتاهی از طرف خود آنها بوده و فردی که استخدام شد نتیجه تلاش خود را گرفته است. به عنوان نمونه سالانه برای متقاضیان عضویت در هیئت علمی دانشگاه ها ثبت نام صورت میگیرد و افرادی که شرایط اولیه را داشته باشند به مصاحبه دعوت میشوند. در این میان یک عده افرادی هستند که هیچ نوع سابقه همکاری با دانشگاه مربوطه را ندارند و برای اولین بار در مصاحبه با مدیر گروه و سایر اساتید روبرو میشوند. اما عده ای نیز هستند که حداقل چند ترم به عنوان حق التدریس در آن دانشگاه همکاری کرده اند و مدیر گروه و سایر مسئولین انها را در ضمن تدریس عملی ازموده اند. طبیعی است که استاد مورد نیاز خود را از میان افرادی که می شناسند انتخاب کنند نه از میان افرادی که شناخت کاملی نسبت به آنها ندارند.

روش اول که شرکت خصوصی هست که استخدام عمومی نداره که نگران کارگزینی و اینها باشید.

در روش دوم که اداره دولتی هم هست باید بررسی کنید که کارگزینی و جذب کارمند بر اساس ثبت نام و ... هست ؟

ممکنه تجربه شما مفید باشه و به تیم اضافه بشید بازم پارتی بازی نیست.

تالار

جمع بندی

پرسش: من سه ماهه که بیکار شدم و شغل با حقوق مناسب نتوانستم پیدا کنم. برخی از افراد خانواده پیشنهاد می دهند که با کمک دوستان و آشنایانی که داریم کار پیدا کنیم. اما من فکر میکنم اسم این کار پارتی بازی است و باعث می شود حقوق یک عده دیگر پایمال شود. چند روز پیش یکی از آشنایان با من یک بحث جدی کرد که این کار نوعی توصیه است و ربطی به رانت و پارتی ندارد. من یک مقدار تردید کردم. به نظر شما اگر با توصیه و معرفی کسی به یک مرکز خصوصی و یا اداره دولتی وارد شوم و نهایتا استخدام شوم مسئول هستم؟

پاسخ: استخدام از طریق رابطه و توصیه مصادیق و موارد مختلفی پیدا میکند که طبیعتا قضاوت اخلاقی در مورد هر یک متفاوت است.

شرکت خصوصی و یا ارگان دولتی: گاهی مالک یک شرکت خصوصی و یا صاحب یک مجموعه اقتصادی تصمیم می گیرد به خاطر برخی از ملاحظات و روابط، فردی را به صورت مستقیم در مجموعه خود به کار بگیرد. اگر همه مالکیت آن مجموعه از آن او باشد و یا از طرف سایر سهام داران چنین اجازه ای را داشته باشد کار او و حقوق فردی که استخدام میشود بدون اشکال خواهد بود.

اما مناصب در ادارات و مراکز دولتی نوعی حق عمومی و بیت المال است و همه افراد در برابر آن موقعیت یکسانی دارند که این مناصب می بایست بر اساس شایستگی توزیع شود. 

معرفی برای استخدام و یا دستور استخدام: گاهی رابطه باعث قرار گرفتن اسم فرد جز لیست معرفی شوندگان به مصاحبه میشود و از اینجا به بعد او و همه افراد دیگری که برای مصاحبه دعوت میشوند شرایط یکسانی دارند. در این فرض معرفی تنها باعث میشود فرد امکان قرار گرفتن در گردونه رقابت برای تصدی صندلی مورد نظر را پیدا کند. بنابراین در این معرفی اشکالی وجود ندارد.

اما گاهی رابطه فراتر از معرفی عمل میکند و فرد را بعد از مصاحبه در عرض قبولی های مصاحبه و یا حتی مقدم بر آنها قرار میدهد. این نوع از رابطه بازی باعث تضییع حقوق دیگران میشود و از نظر اخلاقی مردود است.

رابطه ذاتی و یا اکتسابی: برخی از روابط خارج از محدوده کار و به نوعی ذاتی و ثابت است. مثل رابطه خویشاوندی که زمینه برای ورود یک فرد را به یک مجموعه اقتصادی فراهم میکند بدون اینکه حضور او خصوصیت و مزیتی داشته باشد. اما نوع دیگری از روابط وجود دارد که اکتسابی است و در حوزه تخصص مربوطه ایجاد میشود. به عنوان نمونه فردی که تخصص و توان حضور در یک مجموعه را دارد با ایجاد رابطه با مسئولین آن مجموعه اعتماد و نظر آنها را به خود جلب میکند و زمینه برای استخدام خود را فراهم میکند.

در نوع اول افرادی که استخدام نشده اند میتوانند اعتراض کنند که رابطه جای ضابطه را گرفت و حق ما ضایع شد. اما در نوع دوم کوتاهی از طرف خود آنها بوده و فردی که استخدام شد نتیجه تلاش خود را گرفته است. به عنوان نمونه سالانه برای متقاضیان عضویت در هیئت علمی دانشگاه ها ثبت نام صورت میگیرد و افرادی که شرایط اولیه را داشته باشند به مصاحبه دعوت میشوند. در این میان یک عده افرادی هستند که هیچ نوع سابقه همکاری با دانشگاه مربوطه را ندارند و برای اولین بار در مصاحبه با مدیر گروه و سایر اساتید روبرو میشوند. اما عده ای نیز هستند که حداقل چند ترم به عنوان حق التدریس در آن دانشگاه همکاری کرده اند و مدیر گروه و سایر مسئولین انها را در ضمن تدریس عملی ازموده اند. طبیعی است که استاد مورد نیاز خود را از میان افرادی که می شناسند انتخاب کنند نه از میان افرادی که شناخت کاملی نسبت به آنها ندارند.

موضوع قفل شده است