جمع بندی چرا در حالت کما جهان پس از مرگ دیده نمیشه؟

تب‌های اولیه

12 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
چرا در حالت کما جهان پس از مرگ دیده نمیشه؟

سلام

چرا افرادی که به حالت کما می روند و این حالت ممکنه چند هفته و حتی چند ماه طول بکشه و تقریبا فرقی با یک فرده مرده ندارند هیچ حسی از جهان پس از مرگ و بزرخ و .. ندارند؟
یکی از نزدیکان ما قبلا توی کما بود ولی میگفت هیچ چیزی حس نمیکردم.

مگر روح این افراد کجاست پس؟

با نام و یاد دوست

 

 

 

 

کارشناس بحث: استاد قول سدید

سلام و عرض ادب

دوست عزیز

کما حالتی است که بیمار در آن هوشیاری خود را تا حد زیادی از دست می‌دهد و دیگر قادر به پاسخگویی به محرک‌ها و تحریکات خارجی نیست.

کما اقسام متنوعی دارد که در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنیم:

 

گاهی ناشی از مرگ مغزی است؛ یعنی زمانی که سلولهای مغز توسط ضربه کاملا از بین بروند. فاصله میان مرگ مغزی و مرگ قلبی تقریبا دو هفته است؛ یعنی در این دو هفته، اگرچه مغز مرده اما همچنان بدن حالت نباتی دارد و سایر اعضا نمرده اند. اما به مرور زمان چون مغز مرده، رفته رفته قلب نیز می میرد و مرگ کامل رخ می دهد.

قطعا مرگ بعد از مرگ مغزی و مرگ قلبی به صورت تامّ رخ داده و تردیدی نیست که شخص مرده و روحش منتقل شده است.

اما این که قبل از مرگ قلبی نیز روحش منتقل شده، دقیقا معلوم نیست. اما چون چنین حالتی قابل برگشت نیست، پس نمی توان از گزارش دیگران در این مورد استفاده کرد.

 

اما گاهی کما ناشی از مرگ مغزی نیست و شخص قابل برگشت است. چنین حالتی مغز و قلب زنده اند و فقط بواسطه آسیبی که به بدن وارد شده، ارتباط روح و بدن مختل شده و سطح هوشیاری پایین می آید.

بنابراین، در چنین وضعیتی اساسا مرگ رخ نداده است.

بر همین اساس، گزارش هایی که برخی بعد از عبور از وضعیت کما در مورد سرای دیگر ارائه می دهند، چندان قابل قبول نیست. 

البته باید به این نکته توجه کرد که چنین وضعیتی نوعی خواب عمیق است و چون بنا بر متون دینی، می دانیم که خواب و مرگ، خالی از شباهت نیستند (1) و در مرگ نیز برای لحظه ای انقطاع روح از بدن رخ می دهد و چه بسا ارواح لطیف با عوالم ملکوتی مرتبط گردند و رویای صادقه دریافت کنند، پس بعید نیست که برخی از آنها در حالت کما نیز چنین دریافت هایی داشته باشند که البته بررسی صحت و سقم آنها نیازمند بررسی است.

 

پی نوشت:

1. «اللَّهُ یَتَوَفَّى الانفُسَ حِینَ مَوْتِهَا وَ الَّتِى لَمْ تَمُتْ فِى مَنَامِهَا فَیُمْسِکُ الَّتِى قَضَى عَلَیْهَا الْمَوْتَ وَ یُرْسِلُ الاخْرَى إِلَى أَجَل مُّسَمًّى »(زمر: 42)؛ یعنی: «خداوند ارواح را به هنگام مرگ به تمامى باز مى ستاند و ارواحى را که نمرده اند نیز به هنگام خواب مى گیرد؛ سپس ارواح کسانى را که فرمان مرگ آن ها را صادر کرده، نگه مى دارد و ارواح دیگرى را [که باید زنده بمانند ] تا سرآمد [وقت ]معیّنى باز مى گرداند».

اما گاهی کما ناشی از مرگ مغزی نیست و شخص قابل برگشت است. چنین حالتی مغز و قلب زنده اند و فقط بواسطه آسیبی که به بدن وارد شده، ارتباط روح و بدن مختل شده و سطح هوشیاری پایین می آید.

بنابراین، در چنین وضعیتی اساسا مرگ رخ نداده است.

بر همین اساس، گزارش هایی که برخی بعد از عبور از وضعیت کما در مورد سرای دیگر ارائه می دهند، چندان قابل قبول نیست. 

البته باید به این نکته توجه کرد که چنین وضعیتی نوعی خواب عمیق است و چون بنا بر متون دینی، می دانیم که خواب و مرگ، خالی از شباهت نیستند (1) و در مرگ نیز برای لحظه ای انقطاع روح از بدن رخ می دهد و چه بسا ارواح لطیف با عوالم ملکوتی مرتبط گردند و رویای صادقه دریافت کنند، پس بعید نیست که برخی از آنها در حالت کما نیز چنین دریافت هایی داشته باشند که البته بررسی صحت و سقم آنها نیازمند بررسی است.

 

پی نوشت:

1. «اللَّهُ یَتَوَفَّى الانفُسَ حِینَ مَوْتِهَا وَ الَّتِى لَمْ تَمُتْ فِى مَنَامِهَا فَیُمْسِکُ الَّتِى قَضَى عَلَیْهَا الْمَوْتَ وَ یُرْسِلُ الاخْرَى إِلَى أَجَل مُّسَمًّى »(زمر: 42)؛ یعنی: «خداوند ارواح را به هنگام مرگ به تمامى باز مى ستاند و ارواحى را که نمرده اند نیز به هنگام خواب مى گیرد؛ سپس ارواح کسانى را که فرمان مرگ آن ها را صادر کرده، نگه مى دارد و ارواح دیگرى را [که باید زنده بمانند ] تا سرآمد [وقت ]معیّنى باز مى گرداند».

سلام

 

از نظر شما خواب به مرگ نزدیکتره یا کما؟

 

مسلما کما

ما در خواب ممکنه صحنه هایی ببینیم و خوابهایی مشاهده کنیم.

ولی در کما که ارتباط روح با بدن از خواب هم کمتره و به مرگ نزدیکتره انسانها هیچ چیزی نمی بینن.این عجیب نیست؟

البته عجیب بودنش بخاطر اینه که ما به وجود روح معتقدیم.

ولی اگه مثل مادیگرایان به روح معتقد نباشیم اصلا عجیب نیست.

زیرا از دید مادیگرایاندر حالت کما مغز در مرز بین زدنه و مرده بودنه و  بجود روح هم اعتقادی نیست که ما در حالت کما چیزهایی رو مشاهده کنیم.در حالت کما مغز بیمار تقریبا هوشیاری خود رو از دست داده و قادر نیست چیزی ببینید.ولی در خواب این طور نیست و مغز انسان در حالت خواب هم زنده و فعال بوده و انسانها میتوانند خوابهایی رو مشاهده کنند.خواب دیدن از نظر مادی گرایان فقط مربوط به مغز است.

 

اما در دیدگاه درون دینی خواب دین فقط مختص مغز نیست و مغز فقط ابزار است.خواب ئدیدن در حالت دیدگاه دینی مثل دیگر ادراکات به روح هم وابسته است.پس از نظر آنها در حالت کما روح از بین نرفته باید انسانها خوابهایی ببینن.اما از دید مادی گرایان در حالت کما مغز تقریبا غیر فعاله و برخلاف خواب انسانها نمیتونن چیزی ببینن

می بیند که جواب به این سوال از دیدگاه مادیگرایان ممکنه.

 

ولی در کما که ارتباط روح با بدن از خواب هم کمتره و به مرگ نزدیکتره انسانها هیچ چیزی نمی بینن.این عجیب نیست؟

...

اما در دیدگاه درون دینی خواب دین فقط مختص مغز نیست و مغز فقط ابزار است.خواب ئدیدن در حالت دیدگاه دینی مثل دیگر ادراکات به روح هم وابسته است.پس از نظر آنها در حالت کما روح از بین نرفته باید انسانها خوابهایی ببینن.اما از دید مادی گرایان در حالت کما مغز تقریبا غیر فعاله و برخلاف خواب انسانها نمیتونن چیزی ببینن

 

سلام و عرض ادب

ظاهرا کما حالات مختلفی دارد و برخی آنقدر هوشیارند که حتی صدای اطراف را می شنوند و برخی رویا میبینند و برخی هم فاقد هوشیاری هستند و هیچ خوابی نمی بینند.

چنانکه در مورد خواب نیز چنین نیست که همیشه رویا ببینیم؛ گاهی میبینیم و گاهی نمیبینیم و گاهی هوشیاری نسبی داریم و حتی صدای اطراف را نیز می شنویم .

مطلب بعدی این که روح و بدن دوگانه مرتبط با هم نیستند بلکه به تعبیر دقیق، روح و بدن دو ساحت از یک حقیقتند و در نتیجه، با اختلال در بدن، عملکرد روح نیز مختل می شود؛ چنانکه با اختلال بدن، روح نمی تواند آن را به حرکت در آورد و نسبت به محرکهای خارجی واکنش نشان بدهد و یا از آنها اطلاعات دریافت کند. همچنین است مساله رویا دیدن در حالت کما و آسیب مغزی. اگر بدن مختل شود، چه بسا کارکرد رویابین او نیز مختل شود و به همین جهت، آدمی با تصوراتی که داشته و بر اساسِ آنها رویاپردازی میکرده مرتبط نشود و در کما تصاویری مشاهده نکند.

البته همانطور که عرض شد ظاهرا کما دارای انواع مختلفی است و میزان هوشیاری در کما متفاوت است و به همین جهت، بنا بر گزارشهای انجام شده، برخی از افرادی که در کما بوده اند، رویا دیده اند و برخی حتی نسبت به به محرکهای خارجی آگاه بوده و گاهی واکنش نیز نشان می دهند.

 

 

انسانها در خواب یا کما یا مرگ، به حقایقی پی می برند...

اما مسئله این است که بر اساس اصل آزمایش الهی و نیز تفاوت بعد روحانی و مادی، وقتی ما از خواب بیدار می شویم یا حتی از کما خارج شویم، چیزی از حقایق را به یاد نمی آوریم مگر به مانند خواب و رویا...

بله ممکن است واقعیتهای دنیایی را ببینیم

و یا خواب ببینیم اما اینها در حد خواب هستند و مغز ما بین خواب و بیداری تفاوت قائل است.

گاهی حتی خواب می بینیم اما وقتی بیدار می شویم فراموش می کنیم ..

لذا عواملی هستند که باعث میشود خواب را به یاد نیاوریم مثلا خوراک انسان، بیماری روحی یا جسمی و از جمله آسیب دیدن مغز..

پس بعید نیست کسی که به کما می رود چیزی به خاطر نیاورد...

 

 

ولی در کما که ارتباط روح با بدن از خواب هم کمتره و به مرگ نزدیکتره انسانها هیچ چیزی نمی بینن.این عجیب نیست؟

...

اما در دیدگاه درون دینی خواب دین فقط مختص مغز نیست و مغز فقط ابزار است.خواب ئدیدن در حالت دیدگاه دینی مثل دیگر ادراکات به روح هم وابسته است.پس از نظر آنها در حالت کما روح از بین نرفته باید انسانها خوابهایی ببینن.اما از دید مادی گرایان در حالت کما مغز تقریبا غیر فعاله و برخلاف خواب انسانها نمیتونن چیزی ببینن

 

سلام و عرض ادب

ظاهرا کما حالات مختلفی دارد و برخی آنقدر هوشیارند که حتی صدای اطراف را می شنوند و برخی رویا میبینند و برخی هم فاقد هوشیاری هستند و هیچ خوابی نمی بینند.

چنانکه در مورد خواب نیز چنین نیست که همیشه رویا ببینیم؛ گاهی میبینیم و گاهی نمیبینیم و گاهی هوشیاری نسبی داریم و حتی صدای اطراف را نیز می شنویم .

مطلب بعدی این که روح و بدن دوگانه مرتبط با هم نیستند بلکه به تعبیر دقیق، روح و بدن دو ساحت از یک حقیقتند و در نتیجه، با اختلال در بدن، عملکرد روح نیز مختل می شود؛ چنانکه با اختلال بدن، روح نمی تواند آن را به حرکت در آورد و نسبت به محرکهای خارجی واکنش نشان بدهد و یا از آنها اطلاعات دریافت کند. همچنین است مساله رویا دیدن در حالت کما و آسیب مغزی. اگر بدن مختل شود، چه بسا کارکرد رویابین او نیز مختل شود و به همین جهت، آدمی با تصوراتی که داشته و بر اساسِ آنها رویاپردازی میکرده مرتبط نشود و در کما تصاویری مشاهده نکند.

البته همانطور که عرض شد ظاهرا کما دارای انواع مختلفی است و میزان هوشیاری در کما متفاوت است و به همین جهت، بنا بر گزارشهای انجام شده، برخی از افرادی که در کما بوده اند، رویا دیده اند و برخی حتی نسبت به به محرکهای خارجی آگاه بوده و گاهی واکنش نیز نشان می دهند.

 

 

 

سلام

این گفته شما که گاهی رویا می بینم و گاهی نمی بینم مورد تایید تحقیقات جدید نیست.

طبق گفته دانشمندان انسانها همیشه  وقتی میخوابند رویا می بینن منتها خیلیا از آنها رو فراموش میکنن.

 

حتی بعضی خوابها رو هم که انسان موقع بیدار شدن بیاد میاره پس از چند دقیقه بیشتر جزئیاتش رو از یاد میبره.

 

پس چنین نیست که انسان بعضی وقتها خواب ببینه.

 

خواب مربوط به فعالیت مغز و بخش نا خود آگاه مغز است و دیدن خواب برای مغز سالم طبیعی است.

 

اما در حالت کما مغز اسیب دیده بنابراین ندیدن رویا طبیعیست.

 

ولی اگر روح رو هم دخیل بدونیم در حالت کما که انسان بسیار به مرگ نزدیکتره باید انسان بتونه جهان پس از مرگ رو ببینه.که هیچ شخصی بعد از بیداری از حالت کما چنین ادعایی نکرده.

 

البته در اخبار غیر موثق حتما دیده ایدکه شخصی بعد از بیداری از حالت کما سخن از دیدن جهنم گفته ولی همه این حرفها غیر موثق اند.

 

پس بعید نیست کسی که به کما می رود چیزی به خاطر نیاورد...

 

سلام و عرض ادب

موافقم چنین احتمالی هم وجود دارد. 

این گفته شما که گاهی رویا می بینم و گاهی نمی بینم مورد تایید تحقیقات جدید نیست.

 

دوست عزیز

اطلاعات بنده در این زمینه کامل نیست. 

اما جایی خواندم که از 8ساعت، تقریبا 2ساعت را رویا می بینیم و اینطور نیست که تمام مدتی که خواب هستیم در حال مشاهده رویا باشیم.

 

ولی اگر روح رو هم دخیل بدونیم در حالت کما که انسان بسیار به مرگ نزدیکتره باید انسان بتونه جهان پس از مرگ رو ببینه.که هیچ شخصی بعد از بیداری از حالت کما چنین ادعایی نکرده.

 

همانطور که سابقا عرض شد، روح زمانی به سرای دیگر منتقل می شود که حقیقتا بمیرد.  بله مرگ و خواب از این جهت که  قبض روح می شویم مشترکند؛ اما همانطور که می دانیم روح انسان در خواب به سرای دیگر منتقل نمی شود و به همین جهت به ندرت در خواب از عوالم دیگر باخبر می شویم. 

در کما (به غیر از مرگ مغزی) نیز مغز آسیب دیده اما از بین نرفته و به همین جهت، احتمال بازگشت وجود دارد. از این رو، هنوز شخص نمرده است و به سرای دیگری منتقل نشده است تا از آن خبر بدهد.

اما در مورد رویابینی در کما نیز عرض شد که چون درصد هوشیاری و آسیب مغزی متفاوت است، احتمال دارد گاهی شخص اصلا نتواند رویا ببیند و گاهی هم ممکن است بتواند رویا ببیند و حتی گاهی نسبت به شرایط بیرونی التفات ضعیف دارد. و گاهی هم رویا دیده و فراموش کرده و ...

 

جمع بندی

 

پرسش

چرا افرادی که به حالت کما می روند و این حالت ممکنه چند هفته و حتی چند ماه طول بکشه و تقریبا فرقی با یک فرده مرده ندارند، هیچ حسی از جهان پس از مرگ و بزرخ و .. ندارند؟ یکی از نزدیکان ما قبلا توی کما بود ولی میگفت هیچ چیزی حس نمیکردم. مگر روح این افراد کجاست پس؟

 

پاسخ

دوست عزیز

کُما حالتی است که بیمار در آن هوشیاری خود را تا حد زیادی از دست می‌دهد و دیگر قادر به پاسخگویی به محرک‌ها و تحریکات خارجی نیست.

کما اقسام متنوعی دارد که در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنیم:

گاهی ناشی از مرگ مغزی است؛ یعنی زمانی که سلولهای مغز توسط ضربه کاملا از بین بروند. فاصله میان مرگ مغزی و مرگ قلبی تقریبا دو هفته است؛ یعنی در این دو هفته، اگرچه مغز مرده اما همچنان بدن حالت نباتی دارد و سایر اعضا نمرده اند. اما به مرور زمان چون مغز مرده، رفته رفته قلب نیز می میرد و مرگ کامل رخ می دهد.

قطعا مرگ بعد از مرگ مغزی و مرگ قلبی به صورت تامّ رخ داده و تردیدی نیست که شخص مرده و روحش منتقل شده است.

اما این که قبل از مرگ قلبی نیز روحش منتقل شده، دقیقا معلوم نیست. اما چون چنین حالتی قابل برگشت نیست، پس نمی توان از گزارش دیگران در این مورد استفاده کرد.

اما گاهی کما ناشی از مرگ مغزی نیست و شخص قابل برگشت است. چنین حالتی مغز و قلب زنده اند و فقط بواسطه آسیبی که به بدن وارد شده، ارتباط روح و بدن مختل شده و سطح هوشیاری پایین می آید.

بنابراین، در چنین وضعیتی اساسا مرگ رخ نداده است.

بر همین اساس، گزارش هایی که برخی بعد از عبور از وضعیت کما در مورد سرای دیگر ارائه می دهند، چندان قابل قبول نیست.

البته باید به این نکته توجه کرد که چنین وضعیتی نوعی خواب عمیق است و چون بنا بر متون دینی، می دانیم که خواب و مرگ، خالی از شباهت نیستند (1) و در خواب نیز برای لحظه ای انقطاع روح از بدن رخ می دهد و چه بسا ارواح لطیف با عوالم ملکوتی مرتبط گردند و رویای صادقه دریافت کنند، پس بعید نیست که برخی از آنها در حالت کُما نیز چنین دریافت هایی داشته باشند که البته بررسی صحت و سقم آنها نیازمند بررسی است.

 

اشکال

ما در خواب ممکنه صحنه هایی ببینیم و خوابهایی مشاهده کنیم. ولی در کما که ارتباط روح با بدن از خواب هم کمتره و به مرگ نزدیکتره انسانها هیچ چیزی نمی بینند. این عجیب نیست؟ البته عجیب بودنش بخاطر این است که ما به وجود روح معتقدیم.

پاسخ

ظاهرا کمای قسم دوم که با مرگ مغزی همراه نیست، حالات مختلفی دارد و برخی آنقدر هوشیارند که حتی صدای اطراف را می شنوند و برخی رویا می بینند و برخی هم فاقد هوشیاری هستند و هیچ رویایی نمی بینند.

چنانکه در مورد خواب نیز چنین نیست که همیشه رویا ببینیم؛ گاهی میبینیم و گاهی نمیبینیم و گاهی هوشیاری نسبی داریم و حتی صدای اطراف را نیز می شنویم .

مطلب بعدی این که روح و بدن دوگانه مرتبط با هم نیستند بلکه به تعبیر دقیق، روح و بدن دو ساحت از یک حقیقتند و در نتیجه، با اختلال در بدن، عملکرد روح نیز مختل می شود؛ چنانکه با اختلال بدن، روح نمی تواند آن را به حرکت در آورد و نسبت به محرکهای خارجی واکنش نشان بدهد و یا از آنها اطلاعات دریافت کند. همچنین است مساله رویا دیدن در حالت کما و آسیب مغزی. اگر بدن مختل شود، چه بسا کارکرد رویابین او نیز مختل شود و به همین جهت، آدمی با تصوراتی که داشته و بر اساسِ آنها رویاپردازی می کرده، مرتبط نشود و در کما تصاویری مشاهده نکند.

البته همانطور که عرض شد ظاهرا کما دارای انواع مختلفی است و میزان هوشیاری در کما متفاوت است و به همین جهت، بنا بر گزارشهای انجام شده، برخی از افرادی که در کما بوده اند، رویا دیده اند و برخی حتی نسبت به به محرکهای خارجی آگاه بوده و گاهی واکنش نیز نشان می دهند.

 

پی نوشت:

1. «اللَّهُ یَتَوَفَّى الانفُسَ حِینَ مَوْتِهَا وَ الَّتِى لَمْ تَمُتْ فِى مَنَامِهَا فَیُمْسِکُ الَّتِى قَضَى عَلَیْهَا الْمَوْتَ وَ یُرْسِلُ الاخْرَى إِلَى أَجَل مُّسَمًّی»(زمر: 42)؛ یعنی: «خداوند ارواح را به هنگام مرگ به تمامى باز مى ستاند و ارواحى را که نمرده اند نیز به هنگام خواب مى گیرد؛ سپس ارواح کسانى را که فرمان مرگ آن ها را صادر کرده، نگه مى دارد و ارواح دیگرى را [که باید زنده بمانند ] تا سرآمد [وقت ]معیّنى باز مى گرداند».

 

موضوع قفل شده است