معنا ومفهوم پیاده روی اربعین

تب‌های اولیه

10 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
معنا ومفهوم پیاده روی اربعین

راهپيمايي اربعين چه معني ومفهومي دارد وقتي افرادي قادر به انجام مسير تاانتها نيستند ودربين راه برمي گردند توهين به زيارت نيست ؟

يعني به امام پشت کردندواين يعني انحراف ازمسيرامام توضيح دهيد اين طور نيست وقتي حرم رانبينند چه تاثيري دارد؟بهترنيست ازعاشوراتااربعين باجميت کمتري بروند

با نام و یاد دوست

 

 

 

 

کارشناس بحث: استاد مشکور

راهپيمايي اربعين چه معني ومفهومي دارد وقتي افرادي قادر به انجام مسير تاانتها نيستند ودربين راه برمي گردند توهين به زيارت نيست ؟

 

يعني به امام پشت کردندواين يعني انحراف ازمسيرامام توضيح دهيد اين طور نيست وقتي حرم رانبينند چه تاثيري دارد؟بهترنيست ازعاشوراتااربعين باجميت کمتري بروند

پاسخ:
با سلام و ادب و تشکر از سؤال خوبتان

در پاسخ، نکاتی را یادآور می شویم:

اولاً پیاده رفتن زائر به حرم امامان علیهم السلام بطور عام و پیاده روی اربعین بطور خاص، ضمن نمادین بودن، ارزش ذاتی نیز دارد، این ارزش ذاتی راجع به حرم امام حسین و حضرت رضا (علیهما السلام)؛ در روایات تصریح هست و درمورد بقیه ائمه (علیهم السلام) نیز با عمومیتی که وجود دارد ارزش این عمل اثبات می شود.

ثانیاً روحِ انسان در جریان این پیاده‌روی های معنوی به هر میزان که باشد، چه همه مسیر را تا مقصد برود و چه از میانه راه بازگردد، گویی در حال تمرین کردن است و لحظه به لحظه و قدم به قدم آماده تر می شود . پیاده‌روی خصوصاً در مسسیرهای معنوی و زیارتی یک فرصت عجیب و استثنایی است که نباید آن را از دست داد، هر یک قدمی که انسان در این مسیر نورانی بر می‌دارد، پاک کنندۀ آلودگی‌های روحِ انسان است. در روایت داریم، کسی که از زیارت حرم اباعبدالله علیه السلام باز می‌گردد، گناهان گذشتۀ او بخشیده می‌شود و روح او پاک و مطهر می‌شود.(1)

ثالثاً زیارت اقسام گوناگونی دارد، زیارت از راه دور و نزدیک، زیارت مفصل و مختصر حتی به سلام و عرض ادبی کوتاه، اینطور نیست که گمان کنید کسانیکه به قصد زیارت امام حسین (علیه السلام) در پیاده روی و اجتماع عظیم اربعین شرکت می کنند زیارت نکرده باز می گردند و این بی ادبی است! بلکه در خلال پیاده روی و در حین طی طریق، همین هایی که گمان می کنید در میانه راه بدلیل دشواری و یا کهولت سن یا ناتوانی جسمی باز می گردند بارها و بارها زیارت عاشورا می خوانند، به مناسبت های مختلف عرض سلام و درود و ادب و حاجت شان را به محضر حضرت ارباب تقدیم می کنند، بارها سیم ارتباط معنوی شان متصل می شود، ضمن آنکه خداوند از هر کسی به قدر توانش انتظار دارد (2)

رابعاً بدون شک، پیاده روی اربعین علاوه بر دارا بودن برکات معنوی و اجر و پاداش بی شماری که در روایات بیان شده، یک اجتماع عظیم سیاسی و اجتماعی شیعیان، مسلمانان و آزادیخواهان و حق طلبان جهان است، جزو برنامه های مهم و اساسی مقدمه ساز ظهور حضرت حجت (عجل الله فرجه) است، مانور و رژه عظیمی در راستای تبری جستن از اقدامات ضد بشری تکفیری‌ها و دشمنان اهل بیت (علیهم السلام) و بستر تبلیغ گسترده ای از مکتب حقه اهل بیت (علیهم السلام) به شمار میرود،  زلزله ای عظیم در جهت نابودی و براندازی نظام سلطه کاخ استکبار جهانی و همپیمانان ایشان است. این مطلب را با رجوع به سخنان مرحوم حضرت آیت الله العظمی بهجت (ره) بهتر و بیشتر درک می کنیم: «امام زمان (عجل الله فرجه) پس از ظهور، خود را به واسطه امام حسین (علیه السلام) به همه عالم معرفی می‌کند، بنابراین در آن زمان باید همه مردم عالم، حسین (علیه السلام) را شناخته باشند و پیاده‌روی اربعین بهترین فرصت برای این کار است.» چنانکه نمودهای تأثیرات پیاده روی اربعین را در این سالها بسیار دیده و شنیده ایم و ترس و خوف و رعب و وحشتی که از برکات این اجتماع عظیم شیعیان که دیگر اختصاصی به شیعیان ندارد در دل مستکبران و شیاطین شرق و غرب و رژیم صهیونی و آل سعود افتاده است.

بی شک، هر کس به هر میزان، حتی اگر قدمی کوچک باشد در تحقق و پررنگ تر برگزار شدن این حرکت عظیم الهی و معنوی جاناً، مالاً، قدماً و قلماً قدم بردارد، از فیض و اجر و پاداش لطف و رحمت و عنایت های خاص حقتعالی و اهل بیت (علیهم السلام) و حضرت ارباب اباعبدالله الحسین (علیه السلام) برخوردار خواهد شد. ان شاء الله

پی نوشت ها:
1. امام صادق علیه السلام به یکی از اصحابشان می‌فرمایند: «کسی که به قصد زیارت امام حسین علیه السلام از منزلش خارج شود، خداوند بابت هر قدمی که برای زیارت اباعبدالله علیه السلام بر می‌دارد، یک حسنه برایش می‌نویسد و یک سیئه از او محو می‌کند. وقتی که به حرم می‌رسد، خداوند او را جزء صالحین برگزیده می‌نویسد. وقتی مناسک او تمام شد، خداوند نام او را جزء فائزین می‌نویسد. وقتی می‌خواهد بازگردد یک فرشتۀ الهی در مقابل او قرار می‌گیرد و می‌گوید: رسول خدا صلی الله علیه و آله به شما سلام می رساند، و پیغام می دهد که عمل را از سرگیر که گذشته‌ات بخشیده شده؛ (کامل الزیارات باب ۴۹/ص۱۳۲الی ۱۳۵).
2. «لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفسًا إِلّا وُسعَها، 
خداوند هیچ کس را جز به اندازه توانایی اش تکلیف نمی کند.» بقره/آیه 286.

گاهی اوقات انسان وقتی تصاویر مسیر راهپیمایی اربعین را ازتلویزیون مشاهده می کند دلش پرمی کشد اشک درچشمانش حلقه می زندتصور می کند مثلا درحرم حضرت علی یاامام حسین است یا باید باشداما گناهانی دارد که نابخشودنی است وتوفیق رامی گیرد یاگرفتاری هایش بیشتر مهم است وقتی ازتوهم خارج می شود به امامان بدبین می شود ومی گوید راهپیمایی ارزش ندارد این تحلیل راچگونه ارزیابی می کنید؟

گاهی اوقات انسان وقتی تصاویر مسیر راهپیمایی اربعین را ازتلویزیون مشاهده می کند دلش پرمی کشد اشک درچشمانش حلقه می زندتصور می کند مثلا درحرم حضرت علی یاامام حسین است یا باید باشداما گناهانی دارد که نابخشودنی است وتوفیق رامی گیرد یاگرفتاری هایش بیشتر مهم است وقتی ازتوهم خارج می شود به امامان بدبین می شود ومی گوید راهپیمایی ارزش ندارد این تحلیل راچگونه ارزیابی می کنید؟

سلام مجدد

بدون شک، اینکه با دیدن تصاویر پیاده روی اربعین و عزاداران و راهیان حرم حضرت سیدالشهدا (علیه السلام) قلب و دلتان منقلب شده و ناخواسته اشک از چشمانتان سرازیر می شود گواه آن است که دلتان با حضرت است، عشق و محبت اهل بیت و امام حسین (علیهم السلام) در قلبتان موج می زند، دلتان هوایی کوی حبیب و مشتاق دیدار طبیب است، اینها همه نشانه است که شما نسبت به خوبیها و ارزشها تولی و دوستی دارید و از زشتی ها و پلیدی ها تبری می جویید. باید همین اشتیاق و عشق و حرارتی که خداوند در دلتان نسبت به امام حسین (علیه السلام) قرار داده را پرورش دهید و با ارتباط گیری با محافل انس با امام، تقویت دوستی با دوستان خدا، مداومت بر خواندن زیارت عاشورا و توجه به حضرت، تصمیم های نورانی برای رنگ و لعاب حسین گرفتن، عشق به نماز و ترک گناه و ... همه وجودتان را حسینی کنید.

اما اینکه گناهان همچون باری بر دوش ما و زنجیرهایی بر پاهای ما مانع حرکت و سیر معنوی ما می شوند و بسیاری توفیقات را از ما سلب می کنند امر درستی است بدون شک، عامل اینکه گناهان، فرصت و میدان می یابند تا ما را زمین گیر کنند و راه توفیقات را بر ما ببندند خود ما هستیم، خودمان مقصریم که عزم و تصمیمی راسخ برای توبه و بازگشت و اصلاح گناهان خود نداریم، ارتباطمان را با محافل دینی و معنوی قطع می کنیم، ارتباط و دوستی با نااهلان را جایگزین دوستان خوب و معنوی می کنیم، افسار نفس اماره را رها می کنیم تا این اسب چموش به هر سمت و سو و چراگاهی که می خواهد حرکت کند، دروازه های وجودمان را به روی شیطان قسم خورده باز می گشاییم تا به راحتی تسخیرمان کند و آرزو و حسرت یک عبادت خالص، یک زیارت با حضور قلب، یک دیدار معنوی، یک خلوت پاکیزه و یک خدمت بی شائبه به خلق خدا را به دلمان بگذارد.

مسلماً اگر ما بخواهیم در صف مخلصین و عاشقان باشیم، راهش بسیار آسان است، بله! توبه و بازگشت بسوی خدا راه نجات از همه بن بست ها و تاریکی ها و سلب توفیق هاست، به یقین، یأس و ناامیدی از رحمت خدا گناهی نابخشودنی است و از شیوه های شیطان، اینست که گناه بنده را از رحمت خدا بزرگتر نشان داده و او را از توبه و بازگشت و از رحمت خدا ناامید کند نا گفته نماند، در این راه، سریع ترین سفینه و کشتی نجات و اسباب قبول توبه عبد و نورانی ترین چراغ هدایت، کشتی و چراغ امام حسین (علیه السلام) است. چنانکه اهل بیت (علیهم السلام) در روایتی فرموده اند: «کلنا سفن النجاة لکن سفینة جدی الحسین (علیه السلام) اوسع و فی لجج البحار اسرع؛ (1) همه‌ی ما اهل بیت، کشتی‌های نجات هستیم ولی کشتی جدم حسین علیه السلام گسترده‌تر و در دل دریاها (و موج‌های خروشان) باشتاب‌تر و سریع‌تر است.»

بنابراین حرکت به سوی حسین یعنی حرکت به سوی خدا، قدم برداشتن به سوی ابی عبدالله یعنی همان قدم صدق، یعنی توبه و بازگشت به خدا، یعنی فرار به آغوش رحمت خدا همانطور که سفارش شده ایم در بن بست ها و هجوم گرفتاری ها و در تنگناها به سوی خدا فرار کنیم (ففرو الی الله...)(2) خداوند برای بندگانش موهبتی عظیم چون امام حسین (علیه السلام)، این چراغ هدایت و کشتی نجات را قرار داد تا در مواقع هجوم خطرات و تنگناها و سرازیر شدن فتنه ها به سوی کشتی نجات حسین (علیه السلام) فرار کنیم. حرکت به سمت کربلای معلی و حضور در پیاده روی اربعین حسینی علاوه بر برکاتی که برای هدایت و نوربخشی به بشریت و آماده سازی ظهور حضرت حجت (عجل الله فرجه) در پی دارد، در حقیقت فرار و پناه بردن امت اسلامی به کشتی نجات حسین (علیه السلام) از فتنه های آخرالزمانی است.

موفق باشید ...

پی نوشت ها:
1. علامه مجلسی، بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۳۲۲.
2. ذاریات/آیه 50.

پیاده رفتن زائر به حرم امامان علیهم السلام بطور عام و پیاده روی اربعین بطور خاص، ضمن نمادین بودن، ارزش ذاتی نیز دارد، این ارزش ذاتی راجع به حرم امام حسین و حضرت رضا (علیهما السلام)؛ در روایات تصریح هست

سلام مجدد
در ادامه مطالب قبلی شایسته است به برخی روایات معصومین (علیهم السلام) در ارزش و فضیلت زیارت امام حسین (علیه السلام) با پای پیاده اشاره کنیم:

یک. بشیر دَهّان می گوید: در پایان یک گفت و گوی طولانی که با امام صادق(علیه السلام) داشتم، ایشان به من فرمود :«وَیحَک یا بَشِیرُ إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا أَتَاهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ وَ اغْتَسَلَ فِی الْفُرَاتِ کتِبَ لَهُ بِکلِّ خُطْوَةٍ حَجَّةٌ وَ عُمْرَةٌ مَبْرُورَاتٌ مُتَقَبَّلَاتٌ وَ غَزْوَةٌ مَعَ نَبِی أَوْ إِمَامٍ عَادِلٍ»(1)ای بشیر! به درستی که مؤمن زمانی که به زیارت حسین بن علی(علیه السلام) بیاید، در حالی که حقّش را بشناسد و (پیش از زیارت) در فرات غُسل نماید، به ازای هر قدمی، حج و عمره ای مقبول و یک جهاد در رکاب پیامبر یا امام عادل برایش نوشته می شود.

دو. ابوصامت از امام صادق(علیه السلام) نقل می کند: « مَنْ أَتَی الْحُسَینَ(ع) مَاشِیاً کتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکلِّ خُطْوَةٍ أَلْفَ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْهُ أَلْفَ سَیئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ أَلْفَ دَرَجَةٍ فَإِذَا أَتَیتَ الْفُرَاتَ فَاغْتَسِلْ وَ عَلِّقْ نَعْلَیک وَ امْشِ حَافِیاً وَ امْشِ مَشْی الْعَبْدِ الذَّلِیلِ فَإِذَا أَتَیتَ بَابَ الْحَیرِ فَکبِّرِ اللَّهَ أَرْبَعاً»(2) هر کسی پیاده به زیارت قبر حسین(علیه السلام) برود، خداوند برای هر قدمی هزار حسنه نوشته و هزار گناه از او پاک می کند و رتبه اش هزار درجه بالا می رود. پس هرگاه به فرات رسیدی، غسل کن و کفش هایت را درآور و پابرهنه راه برو؛ به مانند عبد ذلیل راه برو؛ پس وقتی به درب حَرَم رسیدی، چهار بار تکبیر بگو و کمی راه برو و دوباره چهار بار تکبیر بگو.

سه. از حسین بن سعید نقل شده است که از امام صادق(علیه السلام) درباره زائر قبر حسین(علیه السلام) سؤال شد. حضرت در پاسخ فرمود :«فَقَالَ مَنِ اغْتَسَلَ فِی الْفُرَاتِ ثُمَّ مَشَی إِلَی قَبْرِ الْحُسَینِ(علیه السلام) کانَ لَهُ بِکلِّ قَدَمٍ یرْفَعُهَا وَ یضَعُهَا حَجَّةٌ مُتَقَبَّلَةٌ بِمَنَاسِکهَا»(3) هر آن که در فرات غسل کند و سپس با پای پیاده به سوی مرقد حسین(علیه السلام) برود، به ازای هر قدمی که برمی دارد و بر زمین می گذارد، حجّی مقبول با تمام اعمال و مناسک برای او خواهد بود.

چهار. از سدیر صَیْرفی نقل شده که می گوید: در محضر باقرالعلوم(علیه السلام) نشسته بودیم که جوانی در مجلس از مرقد امام حسین(علیه السلام) یاد نمود؛ امام به او فرمود : «مَا أَتَاهُ عَبْدٌ فَخَطَا خُطْوَةً إِلَّا کتِبَتْ لَهُ حَسَنَةٌ وَ حُطَّتْ عَنْهُ سَیئَة»؛(4) بنده ای به سوی این مرقد قدم برنمی دارد، مگر این که حسنه برایش نوشته شده و گناهی از او کنار گذاشته می شود.

پی نوشت ها:
1.  محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۹۸ ، ص 143.
2. همان؛ کامل الزیارات: ص 255 ح 381 و ص 392 ح363.  
3. همان، ص ۱۴۷.
4. بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۲۵ .

به طورخلاصه پیام اربعین رادریک جمله بنویسید

به طورخلاصه پیام اربعین رادریک جمله بنویسید

بشریت امروز، از یکسو خسته از ظلم و فساد و تباهی و دروغ و شیطنت های دستگاه های تبلیغاتی استکبار جهانی و مکاتب و ایسم های ساختگی و از سوی دیگر طالب حق و حقیقت، قسط و عدل راستین و تشنه معنویت و اخلاق واقعی است که تجلی آن در الگوهای واقعی اسلام بویژه امام حسین (علیه السلام) و جریان عاشورای حسینی نهفته است، اجتماع عظیم اربعین حسینی بهترین فرصت برای معرفی اسلام ناب و حقیقی و مقدمه سازی برای ظهور یگانه منجی عالم بشریت است.

1-آیا باوجود ماه قمری 29روزی اربعین 21صفر نیست؟

2-وقت زیارت اربعین ازطلوع آفتاب تاظهراست براساس اینکه آمده روز بالا آمد؟

 

1-آیا باوجود ماه قمری 29روزی اربعین 21صفر نیست؟

 

2-وقت زیارت اربعین ازطلوع آفتاب تاظهراست براساس اینکه آمده روز بالا آمد؟

سلام مجدد

آنچه در زیارت اربعین مهم است اولاً نفس بزرگداشت روز اربعین حسینی و اهتمام امت اسلامی به امر زیارت امام حسین (علیه السلام) و برخورداری از آثار و برکات زیارت حضرت سیدالشهدا است چنانکه بسیاری از کارشناسان دینی در این زمینه معتقدند که زیارت اربعین لازم نیست دقیقاً روز چهلم اباعبدالله الحسین (علیه السلام) باشد بلکه بمنظور پیشگیری از ازدحام و استقبال بی نظیر زائران از این همایش عظیم حسینی، زائران می توانند از 5 تا 21 صفر به زیارت بروند و از ثواب زیارت برخوردار شوند. ثانیاً طبق نقل های معتبر، جابر صحابه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به همراه عطیه، بعنوان اولین زائران امام حسین و شهدای کربلا در اولین اربعین شهدای کربلا دقیقاً روز بیستم صفر بر مزار امام حسین وارد شدند بنابراین روز بیستم صفر بعنوان اربعین حسینی موضوعیت دارد چنانکه روز نهم و دهم محرم بعنوان تاسوعا و عاشورا و 19 و 21 و 23 رمضان بعنوان شبهای قدر در تاریخ قمری ثبت شده اند. ثالثاً روز چهلم شهادت امام حسين (عليه السلام) که همان روز بيستم صفر مي باشد از همان اولين سال واقعه کربلا 61 قمري روز تجديد غم و اندوه شيعيان و ارادتمند به خاندان اهل بيت عليهم السلام بوده است. و بر همان اساس و با توجه به روایات امامان معصوم (علیهم السلام) و تأیید عالمان دینی روز بیستم صفر در تقویم شیعیان، بعنوان اربعین شهادت سرور و سالار شهیدان و بزرگداشت شهدای کربلا مورد توجه و اهمیت شیعیان بوده است.

نکته دیگر اینکه خواندن زیارت اربعین که در روایت امام حسن عسکری (علیه السلام) جزو نشانه های پنجگانه مؤمن به شمار آمده نیز حاکی از اهمیت دادن به زیارت آن امام همام و توجه دادن شیعیان به آثار و برکات این امر الهی و معنوی خصوصاً در زمانه غیبت و آخرالزمان است که بنا به نقل شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان چنین روایت کرده از صفوان جمّال که گفت: فرمود به من مولایم امام صادق (علیه السلام) در زبارت اربعین که زیارت می کنی در هنگامی که روز بلند شده باشد یعنی از صبح و پس از طلوع و بالا آمدن خورشید تا ساعاتی بعد از ظهر و نزدیک غروب.