جمع بندی مسئولیت آثار گناه

تب‌های اولیه

10 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
مسئولیت آثار گناه

با سلام

سوالی که داشتم اینه که اگر عمل شر یک شخص جدای از نفس عمل باعث آثار دیگری هم بشه آیا شخص در مقابلش از نظر اخروی مسئوله؟

به عنوان مثال شخصی با کلاهبرداری خانه یک نفر را از او میگیرد و به نام خودش می زند.شخصی که خانه اش را از دست داده نمی تواند جایی برای خانواده اش دست و پا کند.همسر شخص به همین دلیل مجبور به طلاق از شخص می شود و فرزندان شخص نیز با توجه به تبعات از دست دادن خانه و طلاق پدر و مادرشان مسیر زندگی شان عوض می شود.حال شخص کلاهبردار تنها پاسخگوی دزدیدن خانه است و ما بقی قضایا در گرو انتخابات و اختیار شخص مالباخته و خانواده اش است یا شخص کلاهبردار باید بابت تمامی این مسایل در آخرت پاسخگو باشد؟

با نام و یاد دوست

 

 

 

 

کارشناس بحث: استاد مسلم

بسم الله الرحمن لرحیم

با سلام و احترام

سوالی که داشتم اینه که اگر عمل شر یک شخص جدای از نفس عمل باعث آثار دیگری هم بشه آیا شخص در مقابلش از نظر اخروی مسئوله؟

به عنوان مثال شخصی با کلاهبرداری خانه یک نفر را از او میگیرد و به نام خودش می زند.شخصی که خانه اش را از دست داده نمی تواند جایی برای خانواده اش دست و پا کند.همسر شخص به همین دلیل مجبور به طلاق از شخص می شود و فرزندان شخص نیز با توجه به تبعات از دست دادن خانه و طلاق پدر و مادرشان مسیر زندگی شان عوض می شود.حال شخص کلاهبردار تنها پاسخگوی دزدیدن خانه است و ما بقی قضایا در گرو انتخابات و اختیار شخص مالباخته و خانواده اش است یا شخص کلاهبردار باید بابت تمامی این مسایل در آخرت پاسخگو باشد؟

برای اینکه پاسخ سوال روشن شود باید فهمید اسلام صرفا به اندازه آن گناهی که در نیت شخص بوده است او را بازخواست و مواخذه می کند، یا حتی اگر شخص نیت گناه خاصی را نداشته اما آثار و عواقب سایر گناهان و رفتارهای او، به این گناه منتهی شده است را نیز بازخواست و مجازات خواهد کرد؟

با توجه به تحلیل عقلی، و روایات به نظر می رسد پاسخ درست گزینه دوم باشد، یعنی حتی اگر شخص نیت آثار و عواقب آن گناه را نداشته باشد، اما عمل او به آنها منتهی شود به همان اندازه بازخواست خواهد شد. به عنوان مثال امام باقر(علیه السلام) می فرمایند: «إِنَّ اَلرَّجُلَ لَيَأْتِي يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ مَعَهُ قَدْرُ مِحْجَمَةٍ مِنْ دَمٍ فَيَقُولُ وَ اَللَّهِ مَا قَتَلْتُ وَ لاَ شَرِكْتُ فِي دَمٍ قَالَ بَلَى ذَكَرْتَ عَبْدِي فُلاَناً فَتَرَقَّى ذَلِكَ حَتَّى قُتِلَ فَأَصَابَكَ مِنْ دَمِهِ»(الکافی، ج7، ص273)

ترجمه: در روز قيامت، شخصى مى‌آيد، در حالى كه به اندازه حجامت، خون به همراه دارد. مى‌گويد: به خدا سوگند كه من كسى را نكشته‌ام و در خون كسى شريك نشده‌ام. خداوند مى‌فرمايد: آرى، [کسی را نکشته ای ، اما] درباره فلان بنده‌ام سخنى گفتى و همان سخن فراتر رفت تا اين‌كه آن شخص، [به خاطر آن سخن] كشته شد، پس تو نیز در خون او شریک هستی.

بنابراین در مثال شما قطعا تمام آثار و عواقبی چون طلاق و تغییر در مسیر تربیت و رشد این فرزندان بر عهده آن کلاهبردار خواهد بود. این لازمه عدل الهی است که هم عقل بدان حکم می کند و هم شرع آن را تایید می کند. بالاخره اگر این شخص خانه آن شخص را تصاحب نمی کرد هیچ کدام از این اتفاقات نمی افتاد، بنابراین این نتایج اموری هستند که به فعل آن کلاهبردار برمی گردد و خداوند از آن نخواهد گذشت.

بسیاری از امر و نهی های اسلام به خاطر آثار و  عوارض ثانویه آن است. به عنوان مثال فلسفه وجوب حجاب منحصر در عدم انحراف خود زن و مرد نیست، بلکه قطعا دلسرد شدن مرد از همسرش، و بالارفتن آمار طلاق، و افزایش بچه های طلاق و نزول سطح تربیتی جامعه از فلسفه های حجاب است. بنابراین تمام عواقب ناشی از ارتکاب بی حجابی علاوه بر مردی که نگاه کرده و تحت تاثیر قرار گرفته، بر عهده مرتکب آن بی حجابی نیز هست.

 

بسم الله الرحمن لرحیم

با سلام و احترام

سوالی که داشتم اینه که اگر عمل شر یک شخص جدای از نفس عمل باعث آثار دیگری هم بشه آیا شخص در مقابلش از نظر اخروی مسئوله؟

به عنوان مثال شخصی با کلاهبرداری خانه یک نفر را از او میگیرد و به نام خودش می زند.شخصی که خانه اش را از دست داده نمی تواند جایی برای خانواده اش دست و پا کند.همسر شخص به همین دلیل مجبور به طلاق از شخص می شود و فرزندان شخص نیز با توجه به تبعات از دست دادن خانه و طلاق پدر و مادرشان مسیر زندگی شان عوض می شود.حال شخص کلاهبردار تنها پاسخگوی دزدیدن خانه است و ما بقی قضایا در گرو انتخابات و اختیار شخص مالباخته و خانواده اش است یا شخص کلاهبردار باید بابت تمامی این مسایل در آخرت پاسخگو باشد؟

برای اینکه پاسخ سوال روشن شود باید فهمید اسلام صرفا به اندازه آن گناهی که در نیت شخص بوده است او را بازخواست و مواخذه می کند، یا حتی اگر شخص نیت گناه خاصی را نداشته اما آثار و عواقب سایر گناهان و رفتارهای او، به این گناه منتهی شده است را نیز بازخواست و مجازات خواهد کرد؟

با توجه به تحلیل عقلی، و روایات به نظر می رسد پاسخ درست گزینه دوم باشد، یعنی حتی اگر شخص نیت آثار و عواقب آن گناه را نداشته باشد، اما عمل او به آنها منتهی شود به همان اندازه بازخواست خواهد شد. به عنوان مثال امام باقر(علیه السلام) می فرمایند: «إِنَّ اَلرَّجُلَ لَيَأْتِي يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ مَعَهُ قَدْرُ مِحْجَمَةٍ مِنْ دَمٍ فَيَقُولُ وَ اَللَّهِ مَا قَتَلْتُ وَ لاَ شَرِكْتُ فِي دَمٍ قَالَ بَلَى ذَكَرْتَ عَبْدِي فُلاَناً فَتَرَقَّى ذَلِكَ حَتَّى قُتِلَ فَأَصَابَكَ مِنْ دَمِهِ»(الکافی، ج7، ص273)

ترجمه: در روز قيامت، شخصى مى‌آيد، در حالى كه به اندازه حجامت، خون به همراه دارد. مى‌گويد: به خدا سوگند كه من كسى را نكشته‌ام و در خون كسى شريك نشده‌ام. خداوند مى‌فرمايد: آرى، [کسی را نکشته ای ، اما] درباره فلان بنده‌ام سخنى گفتى و همان سخن فراتر رفت تا اين‌كه آن شخص، [به خاطر آن سخن] كشته شد، پس تو نیز در خون او شریک هستی.

بنابراین در مثال شما قطعا تمام آثار و عواقبی چون طلاق و تغییر در مسیر تربیت و رشد این فرزندان بر عهده آن کلاهبردار خواهد بود. این لازمه عدل الهی است که هم عقل بدان حکم می کند و هم شرع آن را تایید می کند. بالاخره اگر این شخص خانه آن شخص را تصاحب نمی کرد هیچ کدام از این اتفاقات نمی افتاد، بنابراین این نتایج اموری هستند که به فعل آن کلاهبردار برمی گردد و خداوند از آن نخواهد گذشت.

 

با سلام

با اجازه استارتر عزیز

اگر اینطور باشد،پس حضرت آدم هم باید مسؤل گناه تمام انسان های بعد از خودش باشد چون اگر فرمان خداوند را عصیان نمی کرد،نه صاحب خانه ای بود و نه دزدی...اینجا دیگر خواهش میکنم تبصره نزنید که خداوند میخواست چنین شود و...

بنده میتوانم بگویم گناه زنا من بخاطر غریزه ی جنسی ای است که خدا در من گذاشته و من قربانی خواست خدا که تداوم نسل است شده ام پس خدا هم شریک خطای بنده است...چون اگر این غریزه به این شکل نبود بنده هم گناه کار نمیشدم... 

من میتوانم بگویم چون خداوند مرا در خانواده ای فقیری قرار داد که حتی به نان شب هم محتاج بودند،دزد شدم،قاتل شدم،مواد فروش شدم... 

اصلا بازی این دنیا علتش مگر خدا نیست؟ پس ناخواسته خدا هم شریک است.

نمیدونم شاید مثال های من بی ربط باشد ولی اصلا بنظرم چنین قیاسی که شما میکنید منصفانه نیست... 

با سلام و احترام 

اگر اینطور باشد،پس حضرت آدم هم باید مسؤل گناه تمام انسان های بعد از خودش باشد چون اگر فرمان خداوند را عصیان نمی کرد،نه صاحب خانه ای بود و نه دزدی...اینجا دیگر خواهش میکنم تبصره نزنید که خداوند میخواست چنین شود و...

بنده میتوانم بگویم گناه زنا من بخاطر غریزه ی جنسی ای است که خدا در من گذاشته و من قربانی خواست خدا که تداوم نسل است شده ام پس خدا هم شریک خطای بنده است...چون اگر این غریزه به این شکل نبود بنده هم گناه کار نمیشدم... 
من میتوانم بگویم چون خداوند مرا در خانواده ای فقیری قرار داد که حتی به نان شب هم محتاج بودند،دزد شدم،قاتل شدم،مواد فروش شدم... 
اصلا بازی این دنیا علتش مگر خدا نیست؟ پس ناخواسته خدا هم شریک است.
نمیدونم شاید مثال های من بی ربط باشد ولی اصلا بنظرم چنین قیاسی که شما میکنید منصفانه نیست... 

ببینید عواقب امر در صورتی گریبان انسان را می گیرد که کار ما گناه باشد، وگرنه اگر مثلا کسی را به جرم قتل قصاص می کنند با اینکه بچه های او یتیم میشوند اما گناهی بر عهده اعدام کننده نیست.

خدا اگر بی جهت شهوت را در درون انسان میگذاشت بله جای سوال بود چرا کاری که فقط عوارض منفی دارد انجام داده ای که به زنا و مانند آن منتهی شود! در حالی که شهوت لازمه بدن حیوانی است.

تمام علل و عوامل و قوانینی که خداوند آفریده و موجب تفاوت در سلامتی و فقر و مانند آن شده است لازمه بقای این نظام آفرینش است، وگرنه تمامی علوم پزشکی و اقتصاد و مانند آن باید برچیده میشد.

کار حضرت آدم(ع) هم فقط ایجاد زمینه برای رشد و تکامل نسان است، اگر حضرت آدم(ع) هبوط نمی کرد هرگز ما به دنیا نمی آمدیم، نه اینکه در بهشت به دنیا می امدیم. بنابراین کار حضرت آدم(ع) مثل کار پدر و مادر است که در ایجاد بچه نقش دارند ، اشتباهات فرزندان را نمیشود باید به پای ایشان نوشت.

بسم الله الرحمن لرحیم

با سلام و احترام

سوالی که داشتم اینه که اگر عمل شر یک شخص جدای از نفس عمل باعث آثار دیگری هم بشه آیا شخص در مقابلش از نظر اخروی مسئوله؟

به عنوان مثال شخصی با کلاهبرداری خانه یک نفر را از او میگیرد و به نام خودش می زند.شخصی که خانه اش را از دست داده نمی تواند جایی برای خانواده اش دست و پا کند.همسر شخص به همین دلیل مجبور به طلاق از شخص می شود و فرزندان شخص نیز با توجه به تبعات از دست دادن خانه و طلاق پدر و مادرشان مسیر زندگی شان عوض می شود.حال شخص کلاهبردار تنها پاسخگوی دزدیدن خانه است و ما بقی قضایا در گرو انتخابات و اختیار شخص مالباخته و خانواده اش است یا شخص کلاهبردار باید بابت تمامی این مسایل در آخرت پاسخگو باشد؟

برای اینکه پاسخ سوال روشن شود باید فهمید اسلام صرفا به اندازه آن گناهی که در نیت شخص بوده است او را بازخواست و مواخذه می کند، یا حتی اگر شخص نیت گناه خاصی را نداشته اما آثار و عواقب سایر گناهان و رفتارهای او، به این گناه منتهی شده است را نیز بازخواست و مجازات خواهد کرد؟

با توجه به تحلیل عقلی، و روایات به نظر می رسد پاسخ درست گزینه دوم باشد، یعنی حتی اگر شخص نیت آثار و عواقب آن گناه را نداشته باشد، اما عمل او به آنها منتهی شود به همان اندازه بازخواست خواهد شد. به عنوان مثال امام باقر(علیه السلام) می فرمایند: «إِنَّ اَلرَّجُلَ لَيَأْتِي يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ مَعَهُ قَدْرُ مِحْجَمَةٍ مِنْ دَمٍ فَيَقُولُ وَ اَللَّهِ مَا قَتَلْتُ وَ لاَ شَرِكْتُ فِي دَمٍ قَالَ بَلَى ذَكَرْتَ عَبْدِي فُلاَناً فَتَرَقَّى ذَلِكَ حَتَّى قُتِلَ فَأَصَابَكَ مِنْ دَمِهِ»(الکافی، ج7، ص273)

ترجمه: در روز قيامت، شخصى مى‌آيد، در حالى كه به اندازه حجامت، خون به همراه دارد. مى‌گويد: به خدا سوگند كه من كسى را نكشته‌ام و در خون كسى شريك نشده‌ام. خداوند مى‌فرمايد: آرى، [کسی را نکشته ای ، اما] درباره فلان بنده‌ام سخنى گفتى و همان سخن فراتر رفت تا اين‌كه آن شخص، [به خاطر آن سخن] كشته شد، پس تو نیز در خون او شریک هستی.

بنابراین در مثال شما قطعا تمام آثار و عواقبی چون طلاق و تغییر در مسیر تربیت و رشد این فرزندان بر عهده آن کلاهبردار خواهد بود. این لازمه عدل الهی است که هم عقل بدان حکم می کند و هم شرع آن را تایید می کند. بالاخره اگر این شخص خانه آن شخص را تصاحب نمی کرد هیچ کدام از این اتفاقات نمی افتاد، بنابراین این نتایج اموری هستند که به فعل آن کلاهبردار برمی گردد و خداوند از آن نخواهد گذشت.

بسیاری از امر و نهی های اسلام به خاطر آثار و  عوارض ثانویه آن است. به عنوان مثال فلسفه وجوب حجاب منحصر در عدم انحراف خود زن و مرد نیست، بلکه قطعا دلسرد شدن مرد از همسرش، و بالارفتن آمار طلاق، و افزایش بچه های طلاق و نزول سطح تربیتی جامعه از فلسفه های حجاب است. بنابراین تمام عواقب ناشی از ارتکاب بی حجابی علاوه بر مردی که نگاه کرده و تحت تاثیر قرار گرفته، بر عهده مرتکب آن بی حجابی نیز هست.

 

من میخوام این مساله رو با یک مثال دیگه ادامه بدم اونم  اینه که فرض کنید مردی با زنی شوهر دار زنا میکنه ،شوهر زن به خانه میاد و مرد رو با زنش در حال زنا میبینه و اقدام به کشتن زانی میکنه.میدونیم که از نظر قانونی در اینجا ممکنه مرد رو قصاص کنن.اگر مرد قصاص بشه آیا مرد زانی که با زنای با همسر این مرد موجب کشته شدن خودش و قصاص مرد شده در آخرت مسئول جان از دست رفته مرد قصاص شده و یتیم شدن بچه هاش هست؟

من میخوام این مساله رو با یک مثال دیگه ادامه بدم اونم  اینه که فرض کنید مردی با زنی شوهر دار زنا میکنه ،شوهر زن به خانه میاد و مرد رو با زنش در حال زنا میبینه و اقدام به کشتن زانی میکنه.میدونیم که از نظر قانونی در اینجا ممکنه مرد رو قصاص کنن.اگر مرد قصاص بشه آیا مرد زانی که با زنای با همسر این مرد موجب کشته شدن خودش و قصاص مرد شده در آخرت مسئول جان از دست رفته مرد قصاص شده و یتیم شدن بچه هاش هست؟

با توجه به اینکه سوالتون رو در نقل قولی که از بنده گرفتید آورده بودید من اصلا ندیدم! امروز در صدد جمع بندی تاپیک بودم که اتفاقی ناگهان جملات شما را در انتهای نقل قولی که از من گرفته اید دیدم. از این به بعد اگر سوالی داشتید لازم به نقل قول گرفتن نیست، مستقیما در پایین صفحه بنویسید من می بینم.

بله قطعا مسئول هست، 100 درصد، بدو هیچ شک و شبهه ای

یک سوال دیگه ای که مطرح میشه در این زمینه اینه که ما وقتی ظالم و مظلوم رو در نظر میگیریم همیشه هم ظالم و هم مظلوم وجود دارند تا حق استیفا شود.حال اگر عمل ظالم و اثر عمل او موجب از دست رفتن حق حیات شخص دیگری شود مثلا فردی شخص جوانی را میکشد طبیعتا اگر شخص جوان زنده بود و ازدواج می کرد قرار بود فرزندانی از او زاده شوند حال با عمل قاتل حق حیات از آنها سلب شده و مشکل اینجاست که این فرزندان حتی نتوانستند پا به عرصه وجود بگذارند که بگویند این فرد جلوی زاده شدن ما را گرفت و حق حیات را از ما سلب کرد.در این شرایط که آثار گناه فرد گرفتن حق حیات از افراد دیگریست چه می شود؟

یک سوال دیگه ای که مطرح میشه در این زمینه اینه که ما وقتی ظالم و مظلوم رو در نظر میگیریم همیشه هم ظالم و هم مظلوم وجود دارند تا حق استیفا شود.حال اگر عمل ظالم و اثر عمل او موجب از دست رفتن حق حیات شخص دیگری شود مثلا فردی شخص جوانی را میکشد طبیعتا اگر شخص جوان زنده بود و ازدواج می کرد قرار بود فرزندانی از او زاده شوند حال با عمل قاتل حق حیات از آنها سلب شده و مشکل اینجاست که این فرزندان حتی نتوانستند پا به عرصه وجود بگذارند که بگویند این فرد جلوی زاده شدن ما را گرفت و حق حیات را از ما سلب کرد.در این شرایط که آثار گناه فرد گرفتن حق حیات از افراد دیگریست چه می شود؟

ببینید حق داشتن هر کسی در گرو این است که وجود داشته باشد. تا کسی موجود نشده باشد حقی پیدا نمیکند.

بنابراین فرزندان آن شخص که اگر کشته نمیشد به دنیا می آمدند حقی به گردن این قاتل ندارند، چون که هنوز به وجود نیامده بودند، اما حتی اگر جنین باشند، یا نطفه باشند به همین مقدار صاحب حق خواهند بود و قاتل مواخذه میشود.

 

جمع بندی

______________________________

پرسش:

اگر عمل شر یک شخص جدای از نفس عمل باعث آثار دیگری هم بشود آیا شخص در مقابل این آثار هم در آخرت مسئول است؟ به عنوان مثال شخصی با کلاهبرداری خانه یک نفر را از او میگیرد و این بی خانگی موجب جدایی همسر و سوء تربیت فرزندان آن مظلوم می شود. آیا سارق باید پاسخگوی این حوادث هم باشد؟

اگر پاسخ مثبت است، پس آیا حضرت آدم(علیه السلام) نباید پاسخگوی گناهان ما باشد چون موجب خروج ما از بهشت شده، یا خدا نباید پاسخگوی انحرافات جنسی انسان ها باشد چون او شهوت را در درون ایشان قرار داده است؟

پاسخ:

برای اینکه پاسخ سوال روشن شود باید فهمید اسلام صرفا به اندازه آن گناهی که در نیت شخص بوده است او را بازخواست و مواخذه می کند، یا حتی اگر شخص نیت گناه خاصی را نداشته اما آثار و عواقب سایر گناهان و رفتارهای او، به این گناه منتهی شده است را نیز بازخواست و مجازات خواهد کرد؟

با توجه به تحلیل عقلی، و روایات به نظر می رسد پاسخ درست گزینه دوم باشد، یعنی حتی اگر شخص نیت آثار و عواقب آن گناه را نداشته باشد، اما عمل او به آنها منتهی شود به همان اندازه بازخواست خواهد شد. به عنوان مثال امام باقر(سلام الله علیه) می فرمایند: «إِنَّ اَلرَّجُلَ لَيَأْتِي يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ مَعَهُ قَدْرُ مِحْجَمَةٍ مِنْ دَمٍ فَيَقُولُ وَ اَللَّهِ مَا قَتَلْتُ وَ لاَ شَرِكْتُ فِي دَمٍ قَالَ بَلَى ذَكَرْتَ عَبْدِي فُلاَناً فَتَرَقَّى ذَلِكَ حَتَّى قُتِلَ فَأَصَابَكَ مِنْ دَمِهِ»(1)

ترجمه: در روز قيامت، شخصى مى‌آيد، در حالى كه به اندازه حجامت، خون به همراه دارد. مى‌گويد: به خدا سوگند كه من كسى را نكشته‌ام و در خون كسى شريك نشده‌ام. خداوند مى‌فرمايد: آرى، [کسی را نکشته ای ، اما] درباره فلان بنده‌ام سخنى گفتى و همان سخن فراتر رفت تا اين‌كه آن شخص، [به خاطر آن سخن] كشته شد، پس تو نیز در خون او شریک هستی.

بنابراین در مثال شما قطعا تمام آثار و عواقبی چون طلاق و تغییر در مسیر تربیت و رشد این فرزندان بر عهده آن کلاهبردار خواهد بود. این لازمه عدل الهی است که هم عقل بدان حکم می کند و هم شرع آن را تایید می کند. بالاخره اگر این شخص خانه آن شخص را تصاحب نمی کرد هیچ کدام از این اتفاقات نمی افتاد، بنابراین این نتایج اموری هستند که به فعل آن کلاهبردار برمی گردد و خداوند از آن نخواهد گذشت.

بسیاری از امر و نهی های اسلام به خاطر آثار و  عوارض ثانویه آن است. به عنوان مثال فلسفه وجوب حجاب منحصر در عدم انحراف خود زن و مرد نیست، بلکه قطعا دلسرد شدن مرد از همسرش، و بالارفتن آمار طلاق، و افزایش بچه های طلاق و نزول سطح تربیتی جامعه از فلسفه های حجاب است. بنابراین تمام عواقب ناشی از ارتکاب بی حجابی علاوه بر مردی که نگاه کرده و تحت تاثیر قرار گرفته، بر عهده مرتکب آن بی حجابی نیز هست.

 

اما در مورد بخش دوم سوالتان ببینید عواقب امر در صورتی گریبان انسان را می گیرد که کار ما گناه باشد، وگرنه اگر مثلا کسی را به جرم قتل قصاص می کنند با اینکه بچه های او یتیم میشوند اما گناهی بر عهده اعدام کننده نیست.

خدا اگر بی جهت شهوت را در درون انسان میگذاشت بله جای سوال بود چرا کاری که فقط عوارض منفی دارد انجام داده ای که به زنا و مانند آن منتهی شود! در حالی که شهوت لازمه بدن حیوانی است.تمام علل و عوامل و قوانینی که خداوند آفریده و موجب تفاوت در سلامتی و فقر و مانند آن شده است لازمه بقای این نظام آفرینش است، وگرنه تمامی علوم پزشکی و اقتصاد و مانند آن باید برچیده میشد.

کار حضرت آدم(علیه السلام) هم فقط ایجاد زمینه برای رشد و تکامل انسان است، اگر حضرت آدم(علیه السلام) هبوط نمی کرد هرگز ما به دنیا نمی آمدیم، نه اینکه در بهشت به دنیا می امدیم. بنابراین کار حضرت آدم(علیه السلام) مثل کار پدر و مادر است که در ایجاد بچه نقش دارند، اشتباهات فرزندان را نمیشود باید به پای ایشان نوشت.

پی نوشت ها:

1. کلینی، محمد، الکافی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، چاپ چهارم، 1407، ج7، ص273.

 

موضوع قفل شده است