جمع بندی قوانین الهی در یاری افراد فاسق و ظالم

تب‌های اولیه

10 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
قوانین الهی در یاری افراد فاسق و ظالم

سلام 

آیا خداوند به کسی که در انجام کار حرامی تلاش میکند یاری می رساند؟ مثلا کسی که سبک حرامی از موسیقی را دنبال میکند و با تلاش و تمرین به درجه ای از پیشرفت میرسد که میتواند در آن سبک موفقیت های زیادی کسب کند، میتواند بگوید اینها یاری خداوند بوده ؟ همانطور که طبق قوانین و سنت های الهی که در جهان هستی وضع شده است  کسی هم که در انجام کار حرامی نتایج خوبی به دست می آورد آیا از کمک خدا بهره مند شده است؟ و چرا خداوند جهان را جوری وضع نکرد که افرادی که به حرام روی می آورند در ادامه پیشرفت و موفقیتی نداشته باشند و سرانجام سرخورده شده و دست از آن کارها بردارند؟ من تا حدودی جواب سوال آخر را میدانم اما میخواهم اطلاعات جدید تر و پاسخ جامع تر و متخصصانه ای هم داشته باشم

با نام و یاد دوست

 

 

 

 

کارشناس بحث: استاد قول سدید

با سلام و تبریک عید سعید  فطر خدمت شما

دوست عزیز امیدوارم سلامت و تندرست باشید

برای پاسخ به این پرسش توجه شما را به این نکات جلب می کنیم:

نکته اول:

خداوند جهان را به نحوی آفریده که هر کس متناسب با تلاشی که کرده  و در تناسب با سایر اسباب و علل، به هدفش دست یابد. اگر کسی خوب درس بخواند در کنکور موفق می شود حتی اگر نماز نخواند؛ یا اگر کسی خوب سرمایه گذاری کند، پولدار می شود حتی اگر ملحد باشد.

به تعبیر آیات قرآن، «مَنْ كانَ يُريدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُريدُ؛  آن كس كه(تنها) زندگى زودگذر(دنيا) را مى ‏طلبد، آن مقدار از آن را كه بخواهيم-و به هر كس اراده كنيم- مى ‏دهيم».(1)

به همین جهت، خداوند به مومنان تذکر می دهد که نباید فریب کثرت مال و فرزند کفار را بخورند و گمان ببرند که این مال و فرزند، به سبب عنایت خاص خداوند به آنها است: «وَ لا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ؛ و(فزونى) اموال و اولاد آنها، تو را در شگفتى فرو نبرد؛ خدا مى‏ خواهد آنان را به وسيله آن، در زندگى دنيا عذاب كند، و در حال كفر بميرند».(2)

 

نکته دوم:

امداد الهی به دو شکل عام و خاص است. امداد عام الهی محدود به مومنان نیست و طبق آنچه در نکته اول گذشت، شامل تمامی انسانها می شود و هر کسی متناسب با تلاشی که دارد و در تناسب با سایر اسباب و علل، به نتیجه دلخواهش می رسد.

اما در امداد خاص الهی که اصطلاحا از آن به عنوان «امدادهای غیبی» یاد می شود، مومنان در شرایطی که انتظارش را ندارند، توسط خداوند مورد حمایت و هدایت ویژه قرار می گیرند تا به پیروزی و کامیابی دست یابند.

به تعبیر شهید مطهری، امدادهای الهی همچون رحمت خدا، به دو معنای عام و خاص است که معنای عام، شامل تمامی نعمت‌ هایی است که خداوند به همه مخلوقاتش اعطا کرده است؛ اما امداد غیبی به معنای خاص و اصطلاحی، فقط دربردارنده کمک ‌ها و نعمت‌ هایی است که خداوند به مومنان در شرایط خاص ارزانی می ‌دارد.(3)

در بسیاری از آیات قرآن به شرایط دریافت امداد غیبی و مصادیق آن اشاره شده است.(4)

نکته سوم:

بنابراین، نباید چنین تلقی کرد که اگر کسی به نتیجه دلخواهش برسد و مثلا در فلان کار حرام موفق بشود، حتما مورد رضایت خداوند قرار گرفته است. بله خواست و اراده تکوینی خدا چنین است که هر کسی متناسب با تلاش و در تناسب با سایر اسباب، به نتیجه عملش دست یابد اما این اراده تکوینی خدا را نباید به معنای رضایت خداوند در نظر گرفت چنانکه می دانیم خداوند بااین که انسان را مختار آفرید تا یکی از راه های هدایت یا کفر را برگزیند اما بارها هشدار می دهد که راه کفر راه سعادت نیست و باید از انتخاب آن پرهیز کرد.

اما اگر کسی در چارچوب رضایت الهی قدم بردارد و به تعبیر قرآن در راه خداوند جهاد و تلاش نماید، مشمول لطف و عنایت ویژه خداوند قرار می گیرد و اصطلاحا امدادهای غیبی به او می رسد تا شکست نخورد و پیروز گردد و به نتیجه دلخواهش برسد: « وَ الَّذينَ جاهَدُوا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنينَ؛ و آنها كه در راه ما(با خلوص نيّت) جهاد كنند، قطعاً به راه ‏هاى خود، هدايتشان خواهيم كرد؛ و خداوند با نيكوكاران است».(5)

نکته چهارم:

اما چرا خداوند انسان را مختار آفرید تا حتی اقدامات او در راه کفر و حرام نیز به نتیجه برسد و هر کسی سرنوشت خودش را خودش رقم بزند؟ پاسخش از این قرار است که خداوند هر کمالی را که وجودش ممکن است می آفریند. یکی از کمالات، کمال اختیاری است یعنی خلق موجودی که بتواند از روی اختیار و تلاش و کوشش، به کمال برسد. حتما خلق جهانی که در آن کمال اختیاری موجود باشد، بهتر از جهانی است که فاقد چنین کمالی است. بنابراین، خداوند انسان را آفرید که می تواند با استفاده از اختیار و انتخابش کارهای خوب یا بد را انجام دهد.

طبیعتا خلق چنین موجودی مستلزم آن است که او -افزون بر قدرت بر انجام کارهای نیک و خوب و کسب کمالات و فضائل اختیاری- این قدرت را نیز داشته باشد که کارهای بد و شرّ انجام دهد و چون قرار بر این شده او مختار باشد، خداوند مانع از او نمی شود و این فرصت را به او می دهد تا از زندگی در دنیا نهایت استفاده را ببرد و با استفاده از رفتارهایی که انجام می دهد و سیر و سبک خاصی که در زندگی پیشه می کند، هویت و شخصیت و عاقبت خودش را مشخص سازد.

به تعبیری، انسانها ماکت از پیش ساخته نیستند؛ انسانها موجودات مختاری هستند که خودشان قالب و شکل و شمایل و شخصیت خودشان را می سازند.

به همین جهت، خداوند می فرماید: « مَنْ كانَ يُريدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ في‏ حَرْثِهِ وَ مَنْ كانَ يُريدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصيب؛ كسى كه زراعت آخرت را بخواهد، به كشت او بركت و افزايش مى ‏دهيم و بر محصولش مى ‏افزاييم؛ و كسى كه فقط كشت دنيا را بطلبد، از آن به او مى ‏دهيم امّا در آخرت هيچ بهره ‏اى ندارد».(6)

نتیجه:

بنابراین، خداوند انسانها را مختار آفرید تا هر کسی متناسب با آنچه می خواهد و رفتار نماید، شخصیت و هویت و عاقبت خودش را بسازد. نتیجه طبیعی خلق موجود مختار، بروز رفتارهای نیک یا بد از انسانها است. موفق شدن در انجام کارهای بد را نباید به معنای رضایت خداوند دانست. بله، این که من قدرت دارم کار اختیاری انجام دهم، ناشی از اراده تکوینی خدا است اما روشن است که خداوند این اختیار را به من نداده تا من کارهای بد و حرام انجام دهم بلکه این اختیار را به من داده تا من از طریق انجام کارهای نیک و خیر، رشد کنم و به کمالات اختیاری دست یابم. خداوند به مومنان وعده داده اگر خالصانه در راه خداوند تلاش نمایند، خداوند آنها را مورد عنایت و هدایت ویژه خودش قرار می دهد و آنها را در مسیر صحیح  یاری می رساند.

پی نوشت ها:

1. اسراء: 18

2. توبه: 55

3. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار: امدادهای غیبی، انتشارات صدرا، ج۳، ص۳۴۴-۳۴۵

4. برای مطالعه بیشتر رک: http://fa.wikishia.net/view/%D8%A7%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D8%BA%DB%8C%D8%A8%DB%8C

5. عنکبوت: 69

6. شوری: 20

جمع بندی

 

پرسش

آیا خداوند به کسی که در انجام کار حرامی تلاش می کند یاری می رساند؟ مثلا کسی که سبک حرامی از موسیقی را دنبال می کند و با تلاش و تمرین به درجه ای از پیشرفت می رسد که می تواند در آن سبک موفقیت های زیادی کسب کند، می تواند بگوید اینها یاری خداوند بوده است؟ همانطور که طبق قوانین و سنت های الهی که در جهان هستی وضع شده است  کسی هم که در انجام کار حرامی نتایج خوبی به دست می آورد آیا از کمک خدا بهره مند شده است؟ و چرا خداوند جهان را طوری وضع نکرده که افرادی که به حرام روی می آورند در ادامه پیشرفت و موفقیتی نداشته باشند و سرانجام سرخورده شده و دست از آن کارها بردارند؟

 

پاسخ

دوست عزیز

برای پاسخ به این پرسش توجه شما را به این نکات جلب می کنیم:

نکته اول:

خداوند جهان را به نحوی آفریده که هر کس متناسب با تلاشی که کرده  و در تناسب با سایر اسباب و علل، به هدفش دست یابد. اگر کسی خوب درس بخواند در کنکور موفق می شود حتی اگر نماز نخواند؛ یا اگر کسی خوب سرمایه گذاری کند، پولدار می شود حتی اگر ملحد باشد.

به تعبیر آیات قرآن، «مَنْ كانَ يُريدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُريدُ؛  آن كس كه(تنها) زندگى زودگذر(دنيا) را مى ‏طلبد، آن مقدار از آن را كه بخواهيم-و به هر كس اراده كنيم- مى ‏دهيم».(1)

به همین جهت، خداوند به مومنان تذکر می دهد که نباید فریب کثرت مال و فرزند کفار را بخورند و گمان ببرند که این مال و فرزند، به سبب عنایت خاص خداوند به آنها است: «وَ لا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ؛ و(فزونى) اموال و اولاد آنها، تو را در شگفتى فرو نبرد؛ خدا مى‏ خواهد آنان را به وسيله آن، در زندگى دنيا عذاب كند، و در حال كفر بميرند».(2)

نکته دوم:

امداد الهی به دو شکل عام و خاص است. امداد عام الهی محدود به مومنان نیست و طبق آنچه در نکته اول گذشت، شامل تمامی انسانها می شود و هر کسی متناسب با تلاشی که دارد و در تناسب با سایر اسباب و علل، به نتیجه دلخواهش می رسد.

اما در امداد خاص الهی که اصطلاحا از آن به عنوان «امدادهای غیبی» یاد می شود، مومنان در شرایطی که انتظارش را ندارند، توسط خداوند مورد حمایت و هدایت ویژه قرار می گیرند تا به پیروزی و کامیابی دست یابند.

به تعبیر شهید مطهری، امدادهای الهی همچون رحمت خدا، به دو معنای عام و خاص است که معنای عام، شامل تمامی نعمت‌ هایی است که خداوند به همه مخلوقاتش اعطا کرده است؛ اما امداد غیبی به معنای خاص و اصطلاحی، فقط دربردارنده کمک ‌ها و نعمت‌ هایی است که خداوند به مومنان در شرایط خاص ارزانی می ‌دارد.(3)

در بسیاری از آیات قرآن به شرایط دریافت امداد غیبی و مصادیق آن اشاره شده است.(4)

نکته سوم:

بنابراین، نباید چنین تلقی کرد که اگر کسی به نتیجه دلخواهش برسد و مثلا در فلان کار حرام موفق بشود، حتما مورد رضایت خداوند قرار گرفته است. بله خواست و اراده تکوینی خدا چنین است که هر کسی متناسب با تلاش و در تناسب با سایر اسباب، به نتیجه عملش دست یابد اما این اراده تکوینی خدا را نباید به معنای رضایت خداوند در نظر گرفت چنانکه می دانیم خداوند بااین که انسان را مختار آفرید تا یکی از راه های هدایت یا کفر را برگزیند اما بارها هشدار می دهد که راه کفر راه سعادت نیست و باید از انتخاب آن پرهیز کرد.

اما اگر کسی در چارچوب رضایت الهی قدم بردارد و به تعبیر قرآن در راه خداوند جهاد و تلاش نماید، مشمول لطف و عنایت ویژه خداوند قرار می گیرد و اصطلاحا امدادهای غیبی به او می رسد تا شکست نخورد و پیروز گردد و به نتیجه دلخواهش برسد: « وَ الَّذينَ جاهَدُوا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنينَ؛ و آنها كه در راه ما(با خلوص نيّت) جهاد كنند، قطعاً به راه ‏هاى خود، هدايتشان خواهيم كرد؛ و خداوند با نيكوكاران است».(5)

نکته چهارم:

اما چرا خداوند انسان را مختار آفرید تا حتی اقدامات او در راه کفر و حرام نیز به نتیجه برسد و هر کسی سرنوشت خودش را خودش رقم بزند؟ پاسخش از این قرار است که خداوند هر کمالی را که وجودش ممکن است می آفریند. یکی از کمالات، کمال اختیاری است یعنی خلق موجودی که بتواند از روی اختیار و تلاش و کوشش، به کمال برسد. حتما خلق جهانی که در آن کمال اختیاری موجود باشد، بهتر از جهانی است که فاقد چنین کمالی است. بنابراین، خداوند انسان را آفرید که می تواند با استفاده از اختیار و انتخابش کارهای خوب یا بد را انجام دهد.

طبیعتا خلق چنین موجودی مستلزم آن است که او -افزون بر قدرت بر انجام کارهای نیک و خوب- این قدرت را نیز داشته باشد که کارهای بد و شرّ انجام دهد و چون قرار بر این شده او مختار باشد، خداوند مانع از او نمی شود و این فرصت را به او می دهد تا از زندگی در دنیا نهایت استفاده را ببرد و با استفاده از رفتارهایی که انجام می دهد و سیر و سبک خاصی که در زندگی پیشه می کند، هویت و شخصیت و عاقبت خودش را مشخص سازد.

به تعبیری، انسانها ماکت از پیش ساخته نیستند؛ انسانها موجودات مختاری هستند که خودشان قالب و شکل و شمایل و شخصیت خودشان را می سازند.

به همین جهت، خداوند می فرماید: « مَنْ كانَ يُريدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ في‏ حَرْثِهِ وَ مَنْ كانَ يُريدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصيب؛ كسى كه زراعت آخرت را بخواهد، به كشت او بركت و افزايش مى ‏دهيم و بر محصولش مى ‏افزاييم؛ و كسى كه فقط كشت دنيا را بطلبد، از آن به او مى ‏دهيم امّا در آخرت هيچ بهره ‏اى ندارد».(6)

آری، هر یک از ما مختار هستیم که در امتحانات الهی و موقعیت های تلخ و شیرین، چه راهی را برگزینیم، راه کفر و ناسپاسی و رویگردانی از حق و حقیقت، و یا راه ایمان و صداقت و پاکی و استقامت.

نتیجه:

بنابراین، خداوند انسانها را مختار آفرید تا هر کسی متناسب با آنچه می خواهد و رفتار نماید، شخصیت و هویت و عاقبت خودش را بسازد. نتیجه طبیعی خلق موجود مختار، بروز رفتارهای نیک یا بد از انسانها است. موفق شدن در انجام کارهای بد را نباید به معنای رضایت خداوند دانست. بله، این که من قدرت دارم کار اختیاری انجام دهم، ناشی از اراده تکوینی خدا است اما روشن است که خداوند این اختیار را به من نداده تا من کارهای بد و حرام انجام دهم بلکه این اختیار را به من داده تا من از طریق انجام کارهای نیک و خیر، رشد کنم و به کمالات اختیاری دست یابم. خداوند به مومنان وعده داده اگر خالصانه در راه خداوند تلاش نمایند، خداوند آنها را مورد عنایت و هدایت ویژه خودش قرار می دهد و آنها را در مسیر صحیح  یاری می رساند.

پی نوشت ها:

1. اسراء: 18

2. توبه: 55

3. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار: امدادهای غیبی، انتشارات صدرا، ج۳، ص۳۴۴-۳۴۵

4. برای مطالعه بیشتر رک: http://fa.wikishia.net/view/%D8%A7%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D8%BA%DB%8C%D8%A8%DB%8C

5. عنکبوت: 69

6. شوری: 20

موضوع قفل شده است