جمع بندی حدیث درباره پوشش حضرت ابراهیم علیه السلام

تب‌های اولیه

3 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
حدیث درباره پوشش حضرت ابراهیم علیه السلام

سلام علیکم

یکی از گرامیان در کتابی مطالبی از تورات و کتب روایی شیعی آورده و مدعی است که لباس و پوشش حداقلی در عصر پیش از اسلام در زمان حضرت ابراهیم علی نبینا و آله و علیه السلام مرسوم بوده و دلیلش هم تحلیل و برداشت خود اوست ، که در یک تصور کلی میفرماید مردم فقر و گرسنه بودند ، لذا احکامی مثل کفاره روزه اطعام ۶۰ نفر است رو برای همین وضع کردند و نهایتا
چنین نتیجه میگیرد که بواسطه فقر ، آنها لباس نمیتوانستند تهیه کنند و پوشش حداقلی بود .

صرف نظر از صحت این تحلیل روایتی نقل کرده و ترجمه کرده اند رو بررسی و توضیحی بفرمایید که سند چگونه است

بزرگواری بفرمایید درباره سند و ترجمه یث توضیح بفرمایید

بنا بر روایت از وسائل الشیعه آورده که در بحارالانوار ج ۱۲ ص ۷ و علل الشرایع نقل کردند

با سپاس

با نام و یاد دوست

 

 

 

 

 

 

کارشناس بحث: استاد واسع

جمع بندی

پرسش: آیا سند روایت « أَبِي (رَحِمَهُ اللَّهُ) قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ‏ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ مُحَمَّدٍ الْوَاسِطِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى إِبْرَاهِيمَ (علیه السلام) أَنَّ الْأَرْضَ قَدْ شَكَتْ إِلَيَّ الْحَيَاءَ مِنْ رُؤْيَةِ عَوْرَتِكَ فَاجْعَلْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَهَا حِجَاباً فَجَعَلَ شَيْئاً هُوَ أَكْبَرُ مِنَ الثِّيَابِ وَ مِنْ‏ دُونِ‏ السَّرَاوِيلِ‏ فَلَبِسَهُ فَكَانَ إِلَى رُكْبَتَيْهِ» که در کتاب علل الشرایع آمده است مورد قبول و قابل اعتماد است؟

پاسخ:

در روایتی در کتاب شریف«علل الشرایع» می خوانیم:« أَبِي (رَحِمَهُ اللَّهُ) قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ‏ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ مُحَمَّدٍ الْوَاسِطِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام)قَالَ: أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى إِبْرَاهِيمَ (علیه السلام) أَنَّ الْأَرْضَ قَدْ شَكَتْ إِلَيَّ الْحَيَاءَ مِنْ رُؤْيَةِ عَوْرَتِكَ فَاجْعَلْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَهَا حِجَاباً فَجَعَلَ شَيْئاً هُوَ أَكْبَرُ مِنَ الثِّيَابِ وَ مِنْ‏ دُونِ‏ السَّرَاوِيلِ‏ فَلَبِسَهُ فَكَانَ إِلَى رُكْبَتَيْهِ».(1)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند: خدای سبحان به ابراهیم(علیه السلام) وحی نمود که زمین از رویت عورت تو شرم نموده و شکایت کرده است لذا بین خویش و زمین حجابی قرار ده؛ ایشان نیز پوششی که بزرگتر از لباس بود و کوچک تر از شلوار بود پوشید که تا زانوهای ایشان بود.

سند روایت فوق سند قابل قبولی است زیرا رجال موجود در سند افراد مورد اعتمادی می باشند. شیخ صدوق از پدر خویش نقل می کند که هر دو از شخصیت های بزرگ شیعه و مورد اعتماد می باشند. منظور از سعد بن عبدالله ، سعد بن عبدالله قمی است که فردی ثقه و جلیل القدر می باشد. احمد بن محمد عیسی اشعری نیز ثقه امامی و جلیل القدر می باشد، علی بن حکم الانباری نیز همین گونه است و ابان بن عثمان الاحمر نیز امامی، ثقه و از اصحاب اجماع و مورد اعتماد است. فضل بن شاذان می گوید: محمدبن حسن واسطی شخصی بزرگوار در رابطه با امام باقر(علیه السلام ) بود و همانا امام کاظم(علیه السلام) هزینه دوران بیماری او را تأمین می کرد و به هنگام مرگ او را کفن نمود و مجلس ترحیم برای او برگزار کرد. (2)

با عنایت به توضیحات فوق می توان در یافت که روایت فوق از جهت سندی دارای سندی متقن و قابل قبول می باشد.

 

پی نوشت ها: 

1. ابن بابويه، محمد بن على، علل الشرائع ،1385ش، ناشر: کتاب فروشی داوری، چاپ: اول، قم. ج 2 ص 584.

2.کشی ، محمد بن عمر،  رجال ‏الكشي ، 1363ش، ناشر: موسسه ال البیت(علیهم السلام)، چاپ اول، قم، ص‏558 .

موضوع قفل شده است