جمع بندی بهترین راه برای دعوت و معرفی اسلام توسط حجج الهی

تب‌های اولیه

3 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
بهترین راه برای دعوت و معرفی اسلام توسط حجج الهی

سلام

چه راهی بهترین راه بود؟

اگر حضرت علی علیه السلام بلافاصله به حکومت می رسید چه تفاوت های در حکومت اعمال می کرد؟

آیا این اعمال با اعمال های که پس سه خلیفه اول انجام داد فرق می کرد؟ الان اسلام فرق می کرد؟

آیا ائمه علیهم السلام راهی را به جز جنگ برای گسترش اسلام پیش میگرفتند؟ کما اینکه حضرت حجت اروحنا فداه نیز طبق شنیده ها با جنگ جهان را فتح و اسلام را گسترش می دهند!

با نام و یاد دوست

 

 

 

 

کارشناس بحث: استاد مسلم

جمع بندی

________________________

پرسش:

بهترین راه چه راهی بود؟ اگر حضرت علی(علیه السلام) بلافاصله به حکومت می رسید چه شیوه ای در حکومت اعمال می کرد؟ آیا این شیوه با شیوه حکومت سه خلیفه اول فرق می کرد؟ الان اسلام فرق می کرد؟ آیا ائمه(علیهم السلام) راهی را به جز جنگ برای گسترش اسلام پیش میگرفتند؟ کما اینکه حضرتحجت (اروحنا فداه) نیز طبق شنیده ها با جنگ جهان را فتح و اسلام را گسترش می دهند

پاسخ:

قطعا رفتار امام علی(علیه السلام) با سایر خلفا فرق می کرد. بزرگترین شاهد بر آن همین شکاف اعتقادی و فقهی میان شیعه و اهل سنت است که نشان دهنده تفاوت نگرش و عملکرد ائمه ی شیعه و خلفای اهل سنت است. خود همین که امام علی(علیه السلام) در شورای 6 نفره ای که «عمرـ برای تعیین جانشینی خویش تشکیل داده بود نپذیرفت که مانند سنت خلفای گذشته عمل کند نشان میدهد که امام (علیه السلام) سنت و رفتار ایشان را قبول نداشته است. خود اینکه امام علی(علیه السلام) بلافاصله بعد از به حکومت رسیدن حکامی چون «معاویه» که از سوی خلفای پیشین تعیین شده بودند را حتی برای مدتی کوتاه نپذیرفت و حتی به قیمت جنگ سعی بر برکناری او داشت نشان میدهد امام علی(علیه السلام) منش و ملاک های ایشان را قبول نداشته است.

بنابراین قطعا اگر امام علی(علیه السلام) بلافاصله به حکومت می رسید مسیر تاریخ تغییر می کرد. خشت کجی که پس از رحلت پیامبر(صلی الله علیه و آله) نهاده شده بود صرفا در بُعد اجرایی حکومت نبوده که بگوییم با روی کار آمدن امام علی(علیه السلام) همه مشکلات رفع شد و همه چیز به جای خودش بازگشت. این فقط بخش کوچکی از این انحرافی بود که با کنار گذاشتن امام علی(علیه السلام) از خلافت اتفاق افتاده و مسیر تاریخ را رقم زد.

 در زمان خلفا قانون منع نوشتن حدیث اجرا شد و کسی حق نداشت احادیث پیامبر(صلی الله علیه و آله) را نقل کرده یا بنویسد، از آن طرف بنگاه های حدیث سازی مانند «ابوهریره» شروع به جعل احادیث در شأن برخی خلفا کردند و این آسیبی جبران ناپذیر به روایات نبوی زد. بدعت هایی که خلفا از روی ذوق یا سلیقه خویش به دین اضافه کرده، یا از دین می کاستند انحراف دیگری بود که اگر امام علی(علیه السلام) حاکم بود هرگز اتفاق نمی افتاد. بدعت هایی که بزرگترین شکاف را در میان امت واحده اسلامی ایجاد کرده و آن را به شیعه و سنی تقسیم کرد.

 

با روی کار آمدن «معاویه» در زمان خلفا زمینه برای حکومت بنی امیه مهیا شد. این آغاز ننگین در ادامه موجب روی کار آمدن خلفا و حکام خونخوار دیگری چون «یزید»، «عبیدالله»، «زیاد بن ابیه»، «حجاج بن یوسف» و مانند ایشان شد که خون هزاران انسان بی گناه را بر زمین ریختند. تمام جنگ هایی که امام علی(علیه السلام) پس از خلافت با آنها روبرو شد به خاطر همین تفکراتی بود که پیش از آن حضرت(علیه السلام) حاکم بودند. و امام علی(علیه السلام) پس از رسیدن به خلافت آنها را قبول نداشت، به همین خاطر حتی لحظه ای با بقای معاویه بر حکومت شام موافقت نکرد.

این مسئله موجب جنگ رسانه ای و جعل حدیث از سوی معاویه بر علیه امام علی(علیه السلام)، جنگ های متعدد کوفیان با شام، و فریب برخی سپاهیان امام علی(علیه السلام) و شکل گیری خوارج و جنگ نهروان شد که در نهایت شهادت امام علی(علیه السلام) را رقم زد. همین تفکر اموی که به خاطر انتخاب خلفا روی کار آمده بود بعدها منجر به شهادت امام حسن(علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام) شد و همچنین فجایعی چون واقعه حره و قتل عام مردم مدینه را رقم زد.

همین خروج حاکمیت از دست اهل بیت(علیهم السلام) به خاطر جنگ های سخت افزاری و نرم افزاری اموی ها موجب شد تا حکومت در مرحله بعد به دست بنی عباس بیفتد و باز اهل بیت(علیهم السلام) به حاشیه رفته و عمرشان را در فشار های اجتماعی سپری کرده و زندگی شان ختم به تبعید و زندان و شهادت شود. و در ادامه همین محدودیت های اجتماعی اهل بیت(علیهم السلام) موجب دور ماندن مردم از تعالیم ایشان و در نتیجه شکل گیری تفکرات انحرافی چون انکار اختیار، انکار حسن و قبح عقلی، و تفکرات انحرافی دیگری چون وهابیت شد.

گروهک های افراطی ای چون «داعش» و «النصره» و «جندالعدل» و مانند آن ناشی از ظرفیتی است که دوری از مکتب اهل بیت(علیهم السلام) در میان مذهب اهل سنت ایجاد کرده است که البته با هوشیاری بسیاری از علمای اهل سنت نتوانسته عمومیت پیدا کند، اما به هر حال موجب شکل گیری و بروز برخی جریان های افراطی شده است.

اما در مورد امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) باید توجه بفرمایید جنگی که امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) خواهند داشت جنگ علیه مردم نیست، یعنی قرار نیست مردم را با شمشیر هدایت کنند، که اگر این بود لازم به گذشت زمان و تحقق شرایط نبود! هیچ کدام از ائمه گذشته هم چنین نکردند. امام(عجل الله تعالی فرجه الشریف) با بیداری مردم می آیند تا با مستکبرین بجنگند. بنابراین تا زمانی که مقبولیت مردمی نداشته باشند ظهور نخواهند کرد.