جمع بندی ایا مردم زمان قبل از ظهور پیامبر محمد ص حضرت ابراهیم را بعنوان پیامبر قبول داشتند ؟

تب‌های اولیه

7 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
ایا مردم زمان قبل از ظهور پیامبر محمد ص حضرت ابراهیم را بعنوان پیامبر قبول داشتند ؟

سلام

در بعضی جاها از حضرت ابراهیم ص به عنوان یک فرد تخیلی نامبرده می شود که وجود واقعی نداشته است
سوال حقیر این است که ایا شواهدی مبنی بر وجود حضرت به غیر از قران وجود دارد یا خیر ؟
مثلا ایا مردم زمان جاهلیت او را بعنوان پیامبر می شناختند ؟

متشکرم

با نام الله



کارشناس بحث: استاد سید محسن

با سلام
لطف نمایید منبع و آدرسی که حضرت ابراهیم (علیه السلام) را فردی تخیلی و غیر واقعی بیان کرده را ارسال نمایید.

سلام بر شما

منبع موثقی الان در دست ندارم بیشتر درسخنان بچه های همین سایت دیده ام در گفتگوهای مختلف

حالا اصلا به ان منابع کاری ندارم که ایا درست است یا غلط

سوال را اینگونه فرض کنید :

ایا شواهدی مبنی بر وجود حضرت به غیر از قران وجود دارد یا خیر ؟
مثلا ایا مردم زمان جاهلیت او را بعنوان پیامبر می شناختند ؟

ایا در متون و اشعار اعراب و یا هرجای دیگری به جز تورات و قران
نامی از حضرت اورده شده ؟

متشکرم

با سلام
برخی از کتیبه های بابل و آشور در گذشته نام این پیامبر اولوالعزم را با تعابیر اباراما و ابرام به خود دیده است که این امر نشان از آشنایی مردمان گذشته با این شخصیت است و ظاهرا اولین منبعی که ایشان را با لفظ ابراهیم خطاب کرده است قرآن میباشد. برخی اصل این نام را ابرام به فتح الف بیان کردند که در حقیقت یک لغت سامی و غیر عربی است و به معنی پدر امت است و بعدها ابراهام به همین معنا گسترش یافت.
نام ابراهیم در کتب تارخی مختلفی به چشم میخورد از جمله در طبقات ابن سعد و المعارف ابن قتیبه در آثار الباقیه بیرونی در فتح الباری ابن حجر عسقلانی در تاریخ طبری در تاریخ یعقوبی و انساب الاشراف بلاذری و همچنین در مروج الذهب مسعودی نام ین پیامبر و تاریخچه ایشان و قصص مربوط به این پیامبر بیان شده است.

پس مشخص شد که در منابع تاریخی نام این پیامبر آورده شده است اما نکته این جاست که تورات و قرآن به شرح زندگی و بیان ویزگیهای این پیامبر به خوبی پرداخته است خصوصا قرآن که از تحریف در امان مانده است. مطلب دیگر این که حضرت ابراهیم در دوران حاکمیت نمرود به سر میبرده و در این زمان علم ستاره شناسی و پیشگویی و خبر از وقایع در این دوران مرسوم بوده لذا معبرین خبر نابودی سلطنت نمرود را توسط کودکی بیان کردند که منجر شد به کشتن کودکان از این رو حضرت ابراهیم در خفا متولد و تا سن 13 سالگی از انظار مردم دور بود. وی در دوران رسالت با مشکلات زیادی مواجه بود لذا اعم از بت پرستان، خورشید پرستان و ماه و ستاره پرستی که حضرت ابراهیم با استدلال عقلی و تجربی اعتقادات آنانرا ابطال مینمود لذا در این دوران به سختی متوانست افرادی را به توحید و یکتاپرستی دعوت نماید اما پیروان او پس از گلستان شدن آتش بر ابراهیم بیشتر شدند و به حقانیت کلام او و پرستش خدای ابراهیم ایمان اوردند پس در دوران این پیامبر بودند مردمی که از وی پیروی کنند و مانند ابراهیم یکتا پرست شوند.

پرسش:
آیا نام حضرت ابراهیم به غیر از قرآن در منابع دیگری آمده است؟
آیا مردم زمان جاهلیت او را بعنوان پیامبر می شناختند ؟



پاسخ:
برخی از کتیبه های بابل و آشور در گذشته نام این پیامبر اولوالعزم را با تعابیر "اباراما" و "ابرام" به خود دیده است[1] که این امر نشان از آشنایی مردمان گذشته با این شخصیت است و ظاهرا اولین منبعی که ایشان را با لفظ ابراهیم خطاب کرده است قرآن می باشد. برخی اصل این نام را "ابرام" به فتح الف بیان کردند که در حقیقت یک لغت سامی و غیر عربی است و به معنی پدر امت است و بعدها ابراهام به همین معنا گسترش یافت.[2]

نام ابراهیم در کتب تاریخی مختلفی به چشم می خورد از جمله اخبارالطوال[3] تاریخ یعقوبی[4] سیره ابن هشام [5] طبقات ابن سعد[6]، المعارف ، آثار الباقیه بیرونی، فتح الباری ابن حجر عسقلانی، تاریخ طبری، انساب الاشراف بلاذری و همچنین در مروج الذهب مسعودی نام این پیامبر و تاریخچه ایشان و قصه های مربوط به این پیامبر بیان شده است.

پس مشخص شد که در منابع تاریخی نام این پیامبر آورده شده است اما نکته این جاست که تورات و قرآن به شرح زندگی و بیان ویژگی های این پیامبر به خوبی پرداخته است خصوصا قرآن که از تحریف در امان مانده است. مطلب دیگر این که حضرت ابراهیم در دوران حاکمیت نمرود به سر میبرده و در این زمان علم ستاره شناسی و پیشگویی و خبر از وقایع در این دوران مرسوم بوده لذا معبرین خبر نابودی سلطنت نمرود را توسط کودکی بیان کردند که به کشتن کودکان منجر شد. از این رو حضرت ابراهیم مخفیانه متولد و تا سن 13 سالگی از انظار مردم دور بود.

وی در دوران رسالت با مشکلات زیادی مواجه بود اعم از بت پرستان، خورشید پرستان و ماه و ستاره پرستی که حضرت ابراهیم با استدلال عقلی و تجربی اعتقادات آنان را ابطال می نمود لذا در این دوران به سختی می توانست افرادی را به توحید و یکتاپرستی دعوت نماید اما پیروان او پس از گلستان شدن آتش بر ابراهیم بیشتر شدند و به حقانیت کلام او و پرستش خدای ابراهیم ایمان آوردند پس در دوران این پیامبر بودند مردمی که از وی پیروی کنند و مانند ابراهیم یکتا پرست شوند.[7]


منابع


[/HR][1] . سوسه، احمد، العرب‌ و الیهود فی‌ التاریخ‌، ج۱، ص۲۶۳، دمشق‌، ۱۹۷۲م‌

[2] . جوالیقی، موهوب‌، المعرب‌، ج۱، ص۱۳، به‌ کوشش‌ احمد محمد شاکر، تهران‌، ۱۹۶۶م

[3] . دینوری، اخبارالطوال، ص 32، ترجمه دامغانی، نشر نی، تهران 1371ش

[4] . تاریخ یعقوبی ج 1 ص 22، ترجمه آیتی، علمی فرهنگی تهران 1371

[5] . سیره ابن هشام ج 1 ص 125 ، ترجمه رسولی، کتابچی، تهران 1375

[6] . ابن سعد، طبقات، ج 1 ص 114، دارالکتب العلمیه، بیروت، 1410ق

[7] . همان


موضوع قفل شده است