آیا در قرآن به موسیقی اشاره شده است؟

تب‌های اولیه

52 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

[=&amp]آیا در قرآن به موسیقی اشاره شده است؟[/]

پرسش:وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ وَ عِدْهُمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ‏ إِلاَّ غُرُور(الاسرا 64)

و از ايشان هر كه را توانستى با آواى خود تحريك كن و با سواران و پيادگانت بر آنها بتاز و با آنان در اموال و اولاد شركت كن و به ايشان وعده بده»، و شيطان جز فريب به آنها وعده نمى‏ دهد



آیا در ایه بالا منظور از صدای شیطان موسیقی های امروزی نیست؟ آیا در قرآن به موسیقی اشاره شده است؟
پاسخ: با سلام
" استفزاز با صوت " كنايه از خوار كردن آنان با وسوسه‏ هاى باطل و خالى از حقيقت است، و اينكه وضع شيطان و پيروانش وضع چوپان و رمه را دارد كه با يك صدا به راه مى ‏افتند، و با صدايى ديگر مى ‏ايستند و معلوم است كه اين صداها آوازهايى بى‏ معنى است.( 1)
برخى نیز می گويند:هر صدايى كه مردم را بفساد دعوت كند، آواز شيطان است.(2)در همین تفسیر از مجاهد(مفسر تابعی) نقل شده که منظور از «بصوتك» ترانه‏ ها و ساز و آواز است.(3)
بنابراین جمله وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ كه بعضى از مفسران آن را تنها به معنى نغمه‏ هاى هوس ‏انگيز موسيقى و خوانندگى تفسير كرده ‏اند معنى وسيعى دارد كه هر گونه تبليغات گمراه كننده را كه در آن از وسائل صوتى و سمعى استفاده مى ‏شود شامل مى‏ گردد.
اين مساله مخصوصا در دنياى امروز كه دنياى فرستنده‏ هاى راديويى و دنياى تبليغات گسترده سمعى و بصرى است، از هر زمانى روشنتر و آشكارتر است، چرا كه شياطين و احزاب آنها در شرق و غرب جهان بر اين وسيله مؤثر تكيه دارند، و بخش عظيمى از سرمايه‏ هاى خود را در اين راه مصرف مى‏ كنند، تا بندگان خدا را استعمار كنند و از راه حق كه راه آزادى و استقلال و ايمان و تقوى است منحرف سازند و به صورت بردگانى بى اراده و ناتوان درآورند(4)
در قرآن آیه دیگری هم در رابطه با موسیقی حرام وجود دارد.
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ (5)
در حديثى از امام صادق ع مى‏خوانيم:
الغناء مجلس لا ينظر اللَّه الى اهله، و هو مما قال اللَّه عز و جل" وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ":" مجلس غنا و خوانندگى لهو و باطل،مجلسى است كه خدا به اهل آن نمى‏نگرد، (و آنها را مشمول لطفش قرار نمى ‏دهد) و اين مصداق همان چيزى است كه خداوند عز و جل فرموده" بعضى از مردم هستند كه سخنان بيهوده خريدارى مى ‏كنند تا مردم را از راه خدا گمراه سازند"( 6))
البته " لَهْوَ الْحَدِيثِ"، مفهوم وسيع و گسترده ‏اى دارد كه هر گونه سخنان يا آهنگ هاى سرگرم كننده و غفلت‏زا را كه انسان را به بيهودگى يا گمراهى مى ‏كشاند در بر مى ‏گيرد، خواه از قبيل" غنا" و الحان و آهنگهاى شهوت‏ انگيز و هوس ‏آلود باشد، و خواه سخنانى كه نه از طريق آهنگ، بلكه از طريق محتوى انسان را به بيهودگى و فساد، سوق مى ‏دهد.
و يا از هر دو طريق، چنان كه در تصنيف ها و اشعار عاشقانه خوانندگان معمولى است كه هم محتوايش گمراه كننده است و هم آهنگش! و يا مانند داستانهاى خرافى و اساطير كه سبب انحراف مردم از" صراط مستقيم" الهى مى ‏گردد.
و يا سخنان سخريه آميزى كه به منظور محو حق و تضعيف پايه‏ هاى ايمان مطرح مى ‏شود، همانند چيزى كه از ابو جهل و يارانش نقل مى‏ كنند كه رو به قريش مى ‏كرد و مى‏ گفت:" مى‏ خواهيد شما را از" زقوم" كه" محمد" ما را به آن تهديد مى‏ كند اطعام كنم؟! سپس مى ‏فرستاد و" كره و خرما" حاضر مى ‏كردند و مى ‏گفت:اين همان" زقوم" است! ... و به اين ترتيب آيات الهى را بباد استهزاء مى‏ گرفت.
به هر حال" لهو الحديث" معناى گسترده ‏اى دارد كه همه اينها و مانند آن را فرا مى‏ گيرد، و اگر در روايات اسلامى و سخنان مفسرين روى يكى از اينها انگشت گذارده شده است هرگز دليل بر انحصار و محدوديت مفهوم آيه نيست.(7)
در مورد اينكه آيا آيه اي در قران درباره موسيقي آمده است يا نه در روايتي آمده كه محمّد بن مسلم مى ‏گويد: از امام محمّد باقر شنيدم مى- فرمود: غناء و موسيقى از آن گناهانى است كه خدا در قرآن به عاملين آنها وعده عذاب داده است. بعدا آن بزرگوار آيه مورد بحث را خواند كه مى‏ فرمايد (وَ مِنَ النَّاسِ ...) ابو بصير مى‏ گويد: از صادق آل محمّد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم راجع به معنى جمله (وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ) كه در آيه 30 سوره حج است از امام جعفر صادق عليه السّلام جويا شدم آن بزرگوار فرمود: مقصود از آن ،غنا و آوازه خوانى است. و اما از نظر اخبار: از علي بن يقطين از امام محمّد باقر عليه السّلام نقل شده كه فرمود: كسى كه به سخن گوينده‏ اى گوش فرا دهد او را پرستيده است. اگر آن گوينده سخن خود را از طرف خدا ادا كند اين شنونده خدا را مورد پرستش قرار داده است. و اگر آن گوينده سخن خود را از طرف شيطان ادا كند اين شنونده شيطان را پرستيده است‏

(1)- ترجمه الميزان، ج‏13، ص 200
(2)- ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏14، ص 170
(3)- همان
(4)- تفصیل بیشتر در تفسير نمونه، ج‏12، ص 184
(5)- لقمان/6
(6)- وسائل الشيعه، ج 12 ،ص 228 - باب تحريم الغناء
(7)- رک:تفسير نمونه، ج‏17، ص 15

كليدواژه ها : غناء ، موسيقي در قرآن ، قول الزور

موضوع قفل شده است