جمع بندی کم رنگ شدن رابطه خانوادگی

تب‌های اولیه

17 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
کم رنگ شدن رابطه خانوادگی

سلام خسته نباشید....یه موضوعی هست در مورد یک خانواده که آشنا هستند....خانم این خانواده ناراحت همسرش و میگه برامون هر چی خواستیم فراهم کردی اما همه چی فقط فراهم کردن و خریدن وسایل و...مورد نیاز نیست ...ماندن پیش خانواده و حضور بیشتر و...اینا هم هست...اما مرد این خانواده این فکر رو نداره و فکر میکنه کارای لازم برای خانواده رو انجام داده و باید کمتر دیگه اهمیت بده به خانواده نسبت به قبل.
برای مثال وقتی خانم و بچه هاشون رو میاره به شهرشون و به خانه مادر همسرشون و یا در کل مقصدی که در نظر دارند مییره دیگه اونجا نمیمونه و به بهونه دیدن خانواده...از پیش اونها میره و حدودا بیشتر از دو روز رو اونجا میگذرونه و حتی فقط رفتن و دیدار خانواده و اقوام ایشون هم نیست و ممکن هم هست بیرون بره فقط و وقتشو بگذرونه کلا......در کل اهمیت زیادی به خانواده نمیده و ذوق خاصی که باید نسبت به خانواده باشه کمتر شده و باعث شده رابط بیشنون کمی سرد شده و گاهی اوقات بحث و نارضایتی و پیش بیاد بینشون .......بر عکس این آقای این خانم هم در مورد همسرش میگه نباید این افکار رو داشته باشه چرا باید این فکر رو داشته باشه که مرد حتما وظیفه داره مدت خیلی زیادی رو با همسرش و فرزندانش باشه چون دیگه خانواده اش رو آورده به خانه مادر و یا...و دیگه لازم نیست زیاد اونجا باشه و در کل این داستان ها....ممنون میشم راهنمایی کاملی کنید در مورد حل این اختلاف و مشکلات خانوادگی که خودم هم به شخصه در تعدادی از خانواده ها واضح دیدم.

width: 700 align: center

[TD="align: center"]با نام و یاد دوست

[/TD]

[TD="align: center"][/TD]


کارشناس بحث: استاد همدل

[TD][/TD]

افراط و تفریط دو روی یک سکه!

اساساً وقتی مردان ازدواج می کنند یکی از وظایف اصلی آنها رسیدگی به همسر و فرزندان است و این تنها به تأمین معاش خانواده و پرداخت نفقه آنان خلاصه نمی شود؛ بلکه حضور فیزیکی در کنار همسر و فرزندان، ابراز عشق و محبت به آنان، تقویت روابط عاطفی و دلجویی از آنان هم لازم و ضروری است.

متأسفانه در منظر برخی از مردان، رسیدگی به همسر و فرزندان فقط در تأمین معاش خانواده و پرداخت نفقه آنان خلاصه می شود و مردان وقتی برای باهم بودن با اعضای خانواده ندارند و یا شاید به اشتباه فکر می کنند که وقت گذاشتن برای خانواده چیزی پیش پا افتاده و کار بیهوده ای است؛ در حالی که می توانند همان وقت را برای تأمین معاش خانواده بگذارند و پول و ثروت بیشتری کسب کنند تا به پندار خود رفاه بیشتری را برای خانواده شان به ارمغان آورند.

به امید خدا در پُست ها بعدی با مشارکت دوستان، بیشتر در این باره سخن خواهیم گفت

سلام
موضوع خیلی کلی بود من چیز زیادی متوجه نشدم.

سلام و خسته نباشید....ممنون بابت جواب.... راه حل هایی برای برطرف کردن این نوع مشکل خانوادگی رو هم بگید تا بدونیم چیکار باید کرد تا کم کم و یا به وقت مناسبش حل بشه.....

در متون دینی، آموزه‌های دینی و تعالیم اسلامی و سیرۀ عملی بزرگان توصیه ها و سفارش های زیادی برای همنشینی با همسر و فرزندان، گفتگوی با آنان، دلجویی، خدمت رسانی، حمایتگری از آنها به عمل آمده است و هیچ شک و شبهه ای را باقی نمی گذارد که مردان باید برای همسر و فرزندان شان وقت بگذارند و در کنارشان بوده و سخنانشان را بشنود و نیازهای شان را برطرف نمایند. صرف اینکه مرد خانواده پولی به دست آورد و آن را در اختیار همسر و فرزندانش قرار دهد کافی نیست.


پیامبر رسول گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله) می فرمایند:
«جُلوسُ المَرءِ عندَ عِيالِهِ أحَبُّ إلى اللّه تعالى مِنِ اعتِكافٍ في مَسجِدِي هذا» (1)؛ «نشستن مرد نزد زن و فرزندش، نزد خداوند متعال از اعتکاف در مسجد من محبوبتر است».

ارزش اعتکاف و ثواب ماندن در مسجد پپامبر(صلی الله علیه و آله) چیزی است که هر مسلمانی آرزوی دستیابی به آن را دارد. اگر به فضیلتی که اعتکاف در مسجد آن حضرت(صلی الله علیه و آله) دارد توجه شود، آن وقت به ارزش بالای انس و الفت و نشستن مرد در کنار همسرش، بیشتر پی خواهیم برد.

این نیاز طبیعی زن است که شوهرش، ساعاتی را در کنار او باشد، با او هم صحبت شود، به سخن او گوش کند و کارهای روزمره، او را از این مهم باز ندارد. خود مرد نیز چنین نیازی را دارد.

این عنایت و اهتمام بالای اسلام به تحکیم مناسبات زن و شوهر و تقویت روابط عاطفی آنان را می رساند که حضور در خانه و نشستن در کنار همسر را در پیشگاه خداوند از اعتکاف در مسجدالنبی(صلی الله علیه و آله) دوست داشتنی تر به شمار می آورد.(2)

پیامبر اعظم(صلی الله علیه و آله) در سخن دیگری می فرمایند:
«اِنِّ اَلرَّجُلَ لَيُؤْجَرُ فِي رَفْعِ اَللُّقْمَةِ الي فِي اِمراتِه» (3)؛ «مرد در برابر لقمه ای که در دهان همسرش می گذارد پاداش می برد».
این روایت بیانگر آن است که تنها فراهم نمودن امکانات و رفاه مادی برای همسر کافی نیست؛ بلکه بودن در کنار همسر و غذا خوراندن به وی با دست خویش موضوعیت دارد و مهم است.

پی نوشت ها:

  1. ورام بن أبی فراس، مسعود بن عیسی، تنبیه الخواطر و نزهة النواظر المعروف بمجموعۀ ورّام، قم: مکتبة الفقیه، 1410ق، ج‏2، ص122.
  2. مرتضوی ، سیدضیا، فاطمه(سلام الله علیها) گلواژه آفرینش، قم: بوستان کتاب قم، 1393، ص84.
  3. فیض کاشانی، محمدمحسن، المحجة البیضاء فی تهذیب الاحیاء، قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1383ق، ج‏3، ص‏70.

به نظر شما اگر وجود یک رابطه نادرستی سبب این موضوع شده باشه چی؟که باعث شده نحوه زندگیشون از حالت درستش دور بشه.

حق الناس;1015852 نوشت:
به نظر شما اگر وجود یک رابطه نادرستی سبب این موضوع شده باشه چی؟که باعث شده نحوه زندگیشون از حالت درستش دور بشه.

لطفاً بیشتر توضیح دهید تا دقیقاً متوجه منظورتان بشویم

رعایت اعتدال رمز پیروزی است

آنچه دربارۀ اختصاص وقت برای همسر و فرزندان گفته شد، بی حد و حساب نیست و این گونه نیست که مرد هز اندازه که بخواهد و یا دائماً در خدمت خانواده اش باشد و بیشترین وقت خود را با آنان بگذارد؛ بلکه رعایت اعتدال را باید در این زمینه بکند.

امام علی(علیه‌السلام) می‌فرماید:
«لاَ تَجْعَلَنَّ أَكْثَرَ شُغُلِكَ بِأَهْلِكَ وَ وَلَدِكَ فَإِنْ يَكُنْ أَهْلُكَ وَ وَلَدُكَ أَوْلِيَاءَ اَللَّهِ فَإِنَّ اَللَّهَ لاَ يُضِيعُ أَوْلِيَاءَهُ وَ إِنْ يَكُونُوا أَعْدَاءَ اَللَّهِ فَمَا هَمُّكَ وَ شُغُلُكَ بِأَعْدَاءِ اَللَّهِ؟!» (1)؛ «بیشترین وقت زندگی را به زن و فرزند اختصاص مده؛ زیرا اگر زن و فرزند از دوستان خدا باشند، خدا آنها را رها نخواهد کرد و اگر دشمن خدا باشند؛ چرا غم دشمن خدا را می‌خوری؟!»

به قول معروف:
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭ ﮐﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻧﮑﻮﺳﺖ *** ﻫﻢ ﻻﯾﻖ ﺩﺷﻤﻦ ﻭ ﻫﻢ ﻻﯾﻖ ﺩﻭﺳﺖ

پی‌نوشت:

  1. سیدرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، محقق: صبحی صالح، قم: هجرت، 1414ق، ص ۵۳۶.
موضوع قفل شده است