کار کردن زن در بیرون از منزل

تب‌های اولیه

28 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

fateme 88;954311 نوشت:
دوست عزیز با فرمایش شما درباره محیط موافقم اما تاکید شده به علم آموزی. زنی که سواد داشته باشه میتونه فرزندان بهتری به جامعه تحویل بده و موجب پویایی جامعه اسلامی میشه.

بنده هیچ مشکلی با علم آموزی ندارم

برداشت اشتباه شده از حرف بنده

بنده حضور در جلساتی که خوف گناه درش نیست رو نفی نکردم .

علم آموزی و کسب درآمد یا هر مورد دیگری اگر در محلی انجام بشه که خوف گناه درش هست حضور در اون مکان جایز نیست.
حضور در محل ارتکاب گناه چه باعث زیادت علم بشه چه مال جایز نیست. مال و علمی که از راه گناه کسب بشه منفعتی نخواهد داشت.

ضمن عرض سلام

موضوعي كه به نظر مي رسد ناديده گرفته شده تفاوت فيزيولوژي جنستي مرد و زن مي باشد
گفته مي شود كه اگر براي خانم ها حضور در برخي مكان ها درست نيست، پس براي آقايان هم همينطور است!

واضح است حضور در هر مكاني كه براي فرد آسيب زا باشد مناسب نيست و بايد از آن پرهيز كرد...
اما نكته قابل توجه اينست كه زن جنس لطيف است و مرد جنس سخت
ساختار مرد طوري طراحي شده كه راحت تر مي تواند خود را با محيط هاي عمومي و خطراتش وقف دهد
جنس زن (چه از جنبه جسمي و چه جنبه روحي) به شكلي است كه به طور طبيعي و در حالت عادي مردان را به سمت خود مي كشاند
به طوري كه گرايش به جنس مخالف هميشه از سمت جنس مذكر آغاز مي شود
نگاه نيز معمولا از طرف آقايان صورت ميگيرد
و به همين دليل است كه تا كلمه "چشم چران" را مي شنويم، ذهنمان ناخودآگاه سمت يك شخص مذكر مي رود
چون غالبا نگاه از طرف مردها صورت مي گيرد و آنها شروع كننده يك ارتباط هستند
بنابراين نمي توان موقعيت يك محيط را براي آقايان و خانم ها يكسان در نظر گرفت

در نتيجه يك مرد اگر تهذيب نفس كرده باشد مي تواند در يك محيط مفسده را براي خودش و ديگران به حداقل برساند، به اين دليل كه ابصار نگاهش را در اختيار دارد و اگر نخواهد نگاه نمي كند و خلاص! در نتيجه مفسده اي اتفاق نمي افتد... در اين موقعيت تا مرد نخواهد و حركتي انجام ندهد مشكلي برايش وجود ندارد
در مورد زن اينگونه نيست
يك زن هر چقدر هم مقيد باشد، حتي اگر نخواهد ارتباطي داشته باشيد و ديگران به او نگاه كنند، باز هم نمي تواند از وقوع چنين مشكلاتي كه ممكن است برايش بوجود بياورند جلوگيري كند...
در واقع يك زن فقط مي تواند خودش را كنترل كند. اما كنترل نگاه ديگران به سمت خودش را در دست ندارد! (و اين مورد نگاه حرام قرار گرفتن يعني همان مفسده)
همچنين كنترل مزاحمت هايي كه ممكن است برايش بوجود بياورند (اعم از مزاحمت هاي فيزيكي، تيكه پراني ها و...)
در صورت وقوع، توان مقابله كردن هم ندارد...
گر چه با رعايت حجاب و يك سري مسائل مي شود اين آسيب ها و مزاحمت ها به حداقل رساند، اما حقيقت اين است كه يك زن هيچوقت نمي تواند مانند مرد با اطمينان خاطر در هر مكاني حضور داشته باشد
شايد اين از دلايلي باشد كه فقط به زنها توصيه شده كه بهترين و افضل ترين چيز براي زن اينست كه نامحرمي را نبيند و مرد نامحرمي نيز او را نبيند
و اين براي آقايان نيست و سفارش نشده...
طبيعتا اين تبعيض قائل شدن بين زن و مرد نيست بلكه با توجه به ساختار هر كدام از آن ها برخي مسائل شان با هم متفاوت است

کهف الحصین;954440 نوشت:
ضمن عرض سلام

موضوعي كه به نظر مي رسد ناديده گرفته شده تفاوت فيزيولوژي جنستي مرد و زن مي باشد
گفته مي شود كه اگر براي خانم ها حضور در برخي مكان ها درست نيست، پس براي آقايان هم همينطور است!

واضح است حضور در هر مكاني كه براي فرد آسيب زا باشد مناسب نيست و بايد از آن پرهيز كرد...
اما نكته قابل توجه اينست كه زن جنس لطيف است و مرد جنس سخت
ساختار مرد طوري طراحي شده كه راحت تر مي تواند خود را با محيط هاي عمومي و خطراتش وقف دهد
جنس زن (چه از جنبه جسمي و چه جنبه روحي) به شكلي است كه به طور طبيعي و در حالت عادي مردان را به سمت خود مي كشاند
به طوري كه گرايش به جنس مخالف هميشه از سمت جنس مذكر آغاز مي شود
نگاه نيز معمولا از طرف آقايان صورت ميگيرد
و به همين دليل است كه تا كلمه "چشم چران" را مي شنويم، ذهنمان ناخودآگاه سمت يك شخص مذكر مي رود
چون غالبا نگاه از طرف مردها صورت مي گيرد و آنها شروع كننده يك ارتباط هستند
بنابراين نمي توان موقعيت يك محيط را براي آقايان و خانم ها يكسان در نظر گرفت

در نتيجه يك مرد اگر تهذيب نفس كرده باشد مي تواند در يك محيط مفسده را براي خودش و ديگران به حداقل برساند، به اين دليل كه ابصار نگاهش را در اختيار دارد و اگر نخواهد نگاه نمي كند و خلاص! در نتيجه مفسده اي اتفاق نمي افتد... در اين موقعيت تا مرد نخواهد و حركتي انجام ندهد مشكلي برايش وجود ندارد
در مورد زن اينگونه نيست
يك زن هر چقدر هم مقيد باشد، حتي اگر نخواهد ارتباطي داشته باشيد و ديگران به او نگاه كنند، باز هم نمي تواند از وقوع چنين مشكلاتي كه ممكن است برايش بوجود بياورند جلوگيري كند...
در واقع يك زن فقط مي تواند خودش را كنترل كند. اما كنترل نگاه ديگران به سمت خودش را در دست ندارد! (و اين مورد نگاه حرام قرار گرفتن يعني همان مفسده)
همچنين كنترل مزاحمت هايي كه ممكن است برايش بوجود بياورند (اعم از مزاحمت هاي فيزيكي، تيكه پراني ها و...)
در صورت وقوع، توان مقابله كردن هم ندارد...
گر چه با رعايت حجاب و يك سري مسائل مي شود اين آسيب ها و مزاحمت ها به حداقل رساند، اما حقيقت اين است كه يك زن هيچوقت نمي تواند مانند مرد با اطمينان خاطر در هر مكاني حضور داشته باشد
شايد اين از دلايلي باشد كه فقط به زنها توصيه شده كه بهترين و افضل ترين چيز براي زن اينست كه نامحرمي را نبيند و مرد نامحرمي نيز او را نبيند
و اين براي آقايان نيست و سفارش نشده...
طبيعتا اين تبعيض قائل شدن بين زن و مرد نيست بلكه با توجه به ساختار هر كدام از آن ها برخي مسائل شان با هم متفاوت است

لطفا ادعاهاتون درباره تفاوت های زن و مرد رو ثابت کنید. چون بصورت علمی برعکس است. زن بدن مقاومتری داره و از نظر روانی هم از مرد مقاومتر است.

بله دوست عزیز موافقم

وایسلی گوجا;954461 نوشت:
لطفا ادعاهاتون درباره تفاوت های زن و مرد رو ثابت کنید. چون بصورت علمی برعکس است. زن بدن مقاومتری داره و از نظر روانی هم از مرد مقاومتر است.

شما خودتون قائل به تفاوت بین زن و مرد هستید (البته بدون اثبات) پس جای بحث نیست

سلام من کارمندم ومتنفرازشغلم,وفقط ازروی اجباردارم کارمیکنم
به خاطرکار افسردگی گرفتم نه تنها من وقتی پای دردودل همکارام میشینم اونها هم دل پردرند,چندسال اول کارکرن خانم ها به خاطر ذوقی که دارنداز استقلال مالی رونبینید فقط
وقتی چندسال بگذره دیگه کارکردن وظیفشون میشه وشوهررپولشون حساب بازمیکنه
حالا یک زن میمونه ومسئولیت اقتصادی که افتاده گردنش,هم کارخونه هم بچه هم شوهرداری,این حدازفشاربرای یک زن قابل تحمل نیست,نگاه به اظهاررضایت تصنعیشون نکنیدبعدازچدسال کارکردن زن ازدرون میپوسه
البته خانم هایی که تازه شاغل شدن شایدمخالف حرف من باشند چون اوایل اشتغال به عنوان یک خانم موفق توفامیل فقط به به وچه چه میشنوند واحترامشون بیشتره(چون متاسفانه ماهامردمی هستیم که به جایگاه فردبیشترازخودش ارزش قائلیم,همون مثل لباس نوبخورپلو)
ولی چندسال که بگذره متوچه میشن چه بلایی اومده سرشون
کلاتوکشورماکارمناسب برای یک خانم تعریف نشده,زن باردار,شیرده,روزهای حیض و....درقانون اصلا شرایط خاص تعریف نشده,کارکردن وسرپابون درروزهای حیض بااون تغیرات هورمونی خلقی وروحی واقعا سخته,کجای قانون توجه شده به این ابعاد!
وگرنه زن متاهل درصورتی میتونه هم کارکنه وهم زندگیش لطمه نخوره هم خودش ازنظرروانی سالم بمونه که کار پاره وقت وچندروز درهفته بیشترنباشه

کهف الحصین;954244 نوشت:
با سلام

ممنون از پاسختان
اجازه دهيد كارشناس هم نظرشان را بيان بفرمايند چون احساس مي كنم مسئله به اين سادگي كه در جامعه رواج دارد نيست
حداقلش اين است اگر رفت و آمدي صورت ميگيرد با شرايط و ضوابط خاصي همراه است
به طوريكه حتي برخي مراجع (نظير آيت الله بهجت و آيت الله صافي گلپايگاني) پوشاندن صورت و دست ها را هم در برابر نامحرم احتياط واجب ميدانند
و بسياري ديگر در صورت وجود مفسده اين نوع پوشش را واجب ميدانند (نظير آيت الله مكارم شيرازي)
برخي در صورت خوف فساد و ريبه..(نظير مرحوم امام ره)
حال سوال اينجاست آيا كسي هست كه با اطمينان ادعا كند كه در شرايط كنوني هيچ مفسده اي دامن گيرش نمي شود؟
ميبينيم كه موضوع به اين شكلي كه عموما خيلي ساده و باخيال راحت با آن برخورد مي كنند نيست
در مورد رفت و آمد و حضور در مكان هايي كه مردان در آن حضور دارند (مانند دانشگاه و محيط كار و ...) نيز همينگونه است، و بنده از كارشناس سوال كردم كه آيا در صورتي كه شخص احتمال اين را بدهد كه در محيطي به وي نگاه حرام مي شود، حضور در آن محيط برايش جايز است ؟!
و همچنان منتظر پاسخ هستيم...

با سلام و احترام و تشکر از ارسال نظرات

قطعا اگر حضور زن در محیطی زمینه ساز گناه برای خود یا دیگری باشد جایز نیست و البته همانطوری که اشاره فرمودید جوانب رعایت پوشش و.. هم باید باشد و درصورت احتمال شئونات شرعی و به صرف احتمال گناه منعی از حضور بانوان نیست.

موفق و موید باشید

موضوع قفل شده است