جمع بندی چه فرقی بين دعای ما و بعضياست؟

تب‌های اولیه

12 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
چه فرقی بين دعای ما و بعضياست؟

سلام
من يك مشكلي دارم براش به ائمه و اهل بيت توسل كردم دعا خوندم به درگاه خدا التماس كردم ولي فايده نداره كه نداره
ولي مثلا ي نفر مبلغ ميگيره نميدونم چه دعايي ميخونه كارمون راه ميفته
خب اگه حكمت خدا به اينه كه دعاي من مستجاب نشه پس چرا وقتي كسي ديگه دعا ميكنه ميشه؟ يعني ادمي كه اصلا تو عمق مشكل من نبوده دعاش از خود من كه تو اوج مشكلم از خدا ميخوام حل بشه مستجاب تره؟
سوال دوم اينكه با دعايي كه ميخونن برامون مشكل به كل حل ميشه يا فقط اتش زير خاكستر ميشه؟
و سوال سوم اينكه اگه هدف از مشكل من برطرف كردن گناهان من و امرزيده شدنم باشه، يا امتحان باشه يا هر حكمت ديگه، پس چرا خدا با دعاي يك غريبه حلش ميكنه؟
اگر تاپيكم رو جاي اشتباهي زدم معذرت ميخوام

برچسب: 
پاسخ کارشناس

با نام و یاد دوست





کارشناسان بحث: استاد کریم و جناب استاد

Golnush;927377 نوشت:
سلام
من يك مشكلي دارم براش به ائمه و اهل بيت توسل كردم دعا خوندم به درگاه خدا التماس كردم ولي فايده نداره كه نداره
ولي مثلا ي نفر مبلغ ميگيره نميدونم چه دعايي ميخونه كارمون راه ميفته
خب اگه حكمت خدا به اينه كه دعاي من مستجاب نشه پس چرا وقتي كسي ديگه دعا ميكنه ميشه؟ يعني ادمي كه اصلا تو عمق مشكل من نبوده دعاش از خود من كه تو اوج مشكلم از خدا ميخوام حل بشه مستجاب تره؟

سلام وعرض ادب
خداوند متعال می فرماید:
وَ إِذا سَأَلَكَ‏ عِبادي عَنِّي فَإِنِّي قَريبٌ أُجيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجيبُوا لي‏ وَ لْيُؤْمِنُوا بي‏ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ، و هرگاه بندگان من، از تو در باره من بپرسند، [بگو] من نزديكم، و دعاى دعاكننده را -به هنگامى كه مرا بخواند- اجابت مى‏كنم، پس [آنان‏] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند، باشد كه راه يابند.1
اگر بنده ای واقعا خدا را باور داشته و با تمام وجود خدا را بخواند و ومطیع اوامرش باشد خدا هم دعایش را مستجاب می کند. ماها نوعا خدا را موقع مشکلات خودمان یاد می کنیم بدون اینکه قبلا درست و حسابی بندگی اش را کرده باشیم. به تعبیر عامیانه اگر ما حرف خدا را گوش کرده باشیم خدا هم حرف ما را گوش می کند.
کسی که از شما پول می گیردودعا می کند نمی دانم کیست؛ ولی دعا کردن شرایطی دارد که اگر کسی داشته باشد ودعا هم به نفع ومصلحتش باشد خداوند متعال در حقش مستجاب می کند. در عین حال که خود دعا کردن فارغ از اجابت دنیوی آن ارزش دارد واگر خدا در این دنیا چیزی ندهد در آخرت در مقابل آن عوضی خواهد داد.
Golnush;927377 نوشت:
سوال دوم اينكه با دعايي كه ميخونن برامون مشكل به كل حل ميشه يا فقط اتش زير خاكستر ميشه؟

من نمی دانم مشکل شما چیست که با دعا برطرف شده باشد ویا آتش زیر خاکستر باشد؟
Golnush;927377 نوشت:
و سوال سوم اينكه اگه هدف از مشكل من برطرف كردن گناهان من و امرزيده شدنم باشه، يا امتحان باشه يا هر حكمت ديگه، پس چرا خدا با دعاي يك غريبه حلش ميكنه؟

همیشه اینطور نیست. ما هم دعا کرده ایم ومستجاب شده است، بدون اینکه غریبه ای این کار انجام داده باشد. در عین اینکه در مورد آمرزش گناه وقتی از کرده خود پشیمان باشید وتوبه کنید بخشیده می شود حتی اگر متوسل به بیگانه ای نشده باشید.
البته برخی انسانها بخاطر بندگی خالصانه ای که در درگاه الهی داشته اند پیش خدا هم عزیزتر هستند وحرفشان برد بیشتری دارد وبه تعبیر دیگر «مستجاب الدعوة» هستند.

1. بقره/186

کریم;927693 نوشت:

من نمی دانم مشکل شما چیست که با دعا برطرف شده باشد ویا آتش زیر خاکستر باشد؟


ممنون از پاسخدهي شما
مشكلم جدل توي خانواده اس
فردي از طريق سركتاب راه حل براي مشكل پيدا ميكنه كه البته دعاهاي مجاز و سوره هاي قرانه
و مبلغي به حساب شخص ديگه واريز ميكنم تا بخونه

با سلام

خداوند کریم امر به دعا و ضمانت به استجاب نمود، پس دعا را مستجاب می‌نماید، ولی استجابت دعا این نیست که فرمانبردار دستورات دعا کننده باشد و یا حتماً همان چیزی که او خواست را در همان زمانی که او خواست بدهد. بدیهی است که اگر دعای بندگانش را مستجاب نمی‌نمود، یا همه هلاک شده بودند و یا حتی مؤمنین و دعا کنندگان نیز در شرایط خیلی خیلی ناخوشایندی به سر می‌بردند، چرا که از نظر لطف الهی محروم شده بودند. لذا به پیامبرش (ص) به بندگانم بگو اگر دعا شما نبود که به شما نظر نمی کردم، و بدیهی است هر کس تکذیب کند، خودش لوازم عذاب خود را فراهم کرده است:
« قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا» (الفرقان، 77)
بگو اگر دعاى شما نباشد پروردگارم هيچ اعتنايى به شما نمى‏كند در حقيقت‏شما به تكذيب پرداخته‏ايد و به زودى [عذاب بر شما] لازم خواهد شد.
خداوند کریم دعا را مستجاب می‌نماید، اما دنیا را دار جبر نیافریده که اگر هیچ شرطی نیز برای تحقق امری فراهم نبود و یا به قولی مصلحت نبود نیز به زور و یا به صورت معجزه‌ای آن را به مصلحت نماید. قضا و قدر، علت و معلول، تأثیر و تأثر، حرکت و محرک و ...، همه لوازم وقوع یک اتفاق است و چنین نیست که اگر خواست یک نفر مغایر با تمامی شرایط بود، خدا [با توجه به ارتباط همه اجزای مادی و غیر مادی عالم هستی با یک دیگر]، تمام نظم عالم را بر هم زند تا غیر مصلحتی را مصلحت نماید. انتظار چنین درخواست غیر حکیمانه و عادلانه‌ای از خداوند حکیم و عادل، همان دعای غیر قابل استجابت است. در عین حال دقت فرمایید که دعا و استجابت دعا تعاریف، شرایط و چارچوب‌هایی دارد و استجابت یا عدم استجابت دعا، علل و حکمت‌های متعددی دارد که به اختصار می‌گویند لابد مصحلت نیست. که به عنوان مثال نکات ذیل برای روشن‌تر شدن موضوع ایفاد می‌گردد: *- دعا لفظ نیست، بلکه خواستن است و خواستن کار دل و اراده است. اگر به لفظ چیزی گفته می‌شود، باید بیان خواست و اراده قلبی باشد، وگرنه فقط صوت است و ارزشی ندارد. لذا بسیار اتفاق می‌افتد که انسان با اصرار و مکرر به زبان چیزی می‌خواهد، اما به دل خواهان آن نیست. کسی که برای خواسته‌اش تلاشی نمی‌کند، معلوم است که نمی‌خواهد. مَثَل کسی که مقام قرب شهدا را می‌خواهد اما تلاش نمی‌کند، مانند کسی است که عِلم بخواهد، اما تحصیل علم ننماید. راجع به همه دعاها نیز همین طور است. کسی که چیزی بخواهد، خودش تلاش درستی برای رسیدن می‌کند. لذا امام رضا (ع) فرمود: کسی که دعا کند و دنبالش نرود، خودش را مسخره کرده است. *- گاهی انسان چون در لفظ از خدا چیزی می‌خواهد، گمان می‌کند که دعایش را نزد خدا برده است، لکن در عمل امید دارد که دیگری خواسته‌اش را مستجاب نماید. یعنی برای آن دیگری استقلال در تأثیر قائل می‌گردد. نه این که از خدا بخواهد وسیله‌سازی کند، چه آن دیگری باشد یا هر کس دیگری. بلکه باور، امید و اتکایش به همان دیگری است. پس در چنین حالتی او خدا را نخوانده است، بلکه لفظش خداست، دلش دیگری را می‌خواند. منتهی وقتی کارش نمی‌شود، به خدا معترض می‌گردد که پس چرا ندادی؟


Golnush;927722 نوشت:
ممنون از پاسخدهي شما
مشكلم جدل توي خانواده اس
فردي از طريق سركتاب راه حل براي مشكل پيدا ميكنه كه البته دعاهاي مجاز و سوره هاي قرانه
و مبلغي به حساب شخص ديگه واريز ميكنم تا بخونه

سلام وعرض ادب
البته در مورد درستی ین روش کارشناسان بخش عرفان واخلاق باید نظر دهند. ولی آنچه در تخصص وفهم بنده است فکر می کنم این روش درستی برای حل مشکل شما نیست؛ وچه بسا در دراز مدت به مشکل بر خورید. این نوع مشکلات باید با تدبیر و مشاوره حل شوند نه نوشتن دعا وقرائت آن توسط فردی دیگر.

[="Tahoma"][="Navy"]

Golnush;927377 نوشت:
سلام
من يك مشكلي دارم براش به ائمه و اهل بيت توسل كردم دعا خوندم به درگاه خدا التماس كردم ولي فايده نداره كه نداره
ولي مثلا ي نفر مبلغ ميگيره نميدونم چه دعايي ميخونه كارمون راه ميفته
خب اگه حكمت خدا به اينه كه دعاي من مستجاب نشه پس چرا وقتي كسي ديگه دعا ميكنه ميشه؟ يعني ادمي كه اصلا تو عمق مشكل من نبوده دعاش از خود من كه تو اوج مشكلم از خدا ميخوام حل بشه مستجاب تره؟
سوال دوم اينكه با دعايي كه ميخونن برامون مشكل به كل حل ميشه يا فقط اتش زير خاكستر ميشه؟
و سوال سوم اينكه اگه هدف از مشكل من برطرف كردن گناهان من و امرزيده شدنم باشه، يا امتحان باشه يا هر حكمت ديگه، پس چرا خدا با دعاي يك غريبه حلش ميكنه؟
اگر تاپيكم رو جاي اشتباهي زدم معذرت ميخوام

سلام
خداوند متعال تنها برآورنده حاجات است. حتی اگر انسان از این و آن کمک می گیرد در حقیقت خداوند به او کمک کرده. این و آن اسباب بوده اند.
اگر با این شناخت به درگاه خدا برویم و البته خود را داناتر و دلسوزتر از خدا ندانیم درخواست ما جواب داده می شود.
اگر فرد دیگری مستجاب الدعوه باشد به هرحال آن سببیت خود را تقویت کرده است که عوامل متعددی می تواند داشته باشد. مثلا خودش دست بازی نسبت به دیگران دارد خدا هم نسبت به او دستش باز است. حال مهم نیست برای خودش طلب کند یا دیگری. او وهاب است و بی حساب عطا می کند.
سوالات دیگر شما فرمول خاصی ندارد که بر اساس آن حکم کنیم بستگی به عوامل و شرایط دارد اما فی الجمله می توان امیدوار بود.
یا علیم[/][/]

yalda solimani;927739 نوشت:
با سلام

خداوند کریم امر به دعا و ضمانت به استجاب نمود، پس دعا را مستجاب می‌نماید، ولی استجابت دعا این نیست که فرمانبردار دستورات دعا کننده باشد و یا حتماً همان چیزی که او خواست را در همان زمانی که او خواست بدهد. بدیهی است که اگر دعای بندگانش را مستجاب نمی‌نمود، یا همه هلاک شده بودند و یا حتی مؤمنین و دعا کنندگان نیز در شرایط خیلی خیلی ناخوشایندی به سر می‌بردند، چرا که از نظر لطف الهی محروم شده بودند. لذا به پیامبرش (ص) به بندگانم بگو اگر دعا شما نبود که به شما نظر نمی کردم، و بدیهی است هر کس تکذیب کند، خودش لوازم عذاب خود را فراهم کرده است:
« قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا» (الفرقان، 77)
بگو اگر دعاى شما نباشد پروردگارم هيچ اعتنايى به شما نمى‏كند در حقيقت‏شما به تكذيب پرداخته‏ايد و به زودى [عذاب بر شما] لازم خواهد شد.
خداوند کریم دعا را مستجاب می‌نماید، اما دنیا را دار جبر نیافریده که اگر هیچ شرطی نیز برای تحقق امری فراهم نبود و یا به قولی مصلحت نبود نیز به زور و یا به صورت معجزه‌ای آن را به مصلحت نماید. قضا و قدر، علت و معلول، تأثیر و تأثر، حرکت و محرک و ...، همه لوازم وقوع یک اتفاق است و چنین نیست که اگر خواست یک نفر مغایر با تمامی شرایط بود، خدا [با توجه به ارتباط همه اجزای مادی و غیر مادی عالم هستی با یک دیگر]، تمام نظم عالم را بر هم زند تا غیر مصلحتی را مصلحت نماید. انتظار چنین درخواست غیر حکیمانه و عادلانه‌ای از خداوند حکیم و عادل، همان دعای غیر قابل استجابت است. در عین حال دقت فرمایید که دعا و استجابت دعا تعاریف، شرایط و چارچوب‌هایی دارد و استجابت یا عدم استجابت دعا، علل و حکمت‌های متعددی دارد که به اختصار می‌گویند لابد مصحلت نیست. که به عنوان مثال نکات ذیل برای روشن‌تر شدن موضوع ایفاد می‌گردد: *- دعا لفظ نیست، بلکه خواستن است و خواستن کار دل و اراده است. اگر به لفظ چیزی گفته می‌شود، باید بیان خواست و اراده قلبی باشد، وگرنه فقط صوت است و ارزشی ندارد. لذا بسیار اتفاق می‌افتد که انسان با اصرار و مکرر به زبان چیزی می‌خواهد، اما به دل خواهان آن نیست. کسی که برای خواسته‌اش تلاشی نمی‌کند، معلوم است که نمی‌خواهد. مَثَل کسی که مقام قرب شهدا را می‌خواهد اما تلاش نمی‌کند، مانند کسی است که عِلم بخواهد، اما تحصیل علم ننماید. راجع به همه دعاها نیز همین طور است. کسی که چیزی بخواهد، خودش تلاش درستی برای رسیدن می‌کند. لذا امام رضا (ع) فرمود: کسی که دعا کند و دنبالش نرود، خودش را مسخره کرده است. *- گاهی انسان چون در لفظ از خدا چیزی می‌خواهد، گمان می‌کند که دعایش را نزد خدا برده است، لکن در عمل امید دارد که دیگری خواسته‌اش را مستجاب نماید. یعنی برای آن دیگری استقلال در تأثیر قائل می‌گردد. نه این که از خدا بخواهد وسیله‌سازی کند، چه آن دیگری باشد یا هر کس دیگری. بلکه باور، امید و اتکایش به همان دیگری است. پس در چنین حالتی او خدا را نخوانده است، بلکه لفظش خداست، دلش دیگری را می‌خواند. منتهی وقتی کارش نمی‌شود، به خدا معترض می‌گردد که پس چرا ندادی؟




ممنونم از توضيحتون بنده هم اميدم به خداست و بعد از اينكه دعاهاي خودم نتيجه نداد از طريق اين شخص دست به كار شدم و البته الانم مطمىن نيستم خدا شايد ايندفعه به دعاي ايشون هم حاجت بنده رو نده
التماس دعا دارم حاجتم سلامتي و به دنبال ان ارامش در خانواده است

کریم;927942 نوشت:
سلام وعرض ادب
البته در مورد درستی ین روش کارشناسان بخش عرفان واخلاق باید نظر دهند. ولی آنچه در تخصص وفهم بنده است فکر می کنم این روش درستی برای حل مشکل شما نیست؛ وچه بسا در دراز مدت به مشکل بر خورید. این نوع مشکلات باید با تدبیر و مشاوره حل شوند نه نوشتن دعا وقرائت آن توسط فردی دیگر.

متاسفانه اين مشكلات نشئت گرفته از شخصيت اطرافيانم نيست و بيشتر به دليل مشكلي كه در سلامتي پيش اومده و باعث ناراحتي اطرافيان ميشه پيش مياد
بسيار متشكرم از پاسختون

محی الدین;927988 نوشت:

سلام
خداوند متعال تنها برآورنده حاجات است. حتی اگر انسان از این و آن کمک می گیرد در حقیقت خداوند به او کمک کرده. این و آن اسباب بوده اند.
اگر با این شناخت به درگاه خدا برویم و البته خود را داناتر و دلسوزتر از خدا ندانیم درخواست ما جواب داده می شود.
اگر فرد دیگری مستجاب الدعوه باشد به هرحال آن سببیت خود را تقویت کرده است که عوامل متعددی می تواند داشته باشد. مثلا خودش دست بازی نسبت به دیگران دارد خدا هم نسبت به او دستش باز است. حال مهم نیست برای خودش طلب کند یا دیگری. او وهاب است و بی حساب عطا می کند.
سوالات دیگر شما فرمول خاصی ندارد که بر اساس آن حکم کنیم بستگی به عوامل و شرایط دارد اما فی الجمله می توان امیدوار بود.
یا علیم

بسيار ممنون از شما

Golnush;927722 نوشت:
ممنون از پاسخدهي شما
مشكلم جدل توي خانواده اس
فردي از طريق سركتاب راه حل براي مشكل پيدا ميكنه كه البته دعاهاي مجاز و سوره هاي قرانه
و مبلغي به حساب شخص ديگه واريز ميكنم تا بخونه

سلام علیکم
با اجازه از کارشناس محترم تاپیک
آنچه که امروزه در جامعه ما تحت عنوان های مختلفی از قبیل سر کتاب باز کردن ، طالع بینی ، ستاره بینی ، فالگیری ،بخت بینی یا بخت را بستن و یا باز کردن رواج دارد ، در قریب به اتفاق موارد مشتی خرافات و اراجیفِ شیادانی بیسواد است که از علوم باطنی هیچ سر در نمی‌آورند . تنها به فکر رسیدن به مطامع خود هستند . تهدیدات و اخطارهای آنان و نسخه هایی که می پیچند، ذره ای ارزش و اهمیت ندارد. رفتن پیش آنان هم طبق نظر برخی مراجع حرام است .
مدعیان این عرصه ، معمولا دروغ گویانی خطرناک یا افرادی روان پریش هستند .
آن ها معمولاً با بیان مسائل کلی که قابل انطباق با روحیات مختلف است ، یا با بیان یک سری مطالب متشابه سعی در جلب نظر مشتریان دارند. یا بر اثر حدسیات چیز هایی را بیان می‌کنند که به صورت اتفاق برخی واقع می‌شود . انسان‌ها خیال می‌کنند که پیشگویی‌های آن ها قطعی بوده است.هیچ یک از فال های مذکور از نظر عقل و شرع اعتباری ندارد. اما عقل به ما می گوید تصمیم گیری انسان باید بر اساس اندیشه و دور اندیشی و مشورت با عاقلان مؤمن صورت گیرد . سرنوشت انسان نباید با فال تعیین شود.
فال به تنهایی هیچ تأثیری در انسان ندارد. آنچه منشأ اثر است،‌ فکر و تلقی نادرست از فال است؛ یعنی کسی که به آن چه فالگیر می گوید، باور داشته باشد و به خود تلقین نماید، چه بسا خود را ببازد و با مشکلاتی مواجه گردد. امام صادق(ع) می فرماید: "تأثیر یا بی تأثیری فال بد در روان تو تابع موضعی است که در مقابل آن اتخاذ می کنی. اگر آن را ناچیز بدانی، ناچیز خواهد بود. اگر آن را مهم بپنداری ، مهم خواهد بود . اگر به آن ترتیب اثر ندهی، هیچ و بی اثر خواهد بود".(1)بنابراین هیچ اطمینانی به فال نمی توان داشت.
طالع‏بینی که با نگاه کردن در ساعت، روز، ماه و سال به دنیا آمدن یک شخص ، هم چنین نگاه کردن به اوضاع ستارگان در آن وقت ، حکم به آینده آن شخص می‏شود نیز اعتبار شرعی و علمی ندارد. بر اساس حدس و گمان است، اگر چه گاهی در برخی موارد مطابقت با واقع داشته باشد.
برای این که مسلمانان تحت تأثیر فال گیری و پیشگویی برخی شیادان قرار نگیرند، خویشتن را تسلیم نادانی‌ها و خرافات ننمایند. اولیای دین نه تنها پیروان خود را از این قبیل کارهای موهوم و زیانبار بر حذر داشته اند، بلکه پذیرش سخنان این قبیل افراد را مخالفت با تعالیم الهی خوانده اند.
هیثم بن واقد گوید: به حضرت صادق(ع) عرض کردم: بین ما اهالی جزیره مردی است که گاهی اشخاص در باره مالی که به دزدی رفته یا مفقود شده، از وی سؤال می کنند و او خبر می‌دهد. آیا مجازیم در این قبیل موارد از او پرسش نماییم؟ حضرت جواب داد که رسول اکرم(ص) فرمود: "کسی که نزد ساحر یا کاهن یا کذّاب برود و گفته او را قبول نماید،‌ با این عمل به کتابی که از طرف خداوند نازل گردیده، کافر شده است".(2)
در استفتائات بعضی از مراجع معظم تقلید آمده:
فالگیری و رمالی مطلبی است خرافی . مراجعه به رمال و فالگیر جایز نیست.(3) برای رفع احتمالات با پرداخت صدقه و دعا از جمله دعای«حسبی الله و کفی،و سمع الله لمن دعا ،لیس وراء الله منتهی»به مقصود خود برسید.
پی‌نوشت‌ها :
1. ثقه الاسلام كليني، الكافي، دار الكتب الاسلاميه، طهران، 1365 ه.ش .ج 8، ص 197.
2. مرتضی مطهری، داستان راستان،‌ ج 1، ص 136؛‌محمد تقی فلسفی، کودک، ج 1، ص 382،‌ به نقل از روضة کافی، ‌ص 293.
3. جامع المسائل، ج 1، ص 630، مسئله 2202؛ آیت الله مکارم، استفتائات جدید، ص 156، س 563؛آیت الله خامنه‌ای ، رساله اجوبه الاستفتاات ، س 1229 .

پرسش:من يك مشكلي دارم براش به ائمه و اهل بيت توسل كردم دعا خوندم به درگاه خدا التماس كردم ولي فايده نداره كه نداره؛ ولي مثلا ي نفر مبلغ ميگيره نميدونم چه دعايي ميخونه كارمون راه ميفته!
خب اگه حكمت خدا به اينه كه دعاي من مستجاب نشه، پس چرا وقتي كسي ديگه دعا ميكنه ميشه؟ يعني ادمي كه اصلا تو عمق مشكل من نبوده، دعاش از خود من كه تو اوج مشكلم از خدا ميخوام حل بشه مستجاب تره؟
سوال دوم اينكه با دعايي كه ميخونن برامون، مشكل به كل حل ميشه؛ يا فقط اتش زير خاكستر ميشه؟ مشكلم جدل توي خانواده است. فردي از طريق سركتاب راه حل براي مشكل پيدا ميكنه كه البته دعاهاي مجاز و سوره هاي قرانه؛ و مبلغي به حساب شخص ديگه واريز ميكنم تا بخونه.
و سوال سوم اينكه اگه هدف از مشكل من برطرف كردن گناهان من و امرزيده شدنم باشه، يا امتحان باشه يا هر حكمت ديگه، پس چرا خدا با دعاي يك غريبه حلش ميكنه؟

پاسخ کارشناس کلام و عقائد:
خداوند متعال می فرماید: «وَ إِذا سَأَلَكَ‏ عِبادي عَنِّي فَإِنِّي قَريبٌ أُجيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجيبُوا لي‏ وَ لْيُؤْمِنُوا بي‏ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ؛ و هرگاه بندگان من، از تو در باره من بپرسند، [بگو] من نزديكم، و دعاى دعاكننده را -به هنگامى كه مرا بخواند- اجابت مى‏كنم، پس [آنان‏] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند، باشد كه راه يابند.»1

اگر بنده ای واقعا خدا را باور داشته و با تمام وجود خدا را بخواند و مطیع اوامرش باشد، خدا هم دعایش را مستجاب می کند. ماها نوعا خدا را موقع مشکلات خودمان یاد می کنیم بدون اینکه قبلا درست و حسابی بندگی اش را کرده باشیم. به تعبیر عامیانه اگر ما حرف خدا را گوش کرده باشیم خدا هم حرف ما را گوش می کند.
کسی که از شما پول می گیرد و دعا می کند، نمی دانم کیست؛ ولی دعا کردن شرایطی دارد که اگر کسی داشته باشد و دعا هم به نفع و مصلحتش باشد، خداوند متعال در حقش مستجاب می کند. در عین حال که خود دعا کردن، فارغ از اجابت دنیوی آن، ارزش دارد و اگر خدا در این دنیا چیزی ندهد، در آخرت در مقابل آن عوضی خواهد داد.

در مورد سوال دومتان، و درستی این روش، کارشناسان بخش عرفان و اخلاق باید نظر دهند. ولی آنچه در تخصص و فهم بنده است، فکر می کنم این روش درستی برای حل مشکل شما نیست؛ و چه بسا در دراز مدت به مشکل بربخورید. این نوع مشکلات باید با تدبیر و مشاوره حل شوند، نه نوشتن دعا و قرائت آن توسط فردی دیگر.

و در مورد سوال سوم، همیشه اینطور نیست. ما هم دعا کرده ایم و مستجاب شده است، بدون اینکه غریبه ای این کار انجام داده باشد. در عین اینکه در مورد آمرزش گناه، وقتی از کرده خود پشیمان باشید و توبه کنید، بخشیده می شود؛ حتی اگر متوسل به بیگانه ای نشده باشید. البته برخی انسانها بخاطر بندگی خالصانه ای که در درگاه الهی داشته اند، پیش خدا هم عزیزتر هستند و حرفشان برد بیشتری دارد و به تعبیر دیگر «مستجاب الدعوة» هستند.

پی نوشت:
1.
سوره مبارکه بقره، 186


پاسخ کارشناس اخلاق و عرفان:
آنچه که امروزه در جامعه ما تحت عنوان های مختلفی از قبیل سر کتاب باز کردن، طالع بینی، ستاره بینی، فالگیری، بخت بینی، بخت را بستن و یا باز کردن رواج دارد، در قریب به اتفاق موارد، مشتی خرافات و اراجیفِ شیادانی بیسواد است که از علوم باطنی هیچ سر در نیاورده و تنها در فکر رسیدن به مطامع خود هستند. تهدیدات و اخطارهای آنان و نسخه هایی که می پیچند، ذره ای ارزش و اهمیت ندارد؛ و به همین دلیل، رفتن پیش آنان هم طبق نظر برخی مراجع حرام است.

مدعیان این عرصه ، معمولا دروغ گویانی خطرناک یا افرادی روان پریش هستند، که معمولاً با بیان مسائل کلی که قابل انطباق با روحیات مختلف است، یا با بیان یک سری مطالب متشابه، سعی در جلب نظر مشتریان دارند. یا بر اثر حدسیات چیز هایی را بیان می‌کنند که به صورت اتفاق برخی واقع می‌شود. انسان‌ها خیال می‌کنند که پیشگویی‌های آن ها قطعی بوده است.

هیچ یک از فال های مذکور از نظر عقل و شرع اعتباری ندارد. عقل به ما می گوید تصمیم گیری انسان باید بر اساس اندیشه و دور اندیشی و مشورت با عاقلان مؤمن صورت گیرد . سرنوشت انسان نباید با فال تعیین شود. فال به تنهایی هیچ تأثیری در انسان ندارد. آنچه منشأ اثر است،‌ فکر و تلقی نادرست از فال است؛ یعنی کسی که به آن چه فالگیر می گوید، باور داشته باشد و به خود تلقین نماید، چه بسا خود را ببازد و با مشکلاتی مواجه گردد. امام صادق علیه السلام می فرماید: "تأثیر یا بی تأثیری فال بد در روان تو تابع موضعی است که در مقابل آن اتخاذ می کنی. اگر آن را ناچیز بدانی، ناچیز خواهد بود. اگر آن را مهم بپنداری ، مهم خواهد بود . اگر به آن ترتیب اثر ندهی، هیچ و بی اثر خواهد بود"1 بنابراین هیچ اطمینانی به فال نمی توان داشت.

طالع‏ بینی که با نگاه کردن در ساعت، روز، ماه و سال به دنیا آمدن یک شخص، هم چنین نگاه کردن به اوضاع ستارگان در آن وقت، حکم به آینده آن شخص می‏شود نیز اعتبار شرعی و علمی ندارد. بر اساس حدس و گمان است، اگر چه گاهی در برخی موارد مطابقت با واقع داشته باشد. برای این که مسلمانان تحت تأثیر فال گیری و پیشگویی برخی شیادان قرار نگیرند، خویشتن را تسلیم نادانی‌ها و خرافات ننمایند، اولیای دین نه تنها پیروان خود را از این قبیل کارهای موهوم و زیانبار بر حذر داشته اند، بلکه پذیرش سخنان این قبیل افراد را مخالفت با تعالیم الهی خوانده اند.

هیثم بن واقد گوید به حضرت صادق علیه السلام عرض کردم بین ما اهالی جزیره مردی است که گاهی اشخاص درباره مالی که به دزدی رفته یا مفقود شده، از وی سؤال می کنند و او خبر می‌دهد. آیا مجازیم در این قبیل موارد از او پرسش نماییم؟ حضرت جواب داد که رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "کسی که نزد ساحر یا کاهن یا کذّاب برود و گفته او را قبول نماید،‌ با این عمل به کتابی که از طرف خداوند نازل گردیده، کافر شده است"2

در استفتائات بعضی از مراجع معظم تقلید آمده که فالگیری و رمالی مطلبی است خرافی. مراجعه به رمال و فالگیر جایز نیست.3
برای رفع احتمالات با پرداخت صدقه و دعا از جمله دعای «حسبی الله و کفی،و سمع الله لمن دعا ،لیس وراء الله منتهی» به مقصود خود برسید.


پی‌نوشت‌:
1. ثقه الاسلام كليني، الكافي، دار الكتب الاسلاميه، طهران، 1365 ه.ش .ج 8، ص 197
2. مرتضی مطهری، داستان راستان،‌ ج 1، ص 136؛‌ محمد تقی فلسفی، کودک، ج 1، ص 382،‌ به نقل از روضة کافی، ‌ص 293
3. جامع المسائل، ج 1، ص 630، مسئله 2202؛ آیت الله مکارم، استفتائات جدید، ص 156، س 563؛آیت الله خامنه‌ای ، رساله اجوبه الاستفتاات ، س 1229

موضوع قفل شده است