جمع بندی مخاطب کیست؟

تب‌های اولیه

7 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
مخاطب کیست؟

عرض سلام و ادب خدمت استاد گرامی

سوال حقیر در رابطه با ویژگی های مخاطب هایی هست که خدای تبارک و تعالی در مصحف شریف قرار داده،

یا ایها الناس...
یا ایها الذین امنوا...

خطاب اولی که آشکار هست که منظور تمام انسانها هستند.درسته؟!
اما در رابطه یا ایها الذین امنوا ، اگر امکانش هست برامون بگید این خطاب، به چه کسانی و با چه ویژگی های اخلاقی و معنوی قرار میگیره؟
آیا سوره مبارکه مومنون، ویژگی های این افراد رو بیان کرده ؟ و یا این دو متفاوت هستند؟

با تشکر

با نام و یاد دوست


کارشناس بحث: استاد اویس

با عرض سلام و ادب خدمت شما خواهر گرامی
همانطور که خود اشاره نمودید مراد از خطاب
یا ایها الناس در آیات قرآن کریم عموم مردم بوده و در این خطاب همه آحاد افراد اجتماع وارد می باشند اما در خطاب یا ایها الذین آمنوا مخاطبین خاصی که حائز وصف مومن هستند مراد هستند.

در آیات و روایات متعددی از جمله سوره مومنون به اوصاف مومنین اشاره شده است که من از آن جمله به روایتی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم که در بیان خصوصیات مومنین جامعیت بیشتری دارد اشاره می نمایم:

در روایت است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: لا یَکْمُلُ الْمُؤْمِنُ إِیمَانُهُ حَتَّى یَحْتَوِیَ عَلَى مِائَةٍ وَ ثَلَاثِ خِصَالٍ فِعْلٍ وَ عَمَلٍ وَ نِیَّةٍ وَ ظَاهِرٍ وَ بَاطِنٍ...( بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏64، ص: 311)

یعنی ایمان مومن کامل نمی شود مگر اينكه در او يك صد و سه خصلت در فعل و عمل ونیت و باطن وظاهر گردد. آنگاه امیرالمونین علی علیه السلام فرمودند :يا رسول اللَّه اين يك صد و سه را براى ما بيان فرمائيد.
فرمود: اى على از صفات مؤمن اين است كه فكر و انديشه او همواره در جولان و تحرك باشد، و آشكارا بذكر خداوند مشغول گردد و در اعمال خود خالص باشد.

علمش زياد و حلمش بزرگ باشد، در منازعه با خوش زبانى برخورد كند و حسن بيان را از دست ندهد، با مراجعه ‏كنندگان خوش رفتارى نمايد، دلش باز باشد و از مراجعه‏ كنندگان خسته نگردد و خود را برتر از ديگران نداند و خويشتن را كوچك بشمارد.

اگر مى‏ خندد بايد از خنديدن بلند خوددارى كند و فقط تبسم نمايد، و اگر در جايى و اجتماعى شركت مى‏ كند بايد قصدش ياد گرفتن باشد، غافلان را به ياد خداوند بياورد، و جاهلان را دانش بياموزد، اگر كسى او را آزار داد در صدد آزار او نباشد.

در صورتى كه مطلبى را نمى‏ فهمد و يا به او مربوط نيست در آن شركت نكند، به مصيبت ديدگان شماتت روا ندارد، از احدى غيبت نكند، از محرمات دورى گزيند، در شبهات وارد نشود، به مردم سود برساند و بخشنده باشد، آزارش به‏ كسى نرسد، و از غريبان دلجوئى كند.

از يتيمان پدرى نمايد، چهره‏ اش شادمان و روشن و بشاش باشد، حزن و اندوه خود را در دل نگه دارد از فقر و نادارى خوش حال گردد، شيرين‏تر از شهد باشد، محكم‏تر از سنگ خارا باشد، رازى را فاش نكند، و پرده‏ اى را ندرد، با آرامش حركت نمايد و آرام راه برود.

دیدارش شیرین وعبادتش بسیار و وقارش نیکو و برخوردش نرم و سکوتش طولانی
باشد، اگر كسى به او اسائه ادب كرد بردبارى از خود نشان دهد، و در برابر بدكاران شكيبائى داشته باشد، بزرگ را احترام بگذارد و به كوچك ترحم كند.

در امانت‏ها امين مردم باشد، از خيانت‏ها دورى كند، با تقوى و پرهيزكارى مانوس باشد، و با حياء هم بستگى پيدا كند، در كارها با احتياط باشد، و از لغزش‏ها دورى گزيند، اعمال و كردارش توأم با ادب باشد، و سخنانش مردم را به شگفت وادارد.

لغزش او كم باشد، و دنبال كارهاى ديگران نگردد و دنبال زندگى خصوصى مردم نباشد، با وقار زندگى كند، صبور و شكيبا باشد، از هر چه به او رسيده راضى گردد، و خداوند را در برابر آنچه به او داده سپاسگزارى كند، كم‏تر سخن گويد، زبانى راست‏گو داشته باشد و نيكو كارى كند.

خود را از زشتيها نگه دارد، بردبار باشد، دوست مهربان و همدمى با وفا براى دوستانش به حساب آيد، عفت داشته باشد، شرافت و پاكدامنى را مراعات كند، به كسى فحش ندهد دروغ نگويد، غيبت ننمايد، بد زبان نباشد، حسادت نكند، و بخل نورزد.

همواره خوشحال و روباز و شادمان و شاداب حركت مى ‏كند، حيله‏ گرى ندارد، و از عيب ديگران خود دارى مى ‏كند و راز كسى را فاش نمى ‏كند، هميشه در كارهاى بزرگ وارد مى‏ گردد، و در اخلاق هم در مرتبه بالا قرار دارد، مورد لطف خداوند است، و از توفيقات او برخوردار مى‏ باشد.

در عين نرمى و ملايمت نيرومند است، و با يقين دنبال كارها را مى‏ گيرد، به دشمنان خود ستم نمى كند و به دوستانش ظلم روا نمى ‏دارد، در سختيها صبور مى ‏باشد، به كسى تعدى نمى ‏كند، هر چه دلش بخواهد انجام نمى ‏دهد، فقر جامه و صبر روپوش او مى‏ باشد.

در آمد او كم ولى افراد تحت تكفل وى زياد مى باشند، زياد روزه دارد و شب مدت‏ها در حال قيام بسر مى‏ برد، و خوابش اندك مى‏ باشد، دلش پاك و دانشش پاك‏ كننده است، هنگامى كه قدرت پيدا مى ‏كند در مى‏ گذرد، هر گاه وعده دهد وفا مى ‏كند، از روى ميل روزه مى‏ گيرد و براى خوف از خداوند نماز مى‏ گذارد.

در كارهايش هميشه دقت مى ‏كند و به خوبى انجام مى‏ دهد ميل اينكه كسى ناظر اعمال او مى ‏باشد ندارد، ديدگانش هميشه پائين، دستش بخشنده و هيچ سائلى را رد نمى‏ كند، و اگر كسى هم احسان نمود بخالت او را ندارد، همواره به برادران دينى كمك مى ‏نمايد، و نيكو كارى را فراموش نمى‏ كند.

سنجيده سخن مى‏ گويد و زبان خود را از هر سخن نگه مى‏ دارد، در بغض خود غرق نمى‏ گردد و در محبت خود هلاك نمى ‏شود، باطل را از دوست خود قبول نمى‏ كند، و حق را از دشمن خود قبول دارد، دانش فرا مى‏ گيرد براى اينكه بديگران ياد دهد، براى عمل كردن ياد مى‏ گيرد.

كينه در دل ندارد، و بسيار سپاسگزارى مى‏ كند، روز دنبال امور زندگى مى ‏رود، و شب‏ها براى گناهان خود استغفار مى ‏كند، اگر با اهل دنيا ارتباط برقرار مى ‏كند از همه آنها زيرك‏تر و باهوش‏تر مى‏ باشد و اگر با اهل آخرت همكارى مى‏ كند از همه آنها تقوايش بيشتر است.

در كسب خود گرد شبهات نمى ‏رود و اگر معامله ‏اى كه در آن برايش شكى حاصل شود خوددارى مى‏ كند، و در كارها دنبال كلاه شرعى نمى ‏رود و براى فرار از حرام ظاهرى راه شرعى پيدا نمى ‏كند، از لغزشهاى دوستان خود در مى‏ گذرد، و مراعات رفاقت قديم را می ‏نمايد.


یعنی کسانی که ایمان واقعی دارند منظور از ایمان واقعی یعنی هم قبول داشتن خدا هم پیامبر وهم قران وهم امامان است وکسی که به حرف های آن ها عمل کند و هرگاه گناه کرد توبه کند او مومن است

عرض سلام و ادب

از جناب اویس بابت توضیحات خوب و قابل تأملشون سپاسگذارم. چه خوب هست که همه ما قدری در این اوصاف بیان شده تأمل کنیم و ببینیم که واقعا کدوم یکی ازین ویژگی ها تو وجود ما هست و کدوم یکی ها نیست و اونایی که هست آیا در مسیر درستش هست و اگر نیست در مسیر و جهت درست قرارشون بدیم. چون شاید خیلی از ماها اوصاف نیکان رو داشته باشیم اما واقعا حدشون رو ندونیم و به سمت افراط و تفریط بریم و خودمون تصور کنیم که متخلق به اخلاق و کردار حسنه هستیم...

اما یک سوال؛ آیا خطاب یا ایها الذین امنوا... که خدا بیان کرده واقعا به مومنین کامل هست که ویژگی هاشون رو در بالا ذکر کردید؟ یعنی مومنین واقعی رو خطاب قرار داده؟

*گوهــر*;560075 نوشت:
عرض سلام و ادب

از جناب اویس بابت توضیحات خوب و قابل تأملشون سپاسگذارم. چه خوب هست که همه ما قدری در این اوصاف بیان شده تأمل کنیم و ببینیم که واقعا کدوم یکی ازین ویژگی ها تو وجود ما هست و کدوم یکی ها نیست و اونایی که هست آیا در مسیر درستش هست و اگر نیست در مسیر و جهت درست قرارشون بدیم. چون شاید خیلی از ماها اوصاف نیکان رو داشته باشیم اما واقعا حدشون رو ندونیم و به سمت افراط و تفریط بریم و خودمون تصور کنیم که متخلق به اخلاق و کردار حسنه هستیم...

اما یک سوال؛ آیا خطاب یا ایها الذین امنوا... که خدا بیان کرده واقعا به مومنین کامل هست که ویژگی هاشون رو در بالا ذکر کردید؟ یعنی مومنین واقعی رو خطاب قرار داده؟


سلام علیکم.
کلا کسانی که ایمان آورده اند رو میشه به دو گروه مثلا مسلمان شناسنامه ای(به خاطر پدر و مادر) و مسلمان واقعی تقسیم کرد که البته مسلمان واقعی هم درجات داره.
اینطور که بنظر میرسه خطاب یا ایها الذین امنوا شامل همه مسمانان که اسلام آورده اند میشه مثلا این آیه مبارکه میگه:

یا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

پس از اونجای که روزه مختص مومنین نیست و شامل همه کسایی که اسلام آوردند میشه میتونیم بگیم منظور همه مسمانان هست.

ولی!
این آیه مبارکه میفرماید:

قَالَتِ الْأَعْرَابُ ءَامَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُواْ وَ لَاكِن قُولُواْ أَسْلَمْنَا وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْايمَانُ فىِ قُلُوبِكُمْ وَ إِن تُطِيعُواْ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَا يَلِتْكمُ مِّنْ أَعْمَالِكُمْ شَيًْا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (حجرات/14)

عربهاى باديه‏ نشين گفتند: «ايمان آورده‏ ايم» بگو: «شما ايمان نياورده‏ ايد، ولى بگوييد اسلام آورده‏ ايم، امّا هنوز ايمان وارد قلب شما نشده است! و اگر از خدا و رسولش اطاعت كنيد، چيزى از پاداش كارهاى شما را فروگذار نمى‏ كند، خداوند، آمرزنده مهربان است.»



با توجه به این آیه ایمان آوردن و اسلام آوردن متفاوت است.
پس همانطور که استاد اویس بزرگوار فرمودند منظور همون مومنین هستند و ممکن است آیه روزه خطاب یا تاکید به مومنین بوده باشه
لذا توجه به مومنین آنرا از دوش دیگران بر نمی دارد.
و من الله توفیق.

[="Georgia"][="Blue"][="3"] [=&quot] جمع بندی [/]

[=&quot]پرسش[/]

[=&quot]ویژگیهای اخلاقی و معنوی مومنین برای قرار گرفتن در زمره مصادیق آیاتی که خطاب «یا ایها الذین آمنوا» دارند چیست؟[/]

[=&quot]در آیات و روایات متعددی از جمله سوره مومنون به اوصاف مومنین اشاره شده است که من از آن جمله به روایتی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم که در بیان خصوصیات مومنین جامعیت بیشتری دارد اشاره می نمایم:[/]
[=&quot]در روایت است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: لا یَکْمُلُ الْمُؤْمِنُ إِیمَانُهُ حَتَّى یَحْتَوِیَ عَلَى مِائَةٍ وَ ثَلَاثِ خِصَالٍ فِعْلٍ وَ عَمَلٍ وَ نِیَّةٍ وَ ظَاهِرٍ وَ بَاطِنٍ...( 1)[/]

[=&quot]یعنی ایمان مومن کامل نمی شود مگر اينكه در او يك صد و سه خصلت در فعل و عمل ونیت و باطن وظاهر گردد. آنگاه امیرالمونین علی علیه السلام فرمودند :يا رسول اللَّه اين يك صد و سه را براى ما بيان فرمائيد.[/]
[=&quot]فرمود: اى على از صفات مؤمن اين است كه فكر و انديشه او همواره در جولان و تحرك باشد، و آشكارا بذكر خداوند مشغول گردد و در اعمال خود خالص باشد.[/]
[=&quot]علمش زياد و حلمش بزرگ باشد، در منازعه با خوش زبانى برخورد كند و حسن بيان را از دست ندهد، با مراجعه ‏كنندگان خوش رفتارى نمايد، دلش باز باشد و از مراجعه‏ كنندگان خسته نگردد و خود را برتر از ديگران نداند و خويشتن را كوچك بشمارد.[/]
[=&quot]اگر مى‏ خندد بايد از خنديدن بلند خوددارى كند و فقط تبسم نمايد، و اگر در جايى و اجتماعى شركت مى‏ كند بايد قصدش ياد گرفتن باشد، غافلان را به ياد خداوند بياورد، و جاهلان را دانش بياموزد، اگر كسى او را آزار داد در صدد آزار او نباشد.[/]
[=&quot]در صورتى كه مطلبى را نمى‏ فهمد و يا به او مربوط نيست در آن شركت نكند، به مصيبت ديدگان شماتت روا ندارد، از احدى غيبت نكند، از محرمات دورى گزيند، در شبهات وارد نشود، به مردم سود برساند و بخشنده باشد، آزارش به‏ كسى نرسد، و از غريبان دلجوئى كند.[/]
[=&quot]از يتيمان پدرى نمايد، چهره‏ اش شادمان و روشن و بشاش باشد، حزن و اندوه خود را در دل نگه دارد از فقر و نادارى خوش حال گردد، شيرين‏تر از شهد باشد، محكم‏تر از سنگ خارا باشد، رازى را فاش نكند، و پرده‏ اى را ندرد، با آرامش حركت نمايد و آرام راه برود.[/]
[=&quot]دیدارش شیرین وعبادتش بسیار و وقارش نیکو و برخوردش نرم و سکوتش طولانیباشد، اگر كسى به او اسائه ادب كرد بردبارى از خود نشان دهد، و در برابر بدكاران شكيبائى داشته باشد، بزرگ را احترام بگذارد و به كوچك ترحم كند.[/]
[=&quot]در امانت‏ها امين مردم باشد، از خيانت‏ها دورى كند، با تقوى و پرهيزكارى مانوس باشد، و با حياء هم بستگى پيدا كند، در كارها با احتياط باشد، و از لغزش‏ها دورى گزيند، اعمال و كردارش توأم با ادب باشد، و سخنانش مردم را به شگفت وادارد.[/]
[=&quot]لغزش او كم باشد، و دنبال كارهاى ديگران نگردد و دنبال زندگى خصوصى مردم نباشد، با وقار زندگى كند، صبور و شكيبا باشد، از هر چه به او رسيده راضى گردد، و خداوند را در برابر آنچه به او داده سپاسگزارى كند، كم‏تر سخن گويد، زبانى راست‏گو داشته باشد و نيكو كارى كند.[/]
[=&quot]خود را از زشتيها نگه دارد، بردبار باشد، دوست مهربان و همدمى با وفا براى دوستانش به حساب آيد، عفت داشته باشد، شرافت و پاكدامنى را مراعات كند، به كسى فحش ندهد دروغ نگويد، غيبت ننمايد، بد زبان نباشد، حسادت نكند، و بخل نورزد.[/]
[=&quot]همواره خوشحال و روباز و شادمان و شاداب حركت مى ‏كند، حيله‏ گرى ندارد، و از عيب ديگران خود دارى مى ‏كند و راز كسى را فاش نمى ‏كند، هميشه در كارهاى بزرگ وارد مى‏ گردد، و در اخلاق هم در مرتبه بالا قرار دارد، مورد لطف خداوند است، و از توفيقات او برخوردار مى‏ باشد.[/]
[=&quot]در عين نرمى و ملايمت نيرومند است، و با يقين دنبال كارها را مى‏ گيرد، به دشمنان خود ستم نمى كند و به دوستانش ظلم روا نمى ‏دارد، در سختيها صبور مى ‏باشد، به كسى تعدى نمى ‏كند، هر چه دلش بخواهد انجام نمى ‏دهد، فقر جامه و صبر روپوش او مى‏ باشد.[/]
[=&quot]در آمد او كم ولى افراد تحت تكفل وى زياد مى باشند، زياد روزه دارد و شب مدت‏ها در حال قيام بسر مى‏ برد، و خوابش اندك مى‏ باشد، دلش پاك و دانشش پاك‏ كننده است، هنگامى كه قدرت پيدا مى ‏كند در مى‏ گذرد، هر گاه وعده دهد وفا مى ‏كند، از روى ميل روزه مى‏ گيرد و براى خوف از خداوند نماز مى‏ گذارد.[/]
[=&quot]در كارهايش هميشه دقت مى ‏كند و به خوبى انجام مى‏ دهد ميل اينكه كسى ناظر اعمال او مى ‏باشد ندارد، ديدگانش هميشه پائين، دستش بخشنده و هيچ سائلى را رد نمى‏ كند، و اگر كسى هم احسان نمود بخالت او را ندارد، همواره به برادران دينى كمك مى ‏نمايد، و نيكو كارى را فراموش نمى‏ كند.[/]
[=&quot]سنجيده سخن مى‏ گويد و زبان خود را از هر سخن نگه مى‏ دارد، در بغض خود غرق نمى‏ گردد و در محبت خود هلاك نمى ‏شود، باطل را از دوست خود قبول نمى‏ كند، و حق را از دشمن خود قبول دارد، دانش فرا مى‏ گيرد براى اينكه بديگران ياد دهد، براى عمل كردن ياد مى‏ گيرد.[/]
[=&quot]كينه در دل ندارد، و بسيار سپاسگزارى مى‏ كند، روز دنبال امور زندگى مى ‏رود، و شب‏ها براى گناهان خود استغفار مى ‏كند، اگر با اهل دنيا ارتباط برقرار مى ‏كند از همه آنها زيرك‏تر و باهوش‏تر مى‏ باشد و اگر با اهل آخرت همكارى مى‏ كند از همه آنها تقوايش بيشتر است.[/]
[=&quot]در كسب خود گرد شبهات نمى ‏رود و اگر معامله ‏اى كه در آن برايش شكى حاصل شود خوددارى مى‏ كند، و در كارها دنبال كلاه شرعى نمى ‏رود و براى فرار از حرام ظاهرى راه شرعى پيدا نمى ‏كند، از لغزشهاى دوستان خود در مى‏ گذرد، و مراعات رفاقت قديم را می ‏نمايد.
پینوشت:
1-[/]
بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏64، ص: 311

[/][/][/]

موضوع قفل شده است