جمع بندی خدا زنده است؟

تب‌های اولیه

17 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

باسمه الذی الباقی بعد فناء الأشیاء

عرض سلام و ادب

Reza-D;996547 نوشت:
سلام و عرض ادب
سرکار حبیبه البته قبلاً هم از برخی کارشناسان این را پرسیده‌ام (شاید از خود شما هم) ولی هر بار که این جمله تکرار می‌شود گویی پاسخی هم که به من داده شده نقض می‌شود!
سوالم این است که از یک طرف گفته می‌شود جایگاه انسان‌های بهشتی، در بهشت ابدی است. و همچنین برخی از جهنمی‌ها
اما از آن طرف گفته می‌شود همهء موجودات (از جمله انسان‌ها) محکوم به فنا و نیستی هستند!
لطفاً این تناقض را توضیح بفرمائید

در ذیل آیه ی "کل شیء هالک الّا وجهه"

و آیه شریفه ی "کل من علیها فان و یبقی وجه ربک ذوالجلال و الاکرام"

از دیدگاه قرانی و تفسیری به موضوع مورد سؤال حضرتعالی اشاراتی شده است

که می توانید مراجعه بفرمائید.

امّا از منظر فلسفی بالاخص حکمت متعالیه فنا،عدم و نیستی ذاتیِ ممکنات است لذا هیچ موجودی غیر ذات

مقدس خداوند،هستی ای مستقل و قائم به خویش ندارد.

موجودات در اصل هستی و کمالات آن و نیز بقا و استمرار هستیشان وابسته و قائم به حق هستند

بنابراین اگر فیض هستی به آنها نرسد محکوم به فنا و عدمند.

به نام خداوند جاویدان بدون ابتدا

دوست عزیز کسی که در مورد خود خداوند هم وقتی براش سوالی پیش اومد باید از قرآنی که توسط خودشان آمده جواب سوالاتش رو پیدا کنه و اگر کسی بدون در نظر گرفتن قرآن که از الله فرستاده شده برای ما ...بخواد در مورد خالق همچین سوالی بپرسه....نشون میده که شما کلا به خالق شک دارید و قبول ندارید که خالقی شاید وجود داشته باشه (استغفرالله)..همانند افرادی که از صفر بدون داشتن ایمان قبلی در مورد خالق میخواهند بدانند و ابتدا آگاه نمیکنند که این خالق کتابی فرستاده و همه چیز را گفته (چون اگر این کار را انجام بدهند دیگر همچین سوالی پیش نمیومد و به جواب میرسیدند).و در اینصورت اگر کسی بگه در قرآن گفته شده ممکنه شما قبول نکنید برای مثال..چون با وجود قرآن کریم این حرف را زدید همانند افراد ناآگاه...چون اگر ایمان داشتید و تنها همچین سوالی برای شما پیش میومد به قرآن مراجعه میکردید و مشاهده میکردید و آگاه میشدید.

(وَتَوَکَّلْ‌عَلَى‌الْحَيِ‌الَّذِي‌لاَيَمُوتُ‌ وَسَبِّحْ‌ بِحَمْدِهِ‌ وَ کَفَى‌ بِهِ‌ بِذُنُوبِ‌ عِبَادِهِ‌ خَبِيراً )


یا امام حسین (ع)

مخاطب;996145 نوشت:
خدا زنده است؟

ثابت کنید خدا زنده است؟


تا تعریف شما از زنده بودن چه چیز باشد
آنچه ما به عنوان یکی از ویژگی های زنده بودن میدانیم عمل و عکس العمل هست
آنچه که تابحال توسط دوستان مرقوم شده این هست که خود هستی و بالتبع کنش های درون دنیا را مرهون یک خواست و اراده و یا عمل میدانند بنابراین
چون این جهان هست پس آن اراده یا قیم هست بنابراین خدا هست چون در بعضی از کنشهای جهان آثاری از حیات هست پس خدا را حی و زنده قلمداد میکنند
ولی همانطور که شما گفتید همه این جزییات و گزاره ها ی مرتبط با آن احتیاج به اثبات دارد
ولی اینکه به سؤال شما علاقه مند شدم
بازگشت به معنای زندگی و حیات هست و داشتن آن خصیصه که در اول مطلبم اشاره کردم عمل و عکس العمل
چنین خصوصیتی با تعریف خدای ازلی و ابدی و بسیط سازگار هست؟
پس پاسخ شما خیر هست
خیر خدا یا نبوده یا اینکه دیگر زنده نیست!!

سلام و عرض ادب

این دو عبارت نه یکسانند و نه لازمه همدیگرند:
الف.

متحیر;996902 نوشت:
خود هستی و بالتبع کنش های درون دنیا را مرهون یک خواست و اراده و یا عمل میدانند بنابراین
چون این جهان هست پس آن اراده یا قیم هست

ب.
متحیر;996902 نوشت:
بنابراین خدا هست چون در بعضی از کنشهای جهان آثاری از حیات هست پس خدا را حی و زنده قلمداد میکنند

این دو عبارت می توانند بیانگر دو استدلال برای اثبات حیات خداوند باشند.

در استدلال الف ماجرا از این قرار است که چون هر معلولی علتی می خواهد و جهان نهایتا به علتی می رسد که واجب الوجود است؛ یعنی به علتی می رسد که عله العلل است و نیازمند علت دیگر نیست.
پس روشن می شود که جهان مخلوق و معلول موجودی است که واجب الوجود است.
و چون واجب الوجود وجودش محدود نیست بنابراین، تمامی کمالات وجودی از جمله علم و قدرت را دارد.
البته علم و قدرت خداوند متناسب با ذات خداوند است و از ویژگی های محدودکننده علم و قدرت موجود در مخلوقات عاری است.
از سوی دیگر چون موجود حی دارای علم و قدرت است و اساسا موجود حی را به عالم و قادر می شناسیم، پس از علم و قدرت خداوند به حیات او پی می بریم.

استدلال ب از این قرار است که خداوند علت تمامی کمالات وجودی است؛ از جمله علم و قدرت موجود در جهان.
و چون چنین است نمی تواند خودش فاقد آن کمالات باشد؛ چرا که معطی شئ نمی تواند فاقدش باشد.
بنابراین، خداوند خودش نیز دارای علم و قدرت است.
البته علم و قدرت خداوند متناسب با ذات خداوند است و از ویژگی های محدودکننده علم و قدرت موجود در مخلوقات عاری است.
از سوی دیگر چون موجود حی دارای علم و قدرت است و اساسا موجود حی را به عالم و قادر می شناسیم، پس از علم و قدرت خداوند به حیات او پی می بریم.

متحیر;996902 نوشت:
ولی همانطور که شما گفتید همه این جزییات و گزاره ها ی مرتبط با آن احتیاج به اثبات دارد

بله این مباحث از قبیل مباحث نظری هستند و باید در جای خودش اثبات شوند. اما این مطلب به معنای نادرستی آنها نیست.

متحیر;996902 نوشت:
بازگشت به معنای زندگی و حیات هست و داشتن آن خصیصه که در اول مطلبم اشاره کردم عمل و عکس العمل

متحیر;996902 نوشت:
آنچه ما به عنوان یکی از ویژگی های زنده بودن میدانیم عمل و عکس العمل هست

اگر منظور از عمل و عکس العمل همان قدرت است، سخن درستی است.

متحیر;996902 نوشت:
چنین خصوصیتی با تعریف خدای ازلی و ابدی و بسیط سازگار هست؟
پس پاسخ شما خیر هست

اوصاف خداوند متناسب با ذات خداوند است؛ چنانچه که اوصاف انسان متناسب با ذات انسان است. وقتی گفته می شود خداوند قادر و عامل است، منظورمان این نیست که او همچون انسان فکر می کند و شوق می یابد و بعدا اراده می کند و دست و پایش را تکان داده و کارش را انجام می دهد!

بلکه منظورمان این است که ذات خداوند به گونه ای است که می توان از آن اوصافی همچون علم و قدرت و حیات را از آن انتزاع کرد. این مطلب بدین معنا نیست که خداوند یک ذاتی دارد که با وجود دیگری با عنوان قدرت و حیات جمع شده است. اتصاف خداوند به علم و قدرت و حیات، همانند رنگ کردن دیوار نیست که رنگ را بر آن بپاشیم و به آن ضمیمه و عارض کنیم.

پس دلیلی ندارد که اتصاف خداوند به حیات و قدرت و علم را با بساطت ذاتش در تعارض بدانیم.

مخاطب;996145 نوشت:
ثابت کنید خدا زنده است؟

کلمه زنده ، به دو معنی به کار میرود:
1- موجودی که ضربان قلب داشته باشه و تنفس کنه و غذا بخوره و تولید مثل و حرکت داشته باشه.
یا لااقل بعضی از اینها را داشته باشه.

2- موجودی که علم و قدرت داشته باشه.

معنای اول، فقط مخصوص موجودات مادی است. موجودات مادی، عمر محدود دارند و سرانجام میمیرند. و برای زنده بودن نیازمند به داشتن ضربان قلب و تنفس و غذا و ... هستند.
این معنا بر روی خداوند قابل اطلاق نیست. چون او "دایمی" و "بی نیاز" است.

اما معنای دوم ، بر موجودات غیر مادی قابل اطلاق است. زنده بودن شهیدان هم از همین نوع است.

شما می توانید "مرده "ای را در نظر بگیرید که علم و قدرت داشته باشد؟
خیر. هیچ مرده ای ، علم و قدرت ندارد.
پس موجودی که علم و قدرت داشته باشد، زنده است.

پرسش:
ثابت کنید خدا زنده است.

پاسخ:
برای پاسخ به پرسش مذکور، توجه شما را به این نکات جلب می کنیم:

صفت «حی» و «حیات» از صفاتی است که مشترک بین واجب و ممکن است؛ یعنی صفت «حی» هم در مورد خداوند به کار می‌رود و هم در مورد مخلوقات. حقیقت «حیات» هنوز برای بشر ناشناخته و مجهول است.

از این جهت حکیمان در تبیین حقیقت حیات فقط به تبیین لوازم و ملزومات آن می‌پردازند؛ مثلا می‌گویند: هر موجودی که دارای علم و قدرت است به او «حی» گفته می‌شود.

حکیمان تصریح می‌کنند منظور این نیست که علم و قدرت همان حیات است؛ بلکه علم و قدرت از لوازم حیات است؛ زیرا در برخی موارد علم وجود ندارد، ولی حیات هست [شاید منظورشان حیات نباتی است که در آن‌جا علم نیست ولی حیات است]. یا در برخی موارد قدرت بر فعل نیست ولی حیات هست.[مانند موجودی قادر بر حرکت نیست، ولی هنوز نمرده است و حیات دارد].

اما در مورد دلیل توصیف خداوند به حی و حیات؛ حکیمان چنین می‌گویند: هنگامی که به ممکنات از آن جهت که دارای علم و قدرت هستند، می‌توان «حی» و «حیات» نسبت داد، با این‌که علم و قدرت آنها محدود و امری بیرون از ذات آنها است، پس در مورد خداوند که علم و قدرت او عین ذات او و بی‌پایان است، به طریق اولی می‌توان نسبت داد. حیات خداوند به این معنا است که خداوند به گونه‌ای است که دارای علم و قدرت است، علم او به چیزی برخاسته از ذات او است و قدرت او که همان مبدئیت اوست، نیز از ذات او چشمه می‌گیرد.(1)

پی نوشت:
1. طباطبایی، محمد حسین، النهایة الحکمة، مؤسسة النشر الاسلامی، صص 306-307.

موضوع قفل شده است