جمع بندی خدای انتقام گیر

تب‌های اولیه

21 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
خدای انتقام گیر

سلام

در ایه 160 سوره نسا می فرماید :

بخاطر ظلمی که از یهود صادر شد و بخاطر جلوگیری بسیار انها از راه خدا
بخشی از چیزهای پاکیزه را که بر انها حلال بود حرام کردیم

حال سوال این است :
ایا خداوند انتقام می گیرد ؟

با نام الله





کارشناس بحث: استاد میقات

بی نظیر;369174 نوشت:
سلام

در ایه 160 سوره نسا می فرماید :

بخاطر ظلمی که از یهود صادر شد و بخاطر جلوگیری بسیار انها از راه خدا
بخشی از چیزهای پاکیزه را که بر انها حلال بود حرام کردیم

حال سوال این است :
ایا خداوند انتقام می گیرد ؟

«فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِينَ هَادُواْ حَرَّمْنَا عَلَيهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَن سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا»
بخاطر ظلمى كه از يهود صادر شد، و (نيز) بخاطر جلوگيرى بسيار آنها از راه خدا، بخشى از چيزهاى پاكيزه را كه بر آنها حلال بود، حرام كرديم. (نساء، 160)

با سلام و درود

این که خداوند انتقام گیرنده و صاحب انتقام است، بله همین طور است:

«وَ اللَّهُ عَزيزٌ ذُو انْتِقامٍ»؛ و خداوند (براى كيفرِ بدكاران و كافران لجوج،) توانا و صاحب انتقام است.‏ (آل عمران، 4)

ولی باید توجه داشت که از نظر لغوی انتقام، انکار کار بد است که یکی از مصادیق آن انکار، مجازات کردن بدکاران است. (ر.ک: المفردات في غريب القرآن، ص 822، واژه نقم؛ قاموس قرآن، ج ‏7، ص 105)

توجه: مراد از انتقام در عرف امروز با معنای انتقام گرفتن خداوند، فرق دارد.

امروزه در مواردی که در اثر خلافکاری یا اشتباه، ضرری از کسی به دیگری وارد شود، آن شخص متضرر، به خاطر گذشت نداشتن و بدون توجه به مصلحت عفو و بخشش، اقدام به عمل متقابل می کند تا با وارد کردن ضرر به طرف مقابل، غضب و خشم خود را فرو نشانده و موجب آرام شدن دل شود، و این ناشی از تأثر خاطر از حالات روانى و خود كم بينى است.

اين قطعا پسنديده ‏نيست زيرا انسان در بسيارى از موارد بايد عفو و گذشت را بر مقابله به مثل مقدم بدارد؛ در ثانی اعمال بندگان هیچ ضرری برای خداوند متعال ندارد تا خداوند بخواهد در صدد ضرر متقابل بر آید؛ شأن خداوند اجلّ از این است.

ولى انتقام، در اصطلاح قرآنی، به معنى كيفر دادن گناهكار و مجازات بدکار، در برابر گناه و كارهاى زشت و بديهايش، متناسب و بر طبق گناه و عمل بدش است. (ر.ک: مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‏2، ص 697؛ ترجمه الميزان، ج ‏3، ص 12؛ تفسير نمونه، ج ‏2، ص 421)

ضمنا روشن است كه مجازات گناهكاران ظالم و ستمگر، نه تنها كار پسنديده ‏اى است بلكه چشم پوشی كردن از آنها، مخالف عدالت و حكمت است.

در آیه شریفه (نساء، 160) نیز بنی اسرائیل با آن همه آیات و معجزاتی که دیدند، ادامه دادن بر بهانه جویی و بیراهه رفتن، ظلم و ستمی بزرگ بود که خداوند متعال به کیفر این گناهشان، برخی خوراکی هایی که بر آن ها حلال بود را بر آن ها حرام کرد.

میقات;370621 نوشت:
در آیه شریفه (نساء، 160) نیز بنی اسرائیل با آن همه آیات و معجزاتی که دیدند، ادامه دادن بر بهانه جویی و بیراهه رفتن، ظلم و ستمی بزرگ بود که خداوند متعال به کیفر این گناهشان، برخی خوراکی هایی که بر آن ها حلال بود را بر آن ها حرام کرد.


سلام و تشکر

می دانیم انتقام گرفتن ناشی از خشم و ناراحتی در انسان هست و با انتقام انسان می خواهد تسلی خاطر پیدا کند

اما در باره خدا مساله فرق می کند

چون خدا دارای احساسات نیست که خشم بگیرد یا ناراحت شود و دست به انتقام بزند
و اصولا تغییر در ذات خدا راه ندارد

اما در ایه مورد نظر

به نظر می رسد خدا یک مجازات احساسی در نظر می گیرد و انتقام می گیرد

حال این چگونه با ذات خدا سازگار هست ؟

[="Tahoma"][="3"]

بی نظیر;370670 نوشت:

اما در ایه مورد نظر

به نظر می رسد خدا یک مجازات احساسی در نظر می گیرد و انتقام می گیرد

حال این چگونه با ذات خدا سازگار هست ؟

با سلام و درود

بفرمایید از کجای آیه به چنین برداشتی رسیده اید؟[/][/]

میقات;370699 نوشت:
با سلام و درود

بفرمایید از کجای آیه به چنین برداشتی رسیده اید؟

سلام

اینکه چیزهایی که بر انها حلال بوده حرام کردیم

بی نظیر;369174 نوشت:
سلام

در ایه 160 سوره نسا می فرماید :

بخاطر ظلمی که از یهود صادر شد و بخاطر جلوگیری بسیار انها از راه خدا
بخشی از چیزهای پاکیزه را که بر انها حلال بود حرام کردیم

حال سوال این است :
ایا خداوند انتقام می گیرد ؟


سلام
همه امور از جهت وجودی به خدای متعال نسبت داده میشود و سنتهای هستی سنتهای حق تعالی است( خیلی دقت بفرمایید در این جمله ) لذا محبت دوستی جنگ انتقام مکر ووو همه به او نسبت داده میشود
اما جایی که پای تشریع الهی باشد این نسبت صریحتر است چه اینکه شاید کسی نداند یا برایش حل نشود که سنتهای تکوین هم سنت و قانون الهی است اما قانون وحیانی را هر باورمندی می داند که از سوی اوست لذا اگر خدای متعال بخاطر مخالفت آگاهانه سنتی از سنتهای خودش را جاری کند ( که جنبه تنبیهی و تکمیلی دارد ) به معنای برخورد احساسی نیست .
در مثال میتوان گفت که ممکن است شکل دو برخورد یکسان باشد اما با توجه به انگیزه انجام دهنده ها و آثارش عناوین متفاوتی بیابد مثل اینکه دو نفر در کنار هم نماز بخوانند اما یکی به انگیزه محبت و اطاعت حق تعالی و یکی به انگیزه تمسخر یا ریا . خوب هرچند ظاهر کار یکی است اما ماهیتا دوچیزند .
لذا هرچند ظاهر وقایع بیرونی در انتقام الهی هم چه بسا شبیه انتقام افراد عادی باشد اما انگیزه مقصد و آثار آندو بسیار متفاوت است
والله الموفق

بی نظیر;369174 نوشت:
سلام

در ایه 160 سوره نسا می فرماید :

بخاطر ظلمی که از یهود صادر شد و بخاطر جلوگیری بسیار انها از راه خدا
بخشی از چیزهای پاکیزه را که بر انها حلال بود حرام کردیم
حال سوال این است :
ایا خداوند انتقام می گیرد ؟

با سلام وتقدیر از توجه شما به درک معارف وحیانی .باید گفت اگر دقت شود پاسخ شما در خود همان آیه اشاره شده وآن این که بدلیل روحیه ی ظالمانه آن مردم خداوند بر خی خوراکی ها را بر آنها از نظر شرعی حرام نمود ه تا از این طریق تربیت شونداز اینرو مفسرین در این باره گفته اند :
در آيات گذشته به چند نمونه از خلافكارى‏هاى يهود اشاره شد، در آيات فوق نيز پس از ذكر چند قسمت ديگر از اعمال ناشايست آنها، كيفرهايى را كه بر اثر اين اعمال در دنيا و آخرت دامان آنها را گرفته و مى‏گيرد، بيان ميدارد:
نخست مى‏فرمايد:" به خاطر ظلم و ستمى كه يهود كردند، و به خاطر باز داشتن مردم از راه خدا، قسمتى از چيزهايى كه پاك و پاكيزه بود، بر آنها تحريم كرديم، و آنان را از استفاده كردن از آن محروم ساختيم":
(فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً).(1)
و نيز بخاطر اينكه" رباخوارى ميكردند با اينكه از آن نهى شده بودند، و همچنين اموال مردم را بنا حق ميخوردند، همه اينها سبب شد كه گرفتار آن محروميت شوند" (وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ).(2)
گذشته از اين كيفر دنيوى، ما آنها را به كيفرهاى اخروى گرفتار خواهيم ساخت" و براى كافران آنها عذاب دردناكى آماده كرده‏ايم":
(وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً) (3)در اينجا به این نكته بايد توجه داشت که
در مجموع باید توجه داشت منظور از تحريم طيبات بر آنهاتنبیه آنان به خاطر ظلم و ستم شان بوده است .(4)
پاورقی :
1. سوره نسا ء آیه 160

2. همان
3. همان آیه 161
4. تفسير نمونه، ج‏4، ص: 209

[="Arial"]خدای انتقام گیر[/]

[="Arial"]سلام[/]

[="Arial"]در ایه 160سوره نسا می فرماید[/] :

[="Arial"]بخاطر ظلمی کهاز یهود صادر شد و بخاطر جلوگیری بسیار انها از راه خدا[/]

[="Arial"]بخشی از چیزهایپاکیزه را که بر انها حلال بود حرام کردیم[/]

[="Arial"]حال سوال ایناست[/] :

[="Arial"]ایا خداوندانتقام می گیرد ؟[/]

[="Arial"] [/]

[="Arial"] [/]

[="Arial"]به نام خدا :[/]

[="Arial"]در بعضی ازآیات قرآن، خدای متعال به انتقام توصیف شده است که یا صاحب انتقام و یا منتقم استو یا متصف به سایر مشتقات از اینواژه می باشد که معنا و تفسیر خاص به خود را دارد و پرداختن بهآن، موجب طولانی شدن پاسخ و دور شدن از مقصود اصلی پرسش می شود. [/]

[="Arial"]با این حالبیان این نکته ضروری است انتقام به معنایی که در ذهن ما وجود دارد، در باره خدایمتعال متصور نیست و نمی توانیم به خالق هستی این صفت را بدهیم.[/]

[="Arial"] اگر به آیه شریفه توجه کنیم،متوجه معنای آن میشویم که خدای متعال دلیل تحریم نعمت های حلال را به قوم یهود به روشنی بیان کرده ودر ابتدای آیه به ما فهمانده است:[/]

[="Arial"]"فَبِظُلْمٍمِنَ الَّذينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ كَثيراً" (1) [/]

[="Arial"]و به كيفر ستمىكه يهودان روا داشتند و منع كردن بسيارشان از راه خدا، آن چيزهاى پاكيزه را كه برآنان حلال بود، حرام كرديم.[/]

[="Arial"] [/]

[="Arial"]در اول آیهشریفه، کلمه " فَبِظُلْمٍ" وجود دارد که به عنوان دلیل و علت تحریم حلالاست.[/]

[="Arial"]طبیعی است قومیهود به دلیل ظلم و ستم و کفر نعمتی که روا داشتند، در مقابل از چیزهای حلال بنابر مصلحت خدا منع شدند و این معنایش انتقام نیست، بلکه آن قوم مستحق کیفری شدند کهدلیلش صرفا سوء رفتار و عمل ظالمانه بود. [/]

[="Arial"]در تفاسیر آمدهاست:[/]

[="Arial"]1."فَبِظُلْمٍمِنَ الَّذِينَ هادُوا" با ظلمى كه يهود، به وسيله ارتكاب معاصى...در بارهخود كردند...[/]

[="Arial"] به واسطه همين ظلم ها و ستم ها بود كه: خوردني هاو غير خوردني هاى طيب(پاک و حلال) را بر ايشان حرام كرديم....[/][="Arial"][/]

[="Arial"]و چون آناقدامات ناشايسته را كردند، خداوند نيز بر طبق مصلحت خود با آن ها و چيزهايى را برآن ها تحريم كرد.(2)[/]

[="Arial"]2.يهود به خاطرمظالم شان از ناحيه خداى تعالى مستوجب دو كيفر شدند: يكى دنيايى و عمومى و آنعبارت بود از حرام شدن طيبات بر آنان و دوم كيفرى اخروى و خاص افراد كافر يهود وآن كيفر عبارت است از عذاب اليم.(3) [/][="Arial"][/]

[="Arial"]نتیجه این که خدای متعال انتقام گیر بهمعنایی که در ذهن ما وجود دارد نیست و گرنه می بایست به هر مکافات عملی که متوجه مامی شود صورت انتقام الهی را بدهیم و بگوییم که کار ناروایی انجام دادیم و خدایمتعال از ما انتقام گرفت و یا به طور کلی بگوییم جهنم یعنی انتقام که چنین ذهنیتیباطل است و اصولا افرادی که به گرفتار عذاب الهی می شوند اشخاصی اند که با عملی کهانجام داده اند مستحق آتش می شوند.[/]

[="Arial"]پی نوشت ها:[/]

[="Arial"]1.[/][="Arial"] سوره نساء آیه160[/][="Arial"][/]

[="Arial"]2.[/][="Arial"] ترجمه مجمعالبيان في تفسير القرآن، ج‏6، ص 143[/][="Arial"][/]

[="Arial"]3.[/][="Arial"] ترجمهالميزان، ج‏5، ص: 225[/][="Arial"][/]

[="Arial"][/]

[="Tahoma"][="3"]

بی نظیر;370705 نوشت:
سلام

اینکه چیزهایی که بر انها حلال بوده حرام کردیم

با سلام و درود

گرفتن و محروم کردن از یکسری نعمت ها، خودش یک نوع تنبیه است.

البته توجه داشته باشید که این محروم کردن، محروم کردن از ضروریات و نیازهای لازم و ضروری غذایی نبوده است ولی در هر صورت محدودیت و محرومیت در آن بوده است؛ مانند همان داستان گاو بنی اسرائیل که بر اثر ظلمی که مرتکب شده بودند، خداوند بر آنها سخت گیری فرمود و گاو خاصی را با ویژگی های خاص، برای آنها تعیین فرمود. این هم به نوعی محدودیت و در فشار قرار دادن آنها بود.

در این جا نیز بنابر نظر مشهور مفسران، آن چه بر آنها حلال بود و سپس حرام شد، همان است که در آیه ذیل اشاره شده است:

«وَ عَلَى الَّذينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذي ظُفُرٍ وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما إِلاَّ ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ»
و بر يهوديان، هر حيوان ناخن ‏دار [حيواناتى كه سم يكپارچه دارند] را حرام كرديم و از گاو و گوسفند، پيه و چربيشان را بر آنان تحريم نموديم مگر چربيهايى كه بر پشت آنها قرار دارد، و يا در دو طرف پهلو ها، و يا آنها كه با استخوان آميخته است اين را بخاطر ستمى كه مى‏ كردند به آنها كيفر داديم و ما راست مى ‏گوييم. (انعام، 146)[/][/]

حامد;370779 نوشت:
همه امور از جهت وجودی به خدای متعال نسبت داده میشود و سنتهای هستی سنتهای حق تعالی است( خیلی دقت بفرمایید در این جمله ) لذا محبت دوستی جنگ انتقام مکر ووو همه به او نسبت داده میشود
اما جایی که پای تشریع الهی باشد این نسبت صریحتر است چه اینکه شاید کسی نداند یا برایش حل نشود که سنتهای تکوین هم سنت و قانون الهی است اما قانون وحیانی را هر باورمندی می داند که از سوی اوست لذا اگر خدای متعال بخاطر مخالفت آگاهانه سنتی از سنتهای خودش را جاری کند ( که جنبه تنبیهی و تکمیلی دارد ) به معنای برخورد احساسی نیست .

سلام

اتفاقا بر عکس سخن شما نسبت دادن سنتهای تکوینی به سنت و قانون الهی معقول تر از سنتهای تشریعی است
چون سنتهای تکوینی که همان قوانین حاکم بر جهان هستی است را می شود تصور کرد که خداوند نظام هستی را بر مبنای این قوانین
بنا نهاده و حب و بغض و انتقام و کلا احساس در ان دخالت ندارد و بر همه بطور یکسان اجرا می شود

اما سنت تشریعی یا همان وحی را وقتی دقت کنیم دیگر از اون یگانگی اجرا خبری نیست
یعنی از انم استنباط نمی شود که ایت یک سنت الهی است
بلکه استنباط می شود این یک مجازات مقطعی برای یک گروه خاص بوده است
که نمی شود اسم اون رو دیگر سنت گذاشت

بلکه باید گفت یک تصمیم در یک مورد خاص

حال زمانی این تصمیم در مورد خاص را می توان سنت نامید
که این قانون در همه جوامع و در کل نظام هستی اجرا شود
ایا این مجازات حرام شدن بعضی از چیزهایی که قبلا حلال بوده است واقعا یک قانون و سنت جهان شمول است ؟
اگر هست پس می توان گفت احساس در ان دخالت نداشته است

حامد;370779 نوشت:
در مثال میتوان گفت که ممکن است شکل دو برخورد یکسان باشد اما با توجه به انگیزه انجام دهنده ها و آثارش عناوین متفاوتی بیابد مثل اینکه دو نفر در کنار هم نماز بخوانند اما یکی به انگیزه محبت و اطاعت حق تعالی و یکی به انگیزه تمسخر یا ریا . خوب هرچند ظاهر کار یکی است اما ماهیتا دوچیزند .
لذا هرچند ظاهر وقایع بیرونی در انتقام الهی هم چه بسا شبیه انتقام افراد عادی باشد اما انگیزه مقصد و آثار آندو بسیار متفاوت است
والله الموفق

بزرگوار من فکر می کنم در این گفتار شما خدا رو شبیه انسان تصور کردین
که برای انجام هرکاری انگیزه داره و بعد تصمیم می گیره
ولی از نظر حقیر نمی توان برای خدا انگیزه و تصمیم تعریف کرد

با تشکر

موضوع قفل شده است