جمع بندی تفاوت ذکر و دعا نویسی توسط اشخاص

تب‌های اولیه

9 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
تفاوت ذکر و دعا نویسی توسط اشخاص

اگر گرفتن دعاها و ذکرهای خاص از افراد رمال یا دعانویس حرام است پس تفاوت آن با ذکرهای موجود در مفاتیح یا کتاب های دینی چیست؟

برچسب: 

width: 700 align: center

[TD="align: center"]با نام و یاد دوست

[/TD]

[TD="align: center"][/TD]


کارشناس بحث: استاد بدیع

[TD][/TD]

Sahm1376;1027388 نوشت:
اگر گرفتن دعاها و ذکرهای خاص از افراد رمال یا دعانویس حرام است پس تفاوت آن با ذکرهای موجود در مفاتیح یا کتاب های دینی چیست؟

با سلام

اصل دعا و حرز و آثاری که برای نوشتن آن و همراه داشتن آن وجود دارد غیر قابل انکار و مورد توصیه و تایید آموزه های دینی است. بنابراین استفاده از دعاهایی که در منابع معتبر دینی مانند مفاتیح الجنان آمده است اشکالی ندارد. دعاهایی نیز وجود دارد که در روایات توصیه به نوشتن و همراه داشتن آنها شده است که میتوان آنها را نوشت و استفاده کرد و یا فرد دیگری آنها را بنویسد و انسان از آن استفاده کند. بنابراین در صورتی که دعاها از منابع معتبر استفاده شده باشد نوشتن و استفاده از آنها چه توسط خود انسان و چه توسط دیگری اشکالی ندارد. اما اشکالی که در مراجعه به بیشتر دعانویس ها وجود دارد از چند جهت است:

استفاده آنها از دعاهای بدون سند و غیر معتبر و بعضا اشتباه و باطل

استفاده از خط و خطوط و رمز و رموز به جای دعا و به عبارت دیگر متوسل شدن به سحر و استمداد از اجنه و نیروهای شر به جای ارتباط و استمداد از خداوند متعال

کلاشی و کلاهبرداری و گرفتن مبالغ زیاد در برابر کار اندک با دادن وعده و وعید به مراجعین و فریب آنها

آیا فردی که دعا را می نوسد با فرض موثق بودن منبع دعا ایا مومن بودن آن فرد هم در نتیجه گرفتن از دعا تاثیر دارد یا خیر؟

بدیع;1027796 نوشت:
اصل دعا و حرز و آثاری که برای نوشتن آن و همراه داشتن آن وجود دارد غیر قابل انکار و مورد توصیه و تایید آموزه های دینی است. بنابراین استفاده از دعاهایی که در منابع معتبر دینی مانند مفاتیح الجنان آمده است اشکالی ندارد. دعاهایی نیز وجود دارد که در روایات توصیه به نوشتن و همراه داشتن آنها شده است که میتوان آنها را نوشت و استفاده کرد و یا فرد دیگری آنها را بنویسد و انسان از آن استفاده کند. بنابراین در صورتی که دعاها از منابع معتبر استفاده شده باشد نوشتن و استفاده از آنها چه توسط خود انسان و چه توسط دیگری اشکالی ندارد. اما اشکالی که در مراجعه به بیشتر دعانویس ها وجود دارد از چند جهت است:

سلام

این دعاها رو همیشه باید نگه داشت؟ یا باید بعد یه مدت به آب روان انداخت؟

salam141414;1027803 نوشت:
آیا فردی که دعا را می نوسد با فرض موثق بودن منبع دعا ایا مومن بودن آن فرد هم در نتیجه گرفتن از دعا تاثیر دارد یا خیر؟

با سلام
در دعاهایی که توصیه به نوشتن آنها شده است اصل تاثیر از خود دعا و کتابت آن است. به همین خاطر بهتر است خود فرد این کار را انجام دهد تا از گرم شدن بازار دعانویسان حرفه ای و سوء استفاده آنها جلوگیری شود. اما به هر حال اگر قرار بر نوشتن دعا توسط دیگری باشد بهتر است فردی این کار را انجام دهد که از پاکی و نورانیت و نیت خالصانه برخوردار است.

شاید از برخی روایات بتوان استفاده کرد که بخشی از تاثیر دعا از طریق نوشتن آن توسط خود فرد بیمار و یا گرفتار به دست می آید و شاید نوشتن دیگری این تاثیر را به دنبال نداشته باشد.

امام صادق(علیه السلام) میفرمایند:

«لَوْ كَانَ شَيْ‏ءٌ يَسْبِقُ الْقَدْرَ سَبَقَتْهُ الْعَيْنُ لِمَنْ يُصِيبُهُ الْعَيْنُ يَقْرَأُ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ يَكْتُبُ بِسْمِ اللَّهِ أُعِيذُ فُلَانَ بْنَ فُلَانَةَ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَ ذَرَأَ وَ بَرَأَ وَ مِنْ عَيْنٍ نَاظِرَةٍ وَ أُذُنٍ سَامِعَةٍ وَ لِسَانٍ نَاطِقٍ‏ إِنَّ رَبِّي عَلى‏ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‏ وَ مِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَ عَمَلِ الشَّيْطَانِ وَ خَيْلِهِ وَ رَجِلِهِ وَ قالَ يا بَنِيَّ لا تَدْخُلُوا مِنْ بابٍ واحِدٍ وَ ادْخُلُوا مِنْ أَبْوابٍ مُتَفَرِّقَةٍ؛ ... کسی که دچار چشم زخم شده است سوره حمد را بخواند و بنویسد بسم الله ...... .»(1)

پی نوشت:
1. بحار الانوار، ج92، ص131.

بی ادعا;1027895 نوشت:
سلام

این دعاها رو همیشه باید نگه داشت؟ یا باید بعد یه مدت به آب روان انداخت؟

با سلام
حداقل بهتر است تا حصول نتیجه قطعی دعایی که نوشته میشود حفظ و نگه داشته شود. اما به طور کلی اگر کاغذهایی که متضمن اسماء متبرکه اعم از آیات قرآن و دعاهایی که متضمن اسمای الهی و معصومین(علیهم السلام) هستند بخواهد از بین رود باید به گونه ای باشد که بی حرمتی به نوشته های آن نشود. به این منظور یکی از راه ها این است که در آب پاک انداخته شود تا به تدریج نوشته های آن حل شود. بنابراین به نظر می آید انداختن دعا به آب روان جز پروسه دعانویسی و افزایش تاثیرگذاری آن نیست بلکه راهی برای جلوگیری از بی احترامی به نوشته های متبرکی است که نیازی به آنها وجود ندارد.

البته کفعمی(ره) دعایی از امام صادق(علیه السلام) نقل میکند(1) که ایشان توصیه به نوشتن و به آب انداختن آن نموده است. ولی به هر حال اگر هم این روایت صحیح باشد این کار مربوط به همان دعا است و نباید در مورد همه دعاهای نوشته شده انجام داد.

پی نوشت:
1. البلد الامین و الدرع الحصین، ص157.

سلام این دعاها رو همیشه باید نگه داشت؟ یا باید بعد یه مدت به آب روان انداخت؟

با سلام

دعا را اگر استفاده میکنید باید همیشه با شخص باشد و موقع حمام تو جیب لباسهای همان شخص حامل دعا باشد.

حرز اگر برای حفظ از شیاطین و.. هست باید همیشه از آن استفاده کرد چون امکان بازگشت شیاطین و اذیت دوباره یا تجدید سحر وجود دارد

اگر به آن نیازی ندارید باید با انجام دستوری باطلش کنید و بعد داخل ظرف آب کرده تا نوشته ها خوب پاک و محو شود و بعد میتوانید تو باغچه دفنش کنید یا در آب روان ...

 

اگر گرفتن دعاها و ذکرهای خاص از افراد رمال یا دعانویس حرام است پس تفاوت آن با ذکرهای موجود در مفاتیح یا کتاب های دینی چیست؟

کسانی که پول زیاد میگیرند افراد درستی نیستند و نباید از آنها ذکر و دعا گرفت حتی اگر اذکار الهی باشد!!!

اگر آیه یا اسمای الهی یا دعایی شبیه محتوای ادعیه معصوم هست و اسامی خاصی در آن نیست و برای رزق،شفا و .... هست میتوان از آنها بهره برد ولی نه مثلا برای تسخیر شوهر،..و کلا موارد غیرشرعی و خلاف اخلاق! اکثر روحانیون به علوم غریبه آگاهی ندارند لذا نظرات اشتباهی میدهند! 

در مورد فرق ساحر و دعانویس بارها و بارها در سایت گفتم. به لینک زیر مراجعه کنید

http://askdin.com/comment/1015981#comment-1015981

 

 

جمع بندی

پرسش: اگر گرفتن دعا و حرز از رمال ها و دعانویس ها اشکال دارد پس تفاوت اذکار و حرزهای مفاتیح الجنان با آنها در چیست؟

پاسخ: اصل دعا و حرز و آثاری که برای نوشتن آن و همراه داشتن آن وجود دارد غیر قابل انکار و مورد توصیه و تایید آموزه های دینی است. بنابراین استفاده از دعاهایی که در منابع معتبر دینی مانند مفاتیح الجنان آمده است اشکالی ندارد. دعاهایی نیز وجود دارد که در روایات توصیه به نوشتن و همراه داشتن آنها شده است که میتوان آنها را نوشت و استفاده کرد و یا فرد دیگری آنها را بنویسد و انسان از آن استفاده کند. بنابراین در صورتی که دعاها از منابع معتبر استفاده شده باشد نوشتن و استفاده از آنها چه توسط خود انسان و چه توسط دیگری اشکالی ندارد. اما اشکالی که در مراجعه به بیشتر دعانویس ها وجود دارد از چند جهت است:

استفاده آنها از دعاهای بدون سند و غیر معتبر و بعضا اشتباه و باطل

استفاده از خط و خطوط و رمز و رموز به جای دعا و به عبارت دیگر متوسل شدن به سحر و استمداد از اجنه و نیروهای شر به جای ارتباط و استمداد از خداوند متعال

کلاشی و کلاهبرداری و گرفتن مبالغ زیاد در برابر کار اندک با دادن وعده و وعید به مراجعین و فریب آنها

موضوع قفل شده است