آزار رسانی اجنه (جنیان) به انسان

تب‌های اولیه

8 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
آزار رسانی اجنه (جنیان) به انسان

بسم الله الرحمن الرحیم سلام و عرض ادب میخواستم بدونم ایا این استدلال بنده صحیح هست؟ در خانه ای که شرارت های یک انسان کافر و مشرک بیشتر از عبادات بقیه ی افراد رستگار ان خانه باشد در ان حالت شیاطین جنی برای اذیت افراد مومن حاضر شده و انها را مورد ازار روحی مثل وسواس قرار میدهند و در خانه ای که عبادات افراد مومن بسیار بیشتر از اعمال کفر امیز بقیه افراد باشد فرشته ها حاضر شده و ان افراد کافر را به بیماری و حتی مرگ مبتلا میکنند

width: 700 align: center

[TD="align: center"]با نام و یاد دوست

[/TD]

[TD="align: center"]
[/TD]


کارشناس بحث: استاد حافظ

[TD][/TD]

بسم الله الرحمن الرحیم

اپولونیوس;1006697 نوشت:
سلام و عرض ادب میخواستم بدونم ایا این استدلال بنده صحیح هست؟ در خانه ای که شرارت های یک انسان کافر و مشرک بیشتر از عبادات بقیه ی افراد رستگار ان خانه باشد در ان حالت شیاطین جنی برای اذیت افراد مومن حاضر شده و انها را مورد ازار روحی مثل وسواس قرار میدهند و در خانه ای که عبادات افراد مومن بسیار بیشتر از اعمال کفر امیز بقیه افراد باشد فرشته ها حاضر شده و ان افراد کافر را به بیماری و حتی مرگ مبتلا میکنند

سلام علیکم
مستند این سخن از کجاست؟ عقل؟ با چه استدلالی؟ یا نقل قول یکی از بزرگان؟

این که آثار وضعیِ ایمان یک مؤمن، به پیرامون او سرایت می‌کند و آثار وضعی کفر و شرک نیز همینطور؛ سخنی است که از احادیث قابل برداشت است اما به این شکلی که شما گفتید تا به حال جایی ندیده‌ام.

بالاخره، مقتضای نور، روشن ساختن اطراف خود و مقتضای ظلمت، تاریک ساختن اطراف خویش است.

این مواردِ سوء و بغرنجی که شما برشمردید ممکن است به جهت امتحان، گریبان یک انسان مؤمن را هم بگیرد؛ اینچنین نیست هر کس که مورد ایذاء موجودات -اعم از جن و انس- قرار گرفت، بر اثر بدی بدکاران باشد؛ بلکه سنت امتحان الهی، معمولا با امور ناملایم و بغرنج است

حافظ;1006861 نوشت:
بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علیکم
مستند این سخن از کجاست؟ عقل؟ با چه استدلالی؟ یا نقل قول یکی از بزرگان؟

این که آثار وضعیِ ایمان یک مؤمن، به پیرامون او سرایت می‌کند و آثار وضعی کفر و شرک نیز همینطور؛ سخنی است که از احادیث قابل برداشت است اما به این شکلی که شما گفتید تا به حال جایی ندیده‌ام.

بالاخره، مقتضای نور، روشن ساختن اطراف خود و مقتضای ظلمت، تاریک ساختن اطراف خویش است.

این مواردِ سوء و بغرنجی که شما برشمردید ممکن است به جهت امتحان، گریبان یک انسان مؤمن را هم بگیرد؛ اینچنین نیست هر کس که مورد ایذاء موجودات -اعم از جن و انس- قرار گرفت، بر اثر بدی بدکاران باشد؛ بلکه سنت امتحان الهی، معمولا با امور ناملایم و بغرنج است

سلام مجدد

ببینید تصور کنید فردی کافر و مشرک که با همسرش که مومن هست خصومت داره ..... میاد عمدا قسمت هایی از خانه رو نجس میکنه( در حالی که در اون خونه نماز خوانده میشه)
یا به بهانه هایی که مثلا( از همسرش راضی نیست و دعواهای وحشتناک دارن) قران رو پاره میکنه و اتشش میزنه و اهانت هایی از این قبیل ...
این در حالی هست که فرد کافر به احتمال قوی از یه خانواده ای هست که اهل جادو و جنبل هستن به احتمال 80 درصد

خب تو این خونه به نظرتون جن و ....برای اذیت مومنین نمیاد؟؟؟
فرد مومن دایما کابوس های وحشتناک میبینه و دچار وسواس های اذیت کنی شده ....
حتی این فرد مومن روی صفحات قران روغن مالی هایی رو دیده...

گویی جنها مومنین رو تحت فشار قرار میدهند تا فرد به خدا کافر شود

در ضمن در یکی از ایات قران هم نوشته شده که حضرت ایوب می فرمود که خدایا شیطان مرا مس کرده
دقیقا کلمه مس هست ...پس این معنیش چی میتونه باشه؟!

اپولونیوس;1006869 نوشت:
گویی جنها مومنین رو تحت فشار قرار میدهند تا فرد به خدا کافر شود

با سلام؛

هر جا شیاطین تصرفاتی در جان یا مال بندگان داشته باشند، باید به اذن خدا باشد؛

قرار نیست هر جا یک آسیب و ضرری متوجه مخلوقی می‌شود، خداوند مباشرتاً (مستقیماً) فاعل آن شود؛ بلکه آن کار بوسیله مظاهر برخی اسماء جلالش مانند اسم قابض یا اسم مُضِلّ انجام می‌گیرد؛ به این معنا که مثلا شیطان مظهر اسم مضل او می‌شود و به گمراهی بندگان می‌پردازد

به اذن خدا به این معناست که خدا از آن جلوگیری نکند؛

خداوند، اگر مداخله شیطان را مطابق مصلحت ببیند، اذن چنین ایذائی را به شیطان می‌دهد و الا ااینطور نیست که شیطان بدون مشیت و اذن خدا هر کار دلش خواست انجام دهد و هر بلایی که خواست بر سر بندگان خدا بیاورد.

مطابق مصلحت، به این معناست که مثلا می‌خواهد میزان صبر و حوصله بنده‌اش معین شود.

اینطور که شما بیان می‌کنید، انگار نظام عالم از دست خدا خارج شده و یک موجوداتی -به نام شیاطین یا اجنه- آرامش و امنیت ما انسان‌ها را به مخاطره انداخته‌اند در حالی که اینطور نیست.

علت نگرانی شما این است که شما احساس می‌کنید یک موجوداتی در این عالم هستند که به صورت پارتیزانی و مرموز، نظم این عالم را به هم می‌ریزند و مردم‌آزاری می‌کنند و کسی هم نیست جلودار اینها باشد؛

بله، این امکان هست که شیاطین در بدن و مال مؤمنین مداخله کنند اما همه اینها تحت نظارت خداست؛ اگر خدا بخواهد انجام می‌شود و الا چنین مجال و امکانی نخواهند یافت.

«الَّذي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ‏ » آنكه مرگ و زندگى را آفريد تا شما را بيازمايد

در عالم همه چیز باید خود را با مقیاس امتحان وفق دهد اگر امتحان بنده و شما با بلایی که شخص دیگر به سرمان می‌آورد، انجام شود، تصرفات دیگران نافذ خواهد شد؛ حالا فرقی ندارد که این تصرف از سوی چه کسی است؛ انسان است یا جن است.


حافظ;1006903 نوشت:

با سلام؛

هر جا شیاطین تصرفاتی در جان یا مال بندگان داشته باشند، باید به اذن خدا باشد؛

قرار نیست هر جا یک آسیب و ضرری متوجه مخلوقی می‌شود، خداوند مباشرتاً (مستقیماً) فاعل آن شود؛ بلکه آن کار بوسیله مظاهر برخی اسماء جلالش مانند اسم قابض یا اسم مُضِلّ انجام می‌گیرد؛ به این معنا که مثلا شیطان مظهر اسم مضل او می‌شود و به گمراهی بندگان می‌پردازد

به اذن خدا به این معناست که خدا از آن جلوگیری نکند؛

خداوند، اگر مداخله شیطان را مطابق مصلحت ببیند، اذن چنین ایذائی را به شیطان می‌دهد و الا ااینطور نیست که شیطان بدون مشیت و اذن خدا هر کار دلش خواست انجام دهد و هر بلایی که خواست بر سر بندگان خدا بیاورد.

مطابق مصلحت، به این معناست که مثلا می‌خواهد میزان صبر و حوصله بنده‌اش معین شود.

اینطور که شما بیان می‌کنید، انگار نظام عالم از دست خدا خارج شده و یک موجوداتی -به نام شیاطین یا اجنه- آرامش و امنیت ما انسان‌ها را به مخاطره انداخته‌اند در حالی که اینطور نیست.

علت نگرانی شما این است که شما احساس می‌کنید یک موجوداتی در این عالم هستند که به صورت پارتیزانی و مرموز، نظم این عالم را به هم می‌ریزند و مردم‌آزاری می‌کنند و کسی هم نیست جلودار اینها باشد؛

بله، این امکان هست که شیاطین در بدن و مال مؤمنین مداخله کنند اما همه اینها تحت نظارت خداست؛ اگر خدا بخواهد انجام می‌شود و الا چنین مجال و امکانی نخواهند یافت.

«الَّذي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ‏ » آنكه مرگ و زندگى را آفريد تا شما را بيازمايد

در عالم همه چیز باید خود را با مقیاس امتحان وفق دهد اگر امتحان بنده و شما با بلایی که شخص دیگر به سرمان می‌آورد، انجام شود، تصرفات دیگران نافذ خواهد شد؛ حالا فرقی ندارد که این تصرف از سوی چه کسی است؛ انسان است یا جن است.




خیلی ممنون از پاسختون

خب حالا یعنی ما باید اذیت های شیاطین انسی و جنی رو تحمل کنیم و راه فرار نداریم؟

یعنی وقتی فردی با شیاطین بیعت کرده و جزوی از خانواده ماست و انسان فروش هست
ما باید تحملش کنیم؟

با دو چشمش میبینه که افراد شرور سعی در نابودی خودش و خانوادش داره ولی انگار کر و کور و لال شده
از اونها دوری نمیکنه و دایما سرزنش میکنه که شما اونهارو چرا دوست ندارین و به اونها خدمت نمیکنین ...اون افراد هم انسان های بسیار
تسلط خواهو سمج در حد خیلی زیاد و پررو و طمع کاری هستن یعنی کافیه یکم به روشون بخندی برا شام خودشونو دعوت میکنن و حیله های رذلی دارن

من نمیدونم خداوند رو با کدوم اسم کدوم اسم صدا کنم که مارو نجات بده ....البته خداروشکر هر از چندگاهی بلاهایی به سر
همین فرد میاد تا بیدار بشه ولی بیدار شدنی نیست.....خوب و بد رو چنان قاطی هم کرده خودش هم نمیدونه طرف کیه بلاخره ....اضلال شده

با سلام و تحیت

اپولونیوس;1006941 نوشت:
خب حالا یعنی ما باید اذیت های شیاطین انسی و جنی رو تحمل کنیم و راه فرار نداریم؟

همانطور که به عرض رسید، تنها راه حل برای دفع این مسائل، بندگی و قرار گرفتن در قلعه و دژِ «لاإله إلا الله» -یعنی توحید خالص- است

به دلیل این سخن خداوند که فرمود: «إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ‏ عَنِ الَّذينَ آمَنُوا ... » ترجمه: (مسلماً خدا از مؤمنان دفاع مى‏كند)


اپولونیوس;1006941 نوشت:
یعنی وقتی فردی با شیاطین بیعت کرده و جزوی از خانواده ماست و انسان فروش هست
ما باید تحملش کنیم؟

بنده از جزئیات این موردی که شما می گویید مطلع نیستم ولی به نظرم مشاوره با کارشناسان مشاوره خالی از لطف نیست

بسم الله الرحمن الرحیم

سؤال:

آیا می‌توان گفت «در خانه‌ای که غلبه با کافران و مشرکان است و بیشتر از افکار و عقاید توحیدی، افکار و عقاید شرک‌آمیز و کفرآلود حضور دارد، شیاطین و کفار از اجنه برای اذیت افراد مؤمن و موحد که در آن خانه حاضرند بسیج شده و آنان را مورد آزار روحی –مانند وسواس- خویش قرار می‌دهند و بالعکس؛ یعنی اگر در خانه‌ای غلبه با افراد موحد باشد، اجنه به آزار و اذیت افراد کافر و مشرک خواهند پرداخت»؟

پاسخ:
۱- به یقین، ایمان یک مؤمن، و کفر و شرک یک کافر و مشرک نه تنها دارای آثار وضعی برای خود آنهاست؛ بلکه می‌تواند منشأ آثار مثبت و منفی برای پیرامون آنها نیز ‌باشد. ولی نمی‌توان این اثرگذاری را به صورتی که در سؤال تصویر شد با ادله نقلی و عقلی توجیه کرد.

چه بسا وجود یک موحد حقیقی، بر انبوهی از شرک و الحاد فائق آمده، فضا را به نفع موحدان آماده سازد؛ زیرا، مقتضای نور، روشن ساختن اطراف خود و مقتضای ظلمت، تاریک ساختن اطراف خویش است و توحید از همان نور و شرک و الحاد، همان ظلمت است.

۲- در خصوص ایذاء انسان‌ها توسط برخی موجودات –اعم از جن و انس- این نکته حائز اهمیت است که هیچ صدمه‌ای از طرف موجودات به انسان، بدون اذن و مشیت الهی انجام نمی‌گیرد (وَ لا رَطْبٍ‏ وَ لا يابِسٍ إِلاَّ في‏ كِتابٍ مُبين‏)[1].

۳- خواست خدا مبنی بر بازگذاشتن دست مخلوقات برای ایراد صدمه به اشخاص، به معنای چوب خدا نیست؛ بلکه تحت سنت امتحان الهی تعریف و توجیه می‌شود.

۴- آزار رسانی هم تنها محدود به شیاطین و اجنه نیست بلکه ستم‌ دیدن شخص توسط انسان نیز از داخل در همین حکایت است.

نتیجه آن که خداوند دست برخی از مخلوقات خویش را برای آزاررسانی برخی انسان‌ها باز می‌گذارد. انگیزه‌ خداوند از این خواست و مشیت، در همه یکسان نیست در برخی –خوبان- به جهت امتحان، و در برخی –مجرمان- به جهت تنبیه آنان است.

پس نباید پنداشت صرف این تصرفات –تصرف برخی از مخلوقات نسبت به برخی- حاکی از آن است که نظام عالم –حداقل در برخی موارد- از تحت حکومت و مدیریت خداوند خارج است.

در این میان، وظیفه ماست تا ضمن سرسپردگی محض به حق‌تعالی از وی پیرامون قرار گرفتن در حصار و قلعه‌ی امن الهی، مسئلت کنیم. تراث دعایی ما نیز مؤید همین معناست. شیخ طوسی در مصباح المتهجد ذیل ادعیه و اذکاری که در کنار نمازهای نافله و واجب در هر شبانه روز خوانده می‌شود این دعا را نقل کرده است:
«أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ إِنْسَانِ سَوْءٍ وَ جَارِ سَوْءٍ وَ قَرِينِ‏ سَوْءٍ وَ يَوْمِ سُوءٍ وَ سَاعَةِ سَوْءٍ وَ مِنْ شَرِّ "ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ ما يَخْرُجُ مِنْها وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما يَعْرُجُ فِيها" وَ مِنْ شَرِّ طَوَارِقِ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ إِلَّا طَارِقاً يَطْرُقُ بِخَيْرٍ وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دَابَّةٍ رَبِّي‏ "آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى‏ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‏- فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيم"‏».[2]

ترجمه: پناه می‌برم به خدا از انسان بد و همسایه بد و همنشین بد و روز بد –به اعتبار وقایع اتفاقی در آن- و ساعت بد و پناه می‌برم از " آنچه در زمين فرو مى‏رود و آنچه از آن بيرون مى‏آيد و آنچه از آسمان فرود مى‏آيد و آنچه در آن بالا مى‏رود" و پناه می‌برم به خدا از شر حوادث شب و روز مگر حادثه‌ای که خیر من در آن است و پناه می‌برم از شر هر جنبنده‌ای که پروردگارم " مهارش را به دست [قدرت و فرمانروايى خود] گرفته است، مسلماً پروردگارم بر راهى راست است - پس به زودى خدا شرّ آنان را دفع خواهد كرد؛ و او شنوا و داناست‏"».

روشن است که تعبیر «پناه می‌برم از شر هر جنبنده‌ای که پروردگارم " مهارش را به دست [قدرت و فرمانروايى خود] گرفته است» نشان از آن دارد که هیچ حادثه و اتفاقی اگر چه تلخ ولی خارج از سلطنت و حکومت خداوند نیست؛ پس همین امر، از بین برنده نگرانی انسان از ایذاء موجودات شرور در عالم خواهد بود؛ زیرا بر اساس کریمه قرآنی، لازمه‌ی ایمان راستین به خدا و تن دادن به لوازم این ایمان، قرار گرفتن انسان در شعاع جانبداری و دفاع مستقیم خود خداوند است: «إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ‏ عَنِ‏ الَّذينَ‏ آمَنُوا»[3] (مسلما خدا از مؤمنان دفاع می‌کند).

منابع:

[1]. انعام: ۵۹.

[2]. طوسی، محمد بن الحسن (۱۴۱۱ق). مصباح المتهجد و سلاح المتعبد. بیروت: مؤسسه فقه الشیعة. ج۱، ص ۱۰۵.

[3]. حج: ۳۸.


موضوع قفل شده است