جمع بندی کسی که به خدا اعتقاد ندارد، چه انگیزه ای برای زندگی دارد؟

تب‌های اولیه

153 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
کسی که به خدا اعتقاد ندارد، چه انگیزه ای برای زندگی دارد؟

[="Palatino Linotype"][="Black"][="2"]سلام به همه دوستان

به عنوان مثال خود من اگه قرار باشه از این دنیا بهره کافی ببرم، باید همه نیازهام برآورده بشه و اگه فقط بخوام نیاز های مادیم رو برآورده کنم، میلیارد ها تومان سرمایه احتیاج دارم.
مطمعناً با شرایط فعلی که من دارم، رسیدن به همه خواسته هام در حد یک رویای دست نیافتنیه.
پس چطور باید با کمبودشون کنار بیام؟
جوابی که من بهش رسیدم، اینه که باید این کمبود ها جای دیگه ای جبران بشه.
و تنها جایی که ظرفیت برآورده کردن تمام نیاز های من برای یک زندگی ایده آل رو داره دنیایی غیر از این دنیای کوچیکه.
پس به این نتیجه رسیدم که باید برای رسیدن به بهترین ها در دنیایی دیگه تلاش کنم.

اممممممما !!!
اما کسی که به خدا و دنیای دیگه اعتقاد نداره، چطوری می تونه ایده آل های خودش رو تو همین دنیا به دست بیاره؟؟؟

به نظر من 4 راه بیشتر جلوی پاش نداره!
1. قبول کنه که این دنیا جای لذت بردن نیست.
ولی با آدم هایی که از مال دنیا چیزی کم ندارن و به قول معروف عشق دنیارو می کنن چه کار کنه؟ چطوری می تونه با این مسأله کنار بیاد؟
2. همه سعی و تلاشش رو برای رسیدن به بهترین زندگی انجام بده.
در این راه دو حالت وجود داره:
الف. اگه آدم قانونمندی باشه مجبوره از راه درست به خواسته هاش برسه، که با شرایط موجود، غیر ممکن به نظر می رسه
ب. و اگه احترامی برای قانون قائل نباشه دست به کار های خطا می زنه، که باید همیشه در استرس و نگرانی باشه و این کار لذت بردن از زندگی رو براش سخت می کنه
3. سطح توقعاتش رو پایین بیاره (به قول معروف از داشته هاش لذت ببره و افسوس نداشته هاش رو نخوره)
این راه هم که به نظر خیلی سخت میاد، چون لازمش مبارزه با هوای نفسه و از کمتر کسی بر میاد
4. به زندگی خودش خاتمه بده!
شاید این راه آخر معقول تر به نظر بیاد، ولی جواب سؤال اصلی ما این نیست...[/][/][/]

با نام و یاد دوست



کارشناس بحث: استاد صادق

1az313;391485 نوشت:
سلام به همه دوستان

به عنوان مثال خود من اگه قرار باشه از این دنیا بهره کافی ببرم، باید همه نیازهام برآورده بشه و اگه فقط بخوام نیاز های مادیم رو برآورده کنم، میلیارد ها تومان سرمایه احتیاج دارم.
مطمعناً با شرایط فعلی که من دارم، رسیدن به همه خواسته هام در حد یک رویای دست نیافتنیه.
پس چطور باید با کمبودشون کنار بیام؟
جوابی که من بهش رسیدم، اینه که باید این کمبود ها جای دیگه ای جبران بشه.
و تنها جایی که ظرفیت برآورده کردن تمام نیاز های من برای یک زندگی ایده آل رو داره دنیایی غیر از این دنیای کوچیکه.
پس به این نتیجه رسیدم که باید برای رسیدن به بهترین ها در دنیایی دیگه تلاش کنم.

اممممممما !!!
اما کسی که به خدا و دنیای دیگه اعتقاد نداره، چطوری می تونه ایده آل های خودش رو تو همین دنیا به دست بیاره؟؟؟

به نظر من 4 راه بیشتر جلوی پاش نداره!
1. قبول کنه که این دنیا جای لذت بردن نیست.
ولی با آدم هایی که از مال دنیا چیزی کم ندارن و به قول معروف عشق دنیارو می کنن چه کار کنه؟ چطوری می تونه با این مسأله کنار بیاد؟
2. همه سعی و تلاشش رو برای رسیدن به بهترین زندگی انجام بده.
در این راه دو حالت وجود داره:
الف. اگه آدم قانونمندی باشه مجبوره از راه درست به خواسته هاش برسه، که با شرایط موجود، غیر ممکن به نظر می رسه
ب. و اگه احترامی برای قانون قائل نباشه دست به کار های خطا می زنه، که باید همیشه در استرس و نگرانی باشه و این کار لذت بردن از زندگی رو براش سخت می کنه
3. سطح توقعاتش رو پایین بیاره (به قول معروف از داشته هاش لذت ببره و افسوس نداشته هاش رو نخوره)
این راه هم که به نظر خیلی سخت میاد، چون لازمش مبارزه با هوای نفسه و از کمتر کسی بر میاد
4. به زندگی خودش خاتمه بده!
شاید این راه آخر معقول تر به نظر بیاد، ولی جواب سؤال اصلی ما این نیست...

پاسخ:
باسلام وتقدیر از شما .در این رابطه به کلی باید گفت :
کسانی که به آغاز و انجام فرا طبیعی وجود خداوند برای هستی معاد برای انسان باور ندارد گرچه ممکن است حسب ظاهر دارای مال وثروت باشد ولی در دنیا وآخرت در رنج است یعنی حتی با داشتن بشترین امکانات زندگی در رنج اند وهمان مال وثروت برایش سبب درد سر ورنج است چه رسد به فقر چون
مال و ثروت و قدرت، منشأ و مصداق كامل سعادت و خوشبختی به حساب نمی‏آید، زیرا ثروت و قدرت، رفاه می‏آورند. اما به طور مطلق آرام بخش نیستند و دلیل محبوبیت نزد خدا نیست. چه این که وسعت نعمت و آسایش برخی برای تشدید عذابشان می باشد. لذا در قران فرمود: «فلا تعجبک أموالهم ولا أولادهم إنّما یرید الله لیعذّبهم بها فی الحیاة الدنیا؛ (1) مبادا از کثرت اموال و اولاد آن ها در شگفت باشی، خدا می‌خواهد آنها را به همان مال و فرزندان در زندگی دنیا به عذاب افکند».
و از سوی دیگر بر اساس بیان امیرمؤمنان چه بسا رحمت الهی بر مؤمنان و خوبان در چهره مصیبت و رنج جلوه می‌کند و کیفر عذاب او در چهره نعمت و آسایش:
«هو الذی اشتدّت نقمته على أعدائه فی سعة رحمته و اتّسعت رحمته لأولیائه فی شدّة نقمته؛ (2) اوست خدایی که عذاب و کیفرش را بر دشمنانش در قالب گشایش رحمت شدّت بخشیده، و رحمت خود را برای اولیائش به صورت سختگیری و رنج اظهار نموده است».


طبق این گونه آموزه ها آن گونه افراد هیچگاه به گزینه ی مورد نظرش که آن را ایدال تلقی کند وبا آن ارامش باطنی پیدا کند نخواهد رسید چون با داشتن آنهمه زندگی ثروت مندانه با هم در رنج وعذاب است وپیوسته در تلاش است تا به ثروت وقدرت برتر برسد وقتی نرسید برایش درد آور می شود .
پی‌نوشت‏ها:
1. توبه (9) آیه 55.
2. نهج البلاغه، نشر موسسه امیر المومنین، قم 1380 ش ،خطبه 90.

به نظر من اونیکه به خداوند بزرگ اعتقاد نداره زندگیش تنزل پیدا میکنه به زندگی حیوانی
180 درجه از اون هدفش اصلیش که بندگی هست دور میشه و فقط به فکر سیر کردن شکمش هست
و توی پر کردن این توبره از هیچ حلال و حرامی هم دریغ نمیکنه یهو می بینی با چماق میزنه سر یه
بچه یتیم و مالشو میریزه توبره خودش و ...

1az313;391485 نوشت:
کسی که به خدا اعتقاد ندارد، چه انگیزه ای برای زندگی دارد؟

سلام
معمولا چنین انسانهایی اهداف مادی رو مد نظر قرار میدن و تمام عمرشونو صرف رسیدن به اونا میکنن چون از نظر اونا دلیلی نداره به فراتر از اون معتقد باشند اما فطرت الهی انسانها باعث میشه که بالاخره در ابعادی از زندگی مشابه هم باشند و حتی ممکنه اخلاقی هم باشند
والله الموفق

[="Palatino Linotype"][="Black"][="2"]با سلام خدمت دوستان

از استاد محترم "صادق" ، جناب "حامد" و همچنین ابوالفضل عزیز تشکر می کنم
هدف حقیر از ایجاد این موضوع کمک به اینگونه افراد (بی اعتقاد به وجود خدا) هست.
من در بالا 4 راه برای آنها تصور کردم.
از دوستان عزیز می خواهم اگر راه دیگری به ذهنشان می رسد بفرمایند، چرا که این افراد هم مانند بقیه حق زندگی کردن دارند و باید از زندگی لذت ببرند، شاید بتوانیم کمکی به این عزیزان کنیم...[/][/][/]

حتی برای مومنان بخدا هم ، تنها راه تسکین و آرامش در زندگی این دنیا، یاد فراوان خداست:

چرا که خداوند در قران میفرماید:

الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ
کسانیکه ایمان آوردند و دل هایشان به یاد خدا آرام می گیرد، آگاه باشید! دل ها فقط به یاد خدا آرام می گیرد.

اما در مورد ملحدین ، شرایط و انگیزه های انها در مورد الحاد یکی نمیباشد و بنده تاپیکی ایجاد کردم با عنوان
" انگیزه های الحاد چه میتواند باشد؟"
که اگر تایید شود انشا الله در ان به بررسی و تحلیل کامل عوامل و انگیزه های روانشناختی و جامعه شناختی الحاد پرداخته خواهد شد انشا الله!

فقط همینقدر بگویم که همه ملحدین بالفطره انسانهای خبیثی نیستند!
اگر هنوز صاحب وجدان هستند و جان و مال و ناموس مردم از آنها ایمن است و اگر پایبند به بعضی اصول اخلاقی مانند همدردی ، کمکهای انسانی ، حس ترحم به همنوع ، حس ترحم به حیوانات ، علاقه به حفظ طبیعت و.... در انها دیده میشود امید است که مورد لطف و رحمت
ارحم الراحمین قرار گرفته و در نهایت هدایت و عاقبت بخیر شوند!

الحمد لله رب العالمین

1az313;392333 نوشت:
چرا که این افراد هم مانند بقیه حق زندگی کردن دارند و باید از زندگی لذت ببرند، شاید بتوانیم کمکی به این عزیزان کنیم...

سلام
نیازی به کمک نیست
خدای متعال بخاطر بی اعتقادیشان راههای لذت بردن را بر آنها نبست
بنظرم نیازی نیست به این عزیزان !!!!! کمکی بکنیم بلکه بهترین کمک یاری دادن برای باور به خدای متعال است
والله الهادی

خب بنده که چند سالی خداناباور بودم حقیقتش به مشکلی برنخوردم و از زندگیم هم لذت میبردم و در نهایت اتفاقاتی باعث شدند که بنده به خدا ایمان پیدا کنم که بماند. به هر حال بیخدایی به معنای بی اخلاقی و لذت نبردن نیست چه بسا یک انسانی خداباور باشد و بی اخلاق (مثل برخی وهابیون) و چه بسا کسانی باشند که خداباور باشند ولی از زندگی خود لذتی نبرند. نمیشود با قاطعیت گفت که اعتقاد داشتن یا نداشتن به خدا موجب خوشبختی یا بدبختی افراد میشود که اگر اینطور بود الان خداناباوری روی زمین نبود.

کسی را کمک میکنند که نیازمند کمک باشد. بیخدایی به معنای گرفتاری نیست که هرکس خداناباور بود نیازمند کمک باشد! بهترین راه برای خداباور کردن خداناباوران این نیست که برایشان حرف از نعمت های بهشتی و حوری و از اینجور حرفها زد چرا که معمولا افرادی که سطح فکرشان انقدر پایین هست خداناباور نمیشوند بلکه راه صحیح این هست که این حس را در درونشان تقویت کرد که دنبال حقیقت بروند (این حس درون این افراد بسیار قویست چون خودم خداناباور بودم میگم) و فکر نکنند دربست به حقیقت رسیده اند و بعد حقیقت را از نظر خود به آنها نشان داد شاید که باورمند شوند.

حامد;392450 نوشت:
سلام
نیازی به کمک نیست
خدای متعال بخاطر بی اعتقادیشان راههای لذت بردن را بر آنها نبست
بنظرم نیازی نیست به این عزیزان !!!!! کمکی بکنیم بلکه بهترین کمک یاری دادن برای باور به خدای متعال است
والله الهادی

علیک سلام

نمی دانم منظورتان همین "نبست" بوده یا "بست" ؟
تنها کسی را می توان به وجود خداوند متقاعد کرد که خودش بخواهد.
ما در اینجا قصد خداباور کردن کسی را نداریم، بلکه تنها می خواهیم آنهایی را که نمی خواهند وجود خدا را باور کنند، در زمینه لذت بردن از همین فرصت زندگی یاری کنیم.
کسی که خداوند اجازه زندگی به او داده، ما چطور این حق را از او صلب کنیم؟

در پناه حق...

1az313;392490 نوشت:
تنها می خواهیم آنهایی را که نمی خواهند وجود خدا را باور کنند، در زمینه لذت بردن از همین فرصت زندگی یاری کنیم.
کسی که خداوند اجازه زندگی به او داده، ما چطور این حق را از او صلب کنیم؟

سلام
ما چنین وظیفه ای نداریم
به ما چه که یک منکر خدا از زندگی لذت نمیبره
نبره
والله الهادی
موضوع قفل شده است