جمع بندی کسب توفیق توسط افراد غیر متدین

تب‌های اولیه

22 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

بدیع;1002216 نوشت:
قضاوت با شما!
متوجه نمی‌شوم!
این عین اولین پست بنده است (شماره 5) که خطاب به استارتر گفتم:
Reza-D;1002174 نوشت:
شما هم مثل بیشتر افراد جامعه فرد مذهبی را اشتباه دارید تعریف می‌کنید. نماز و روزه از نشانه‌های مذهبی بودن است، اما تمام مذهب نماز و روزه نیست

درست عین حرف شما را زدم که صرف یک عمل نمی‌شود گفت کسی بهشتی است یا جهنمی
کجای حرفهای من تناقض دارد؟! اگر دقیق بفرمائید بهتر می‌توانم توضیح بدهم

Reza-D;1002212 نوشت:
این توفیق حاصل چه چیزی است؟ اگر بگوئیم توفیق عمل صالح، حاصل پارتی بازی خداوند است، که آن وقت بحث جبر به میان خواهد آمد
اگر بگوئیم توفیق عمل صالح، حاصل اعمال نیک دیگر است، این پرسش پیش میاید که همان اعمال صالح قبلی که مقدمه توفیق اعمال بعدی شدند، توفیقشان از کجا حاصل شده؟ و اگر یکی یکی پیش برویم بالاخره به اولین عمل صالحی خواهیم رسید که قبل از آن عمل صالحی واقع نشده، پس توفیق این عمل صالحِ اول از کجا حاصل شده است؟

توفیق خداوند به بنده در انجام عمل صالح به معنای موفق کردن او در انجام آن است. اما اینکه این موفق کردن چه دلیلی دارد دلایل گوناگونی میتواند داشته باشد. یکی از آنها و شاید مهم ترین آنها اعمال صالح دیگر فرد است. اما میتواند توفیق دلیل دیگری همچون امتحان فرد، ایجاد زمینه برای تعالی و کسب ثواب و .... باشد. بنابراین شما دچار خلط مفهوم و مصداق شدید.

Reza-D;1002174 نوشت:
نمی‌دانم جملاتی مثل "توفیق حاصل شد" یا " امام رضا طلبیده" از کجا آمده! اما همه‌اش اشتباه است
اگر اینطور باشد باید بگوئیم تمام کسانی که به پیاده‌روی اربعین، کربلا، حج، زیارت امام رضا و..... می‌روند، قطعاً بهشتی هستند!
و آنهایی هم که نمی‌روند قطعاً جهنمی هستند! چون گروه اول توفیق داشتند که امام آنها را بطلبد و گروه دوم توفیق نداشتند!!!

به عبارت دیگر:
اینکه توفیق به عنوان جزء العلة در انجام عمل صالح نقش داشته باشد چگونه مستلزم این میشود که همه افرادی که به پیاده روی اربعین میروند بهشتی و همه افرادی که نمی روند جهنمی باشند؟!

بدیع;1002224 نوشت:
توفیق الهی میتواند حداقل در ضمن این امر تحقق یابد که خداوند هنوز امکان توبه از فرد گرفته نشده است. چیزی که تا لحظه مرگ از هیچ کسی گرفته نمی شود. پس شامل شمر هم میشود. بنابراین نماز شمر (اگر بتوان آن را مصداق عمل صالح دانست) میتواند زمینه ای برای امکان توبه او محسوب شود که نمونه ای از توفیق است
اگر این امکان وجود دارد که نماز و روزه کسی مصداق عمل صالح نباشد (چون ظاهرش دینی است اما باطن و حقیقتش خیر) چرا امکانش نباشد همین اتفاق درمورد راهپیمایان اربعین یا زائران امام رضا یا حجاج خانه خدا بیفتد؟ پس صرف اینکه کسی به زیارت امام رضا رفته، نمی‌شود گفت توفیق داشته است. چون اصلاً معلوم نیست زیارتش مصداق عمل صالح باشد

بدیع;1002227 نوشت:
همانطوری که در روایت نیز آمده بود توفیق جزء العلة محسوب میشود.(علت ناقصه و مقتضی است). پس جبر پیش نمی آید
همین علت ناقصه از کجا حاصل می‌شود؟

Reza-D;1002232 نوشت:
اگر این امکان وجود دارد که نماز و روزه کسی مصداق عمل صالح نباشد (چون ظاهرش دینی است اما باطن و حقیقتش خیر) چرا امکانش نباشد همین اتفاق درمورد راهپیمایان اربعین یا زائران امام رضا یا حجاج خانه خدا بیفتد؟ پس صرف اینکه کسی به زیارت امام رضا رفته، نمی‌شود گفت توفیق داشته است. چون اصلاً معلوم نیست زیارتش مصداق عمل صالح باشد

مواردی که نماز و روزه مصداق عمل صالح نیست موارد نادری است که فرد آن را با کفر باطنی یا ریای کامل انجام میدهد و نمی توان آن را به یک جمعیت چند میلیونی تعمیم داد. متاسفانه این بار دچار خلط امکان وقوعی و کثرت وقوعی شدید.

Reza-D;1002232 نوشت:
همین علت ناقصه از کجا حاصل می‌شود؟

به پست 13 مراجعه کنید.

بدیع;1002231 نوشت:
اینکه توفیق به عنوان جزء العلة در انجام عمل صالح نقش داشته باشد چگونه مستلزم این میشود که همه افرادی که به پیاده روی اربعین میروند بهشتی و همه افرادی که نمی روند جهنمی باشند؟!
استاد بدیع!!! درد و بلایتان بخورد توی سر ترامپ؛ آن پست کنایه‌ بود به این معنا که چنین برداشتی غلط است! :-s


بدیع;1002234 نوشت:
مواردی که نماز و روزه مصداق عمل صالح نیست موارد نادری است
ما اکثر الضجیج و اقل الحجیج

سبحان ا;1001646 نوشت:
چرا کسانی که اهل نماز و روزه نیستند و اصلا کاری به دین ندارند یا خیلی در این موارد کاهل هستند توفیق اعمال صالح را دارند؟

و برعکس اشخاصی که اهل نماز و روزه هستند به چنین توفقیاتی دست نمیابند؟


به واجب یا مستحب بودن اعمال توجه کنید.

کسانیکه واجبات را انجام بدهند، اما به هر دلیل توفیق مستحبات را پیدا نکنند، بالاخره رستگار هستند.

اما کسانیکه مستحبات را انجام بدهند در حالیکه واجبات را ضایع کرده اند، قطعا رستگار نیستند و خداوند آن مستحبات را از آنها نخواهد پذیرفت.

ممکن است پاداش دنیوی یا اثر وضعی خوبی برای آنها داشته باشد تا بدینگونه از زحمت آنها قدردانی شده باشد، اما اجر اخروی ندارد.

پاسخ خوب و قانع کننده ای بود

سبحان ا;1001646 نوشت:
سلام

چرا کسانی که اهل نماز و روزه نیستند و اصلا کاری به دین ندارند یا خیلی در این موارد کاهل هستند توفیق اعمال صالح را دارند؟

و برعکس اشخاصی که اهل نماز و روزه هستند به چنین توفقیاتی دست نمیابند؟

مثل پیاده روی اربعین و یا مکه و امثال آن.

و ما می بینیم این اشخاص بعد از بازگشت از این امور معنوی باز هم کاری به نماز و .. ندارند.

با تشکر

سلام و عرض ادب

دوست گرامی

شما ابتدا باید معنای عمل صالح را در ک کنید

دولا و راست شدن و به زمین نوک زدن و حرفی را تکرارکردن ، گشنگی کشیدن ، پول خرج کردن برای دیگران ، پیاده راه رفتن و .... عمل صالح نیست !!!!

این ها فقط عمل است

عملی که انجام شده

هر کسی می تواند این اعمال را انجام دهد

حتی شیاطین و جهنمیان

خداوند می فرماید : إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَی الْأَرْضِ زِینَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَیهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا

عمل صالح بهترین عمل است

هر دولا راست شدنی نماز نیست

و هر پیاده رفتنی زیارت اربعین نیست !

چه بسیار کسانی که از پیاده روی و دولا راست شدن و گشنگی کشیدن
چیزی جز زحمت عاید ایشان نشده

و چه بسیار کسانی که بدون تحمل این زحمت ها ، اجر زیارت اربعین در نامه عملشان ثبت شده است!

در پناه حق تعالی

موضوع قفل شده است