جمع بندی چگونه با مسخره کردن افراد در درون فضای مجازی برخورد کنیم؟

تب‌های اولیه

27 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

بنظرم بحثهای فوق هم دقیقا همین موضوع را پیگیری میکرد لکن در مرحله ی مقدمه بود:
هر حکمی در فقه موضوعی دارد تا موضوع را نشناسیم نمیتوانیم حکم را بر موضوع بار کنیم .
به عبارت دیگر اینکه چگونه باید با غیبت و مسخره و تهمت در فضای مجازی بر خورد کرد فرع بر اینست که غیبت و مسخره وتهمت چیست. ایا مصادیقی که دوست عزیزمان مثال زدند از این دست است (غیبت یا توهین و مسخره و...)مثالهایی که با نقل عین عبارت دوستمان میبینیم :
مثلا یک رئیس جمهور مخالفین یا برخی از انها را کاسب تحریم می داند.. یا ترسو یا ...
یکی میگوید رئیس جمهور ذلیل است یا منافق است و سند منتشر میکند...
یکی میگوید وزیر امور خارجه فلان است و بهمان...
یکی میگوید برجام های مخفی انجام داده اند...
یکی میگوید فلانی رانت خواری کرده ...
یکی میگوید فلانی جادوگر است و رئیس جمهور را سحر کرده...
یکی میگوید فلانی خانه نشینی کرده...
یکی در مورد کرسنت یا قرارداد با ایرباس میگوید و انها را دروغگو میخواند
یکی امار تورم و گرانی و رشد اقتصادی و غیره که توسط مسئولین داده میشود را کذب میخواند

اینها هیچ کدام در دادگاه اثبات نشده اما از صدر تا ذیل از روحانی و غیر روحانی از امام جمعه تا معلم و منبری انها را گفتند

موارد فوق بعضی حکم غیبت و ... ندارد : مثلا جمله ای را که رئیس جمهور در رسانه ها صریحا گفته اند،این غیبت هم نیست زیرا علنی است و بر هیچ کسی پوشیده نیست .
بحث هایی مثل برجام و... : بخشی که تحلیل منصفانه و نقد است که انهم ایرادی ندارد ولی اگر نسبتهای ناروایی بدهیم که مثلا : اینها خیانت کردند و... این روشن است که تهمت است، مگر اینکه بگوید دلیل دارد و مدرک و سند متقن، که باید پاسخگوی ان باشد و ان را ارائه کند و سخن بی دلیل نگوید .
در مواردی ممکن است واقعا شخصی خیانتی را در جایی ببیند و برای ان دلیل و مدرک یقینی داشته باشد : ایا میتوان گفت چون غیبت است نباید مردم را از این خیانت باخبر کنم و بگذار مردم به این گروه یا شخص اعتمادشان باقی باشد زیرا اگر اگاهشان کنم غیبت کرده ام ؟ این همان سخنی است که در تاپیک قبلی عرض کردیم مصلحت رفتار عمارگونه و روشنگری از مفسده ی غیبت بیشتر است.پس قطعا باید روشنگری کند.
اما چگونه با غیبت و تهمت برخورد کنیم : اگر مسجل و ثابت شدکه غیبت است و موضوعا غیبت وتهمت بودن برای ما روشن باشد امر به معروف و نهی از منکر واجب است: طبیعتا اولین اقدام ترک نشر انست یعنی اقلا ان را نشر ندهیم . ثانیا : از شخص مدرک و دلیل بخواهیم و اگر صرفا به شنیده ها و گفته ها اکتفا کرده تذکر و گوشزد کردن عواقب گناه تهمت و ... و در صورت ادامه طبیعتا مراحل بعدی امر به معروف و نهی از منکر پیش می اید یعنی جدی تر تذکر بدهیم و بطور کلی از هر اقدام حلالی که بتوان با ان تاثیر گذار بود تا شخص از منکر خود دست بردارد مضایقه نکنیم .

من فکر میکنم نقد من را متوجه نشده اید...
فرض سرکار مارینر امدند و گفتند من میخواهم عمار گونه افشا گری کنم
شما تشخیص ایشان به عنوان مکلف را به خودشان واگذار میکنید یا به دادگاه؟

اگر به خودشان واگذار میکنید پس حق ندارید در اینجا به ایشان ایراد بگیرید چون ایشان میتواند این ها را وظیفه شرعی و عمارگونه بداند

اگر بگویید دادگاه پس باید اثبات کند...

این موضوع کلی است و شامل تمسخر هم میشود...
همانطور که عرض کردم...

و طاها;911123 نوشت:
در پست 13 ارتباطش را توضیح دادم... حتی برای ان مثالی زدم که برای خودم پیش آمده...
اگر خواستید سرفرصت بیشتر توضیح میدهم...

دوست گرامی؛
این مواردی که می فرمایید مرتبط به موضوع تاپیک نیست. خواهشا این بحث را ادامه ندهید.

و طاها;911254 نوشت:
من فکر میکنم نقد من را متوجه نشده اید...
فرض سرکار مارینر امدند و گفتند من میخواهم عمار گونه افشا گری کنم
شما تشخیص ایشان به عنوان مکلف را به خودشان واگذار میکنید یا به دادگاه؟

اگر به خودشان واگذار میکنید پس حق ندارید در اینجا به ایشان ایراد بگیرید چون ایشان میتواند این ها را وظیفه شرعی و عمارگونه بداند

اگر بگویید دادگاه پس باید اثبات کند...

این موضوع کلی است و شامل تمسخر هم میشود...
همانطور که عرض کردم...



عدم حق انتساب شخصی به موردی خاص، ولو این که بر خود فرد ثابت شده باشد مسلم است. یعنی در فرضی این که به قول شما مطلبی بر ایشان ثابت باشد و به مسلماتی از این دست رسیده اند می توانند نهادهای ذی ربط را مطلع کرده واطلاعات خود را در اختیارایشان قرار دهند تا پیگیری شود.

افرادی را در فضای مجازی مسخره میکنند...
مثلا من یا کارشناس یا مسئول...

چگونه با او برخورد کنیم ؟

در صورتی با او برخورد کنید که بتوانید تمسخرش را در دادگاه ثابت کنید...
و الا خود این برخورد کار حرامی است. یا اگر حرام نباشد احتمال دارد از شما شکایت کنند که به انها تهمت زده اید ...

مثلا بنده در اینجا مورد تمسخر قرار گرفتم ولی کاری انجام ندادم چون خودم به جرم اتهام زنی، مورد بازخواست واقع میشدم.

پرسش :
مسخره کردن افراد در درون فضای رسانه ای دارای چه مصادیقی است؟

پاسخ :
تمسخر گونه های مختلف دارد.
گاه در قالب نگارش جمله های طنز آمیز و نسبت دادن القاب زشت و ناپسند، یا مقاله، گاه با کشیدن کاریکاتور، گاهی از طریق نمایش و تقلید گویش ها و لهجه های اقوام و ملت ها و... می باشد که این امور معمولاً از رسانه های مکتوب؛ مانند روزنامه ها و نشریات، رسانه های صوتی و تصویری از قبیل رادیو، تلویزیون، و... به دیگران انتقال داده می شود، به گونه ای که بینندگان و شنوندگان به طور طبیعی از آن سخن، اشاره و یا تقلید بخندند.

طبعا این رفتار پسندیده نیست و همه باید با تذکر دادن از نشر مطالبی که محتوای تمسخر دیگران را دارد بپرهیزند.

موضوع قفل شده است