جمع بندی چرا درجه ی کسی که از اول عمر گناه نکرده با کسی که گناه کرده اما توبه کرده در بهشت فرق داره؟

تب‌های اولیه

25 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
چرا درجه ی کسی که از اول عمر گناه نکرده با کسی که گناه کرده اما توبه کرده در بهشت فرق داره؟

[="Arial"][="Black"]چرا درجه ی کسی که از اول عمر گناه نکرده با کسیکه گناه کرده اما توبه کرده در بهشت فرق داره؟ (دلیل قانع کننده ای باشد) می دنم درجه ی آنها فرق داره اما چقدر؟[/][/]

با نام و یاد دوست



کارشناس بحث: استاد اویس

[=Georgia] با عرض سلام و ادب خدمت سرکار محترم خانم raz7373
من می خواهم پاسخ شما را در ضمن بیان یک فرض و در نهایت ارائه چند سوال بدهم:
فرض می کنیم که شما استاد نمونه یک دانشگاه هستید و شاگردان بسیاری دارید. در میان شاگردانتان عده کمی هستند که بسیار درس خوانند؛ سر وقت در کلاستان حاضر می شوند، به حرفهایتان با دقت گوش می کنند، تحقیقات و پژوهشهای خوبی ارائه می دهند، مودب هستند و همواره سعی می‌کنند در امر تحصیل و آموزش مطالب مبهم درسی به دوستانشان کمک کنند.
اما در مقابل این تعداد کم، شاگردان بسیار دیگری نیز دارید که اصلا درس نمی‌خوانند و در کلاسهایتان حاضر نمی شوند، وقتی هم که پس از مدتها گذرشان به کلاس می افتد دائما در حال شوخی و تمسخر شما و بازی کردن با موبایل و اس دادن به این و آن هستند.
هنگامه امتحان فرا می رسد و هر دو قسم دانشجویانتان امتحان می‌دهند.
(البته فرض نیز بر این است که شما نیز استاد انتقام جویی نیستید و می‌خواهید با معیار امتحان پایان ترم دانشجویان خود را امتیاز دهی کنید.)
وقتی که برگه های امتحانی را ملاحظه می فرمایید می بینید که طبق انتظار قسم اول از شاگردانتان به راحتی از پس همه سوالات بر آمده و نمره 20 گرفته اند. اما قسم دوم از شاگردانتان حتی در آسان ترین سوالات نیز درمانده و با ارفاق بسیار نمره 9 گرفته اند.
وقتی که نتیجه امتحان به شاگردان اعلام می شود بدیهی است آن قسم از دانشجویان تنبل و بی ادبتان از مشاهده کارنامه خود ناراحت شده و از آنچه در طول سال انجام داده بودند پشیمان می شوند و از آنجا که به نمره قبولی 12 برای ورود به ترم بعدی احتیاج مبرم دارند چاره ای جسته و به خدمت انور شما تشرف می یابند و شروع به آه و ناله و زاری می کنند که ما خام بودیم و اشتباه کردیم و اکنون از گذشته خود پشیمانیم و لطف نمایید نمره قبولی به ما بدهید.
شما که استاد رئوف و مهربانی هستید چون می بینید که آنها واقعا پشیمان هستند و به نمره قبولی برای ورود به ترم بعدی نیازمندند از خوان کرم خود 3 نمره قبولی به ایشان می دهید و آنها را مجاز به ورود ترم بعدی می کنید.
حال سوال من از شما استاد مهربان و گرانقدر این است که چرا به این دانشجویان نادم خود نمره 20 نمی دهید؟ آیا این 20 ندادن شما ناشی از بخل شماست؟ آیا این ندامت و پشیمانی، آنها را در سطح دانشجویان قوی و مودب و زحمت کشیده تان بالا می آورد؟ آیا نمره 20 دادن بی عدالتی و ظلم در حق آن دانشجویان قسم اول نیست؟!
خوشحالم که شما استاد گرامی نیز همان حکمی را می کنید که خداوندتان در برابر بندگان نادمش روا می دارد...

یک سوال کاملا تخصصی.
بنده قبل از اینکه اسلام را قبول کنم تعداد زیادی از مسلمانان را با طرح شبهات از دینشان منحرف کردم.
چه بسا بسیاری از پرستش خدا هم دست کشیدند.

تعداد زیادی از آنها هم خارج از ایران هستند و دیگر نمیدانم کجا هستند که بتوانم عملم را جبران کنم.

حال تکلیف بنده چیست!؟

سلام
قبول دارم حرف کارشناس محترم رو...
ولی اینکه کسیکه گناهکار بوده حالا میخواد از گناه دوری کنه و گذشته اش رو پاک کنه خیلیییییییییی سختی میکشه تا جبران گناهانشن رو کنه ...مخصوصا که اطرافیانش مخالف تغییرش باشن و بخوان گناهکار بمونه....
و اینکه اون آدم که از اول مذهبی بوده توی خانواده مذهبی بار اومده شاید اونم تو خانواده من بود از منم بدتر بود....

[="Georgia"][="Blue"]

@█ عشق من خدا █@;411733 نوشت:
یک سوال کاملا تخصصی.
بنده قبل از اینکه اسلام را قبول کنم تعداد زیادی از مسلمانان را با طرح شبهات از دینشان منحرف کردم.
چه بسا بسیاری از پرستش خدا هم دست کشیدند.

تعداد زیادی از آنها هم خارج از ایران هستند و دیگر نمیدانم کجا هستند که بتوانم عملم را جبران کنم.

حال تکلیف بنده چیست!؟


با کمال ادب و تواضع در پیشگاه رب العالمین اظهار عجز و ندامت و زاری کنید و با اعمال شایسته و نیک خود از گذشته شوم خود اعلان برائت نمایید باشد که رحمت خداوند شامل شما دوست گرامی گردد. اگر چه همین مقدار نیز که نعمت بیداری برایتان فراهم گشته خود از مصادق بارز رحمت و توجه خاص خداوند به شماست...
[/]

[="Tahoma"]

@█ عشق من خدا █@;411733 نوشت:
یک سوال کاملا تخصصی.
بنده قبل از اینکه اسلام را قبول کنم تعداد زیادی از مسلمانان را با طرح شبهات از دینشان منحرف کردم.
چه بسا بسیاری از پرستش خدا هم دست کشیدند.

تعداد زیادی از آنها هم خارج از ایران هستند و دیگر نمیدانم کجا هستند که بتوانم عملم را جبران کنم.

حال تکلیف بنده چیست!؟


سلام
باید تا جایی که می توانید اصلاح کنید
خدا توفیقتان دهد
والله الموفق

چگونه اصلاح کنم وقتی زندگی های خراب شده توسط من هنوز جلوی چشمانم هست!؟
وقتی به گذشته ام فکر میکنم افسردگی و غم سنگینی رو روی دلم حس میکنم.

خداوند مهربان وعده فرموده همه گناهان را می بخشد استثنائی هم ندارد .
گمراه کردن دیگران حق الناسه انسان باید در حد توانش جبران کند اما بیش از توان خود وظیفه ای ندارد در عوض میتونه برای هدایتشان دعا کنه و نیز از این پس میتونی افراد را از گمراهی نجات دهید .

سرگردون;411736 نوشت:
سلام
قبول دارم حرف کارشناس محترم رو...
ولی اینکه کسیکه گناهکار بوده حالا میخواد از گناه دوری کنه و گذشته اش رو پاک کنه خیلیییییییییی سختی میکشه تا جبران گناهانشن رو کنه ...مخصوصا که اطرافیانش مخالف تغییرش باشن و بخوان گناهکار بمونه....
و اینکه اون آدم که از اول مذهبی بوده توی خانواده مذهبی بار اومده شاید اونم تو خانواده من بود از منم بدتر بود....

کسی جواب ما گنه کارها رو نمیده!!!!

سرگردون;411736 نوشت:
سلام
قبول دارم حرف کارشناس محترم رو...
ولی اینکه کسیکه گناهکار بوده حالا میخواد از گناه دوری کنه و گذشته اش رو پاک کنه خیلیییییییییی سختی میکشه تا جبران گناهانشن رو کنه ...مخصوصا که اطرافیانش مخالف تغییرش باشن و بخوان گناهکار بمونه....
و اینکه اون آدم که از اول مذهبی بوده توی خانواده مذهبی بار اومده شاید اونم تو خانواده من بود از منم بدتر بود....
من با شما موافقم

اویس;411730 نوشت:
[=Georgia] با عرض سلام و ادب خدمت سرکار محترم خانم raz7373
من می خواهم پاسخ شما را در ضمن بیان یک فرض و در نهایت ارائه چند سوال بدهم:
فرض می کنیم که شما استاد نمونه یک دانشگاه هستید و شاگردان بسیاری دارید. در میان شاگردانتان عده کمی هستند که بسیار درس خوانند؛ سر وقت در کلاستان حاضر می شوند، به حرفهایتان با دقت گوش می کنند، تحقیقات و پژوهشهای خوبی ارائه می دهند، مودب هستند و همواره سعی می‌کنند در امر تحصیل و آموزش مطالب مبهم درسی به دوستانشان کمک کنند.
اما در مقابل این تعداد کم، شاگردان بسیار دیگری نیز دارید که اصلا درس نمی‌خوانند و در کلاسهایتان حاضر نمی شوند، وقتی هم که پس از مدتها گذرشان به کلاس می افتد دائما در حال شوخی و تمسخر شما و بازی کردن با موبایل و اس دادن به این و آن هستند.
هنگامه امتحان فرا می رسد و هر دو قسم دانشجویانتان امتحان می‌دهند.
(البته فرض نیز بر این است که شما نیز استاد انتقام جویی نیستید و می‌خواهید با معیار امتحان پایان ترم دانشجویان خود را امتیاز دهی کنید.)
وقتی که برگه های امتحانی را ملاحظه می فرمایید می بینید که طبق انتظار قسم اول از شاگردانتان به راحتی از پس همه سوالات بر آمده و نمره 20 گرفته اند. اما قسم دوم از شاگردانتان حتی در آسان ترین سوالات نیز درمانده و با ارفاق بسیار نمره 9 گرفته اند.
وقتی که نتیجه امتحان به شاگردان اعلام می شود بدیهی است آن قسم از دانشجویان تنبل و بی ادبتان از مشاهده کارنامه خود ناراحت شده و از آنچه در طول سال انجام داده بودند پشیمان می شوند و از آنجا که به نمره قبولی 12 برای ورود به ترم بعدی احتیاج مبرم دارند چاره ای جسته و به خدمت انور شما تشرف می یابند و شروع به آه و ناله و زاری می کنند که ما خام بودیم و اشتباه کردیم و اکنون از گذشته خود پشیمانیم و لطف نمایید نمره قبولی به ما بدهید.
شما که استاد رئوف و مهربانی هستید چون می بنید که آنها واقعا پشیمان هستند و به نمره قبولی برای ورود به ترم بعدی نیازمندند از خوان کرم خود 3 نمره قبولی به ایشان می دهید و آنها را مجاز به ورود ترم بعدی می کنید.
حال سوال من از شما استاد مهربان و گرانقدر این است که چرا به این دانشجویان نادم خود نمره 20 نمی دهید؟ آیا این 20 ندادن شما ناشی از بخل شماست؟ آیا این ندامت و پشیمانی، آنها را در سطح دانشجویان قوی و مودب و زحمت کشیده تان بالا می آورد؟ آیا نمره 20 دادن بی عدالتی و ظلم در حق آن دانشجویان قسم اول نیست؟!
خوشحالم که شما استاد گرامی نیز همان حکمی را می کنید که خداوندتان در برابر بندگان نادمش روا می دارد...

روی سخنم با دوستی است که مثال استاد وشاگرد را زدند مثال شما مثل پاسخ های آنی معلم های دینی عجولانه بود معلمهای کم سواد!و وقعی نمینهم که که نگویم گستاخی کرده اید به ساحت مقدس پروردگارم.و تنها خداوند از دل مومنان آگاهی کامل دارد. من بعید نمبدانم که توبه کنندگان درجه پایینتری نسبت به بی گناهان دارند.اما بی گناه کیست؟کسی هست که هر روز نماز اول وقتش ترک نمیشود اما در روز درحال ایراد گرفتن و تمسخر قیافه خلق خداست،بد دهن و گج خلق و ش