جمع بندی نگاهی دوباره به مبطلات روزه از دیدگاه قرآن و سنت و فقهای شیعه

تب‌های اولیه

54 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

رضا ثقلین;923840 نوشت:
و احادیث دیگر که متعدد است در کتب مختلف که صرف نظر میکنیم از نقل آنها

وقتی انسان در چیزی متخصص و خبره نیست، همان بهتر که از نقل بقیه روایات صرف نظر کند تا مبادا آنها را هم ضایع کند و بخواهد با فهمی ناقص و قر و قاطی به دیگران ارائه نماید.

رضا ثقلین;923840 نوشت:
نظرات علما:
شیخ صدوق-فیض کاشانی-نعمانی-سید مرتضی-علامه حلی در تحریر-محقق اردبیلی-سید داماد باقی ماندن بر جنابت عمدا تا صبح رمضان را جایز میدانند

اولا: نظرات علما برای ما مهم نیست.
چون هر کسی برای عمل باید به مرجع تقلید خودش رجوع کند.

ثانیا: ریشه ابهام و ادعای شما در روش خاصی است که در استفاده از قرآن دارید. مساله اصلی شما بررسی نظر فقهای مختلف در طول تاریخ نیست.
در واقع شما با یک روش دیگر به فهمی از آیه عقیده دارید و می خواهید در حاشیه و برای اثبات مدعا و روش خود، به طور ناقص از کلام برخی فقها، نه اکثریت آنها، به نفع فهم خود استفاده کنید. در حالیکه آنها بر اساس روش و مبنای دیگری استنباط کرده اند هر چند در نتیجه به بعضی فتاوای مشابه به آنچه ادعا دارید رسیده باشند.

و الحمد لله

بسمه تعالی

سلام علیکم

مستنبط;972824 نوشت:
سلام علیکم
به نظر می رسد شما تصور درستی از کلمه نص ندارید. نص در بیان شما به چه معناست؟ چون نص می تواند به معنی رایج و لغوی آن (یعنی متن و عبارت) یا در معنی اصطلاحی بکار رفته باشد (ظهور قوی به نحوی که احتمال مخالف در آن نباشد).
اگر منظورتان از عبارت "از نص آیه چند مطلب استنباط می شود"، نص در برابر ظاهر است، قطعا اشتباه است. چون آیه نسبت به مطالبی که برداشت کرده اید اصلا نص نیست، و اگر منظورتان نص به معنی متن است، باز هم غلط است چون زمانی می توانید چیزی را از کلمات متکلم برداشت کنید که او در مقام بیان آن بوده باشد. وقتی در یک عبارت، نسبت به یک مساله خاص، قرینه ای ندارید که اثبات کند متکلم در مقام بیان آن مورد خاص است، نمی توانید از کلماتی که تصریح یا ظهور در آن ندارد، لازمه های مورد نظر را برداشت کنید.

بهر صورت، آیه به هیچ عنوان در مقام حصر نیست. یعنی دلیلی ندارید که آیه در مقام برشمردن تمام مبطلات باشد.

اتفاقا اشکالی که شما دارید این است ک بر اساس پیش فرض هایی که دارید مطالب را ناقص دیدین و کل آیه را نگاه نمیکنید بخشی از آیه را نگاه کردین و نظر میدهید

درحالی که قران میفرماید:« افلا یتدبرون القران ام علی قلوب اقفالها» یا «و لو کان من عند الله لو وجدوا فی اختلاف کثیرا»اول اینکه چرا در قرآن تدبر نمیکنند ؟ دوم :اگر از غیر خدا بود در آن اختلاف بسیاری می افتاد .

منظور از نص کلام صریح است کلامی که تصریح در امری دارد . شما میگوید زمانی میتوانید چیزی را از کلمات متکلم‌ برداشت کنید که او در مقام بیان آن بوده باشد وقتی در یک عبارت نسبت به یک مسئله خاص ،قرینه ای ندارید که اثبات کند متکلم در مقام بیان آن مورد خاص است ،نمیتوانید از کلماتی که تصریح یا ظهور در آن دارد ،لازمه مورد نظر را برداشت کنید .

به آیه توجه کنید ببینید که خداوند در مقام بیان بوده است یا خیر ؟

آیه از احل لکم لیله الصیام الرفث الی النسائکم شروع میشود و... بعد فباشروهن را بیان میکند .... کلوا وشربوا حتی یتبین لکم خیط الابیض من الخیط الاسود من الفجر .... سپس میفرماید ثم اتموا الصیام الی الیل .....در پایان خداوند اینطور میفرمایند کذالک یبین الله آیاته لناس لعلک یتقون .

خدا میفرماید در مقام بیان هستم شما متاسفانه آخر آیه را یا نگاه نکردین یا اگر کردین بی دقت فرمودین و میگویید خدا در مقام بیان نبوده است و مطلب دیگر اینکه خداوند برای کل ناس در مقام‌ بیان بوده است .شما میتوانید خود را از ناس بودن جدا کنید؟؟؟ نمیتوانید .

چرا با وجود تصریح قرآن در این باره که فقط 3 چیز (خوردن آشامیدن و ارتباط جنسی)را مبطل روزه دانسته و درروایاتی از پیامبر و امامان(سلام الله علیهم) هم همین مضمون آمده مانند روایتی ازامام باقر (سلام الله علیه در تهذیب جلد 1 ص 409 422 و406 )از محمد بن مسلم نقل شده که روزه دار اگر از 4 چیز دوری کند (خوردن آشامیدن زنان و ارتماس در آب)کار دیگری زیان به روزه اش نمیرساند
و روایتی دیگر از امام رضا (سلام الله علیه) در همین کتاب که فرمودند در پاسخ به سوالی که از دود و غبار پرسیده بودند فرمودند :هرگز مانعی ندارد و مبطل نیست

چرا مراجع تقلید 9چیز را مبطل روزه میدانند؟
آیا این مخالفت باقرآن و سنت نیست؟(این احادیث از رساله آیت الله صادقی تهرانی رحمه الله علیه نقل شده)
اگر بگویید از اجماع بنده میگویم فقهایی چون سید مرتضی علم الهدی- علامه حلی -شیخ طوسی -شیخ صدوق-دیلمی-نراقی-محقق اردبیلی-سید داماد-فیض کاشانی-صاحب حدائق-ابن ادریس-آقای مرعشی نجفی درباره هر کدام از این 3 موضوع و حتی آن 9 موضوع با همدیگر اختلاف دارند:Moteajeb!::Moteajeb!::Moteajeb!:
(در صورت تمایل به جزئیات این اختلافات آن ها را مبسوط بیان خواهم کرد ان شا الله)و این چگونه اجماعی است؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!

مصلحین;977763 نوشت:
بسمه تعالی. سلام علیکم

مصلحین;977763 نوشت:
خدا میفرماید در مقام بیان هستم شما متاسفانه آخر آیه را یا نگاه نکردین یا اگر کردین بی دقت فرمودین و میگویید خدا در مقام بیان نبوده است و مطلب دیگر اینکه خداوند برای کل ناس در مقام‌ بیان بوده است

خدمت برادر بزرگوار اقای رضا ثقلین سابق سلام عرض می کنم.
سلام علیکم و رحمه الله

بنا بر نظر شما چون خدا فرموده است که ما آیات خود را تبیین کردیم (در اصطلاح قرآن)، پس حتما اینجا در مقام بیان (اصطلاح اصولی) هم هست.
فعلا به خلط شما بین دو اصطلاح تبیین آیات در قرآن با مقام بیان در علم اصول کاری نداریم و بر اساس مبنای شما چند سوال می پرسم تا معلوم شود این مبنا در فهم قرآن اشتباه است.
شما می گویید: چون خدا در به صراحت در مقام بیان تمام مقصود خود می باشد، پس دقیقا همان چیزی که در لفظ آمده به تمام و کمال از ما می خواهد و نباید چیز دیگری اضافه کنیم. مثلا چون فقط از سه چیز به عنوان مبطل نام برده شده پس نباید مبطل دیگری به مبطلات روزه افزود!!

و اما لوازم کلام شما و سوالات مربوط به آن:
1- بنا بر این مبنا باید ملتزم شوید فعل امر باشروهن جزو واجبات هر شب ماه مبارک رمضان است و تمام مسلمانان موظفند تا صبح به عمل مباشرت مشغول باشند.
2- واجب است که مسلمانان تا صبح مشغول خوردن و نوشیدن باشند چون آیه به صراحت فرموده است که بخورید و بیاشامید تا زمانی که تبین شود فجر صادق.
3- اینها حدود الهی است که اصلا قابل تخلف نیستند
4- ذلک در «کذلک» به چه اشاره می کند؟
5- آیات در اینجا به چه معنی است؟
6- آیا کذلک یبین الله آیاته، یک کبرای کلی است که منحصر به اینجا نیست یا اینکه بنا بر فرمایش شما، خدا می خواهد بفرماید من در اینجا در مقام بیان احکام روزه بوده ام؟


اسلام قرآنی;977858 نوشت:
چرا با وجود تصریح قرآن در این باره که فقط 3 چیز (خوردن آشامیدن و ارتباط جنسی)را مبطل روزه دانسته و درروایاتی از پیامبر و امامان(سلام الله علیهم) هم همین مضمون آمده مانند روایتی ازامام باقر (سلام الله علیه در تهذیب جلد 1 ص 409 422 و406 )از محمد بن مسلم نقل شده که روزه دار اگر از 4 چیز دوری کند (خوردن آشامیدن زنان و ارتماس در آب)کار دیگری زیان به روزه اش نمیرساند
و روایتی دیگر از امام رضا (سلام الله علیه) در همین کتاب که فرمودند در پاسخ به سوالی که از دود و غبار پرسیده بودند فرمودند :هرگز مانعی ندارد و مبطل نیست
چرا مراجع تقلید 9چیز را مبطل روزه میدانند؟ آیا این مخالفت باقرآن و سنت نیست؟(این احادیث از رساله آیت الله صادقی تهرانی رحمه الله علیه نقل شده)
اگر بگویید از اجماع بنده میگویم فقهایی چون سید مرتضی علم الهدی- علامه حلی -شیخ طوسی -شیخ صدوق-دیلمی-نراقی-محقق اردبیلی-سید داماد-فیض کاشانی-صاحب حدائق-ابن ادریس-آقای مرعشی نجفی درباره هر کدام از این 3 موضوع و حتی آن 9 موضوع با همدیگر اختلاف دارند

جواب سوالات و ابهاماتی که مطرح کردید، همگی در پستهای قبلی آمده است.
لطفا یکبار دیگر مرور بفرمایید و اگر باز هم ابهامی باقی بود، مطرح بفرمایید.

بسمه تعالی سلام علیکم جناب مستنبط


مستنبط;978563 نوشت:
بنا بر نظر شما چون خدا فرموده است که ما آیات خود را تبیین کردیم (در اصطلاح قرآن)، پس حتما اینجا در مقام بیان (اصطلاح اصولی) هم هست.
فعلا به خلط شما بین دو اصطلاح تبیین آیات در قرآن با مقام بیان در علم اصول کاری نداریم و بر اساس مبنای شما چند سوال می پرسم تا معلوم شود این مبنا در فهم قرآن اشتباه است.

[=&amp]
[/]
[=&amp]ما در مقام بیان بودن آیه کذالک یبین الله آیاته لناس را با در مقام بیان بودن اصول خلط نکردیم .[/]

[=&amp]
کذلک یبین الله آیاته هم کل قران را دربرمیگیرد هم خصوص اینجا را که این هم جز آیات الهی است. آیات دیگر را هم دربرمیگیرد .

اما در ادامه مطالبی عرض میکنم که همگان بدانند روش چه کسی اشتباه است و اشکالات شما حتی از نظر عقلی!! دارای اشکال است! قبل از اینکه بخواهد بحثی قرآنی باشد!![/][=&amp]

[/]

مستنبط;978563 نوشت:
شما می گویید:
چون خدا در به صراحت در مقام بیان تمام مقصود خود می باشد، پس دقیقا همان چیزی که در لفظ آمده به تمام و کمال از ما می خواهد و نباید چیز دیگری اضافه کنیم. مثلا چون فقط از سه چیز به عنوان مبطل نام برده شده پس نباید مبطل دیگری به مبطلات روزه افزود!!

و اما لوازم کلام شما و سوالات مربوط به آن:
1- بنا بر این مبنا باید ملتزم شوید فعل امر باشروهن جزو واجبات هر شب ماه مبارک رمضان است و تمام مسلمانان موظفند تا صبح به عمل مباشرت مشغول باشند.
2- واجب است که مسلمانان تا صبح مشغول خوردن و نوشیدن باشند چون آیه به صراحت فرموده است که بخورید و بیاشامید تا زمانی که تبین شود فجر صادق.
3- اینها حدود الهی است که اصلا قابل تخلف نیستند
4- ذلک در «کذلک» به چه اشاره می کند؟
5- آیات در اینجا به چه معنی است؟
6- آیا کذلک یبین الله آیاته، یک کبرای کلی است که منحصر به اینجا نیست یا اینکه بنا بر فرمایش شما، خدا می خواهد بفرماید من در اینجا در مقام بیان احکام روزه بوده ام؟

[=&amp]ما میگوئیم خداوند در این آیه در مقام بیان است یعنی فرموده است که سه چیز به عنوان مبطل است مبطل دیگری نمیشود به آن افزود اما این بدین معنا نیست که ما بیاییم بر آیه چنان که در ذهن شماست چیزی بیفزاییم!!

کجای آیه گفته است که پشت سر هم‌ شما جماع کنید تا اذان صبح ؟!! کجا آیه فرموده است پشت سر هم بخورید تا اذان صبح ؟!! کجای آیه فرموده است بیاشامید تا اذان صبح؟؟!!!

هیچ انسان عاقلی بلکه انسان دیوانه ای از کلوا و شربوا در آیه این برداشت را نمیکند که اینقدر بخورد تا بترکد!!! چون خداوند میدانست زمانی خواهد آمد که گروهی شروع به سیلی زدن به چهره قرآن میکنند


خدای سبحان طبق روش تدبری که در خود قرآن کریم به ما یاد داده است در کنار این آیه، آیه دیگری قرار داده است اگر هم قرار نداده بود همین آیه کافی بود ولکن آیه را قرار داده است برای کسانی که سیلی به چهره قرآن میزنند


آیه میفرماید : کلوا وشربوا ولا تسرفوا انه لا یحب المسرفین بنابراین وقتی این دو آیه را در کنار هم‌ قرار میدهیم
معنایش این میشود که بخورید و بیاشامید در شب و روز ولی اسراف نکنید تا اذان صبح و مباشرت کنید با همسرانتان و خودتان را به هلاکت نیندازید.

این آیه را با آیه و لا تلقوا بایدیکم الی تهلکة را درکنار هم میگذاریم‌ میفهمیم مباشرت اعتدالی ، مباشرتی نیست که به بدن ضربه بزند مباشرتی نیست که به خودشان ضربه بزنند که اطبا بگویند طرف خودش را کشت .[/]

بسمه تعالی سلام علیکم جناب مستنبط

مستنبط;972947 نوشت:
جوری نوشته اید سنت قطعیه که اگر کسی نداند، فکر می کند علما و مراجع از این روایات خبر ندارند. برادر عزیز، به چیزی سنت قطعیه می گویند که تعداد قابل توجهی روایت صحیح السند با آن در تعارض نباشد.
در خرج کردن اصطلاحات و عبارات کمی دقت و احتیاط هم خوب است!

اتفاقا جناب رضا ثقلین با نام بردن از علمایی بزرگ شیعه در طول تاریخ تشیع که موافق آیه و روایات بسیاری از مبطلات خیالی را مبطل ندانسته اند پاسخ محکمی به شما داده اند که دیگر به روش منسوخ و نخ نما شده حوزوی نگویید(( فکر می کند علما و مراجع از این روایات خبر ندارند. ))

سنت قطعیه به چیزی میگویند که مخالفت با کتاب و عقل سلیم نداشته باشد!! و ایضا روایات متعدد معتبر مویدش باشد!! نه استناد به روایات به اصطلاح صحیح السند!! که اولا مخالف قرآن است ثانیا معارض روایی قوی دارد ثالثا مخالف عقل سلیم است و رابعا حتی اجماعی هم درباره آن وجود ندارد!!!!!!!!!!!!!!!!!!

مستنبط;972949 نوشت:
تکیه گاه اصلی شما آیه است و به استناد آن ادعا کردید که فقط سه چیز مبطل است.
در آیه اما اسمی از ارتماس در آب نیامده بود. حالا چطور در تایید ادعای خودتان به روایتی استناد می کنید که ارتماس در آب را جزو مبطلات معرفی کرده است؟

اولا آنچه جناب رضا ثقلین نقل کرده اند و عنوان اصلی تاپیک هم همین است عبارت است از: نگاهی دوباره به مبطلات روزه از دیدگاه قرآن و سنت و فقهای شیعه


پس توصیه میکنم حداقل عنوان تاپیکی که به عنوان کارشناس پاسخگوی آن انتخاب شدید رو دقت بفرمایید!!

ثانیا سنت اهل بیت علیهم السلام مگر مورد انکار است که شما اینگونه میفرمایید؟؟!!

ثالثا روایت فوق موافقت با کتاب دارد منتهی نیاز به توضیح دارد که بعدا عرض خواهد شد


رابعا اگر شما روایت صحیح السند فوق را قبول دارید (که هم موید قرآنی دارد هم موید روایی و هم نظر فقهای بزرگ) پس چرا شما و اساتیدتان و عموم مراجع معتقد به مبطل بودن 9 چیز هستید؟؟!! مگر آقایان مدعی نیستند که فقهشان از روایات اهل بیت علیهم السلام است پس چرا اجماعات خیالی و نظرات مخالف نصوص رسیده از اهل بیت علیهم السلام را معیار فتوا قرار داده اند؟؟!!

این شما هستید که باید پاسخ دهید چرا شما و آقایان بر خلاف نص روایت صحیح السند رسیده از امام باقر علیه السلام مبطلات روزه را از 4 به 9 رسانده اند نه استارتر محترم!

بسمه تعالی

مستنبط;972951 نوشت:
در آیه ای که بدان استناد می کنید اسمی از دود و دخان نبود. به ادعای شما اهل بیت هم که نباید چیزی اضافه بر آن را بگویند. بنابر این، فهم رایج شاگردان و اصحاب، باید همان اکتفا به سه مبطل باشد و وقتی در قرآن چیز دیگری نیامده، معنی ندارد که آنها از چیزهای بی ربط سوال کنند و مثلا بپرسند که آیا دود یا غبار مبطل هست یا نه؟
وقتی چند بار از اهل بیت درباره دود و دخان یا غبار یا حتی بوی گل یا عطر پرسیده می شود، به این معنی است که شاگردان و اصحاب اهل بیت به تبع معصومین علیهم السلام، آیه را در مقام حصر مبطلات در سه چیز ندیده اند. فهمی که شما قبول ندارید.

اولا بار دیگر عرض میشود که: آنچه جناب رضا ثقلین نقل کرده اند و عنوان اصلی تاپیک هم همین است عبارت است از: نگاهی دوباره به مبطلات روزه از دیدگاه قرآن و سنت و فقهای شیعه

پس توصیه میکنم حداقل عنوان تاپیکی که به عنوان کارشناس پاسخگوی آن انتخاب شدید رو دقت بفرمایید!!

ثانیا در کل قرآن فقط یک آیه وجود دارد که درباره مبطلات روزه سخن گفته است عقلا و نقلا اگر قرار بود مبطلات روزه بیش از 3 چیز باشد باید اشاره ای در قرآن برای آن می بود زیرا که از یک عاقل بعید است که هنگامی که در مقام بیان مطلبی است آن را نیمه کاره رها کند!! چه برسد به خدای سبحان! کدام عقلی میپذیرد که مبطلات روزه 9 مورد باشد و حال آنکه خدای سبحان فقط 3 مورد آن را نقل کرده!! و روایات هم در این باره معارض یکدیگر است!! این از فصاحت و بلاغت و هدایتگری خدای سبحان و قرآن کریم به دور است! و حال آنکه قل فَلِلَّـهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ ۖ بگو: «پس برهان رسا ویژه‌ی خداست))

ثالثا اگر فهم رایج شاگردان و اصحاب را ملاک قرار دهیم پس باید بسیاری از روایات را دور ریخت!!! این چه منطقی است؟؟!! پرسیدن سوال و شبهه از امام معصوم چه ربطی به عدم تدبر اصحاب در قرآن دارد؟! وانگهی مگر همه اصحاب در تمام دوران زندگیشان مسلط به کل قرآن بودند؟؟!! از طرفی مگر توان علمی اصحاب با یکدیگر یکسان بوده؟؟!! واقعا چرا برای رد کردن نص آیه رو روایات به چنین مواردی متوسل میشوید؟؟!!

ملاک برای ما نص قرآن کریم و سنت قطعیه اهل بیت علیهم السلام است حالا اصحاب در چه سطحی بودند و چرا اینگونه پرسیدن و اونطوری نپرسیدن و... هیچ کدام نمیتواند دلالت واضح و بین آیه شریفه و روایات معتبره را از اعتبار بیندازد!!


اما برای اینکه نشان دهیم به همین مطلبی هم که خودتان میگویید پایبند نیستید نمونه ای از این دست خدمت خوانندگان محترم عرض میکنیم:


در باب حد مسح پا روایات و اقوال علما دو دسته است دسته اول میگویند مسمی مسح کافی است یعنی اگر حتی یک انگشت پا مسح شود مسح صحیح و کافی است

دسته دوم میگویند باید کل روی پا مسح شود و اگر حتی یک انگشت هم مسح نشود مسح ناقص و نادرست خواهد بود

حالا برای نمونه یک روایت با سند معتبر عرض میکنم تا ببینیم اصحاب و شاگردان چه فهمی از قرآن کریم داشتند و حد مسح واجب در زمان ائمه علیهم السلام چقدر بوده است:

[=&amp]الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏3 ؛ ص33

[/]



[=&amp]4[/][=&amp]- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ رِبَاطٍ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى مَوْلَى آلِ سَامٍ قَالَ:[/][=&amp] قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع عَثَرْتُ فَانْقَطَعَ ظُفُرِي فَجَعَلْتُ عَلَى إِصْبَعِي مَرَارَةً فَكَيْفَ أَصْنَعُ بِالْوُضُوءِ قَالَ يُعْرَفُ هَذَا وَ أَشْبَاهُهُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ-[/][=&amp] ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ‏[/][=&amp] «2»[/][=&amp]امْسَحْ عَلَيْهِ.[/]

[=&amp]________________________________________
كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، الكافي (ط - الإسلامية)، 8جلد، دار الكتب الإسلامية - تهران، چاپ: چهارم، 1407 ق.[/]

[=&amp][=&amp]

از عبد الاعلی مولی آل سام روایت آورده که گفت به امام صادق (علیه السلام) عرضه داشتم: من در اثر زمین خوردن ناخنم شکست، و بر روی انگشتم دارو گذاشتم، حال بفرما برای وضو چه کنم؟ می گوید امام (علیه السلام) فرمود: حکم این مسأله و امثال آن در کتاب خدای تبارک و تعالی آمده، می فرماید: (مَا جَعَلَ عَلَیْکُمْ فِی الدِّینِ مِنْ حَرَجٍ)
[/]
[/]
بر روی آن دست بکش[=&amp][=&amp]

خوب کاملا واضح است عبد الاعلی سوال میکند از یکی از انگشت های پایش که زخم شده حضرت میفرماید بر روی آن دارویی که گذاشته مسح کن خوب سوال این است که چرا حضرت نفرمود شما بر روی یک انگشت که مسح کنی کافی است بلکه حضرت فرمود خدا حرجی در دین قرار نداده بر روی همان مسح کن(همان وضوی جبیره ای که معروف است)

[/]
[/]
سوال بسیار مهم دیگر این است که شما که مدعی فهم اصحاب و شاگردان هستید میشود بفرمایید اگر مسح یک انگشت برای وضو کافی بوده و شاگردان و اصحاب و شیعیان امام صادق علیه السلام آن را انجام میدادند و بینشان این مطلب مشهور بوده(زیرا که وضو امری عام البلوا و بسیار مورد نیاز است و هر روز نیز تکرار میشود پس باید اصحاب و شاگردان و اطرافیان اهل بیت علیهم السلام که پیرو ایشان هستند حداقل احکام آن را بدانند) چرا عبد الاعلی سوال میکند که آن یک انگشت را چه کند؟؟!! خوب اگر مسح یک انگشت کفایت میکرد پرسش عبد الاعلی عبث و بیهوده بود!!

بسمه تعالی

مستنبط;972951 نوشت:
2- روایت مشکل سندی دارد.

اعتبار سند روایت از دیدگاه علامه مجلسی:

[الحديث 71]


71أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الرِّضَا ع قَالَ:سَأَلْتُهُ عَنِ الصَّائِمِ يَتَدَخَّنُ بِعُودٍ أَوْ بِغَيْرِ ذَلِكَ فَيَدْخُلُ الدُّخْنَةُ فِي حَلْقِهِ فَقَالَ جَائِزٌ لَا بَأْسَ بِهِ قَالَ وَ سَأَلْتُهُ عَنِ الصَّائِمِ يَدْخُلُ الْغُبَارُ فِي حَلْقِهِ قَالَ لَا بَأْسَ.



[/HR]

الحديث الحادي و السبعون: موثق.



ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار نویسنده : العلامة المجلسي جلد : 7 صفحه : 162

مستنبط;972951 نوشت:
تدخن به عود و عنبر با سیگار کشیدن یا رساندن دود غلیظ متفاوت است. معمولا وقتی عود روشن می کنند، دود غلیظی ندارد.

دود به دلیل اینکه نه خوردنی است نه آشامیدنی و نه عمل جنسی (مبطلات نقل شده در قرآن مبین) و نه حتی یک روایت صحیح السند و بدون معارض برای اثبات مبطل روزه بودن آن وجود ندارد هرگز مبطل صوم نیست! چه غلیظ چه غیر غلیظ


مستنبط;972951 نوشت:
در روایت بحث غبار است. کسی از مراجع هم نفرموده است که هر غباری مبطل است. بلکه آنچه اکثریت علما مبطل می دانند غبار غلیظ است.

جواب این مطلب هم دقیقا جواب مطلب بالاست درباره دود

موضوع قفل شده است