جمع بندی نفقه نداشتن زن در ایام غیر حمل

تب‌های اولیه

100 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

مغیث;1023752 نوشت:
[=tahoma][=#0000ff].

ثانیا:
برفرض که از آیه و فهم عرفی، عموم و اطلاق را نتوانیم ثابت کنیم در این صورت نیز شبهه مصداقیه مطرح نیست. زیرا در علم اصول و قاطبه اصولیین متاخر تخصیص کتاب را به خبر واحد روا می دانند تا جایی که محقق نائینی مساله را اجماعی می خواند و بحث از آن را در علم اصول، نشانه خلافی بودن آن نمی داند.

لذا با وجود اخبار آحاد در خصوص نفقه و عمومیت آن، شبهه ای باقی نمی ماند و شبهه مصداقیه ادعای بدون دلیل است.

[/]

نکته اول
خودتان هم واقفید که همه اصولیین و فقها تخصیص کتاب با خبر واحد را قبول ندارند.
بعلاوه بنده نیز به شما گروه سومی را معرفی کردم که فقهشان قرآن محور است و اینگونه روایات را رد می کنند.

نکته دوم:
شما اگر میخواهید طبق مبنای اصولی و فقهی خودتان چیزی را به اثبات برسانید لازم است قواعد بحث علمی را رعایت کنید. مثلا سند روایت، متن عربی و مانند اینها را رعایت کنید. اینکه بفرمایید برخی روایات مدعای شما را اثبات می کند، صرفا بیان کردن ادعا است نه دلیل.

بیت المعمور;1023821 نوشت:
اصولا آیات سوره طلاق میخواهد بگوید زنی که در عده به سر می برد مانند زن قبل از عده طلاق است.
یعنی اگر بخواهیم مفهوم گیری کنیم مفهوم موافق به طریق مساوات درست است نه اولویت.

لذا این آیات بیان می دارد علقه زوجیت در ایام عده همچنان به مانند قبل عده است و زن دارای همان حقوق پیش از عده است و این حقوق بیان میشود.

لذا حقوقی که برای زن در ایام عده بیان شده، در مورد زن معمولی نیز صادق است.

در این آیات ابتدا و در مرحله اول می فرماید زن در ایام عده همچنان در علقه زوجیت و دارای حقوق یک زن می باشد.
در مرحله دوم انواع عده را شرح میدهد
عده زنان یائسه و زنانی که حیض نمی بینند اما تردید وجود دارد.
عده زنان حامله
پس عده زنها را مشخص می کند.
بعد هم می فرماید این زنها دارای حق مسکن هستند.
و بعد می فرماید اگر زن در عده حمل بود حق نفقه دارد و باید تا وضع حمل نفقه بدهید.

در نتیجه این دو حق برای زن عادی عینا وجود دارد و تفاوتی میان زن در عده و قبل عده نیست.
پس فی الجمله زن ها دو حق بیشتر ندارند :
حق مسکن
حق نفقه حمل

با سلام

درباره برداشت شما از آیه 6 سوره طلاق باید عرض کنم که:

اولا:

کجای آیه شریفه بیان می دارد که آیه در صدد بیان این نکته است که زن در ایام عده احکام زوجه را دارد؟ آیه می فرماید که اگر زن باردار باشد مرد موظف به تامین نفقه و سکنی است. حال این پیش فرض شما مخاطب گرامی که آیه شریفه در مقام بیان این نکته است که احکام زن در عده با حال زوجیت یکی است را از کجای آیه استفاده کردید؟

در ثانی اگر اصرار بر همانند سازی باشد باید گفته شود آیه شریفه در صدد بیان این است که زن در ایام عده در صورت باردار بودن همان احکام زوجه را دارد و لذا زن در ایام عده، حق سکنی و نفقه را دارد، و نه اینکه زوجه احکام زن مطلقه را دارد!

بین این دو خیلی تفاوت وجود دارد. شما هم در ابتدا با با این مقدمه شروع میکنید که: " اصولا آیات سوره طلاق می خواهد بگوید زنی که در عده به سر می برد مانند زن قبل از عده طلاق است"، ولی در ادامه با یک پیچ تاریخی نتیجه می گیرید که: " در نتیجه این دو حق برای زن عادی عینا وجود دارد و تفاوتی میان زن در عده و قبل عده نیست"

یعنی اینگونه نتیجه می گیرید که: آنچه برای مطلقه ثابت است؛ برای زوجه ثابت است! این چه نوع استدلالی است؟! خیر؛ آن چیزی که برای زوجه ثابت است برای مطلقه در صورت باردار بودن ثابت است نه عکس آن.

و آن چیزی که برای زوجه ثابت است نفقه است نه نفقه زن باردار. حداقل این قسمت آیه از این جهت در مقام بیان نبوده و پیامی به مخاطب خود ارائه نمی دهد؛ هرچند که با توجه به بافت نزول آیه معنای آن کاملا روشن است. اصولا جدا کردن آیه از بافت نزولش و سعی در ارائه معنای جدید به لحاظ اصول روش شناختی امری کاملا غلط است.

دوما:

مساله نفقه از موضوعات علم فقه است و با توجه به اینکه منابع استنباط حکم شرعی منحصر به کتاب نیست و سنت و اجماع و عقل نیز از مصادر هستند، لذا نتیجه شما از این آیات ،که نفقه را تنها منحصر به ایام حمل و رضاع و عده می دانید، در حقیقت نادیده گرفتن منابع دیگر فقه است و این مبنا مورد تایید هیچ یک از فقها نمی باشد و نتیجه گیری شما بالطبع بدون دلیل خواهد بود.

در خصوص وجوب نفقه در تمام حالات و ثبوت آن برای زن عرض کرده بودم که از آیه 34 سوره نساء فهمیده می شود و استنباط این حکم شرعی با استفاده از روایات آحاد است که مفسر آیه کریمه بوده و احکام نفقه را واضح بیان نموده است.
لذا این آیه اطلاق واضحی دارد و قابل مناقشه نیست.

اللیل والنهار;1023906 نوشت:
ببیند حرف بنده اینه اگر حرفی از این حق و حقوق ها نیامده پس مرد برای زن نمی تواند در این باره تعیین تکلیف بکند زن هر وقت بخواهد می تواند به هر شکل با هر کاری و ساعت کاری تامین نیاز های خودش رو بکنه چون نفقه ای بهش تعلق نگرفته تا وقتی که بچه نداره بعد از حامله شدن و اینکه بچه شیر دادنش تموم شد باز بهش چیزی تعلق نمی گیره

ببینید احکام شرعی که با استحسانات عقلی به دست نمی آید یا کنار گذاشته نمی شود.
این روش شما اگر عقلایی بود، در مورد احکام فعلی نیز مورد تصدیق قرار می گرفت.
اما مبرهن است که حداقل در فقه شیعه استحسانات عقلی جایی ندارد.

در مورد حقوق زناشویی آیاتی داریم
من جمله اینکه زن باید از شوهرش تمکین کند و الا ناشزه خواهد بود. که در ایه 34 نسا به آن پرداخته شده است.
در سوی مقابل مرد نیز میتواند ناشزه شود که در آیات دیگر اشاره شده است.
پس آنچه مسلم است در آیات قرآن همین است که مصداق اصلی اش تمکین جنسی می باشد.
و برای مصادیق دیگر مثل اجازه خروج به صورت مطلق، نیاز به دلیل داریم.
الان اکثرا تصور می کنند اجازه خروج کلا به دست مرد است.
اما فقهایی هستند که این را قبول ندارند و صرفا آن را مربوط به نیاز جنسی مرد می دانند....
در این موارد شما باید به ادله رجوع کنید نه با استحسان عقلی نقد کنید چون در فقه شیعه استحسانات عقلی جایی ندارد.

به هر حال مغالطه یا همه یا هیچ نادرست است.
نمیتوان گفت چون زن در شغل خودش اختیار تام ندارد پس حکم خدا یا اجتهاد فقها باطل است.
در این صورت مردان هم اختیار تام ندارند چون زن هم حق و حقوقی دارد مثل هم خوابگی.. پس مرد هم اختیار تام ندارد....اصولا رابطه زناشویی و عقد نکاح مستلزم یک سری محدودیت ها است که توسط خداوند تعیین می شود.
ببینید روش شما یک نقد علمی نیست...

اللیل والنهار;1023906 نوشت:

آیا در مبلغ پرداختی به عنوان کارمزد این شغل هم می تواند اظهار نظر کند؟

بله که می تواند به هر حال یا مرد می تواند و برایش می صرفد که همسرش با فلان دستمزد کارهای منزل را انجام دهد یا شخص دیگری را برای کار منزل استخدام می کند....

حتی در مورد شیردادن به کودک
خداوند به این موضوع اشاره می کند که اگر برای مرد شیربها سنگین است برود دنبال شخص دیگری....

اللیل والنهار;1023906 نوشت:

اگر مهریه برای کارها در نظر گرفته شده است چرا دوباره از حق گرفتن دستمزد برای شیر دادن و غیره شده است

اینکه مهریه برای چیست، خودش مورد اختلاف است.
مثلا برخی مهریه را عوض بضع می دانند.
و همین مهریه آن قدر به مرد اختیار می دهد که بچه دار شدن به اختیار مرد است.
و حتی الان در این زمینه بین زوجین اختلاف و درگیری به وجود می آید یعنی زوجه می گوید بچه می خواهم اما مرد می گوید نمی خواهم. می روند استفتاء می کنند و حق را به جانب مرد می دهند زیرا مرد در مورد بضع و رحم صاحب حق است و ولایت دارد.

اما از این بحث که بگذاریم بنده مقصودم این بود که خداوند از مهریه به عنوان یک نوع نفقه یاد کرده است در سوره ممتحنه... و کلا مهریه یک اثر حقوقی دارد و صرفا یک هدیه نیست که بگوییم عوضی در مقابلش ندارد... این یک بده و بستان است...

نکته پایانی اینکه مهریه با شیربها منافاتی ندارد و اصولا این اشکالات شما اختصاصی به نظریه مطروحه ندارد.
بماند که کار کردن زن یک موضوع است. شیر دادن یک موضوع...مثل این می ماند که یک زن در شرکتی کار کند و به بچه اش هم شیر می دهد. دستمزد گرفتن او بابت کار در شرکت غیر از دستمزد شیر دادن است.... اینها منافاتی ندارد...

پس خواهشمندم اگر اشکالی دارید اختصاص به این نظریه داشته باشد...
چون اشکالات شما کلی است و به سایر نظریات هم وارد است.
بعلاوه اصولا یک سری استحسانات است که بحثی علمی محسوب نمی شود.

اللیل والنهار;1023906 نوشت:
پس این با اطاعت و پاسخگو بودن همه ساعت زن به نیاز مرد منافات دارد هر وقت وقت کند و بیکار باشد می تواند در خدمت مرد باشد بلاخره زندگی خرج دارد

توجه فرمودید که بنده اختلافات فقهی را عرض کردم که زن لازم نیست در همه ساعات پاسخگو باشد. اما هر دو موظف هستند بخشی از ساعات زندگی را به دیگری اختصاص بدهند و الا مرد یا زن به عنوان ناشزه شناخته می شوند. نشوز اختصاصی به زن ندارد و در قرآن مرد هم نشوز دارد. به هر حال باید زوجین به یک توافق برسند و الا اگر رابطه کاری و شغلی آنها مانع نیازهای زناشویی شود کار به جدایی خواهد رسید و این امری اجتناب ناپذیر است. این طور نیست که وقتی ما به مرد اختیار می دهیم یعنی به نیاز زن بی توجهی کند... پس برای چه ازدواج کرد؟! چرا متعهد شد؟! به همین دلیل مرد هم نشوز دارد...آیه قرآن هم داریم پس حرفی باقی نمی ماند...

اللیل والنهار;1023907 نوشت:
اگر عاطفه ای باشد همین پدر این فرزند باید فکر کند این زن باید 24 ساعته پاسخگوی نیاز او باشد بعد تابع امر او باشد اینکار بکن اون کارو نکن بعد بفرمایید شما نفقه ندارید چون شیر نمیدهید یا حامله نیستی

[/FONT]

نکته اول
گویا خودتان هم قبول دارید اشکالتان به فقه امروز وارد است. ( پاسخی ندادید...)

نکته دوم :
زن لازم نیست به بکن و نکن های مرد عمل کند.
مگر زن ، کنیز است؟!

نکته سوم :
ما نگفتیم تربیت فرزند توسط مادر بی مزد و مجانی باشد.
بلکه گفتیم ولایت فرزند بر عهده پدر است.
یعنی اگر زن بخواهد، میتواند بابت تربیت و نگهداری فرزندش، پول دریافت کند.
اما این پدر است که تشخیص می دهد فرزندش توسط چه کسی تربیت شود.

اللیل والنهار;1023907 نوشت:

پیامبر اکرم(ص) در پاسخ به این سؤال هند (همسر ابوسفیان) که شوهرم نفقه من و فرزندم را نمیدهد، آیا میتوانم از اموالش بردارم؟ میفرمایند: به اندازه متعارف برای خود و فرزندت بردار. (متقی هندی، 1409ق: ج16، ص557)

این سوال رو زمانی پرسیدند که به فرزندشان شیر میدادند؟

من که متوجه نشدم این قسمت سوال بود یا اشکال؟!

اولا برای آوردن روایت باید به دو نکته توجه کنید
ابتدا سند
دوم متن عربی

دوما اگر نمی دانیم این سوال در زمان شیر دادن بوده یا نه؟! پس وجهی برای استدلال کردن باقی نمی ماند....

سوما فرضا که سوال مربوط به بعد از شیردهی باشد، توجیه عقلایی دارد. چه اینکه زن بابت کار در منزل یا تربیت فرزند مستحق دستمزد است.
همانطور که در قرآن نیز گاهی برای مهریه و شیربها از واژه اجر، انفاق، صداق استفاده شده است.

با سلام

مغیث;1023905 نوشت:
[=tahoma][=#800080]

[/]

انچه در ارسال های بعدی می آید نقل قول از بیانات شما است.

نقل قول:

کجای آیه شریفه بیان می دارد که آیه در صدد بیان این نکته است که زن در ایام عده احکام زوجه را دارد؟ آیه می فرماید..

دقت بفرمایید عرض کردم کلا سوره طلاق و آیات ابتدایی نه آیه 6

این امری بدیهی است که خداوند فرموده طلاق زن بعد از عده است.
تا پیش از پایان عده، زنتان همچنان دارای حق و حقوق یک زن است.
تمام حقوق زناشویی با عقد نکاح ، ایجاد می گردد و این حقوق تا پایان عده طلاق برقرار است که شامل حق مسکن و نفقه حمل است.
مولا در مقام بیان این حقوق است پس ابتدا انواع عده را بیان می دارد من جمله می فرماید عده زن حامله تا وضع حمل ادامه دارد. اما در ایه 6 توضیح می دهد که این زنها با انواع عده، حق مسکن دارند اما زن حامله حق نفقه هم دارد....

موضوع قفل شده است