مبارزۀ مؤکد قرآن با بت پرستی

تب‌های اولیه

5 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
مبارزۀ مؤکد قرآن با بت پرستی

سلام. بخش عظیمی از مبارزۀ قرآن، به مبارزه با بت پرستی صرف شده است. در حالی که پس از رحلت حضرت رسول، بخش بسیار قلیلی از تقابل مسلمانان با بحث بت پرستی بوده است، و بیشتر اوقات مشکلشان با بت پرستان نبوده است. با این حساب چرا اینقدر در کتابی مثل قرآن که برای تمام زمانهاست، باید تأکید بر مبارزه بر بت پرستی بشود؟

با نام و یاد دوست


کارشناس بحث: استاد عمار

با سلام و ادب
بت پرستي در هر دوراني ملاكات و رسوم خودش را داشته مثلا در زمان جاهليت با اشيائي اعم از چوب و سنگ بت درست مي كردند و آن را خداي خود مي ناميدند و نام هاي لات و عزي و... بر آنها مي نهادند. شايد بتوان گفت چنين بت پرستي كمتردر دنيا مرسوم است. اما انواع ديگر بت پرستي در دنيا وجود دارد مثلا در بعضي كشور ها مثل بعضي مناطق هند هم اكنون گاو پرستي رواج دارد وآن را مقدس مي دانند. بعضي ديگر انسان هايي مانند خودشان را مي پرستند و در برابر آنها كرنش مي كنند و بعضي هواي نفس خود را خدا مي گيرند و آن را به عنوان بت مي پرستند. خداوند در اين باره مي فرمايد:«أَ فرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ أَ فَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكيلاً »(1)؛ آيا آن كس كه هواىِ نفس‏ خود را معبود خويش گرفته است ديدى؟ آيا مى‏توانى‏ ضامنِ او باشى؟
شرك هم درجاتي دارد و هميشه مشركان وجود داشته و دارند. يك زماني بت پرستان بت هاي خود را شريك خداوند مي دانستند و يك وقتي هم كسي هواي نفس و اميال و آرزوهاي خود يا انسان هايي مانند خود را شريك خدا مي گيرد يعني توحيد افعالي او ضعيف است حتي خداوند در يك آيه اي از قرآن مي فرمايد اكثر مومنان هم به خدا مشرك هستند: « وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ »(2)و بيشترشان به خدا ايمان نمى‏آورند مگر اينكه (در همان حال)‏ مشركند.
بنابراين هميشه و در همه دوران ها بت پرستي و شرك وجود داشته و دارد منتهي مصاديق آن فرق مي كرده است و آيات قرآن مجيد هم كه درباره شرك و بت پرستي آمده است هم مربوط به بت پرستان و مشركان زمان جاهليت و پيامبر اكرم(ص) هست و هم مربوط به زمان هاي بعد از آن تا قيامت.
در ضمن شرك هم دو گونه است. 1. شرك جلي و آشكار 2. شرك خفي و پنهان مانند ريا در عبادت كه بسيار شايع است. خلاصه آن كه هر عبادتي كه براي غير خدا صورت گيرد شرك است.
پي نوشت ها:
1. فرقان(25)آيه43.
2. يوسف(12)آيه106.

اول از همه باید مفهوم پرستش مشخص گردد که به چه معناست آنگاه است که بت پرستی را میتوان تعریف کرد .

erfan1230;594083 نوشت:
اول از همه باید مفهوم پرستش مشخص گردد که به چه معناست آنگاه است که بت پرستی را میتوان تعریف کرد .

خضوع در مقابل موجودی که آن را برتر می دانیم. در برخی تعریف ها آمده خضوع در مقابل موجودی که مالک شأنی از شئون وجود و حیات می باشد. در برخی تعریف ها تصریح شده که این خضوع در صورتی که همراه با تقدیس باشد ، عبادت و پرستش محسوب می شود

روان شناسان معتقدند که در وجود انسان گرایش هایی به صورت فطری قرار دارد که یکی از آنها گرایش به پرستش است. گرایش های دیگر ، حقیقت جویی ، زیبا طلبی و کمال خواهی است.
با این بیان روشن است که پرستش نه یک تکلیف ، بلکه یک نیاز ، بلکه یک حس و گرایش درونی است.
انسان موجودی است کمال طلب و نیازمند ، پس چون خود را در برابر منبعی بزرگ از قدرت ، عظمت، قداست ، کمال ببیند ، در برابر آن خضوع نموده و دست نیاز به سوی او دراز می کند. انسان در حال پرستش از وجود محدود خویش می خواهد پرواز کند و به حقیقتی پیوند یابد که در آنجا نقص و کاستی و فنا و محدودیت وجود ندارد. و عبادت و پرستش نشان دهندة یک "امکان" و یک "میل" در انسان است، امکان بیرون رفتن از امور مادّی و میل به پیوستن به افق بالاتر و وسیع تر

روشن است که تنها موجودی که می تواند نیاز پرستش و حس پرستش انسان را پاسخگو باشد ، خدا است. زیرا پرستش خضوع به همراه تقدیس است و قدوس تنها او است. اوست که منبع بی پایان فیض و عظمت و قدرت و کمال و زیبایی است و پرستش انسان ، اتصال به این منبع بی پایان و ازلی فیض است و نیاز و گرایشی در درون است و چنانچه در ادیان توحیدی و دین اسلام به آن تکلیف شده ، برای رسیدن به آن منبع فیض است ، نه جلب سود و منفعت و نفعی برای خدا که او بی نیاز مطلق است.
در واقع تمام موجودات جهان دارای این حس هستند و انسان در این وادی و نیاز و حس تنها نیست

موضوع قفل شده است