مالک مدرسه اجازه دروغ گویی و اسراف نمی دهد

تب‌های اولیه

25 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

رستگاران;807194 نوشت:
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم عجل لولیک الفرج

سلام
طبق چیزی که من دستگیرم میشه اینه که اگر عدم جواز دروغ یا گناه شرط بر استجاره باشد و اجاره به آن شرط شده باشد دروغ ممنوع است و نباید بگویید و اگر بگویید شرط اجاره را رعایت نکردید و ما بقی حکم

استاد گرامی
اما اینجا یک نکته مطرح است
بحث دروغ ها و غیبت هایی که مجاز می باشد چگونه است؟
با توجه به محیط آموزشی بودن و تربیتی بودن و اینکه احتمال ایجاد موقعیت لازم بودن دروغ برای اصلاح بین دو طرف هست احکام این چگونه است؟

(البته اگر تمایل داشتید شرایط مجاز دروغ و غیبت را هم مطرح کنید ان شاء الله مفید باشد.)
با تشکر.

با سلام و عرض ادب

درمواردی که غیبت جایز باشد گناه محسوب نمی شود و شرط را باطل نمی کند.
برای اطلاع از موارد مجاز غیبت و دروغ می توانید به تاپیک زیر مراجعه بفرمایید:
http://www.askdin.com/showthread.php?t=2663
http://www.askdin.com/archive/index.php/t-27941.html

همواره موفق و موید باشید

و طاها;807233 نوشت:
با سلام و احترام
من دو سوال مطرح کردم
در یک سوال شرط استفاده از ملک گناه نکردن است
در این صورت چه ان گناه مصداق تصرف ملک باشد و چه نباشد حق الناس خواهد بود

در سوال دوم شرط استفاده از ملک گناه نکردن نیست بلکه فقط مالک راضی به گناه کردن در ملکش نیست
در این صورت اگر گناه مصداق تصرف در ملک باشد حق الناس است.

سوال سوم
اگر مالک شرط استفاده از ملکش را برنج نخوردن بگذارد باز برنج خوردن حق الناس است
اگر تنها راضی به برنج خوردن یا چای خوردن نیست در صورت صدق تصرف ، حق الناس است.
با این توضیح فکر میکنم همه چیز بستگی به قصد مالک دارد
اگر منظور او از دروغ و غیبت هر نوع دروغ حتی مصلحتی باشد حق الناس خواهد بود
مگر از باب اهم و مهم موضوع تغییر کند
مثلا برای نجات جان یک ادم مجبور به تصرف در ملک دیگران یا دروغ گفتن باشیم.

حالا باید دید کارشناس محترم چه خواهند گفت.

با سلام و احترام مجدد

با توضیحات ارائه شده در تاپیک های قبلی جواب ها روشن است و اگر موارد مجاز دروغ و غیبت باشد نقض شرط نمی شود مگرآنکه مالک شرط کند فلان عمل مباح را هم انجام ندهد (مثل برنج خوردن که مثال زدید) که در این صورت جایز نیست.

در پناه حق به سلامت باشید

و طاها;804801 نوشت:
با سلام و احترام

مالک مدرسه یا مکانی گفته است من به عنوان مالک، کسانی که در ملک من فعل حرام انجام دهند را نمیبخشم و کسی حق ندارد در ملک من فعل حرام انجام دهد مثلا دروغ یا اسراف یا هر فعل حرامی....
اکنون کسانی که از این مکان استفاده میکنند در صورتی که از قصد قلبی مالک بدون گفتن او آگاه باشند یا این مسئله توسط مالک به انها اعلام شود به صورتی که گفته شد یا شرط استفاده از ملک را عدم فعل حرام بگذارند
چنانچه کسی مرتکب چنین فعلی در ملک او شود، حق الناس به گردن دارد؟ آیا باید رضایت او را به شکلی به دست اورد یا تنها حق الله به گردنش است؟

همچنین در مورد مدیری که از طرف مالک یا واقف چنین شرط یا قصدی را اعلام میکند چه طور؟

با سلام و احترام

طبق استفتای واصله از دفتر آیه الله مکارم در پاسخ به این سؤال چنین بیان کردند:

پاسخ: 1- در فرض سوال چنانچه در آن مکان مرتکب کار حرام شوند علاوه بر معصیت پروردگار مرتکب گناه حق الناس نیز شده اند بنابر این غیر از توبه و استغفار باید از صاحب ملک نیز حلالیت بطلبند و رضایت او را جلب نمایند. 2- از پاسخ بالا معلوم شد.

استفتای کتبی از دفتر ایشان به شماره 9503010035

نور;808460 نوشت:
با سلام و احترام

مالک مدرسه یا مکانی گفته است من به عنوان مالک، کسانی که در ملک من فعل حرام انجام دهند را نمیبخشم و کسی حق ندارد در ملک من فعل حرام انجام دهد مثلا دروغ یا اسراف یا هر فعل حرامی....
اکنون کسانی که از این مکان استفاده میکنند در صورتی که از قصد قلبی مالک بدون گفتن او آگاه باشند یا این مسئله توسط مالک به انها اعلام شود به صورتی که گفته شد یا شرط استفاده از ملک را عدم فعل حرام بگذارند
چنانچه کسی مرتکب چنین فعلی در ملک او شود، حق الناس به گردن دارد؟ آیا باید رضایت او را به شکلی به دست اورد یا تنها حق الله به گردنش است؟

همچنین در مورد مدیری که از طرف مالک یا واقف چنین شرط یا قصدی را اعلام میکند چه طور؟

با سلام و عرض ادب

طبق استفتای واصله کتبی از دفتر آیه الله سیستانی بیان شده:

[=&quot]بسمه تعالى[/][=&quot][/]

عدم رضايت قلبى اثرى ندارد ولى اگر شرط شده باشد رعايت ان واجب است واگر كسى مخالفت كند گناه كرده است ولى در صورت موقوفه بودن مكان ضامن حق مالى نيست.

استفتای کتبی به شماره

[=&quot]481642[/]
موضوع قفل شده است