جمع بندی عمل صالح فقط بخاطر دلسوزی و ارضاء میل به خوب بودن

تب‌های اولیه

47 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
عمل صالح فقط بخاطر دلسوزی و ارضاء میل به خوب بودن

فرض کنید من در خیابانی قدم می زنم ناگهان چشمم به دخترک فال فروشی می افتد که صورتی معصوم و رنج کشیده با لباس های کهنه و پاره دارد. تمام وجودم را حس دلسوزی فرا می گیرد با تمام وجود می خواهم به او کمک کنم حتی چند لحظه ای هم به فکر قبول سرپرستی اش می افتم. در نهایت یادم می افتد که باید برم سر کارم و دیرم شده و کمک به این کودک را صرفا با دادن یک 10 هزارتومنی تمام می کنم. در تمام اون لحظات و نگاه هایی که بین من و اون دخترک گذشت هیچ حضوری از خدا نبود من صرفا به خاطر دلسوزی به او کمک کردم و در آن لحظه اصلا به فکر کمک به نیازمندان، صدقه دادن به فقرا برای رضایت خدا و غیره نبودم و اون فعلی که در نهایت از من سر زد از سر دلسوزی و حس انسان دوستانه بود که من می دونم توی وجود هر کسی هست.

ولی در احادیث و روایت گفته شده کاری که به خاطر خدا انجام نشه ارزشی ندارد. نیت هر کاری باید رضایت خدا باشه و از این حرفا...

من خیلی از اعمال صالح را در زندگیم انجام دادم که لحظه ی انجام دادنش اصلا به فکر خدا نبودم و انجام اون کار را صرفا به خاطر ارضای میل به خوب بودن خودم انجام دادم.
در دنیا هم خیلی از افراد هستند که هیچ دینی ندارند و اعمال صالحی بیشتر از یک مسلمان واقعی انجام می دهند.

سوال من این است که ایمان و عمل صالح همیشه کنار هم آورده شده آیا کفه ایمان سنگین تر است یا عمل صالح؟ آیا هر دو هم وزن هستند؟ ایمان لازمه عمل صالح است یا عمل صالح لازمه ایمان ؟ بدون ایمان به خدا عمل صالح پذیرفته نیست؟

آیا عملگرایان که دین شان بر پایه عمل صالح و خوبی هاست گمراهند؟

با نام و یاد دوست





کارشناس بحث: استاد نسیم رحمت

gomshode25;924169 نوشت:
سوال من این است که ایمان و عمل صالح همیشه کنار هم آورده شده آیا کفه ایمان سنگین تر است یا عمل صالح؟ آیا هر دو هم وزن هستند؟ ایمان لازمه عمل صالح است یا عمل صالح لازمه ایمان ؟ بدون ایمان به خدا عمل صالح پذیرفته نیست؟

آیا عملگرایان که دین شان بر پایه عمل صالح و خوبی هاست گمراهند؟

این جا دو بحث وجود دارد:
1. ارزش عمل خوب و صالح بدون ایمان و قصد قربت
بر اساس مفاهیم دینی عملی که خوب است اگر با قصد قربت انجام شود، از جانب خداوند ماجور خواهد بود.
قصد قربت(قربة الی الله) یعنی کار را فقط برای خداوند انجام دادن. این قصد قربت مراتب دارد، به این معنا که قصد قربت افراد در یک رتبه قرار ندارد. برخی بیشتر و بالاتر برخی نیز کمتر و در مرتبه پایین‌تر و به مقدار قصد قربت مستحق ثواب هستند؛

2. ارزش عمل صالح همراه با ایمان و قصد قربت
عملی که خوب و پسندیده هست اما با نیت الهی نیست. مثلا خدمت به هم نوع است اما به خاطر خدا نیست. این عمل اجر اخروی ندارد.

در تاپیک های متعددی دراین زمینه بحث شده. در همین سایت جستجو کنید و مطالعه کنید.

پس چه دین بی ارزشی هست اسلام که نمی ذاره آدم بر اساس فطرت پاکش عمل کنه. اگر عملی بدون در نظر گرفتن قرب به خدا انجام بشه پس الان چقدر توی دنیا جهنمی داریم.

فقط به ظواهر دین توجه کردید که این جامعه اسلامی را انقدر عقب افتاده کردید. این قدر که به روزه، نماز، خمس، حج و...بها دادید اگر به اخلاق نیکو، وفای به عهد، صداقت، امانت داری و...بها داده می شد الان ما هم مثل غربی ها پیشرفت می کردیم. غربی ها از قرون وسطی دین مسیح را که مشتی ظواهر بود رها کردند و الان اگه بخواهیم صادقانه قضاوت کنیم از ما خیلی خیلی جلوتر هستند. وقتی ظواهر دین نتیجه اخلاقی نداشته باشه و بدتر از آن حاصلش فرقه هایی چون داعش و طالبان باشه پس همون بهتر که رعایت نکنیم. در طول تاریخ بعد از گذشت چندین قرن از ظهور یک دین افراد مذهبی همان دین سعی می کردن ظواهر آن را مطابق با منافع خودشون تغییر بدن. از کجا معلوم این احکامی که می گید ساخته و پرداخته دست منفعت طلبان به ظاهر مذهبی نباشه. از زمانی که امویان و عباسیان زمام امور حکومت را گرفتند به عوض کردن دین مطابق میل شون عمل کردند تا اکنون که حداقل 1400 سال می گذره. واقعا چطور می تونم اعتماد کنم که ظواهر دین طی این 1400 سال دست نخورده باقی مانده باشه.
دوما مگه پیامبر برای تکریم اخلاق مبعوث نشد؟ آیا احکام اسلامی امروزه به سوی تکریم اخلاق می روند؟ اگر به سوی تکریم اخلاق می روند چرا در زندان های اوین آن فجایع زشت و ننگین بار توسط مذهبیون و برادر بسیجی ها اتفاق افتاده؟
اگر دین اسلام برپایه تکریم به اخلاقه چرا جلوی انظار مردم خانمی را صرفا به خاطر موهای بیرونش به زور داخل ون امر و نهی از منکر هل می دهند؟ من نمی گم اون خانم کار خوبی کرده اما با خودتون فکر کنید بدحجابی اثر بدتری توی جامعه داره یا رشوه و ظلم به دیگران؟ اگر همون تلاششون رو برای پاک سازی رشوه خواران، دلالان و غیره می کردند الان وضع اقتصاد جامعه این نبود. زور قانون گران مذهبی فقط به آدم های بی کس می رسه. چون منافع شون به خطر می افته اگر سراغ کله گنده ها برن. چرا این همه اختلاصی که شد حداقل یک روحانی در آن نقش داشت؟

نسیم رحمت;924456 نوشت:
2. ارزش عمل صالح همراه با ایمان و قصد قربت
عملی که خوب و پسندیده هست اما با نیت الهی نیست. مثلا خدمت به هم نوع است اما به خاطر خدا نیست. این عمل اجر اخروی ندارد.

یک دانشمند که هیچ دینی نداشته و به دنبال ارضای میل به کمال و علم گرایی بوده و در این راستا خدمات زیادی به بشر کرده لیاقت به بهشت رفتن را دارد یا یه مسلمون که مثل یک آدم معمولی زندگی کرده و بود و نبودش چندان تاثیری روی جهان نگذاشته، خودتون قضاوت کنید.

gomshode25;924489 نوشت:
پس چه دین بی ارزشی هست اسلام که نمی ذاره آدم بر اساس فطرت پاکش عمل کنه. اگر عملی بدون در نظر گرفتن قرب به خدا انجام بشه پس الان چقدر توی دنیا جهنمی داریم.

انجام عمل خوب بدون قصد الهی ، در همین دنیا پاداش داده می شود.
این بحث ، بحث "مکافات عمل" است. که میتوانید مراجعه نمایید.
به عنوان مثال ، اینجا را ببینید.
اما پاداشهای آخرت فقط برای کسانی است که اعمال نیک را با قصد الهی انجام داده اند.

احادیث زیادی هست که مضمون آنها اینست که اگر کافران کارهای نیکی در دنیا انجام داده باشند ، خداوند پاداش آن کارهای نیک را در همین دنیا به آنها میدهد تا روز قیامت طلبی از خدا نداشته باشند و به خاطر کفرشان به جهنم بروند. و مومنین اگر کار بدی انجام داده باشند ، کیفر کار بدشان را در همین دنیا می بینند تا روز قیامت حسابشان پاک شده باشد و به بهشت بروند.
پس هرگز هیچ کار نیکی بدون نتیجه و پاداش نیست.

حتی در برخی نقل های دینی ذکر شده که حائم طایی (که بخشنده ترین فرد عرب بود) به خاطر مسلمان نبودنش در جهنم خواهد بود. اما به خاطر بخشنگی اش ، آتش جهنم او را نمی سوزاند.

[="Times New Roman"][="Black"][="3"]شما به این مسائل فکر نکنید و کارهای خیرتون رو ادامه بدید ، در کنارش سعی کنید روی نیت خودتون کار کنید ، بعدها خدا تمام کارهای خیر گذشتتون رو با نیت الهی واستون ثبت میکنه.[/][/][/]

tabitat;924535 نوشت:
یک دانشمند که هیچ دینی نداشته و به دنبال ارضای میل به کمال و علم گرایی بوده و در این راستا خدمات زیادی به بشر کرده لیاقت به بهشت رفتن را دارد یا یه مسلمون که مثل یک آدم معمولی زندگی کرده و بود و نبودش چندان تاثیری روی جهان نگذاشته، خودتون قضاوت کنید.

همون دانشمند بی دین هم جایگاهش در اخرت با یه ادم بی دین معمولی یکسان نیس.درست نیست بدون داشتن اطلاعات کافی نظر قطعی داد.

gomshode25;924169 نوشت:
ولی در احادیث و روایت گفته شده کاری که به خاطر خدا انجام نشه ارزشی ندارد

امام علی(ع):
کافر سخیّ أرجى إلى الجنّة من مسلم شحیح
کافر بخشنده از مسلمان بخیل به بهشت امیدوارتر است

روایتی هم دیده بودم ولی منبع آن یادم نیست. در آن روایت گفته شده که یکی از پیامبران کافری را در جهنم می بیند که آتش او را نمی سوزاند
وقتی موضوع را سوال میکند به او میگویند فقط به این دلیل که دست بخشنده دارد خداوند آتش را بر او حرام کرده است

به نظر من این که میگویند باید نیت الهی باشد حرف درستی است ، ولی فکر میکنم نیت را درست تعریف نکرده ایم
مثلاً میگوئیم وقتی به یک فقیر پول می دهی ، نباید از روی دلسوزی به او پول بدهی چون پاداش اخروی ندارد
بلکه باید به این دلیل که خداوند گفته ، به او پول بدهی!!!

صحبت بالا یک اشکال مهم دارد و آن اینکه مخاطب را به این نتیجه می رساند که برای انجام کار خیر ، عقل کافی است
اینجا این سوال پیش میاید که پس خدا به چه دلیل یک سری احساسات را در وجود ما قرار داده؟
احساساتی که هیچ نیازی به آنها نداریم!!!!

مثلاً من چرا باید به یک زن علاقمند بشوم؟! چرا باید میل جنسی داشته باشم؟ درحالیکه طبق گفتهء بالا ، من فقط به این دلیل که خداوند فرموده باید ازدواج کنم
واقعاً دلم می خواهد که یک روحانی یا کارشناس بیاید و به من بگوید آیا زمانی که در حال نزدیکی با همسرش است ، دارد به رضای خدا فکر میکند؟!
یا خانمهای مذهبی محترمه به همچنین

همچنین دلم می خواهد یکی از این خانمها و آقایانی که این حرف را می زند اگر در شرایطی قرار بگیرد که مثلاً فرزندش توی آب افتاده
بعد یک نفر برای نجات فرزند او توی آب میرود ، فرزند را نجات می دهد اما خودش توی آب غرق میشود
آیا واقعاً عقیده دارند که خدا کوچکترین پاداش اخروی به کسی که با نثار جان خود فرزند او را نجات داده ، نخواهد داد؟

gomshode25;924169 نوشت:
آیا عملگرایان که دین شان بر پایه عمل صالح و خوبی هاست گمراهند؟


خواهر گرامی ، اینکه عمل شخص خدایی باشد یعنی اینکه در راستای رضایت خدا باشد. نه اینکه الزاماً به رضای خدا فکر کند!
ما این را قبول داریم که تمام خوبی ها از خداست. پس در نتیجه دلسوزی من برای یک فقیر هم از خداست

فرض کنید فقیری را می بینید و دلتان به حال فقیر میسوزد و 1000 تومن به او می دهید
شخص دیگری هم او را می بیند اما از روی بخل یا از روی سنگ دلی ، فقیر را رد میکند

نفر دوم که مشخص است ثوابی نمی برد. اما شما چطور؟
به نظر من شما قطعاً ثواب اخروی هم می برید
اما گفتیم که نیت عمل باید الهی باشد در حالیکه شما فقط از روی دلسوزی به فقیر کمک کرده اید؟
پس چطور ممکن است اجر اخروی ببرید در حالیکه نیت شما الهی نبوده؟!

موضوع دقیقاً همینجاست که اتفاقاً نیت شما الهی بوده
تفاوت شما و آن شخص دوم که کمکی نکرده ، در این است که شما برای یک فقیر دل سوزانده اید
خب چه کسی این خصوصیت دلسوزی را خلق کرده؟ آیا کسی غیر از خدا؟
آیا کمک شما به آن فقیر ، غیر از عمل به خصوصیت مثبتی است که خداوند در بندگان قرار داده؟
موضوع قفل شده است