جمع بندی شبهات تحدى قرآن

تب‌های اولیه

77 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

سلام بر جناب ميقات.

ميشه در مورد اين جمله كه نوشتيد : ( .... به اعتبار آنكه خواندنى است، و آن مصدر از براى مفعول (مقروّ) است.) به زبان ساده توضيح بديد؟

با سپاس.

[="Tahoma"][="3"]با سلام و درود

مطلبی که آوردم در تایید مطالب شما بود. فرمایش شما صحیح است و «قرآن» به معنای خواندن و «مقروء» به معنای خواندنی است.

آن چه در قاموس قرآن آمده نیز بیان دیگر همین مطلب است و این که «قرآن» مصدر و «مقروء» مفعول است.

آیت الله مصباح معنای خواندنی را برای «قرآن» آورده اند ولی در یک جا به معنای لغوی تصریح کرده، و در جای دیگر از آن، به معنای جنسی (از جنس و خانواده خواندن) تعبیر آورده اند. (قرآن ‌شناسى جلد اول (معارف قرآن 6)، صفحات 169 و 195)

در هر حال به نظر می رسد کمی تسامح به کار رفته و همان جنس خواندن مراد بوده است.[/][/]

عرض سلام و خسته نباشيد خدمت جناب ميقات.

من كمى به نتيجه درست نزديك شدم.

اما يك سوال دارم و اونم اينكه فرق بين واژه هاى (قرآن) و ( القرآن) چيست؟

اگه پاسخ اين سوال رو به زبان ساده و كامل پاسخ بديد شايد به نتيجه درست و مطلوب برسيم.

بازم ممنونم.:Gol:

میقات;792396 نوشت:
[="Tahoma"][="3"]با سلام و درود

مطلبی که آوردم در تایید مطالب شما بود. فرمایش شما صحیح است و «قرآن» به معنای خواندن و «مقروء» به معنای خواندنی است.

آن چه در قاموس قرآن آمده نیز بیان دیگر همین مطلب است و این که «قرآن» مصدر و «مقروء» مفعول است.

آیت الله مصباح معنای خواندنی را برای «قرآن» آورده اند ولی در یک جا به معنای لغوی تصریح کرده، و در جای دیگر از آن، به معنای جنسی (از جنس و خانواده خواندن) تعبیر آورده اند. (قرآن ‌شناسى جلد اول (معارف قرآن 6)، صفحات 169 و 195)

در هر حال به نظر می رسد کمی تسامح به کار رفته و همان جنس خواندن مراد بوده است.[/][/]

سلام
جناب میقات لطفا نظر خود در رابطه با کلمه القران در سوره اسراء بیان کنید

القرآن ، اسم علم است یا معرفه به ال یا مصدر یا اسم مصدر؟

تفاوت معنای اسم علم با مصدر چیست؟ یعنی اگر القران در ایه سوره اسراء، علم باشد چه معنایی دارد و اگر مصدر باشد چه معنایی دارد؟

القرآن، اسم ذات است یا معنا؟ تفاوت معنایی این دو در ایه ی سوره اسراء چه میشود؟

با ذکر منبع یا دلیل

[="Tahoma"][="3"]

farshadahmadi;792410 نوشت:
اما يك سوال دارم و اونم اينكه فرق بين واژه هاى (قرآن) و ( القرآن) چيست؟

و طاها;792451 نوشت:
سلام
جناب میقات لطفا نظر خود در رابطه با کلمه القران در سوره اسراء بیان کنید

القرآن ، اسم علم است یا معرفه به ال یا مصدر یا اسم مصدر؟

تفاوت معنای اسم علم با مصدر چیست؟ یعنی اگر القران در ایه سوره اسراء، علم باشد چه معنایی دارد و اگر مصدر باشد چه معنایی دارد؟

القرآن، اسم ذات است یا معنا؟ تفاوت معنایی این دو در ایه ی سوره اسراء چه میشود؟

با ذکر منبع یا دلیل

با سلام و درود

قرآن مصدر است كه اين مصدر برای كتابی خاص علم شده است. در اين آيه قرآن به عنوان اسم علم به كار رفته است چرا كه معنی مصدری (خواندن) تناسبی با آيه ندارد.

از سويی بايد توجه داشت كه "ال" در "القرآن" ال تعريف نيست بلكه خود قرآن علم است و اين "ال" به اصطلاح نحويون فائده ای جزء زينت كلمه ندارد، مثل: "إن الحسن والحسين سيدا شباب اهل الجنه".

بله اگر قرآن به عنوان مصدر باشد "ال" می تواند ال تعريف باشد كه ترجمه اش اين می شود: "خواندن خاص".

البته ممكن است اگر قرآن به عنوان مصدر باشد باز هم "ال" تعريف نباشد بلكه صرفا برای جنس باشد، مثل: "ان الإنسان لفي خسر"

البته در معارف اسلامی ديگر قرآن كمتر و شايد اصلا ديگر به معنی مصدری آن استعمال نشود بلكه در هر جا به كار رود همان معنای علم و اصطلاحی آن است. (همان بحث حقيقت شرعيه و متشرعه).

قرآن اگر به معنی مصدری باشد بالطبع اسم معناست، و اگر به معنی اسم علم آن (كتاب خاص) باشد اسم ذات است.

قرآن اگر به عنوان اسم مصدر در جايی استعمال شود به معنی خواندن است و اگر به عنوان علم باشد به معنی كتاب معروف مسلمانان است.

اين بحث در كتاب های نحوی تحت مبحث «تعريف و تنكير» آمده است.

نکته: برای جلوگیری از خروج از موضوع (نگاه قرآنی) بهتر است حیث ادبی محض را در کتب مربوطه پیگیری نمود.[/][/]

سپاس که در پاسخ به سوالاتم از لحاظ لغوی - صرفی مبحث را کمی باز کردید.
این بحث ثمرات جالب و شگفت انگیزی دارد.

سلام خدمت جناب ميقات عزيز.

ممنون از پاسختون.

من در مورد اين آيه (٨٨ اسرا) پاسخم رو گرفتم.

فكر كنم جناب وطاها ى عزيز هم سوالى در اين مورد براشون باقى نمونده باشه؟.

اگه جناب و طاها سوالى در اين مورد ندارند بحث رو در مورد آيه ٣٤ سوره طور آغاز كنيم. فكر كنم آيه سوره طور نياز به بحث زيادى نداشته باشه. اما من چند سوالى در اين مورد دارم.

با سپاس.:Gol:

سلام خدمت جناب ميقات.

با اتفاق نظر شما و وطاها ى عزيز، در مورد آيه ٣٤ سوره طور به پرسمان ميپردازيم.

سوال: در اين آيه (٣٤-طور) واژه (حديث) به معنى لغوى(جديد) است يا به معنى اصطلاحى؟

من چند معنى در كتب لغت براى اين واژه ديدم از جمله: جديد، خبر مهم، كلام، گفتار، سخنان معصومين، گفتگو، شايعه، حكايت، سخنرانى كردن، مباحثه، قدرت استقلال...

حال، با در نظر داشت اين كه منظور از كلمه (مثله) در اين آيه، كتاب قرآن ميباشد ، و واژه (حديث) بعنوان يكى از جهات اعجازى قرآن استفاده شده، چند گزينه از بين اين همه معانى خود بخود حذف ميشوند از جمله: سخنان معصومين، قدرت استقلال و شايعه.

ميمونه بقيه معانى. از بين اين معانى، كدومشون مورد نظر آيه هست و چرا؟

اگه جناب وطاها هم سوالى دارند ميتونن بپرسند.
با سپاس. :Gol:

farshadahmadi;793000 نوشت:
سوال: در اين آيه (٣٤-طور) واژه (حديث) به معنى لغوى(جديد) است يا به معنى اصطلاحى؟

من چند معنى در كتب لغت براى اين واژه ديدم از جمله: جديد، خبر مهم، كلام، گفتار، سخنان معصومين، گفتگو، شايعه، حكايت، سخنرانى كردن، مباحثه، قدرت استقلال...

حال، با در نظر داشت اين كه منظور از كلمه (مثله) در اين آيه، كتاب قرآن ميباشد ، و واژه (حديث) بعنوان يكى از جهات اعجازى قرآن استفاده شده، چند گزينه از بين اين همه معانى خود بخود حذف ميشوند از جمله: سخنان معصومين، قدرت استقلال و شايعه.

ميمونه بقيه معانى. از بين اين معانى، كدومشون مورد نظر آيه هست و چرا؟

«فَلْيَأْتُوا بِحَديثٍ‏ مِثْلِهِ إِنْ كانُوا صادِقين‏»؛ اگر راست مى ‏گويند سخنى همانند آن بياورند.(طور: 52/ 34)

با سلام و درود

«حديث» هر چيز تازه ‏اى است، خواه فعل باشد يا قول‏.(قرشی، قاموس قرآن، ج ‏2، ص 111)

«حدیث» در این آیه به معنای گفتار و سخن است.

به آیه قبل توجه فرمایید؛ منکران، قرآن را به عنوان قول و گفتاری می دانند که پیامبر به خدا افترا بسته است. لذا آن چه موضوعیت دارد سخن، کلام و گفتار است.

«أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ‏ بَلْ لا يُؤْمِنُون‏»؛ يا مى ‏گويند: «قرآن را به خدا افترا بسته»، ولى آنان ايمان ندارند.(طور: 52/ 33)

در مجمع البیان آمده: "و التقول تكلف القول و لا يقال ذلك إلا في الكذب‏"؛ و «تقوّل» عبارت است از گفتار تحميلى، و اين لغت جز در مورد دروغ استعمال نمی شود.(مجمع البيان فی تفسير القرآن، ج ‏9، ص 254)

یعنی مخالفان و منکران، مدعی بودند پيامبر از پيش خود قرآن را ساخته است، و از پيش خود آن را به دروغ به خدا نسبت داده است.

بنابر این:
همان طور که قرآن به عنوان معجزه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)، از جنس کلام است، تحدی به آن نیز از همین جنس است، و این آیه و امثال آن می فرمایند نمی توانند سخنی مانند قرآن بیاورند، زیرا قرآن، سخن و کلامی است که از طریق وحی بر پیامبر نازل شده است.

سلام بر جناب ميقات.

نقل قول:
«حدیث» در این آیه به معنای گفتار و سخن است.
لذا آن چه موضوعیت دارد سخن، کلام و گفتار است

چون قرآئن زياد در اين مورد وجود داره، اين قول كاملاً درسته. منم قبول دارم. اما....

نقل قول:
«حديث» هر چيز تازه ‏اى است، خواه فعل باشد يا قول‏.(قرشی، قاموس قرآن، ج ‏2، ص 111)

من هم قبول دارم كه معنى واژه (حديث) تو اين آيه، كلام و گفتار است. اما همونطور كه گفتيد، (حديث) به هر چيز جديد و تازه اى گفته ميشود از جمله: قول يا كلام.

پس، آيا معنى زير براى اين واژه درست است؟:

[ پس كلامى جديد همانند آن بياورند اگر راست گويند.]

منظورم اينه كه، اگر اين واژه رو به معنى كلام و گفتار هم بگيريم، بازم توش يك خاصيتى هست. يعنى كلامى با خاصيت جديد بودن. يعنى كلامى نو و تازه. اين حرفم درسته؟

با سپاس.:Gol:

موضوع قفل شده است