جمع بندی سرنوشت انسانهایی که قبل از چهار ماهگی سقط می شوند.

تب‌های اولیه

7 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
سرنوشت انسانهایی که قبل از چهار ماهگی سقط می شوند.

سلام

بر اساس متون دینی روح در چهار ماهگی به بدن جنین دمیده میشه.

پس انسانهایی که قبل چهار ماهگی از دنیا رفتن سرنوشتشون در آخرت چی میشه؟

ممنون

با نام و یاد دوست

 

 

 

 

کارشناس بحث: استاد مسلم

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام و احترام

بر اساس متون دینی روح در چهار ماهگی به بدن جنین دمیده میشه.

پس انسانهایی که قبل چهار ماهگی از دنیا رفتن سرنوشتشون در آخرت چی میشه؟

بله همانطور که اشاره فرمودید طبق منابع دینی جنین در چهارماهگی دارای نفس و روح انسانی میشود. اما در مورد حسابرسی اخروی انسان ها باید دقت بفرمایید که این امر مربوط به زمانی میشود که جنین دارای روح انسانی باشد و این در چهارماهگی از تکامل جنین به وجود می آید، بنابراین جنین هایی که قبل از چهارماهگی از بین بروند طبیعتا هنوز به مقام انسانی نرسیده و دارای روح انسانی نشده اند تا بتوان برای آنها حشر اخروی قائل شد.

و البته این اشکالی را متوجه مبانی اعتقادی نمی سازد، چون بالاخره در هر حرکتی یک دسته از موجودات با موانع روبرو شده و از ادامه حرکت باز می ایستند، همانطور که بسیاری از انسان ها حتی به مرحله جنینی هم نمیرسند، مثلا از میان میلیاردها اسپرم یکی است که به تخمک رسیده و آن را بارور می سازد و بقیه که بالقوه امکان انسان شدن را دارند از میان میروند.

یک اسپرم در مسیر تبدیل شدن به انسان موانع بسیاری را پیش روی خودش دارد و تا زمانی که دارای روح و نفس نشود به یک انسان بالفعل تبدیل نشده است تا از محشور شدن او از آخرت سخن بگوییم. یعنی اصلا انسانی تحقق نیافته و به وجود نیامده که بعد متوقع شود که چرا من نباید محشور شوم؟

 

 

 

بله همانطور که اشاره فرمودید طبق منابع دینی جنین در چهارماهگی دارای نفس و روح انسانی میشود. اما در مورد حسابرسی اخروی انسان ها باید دقت بفرمایید که این امر مربوط به زمانی میشود که جنین دارای روح انسانی باشد و این در چهارماهگی از تکامل جنین به وجود می آید، بنابراین جنین هایی که قبل از چهارماهگی از بین بروند طبیعتا هنوز به مقام انسانی نرسیده و دارای روح انسانی نشده اند تا بتوان برای آنها حشر اخروی قائل شد.

 

خب این میشه ظلم.

 

چون همین جنین اگه قبل چهار ماهگی سقط نمیشد میتونست یه انسان بشه و از موهبت انسان بودن بهره مند بشه.من توقع داشتم بگید خداوند در قیامت حیاتی دوباره به این جنین های سقط شده میده تا رشدشون ادامه پیدا کنه و اونجا مورد ازمایش قرار میگیرن تا بهشت یا جهنم بودنشون مشخص بشه.

 

 

و البته این اشکالی را متوجه مبانی اعتقادی نمی سازد، چون بالاخره در هر حرکتی یک دسته از موجودات با موانع روبرو شده و از ادامه حرکت باز می ایستند، همانطور که بسیاری از انسان ها حتی به مرحله جنینی هم نمیرسند، مثلا از میان میلیاردها اسپرم یکی است که به تخمک رسیده و آن را بارور می سازد و بقیه که بالقوه امکان انسان شدن را دارند از میان میروند.

یک اسپرم در مسیر تبدیل شدن به انسان موانع بسیاری را پیش روی خودش دارد و تا زمانی که دارای روح و نفس نشود به یک انسان بالفعل تبدیل نشده است تا از محشور شدن او از آخرت سخن بگوییم. یعنی اصلا انسانی تحقق نیافته و به وجود نیامده که بعد متوقع شود که چرا من نباید محشور شوم؟

 

چرا اتفاقا خیلی خوب اشکال داره.

 

اولا در بحث اسپرم که اشاره کردین بله اصلا انسانی محقق نشده.چون اسپرم خودش به تنهایی انسان محسوب نمیشه باید با سلول جنسی ماده ترکیب بشه تا تازه به یک نطفه تبدیل بشه.

 

یه اسپرم تنها که چیزی نیست اصلا حیات داشته باشه.ولی جنین حد اقل تا به اون مرحله رسیده که بشه بهش گفت انسان چون حیات نباتی بلکه بالاتر از حیات نباتی رو داره تنفس داره قبلبش میزنه مغز داره.فقط چون به مرحله 4 ماهگی نرسیده و روح نداره و از شانس بدش اگه سقط بشه دیگه از حشر شدن هم محروم بشه؟

 

چرا جسم اینها در یه دنیای دیگه زنده نشه مثل دیگر انسانها تا مراحل رشد شون رو طی کنند و ازمایش الهی شاملشون بشه؟

 

پس به تفاوت مثال اسپرم که شاره کردین دقت کنین اخه اسپرم تنها که حتی نطفه هم نیست کجا جنین کجا؟

خب این میشه ظلم.

چون همین جنین اگه قبل چهار ماهگی سقط نمیشد میتونست یه انسان بشه و از موهبت انسان بودن بهره مند بشه.من توقع داشتم بگید خداوند در قیامت حیاتی دوباره به این جنین های سقط شده میده تا رشدشون ادامه پیدا کنه و اونجا مورد ازمایش قرار میگیرن تا بهشت یا جهنم بودنشون مشخص بشه.

خواهش می کنم با نگرش عقلی محض و بدون دلسوزی و عاطفه و احساسات به مسئله نگاه کنید.

ببینید یک انسان از حرکت اسپرم و انعقاد نطفه تا چهارماهگی دارد یک حرکتی را طی می کند، حرکتی که حرکت انسانی نیست، تا چهارماهگی که این جنین تبدیل به انسان میشود؛ در لحظه لحظه این حرکت ممکن است با مانع روبرو شده و از ادامه حرکت باز ایستد، طبیعتا وقتی این حرکت قبل از اینکه به انسان تبدیل شود به مانع برخورد کند انسانی پدید نیامده که ما دلمان برایش بسوزد و توقع داشته باشیم محشور شود! 

بنابراین از آنجا که در جنین سه ماهه هم هنوز انسانی تشکیل نشده است از این جهت با یک نطفه هیچ تفاوتی ندارد، اگرچه به انسان شدن نزدیک تر شده ما بالاخره انسان نیست، و خودتان فرموده اید که ملاک ظلم این است که انسانی به وجود آمده باشد:

 

در بحث اسپرم که اشاره کردین بله اصلا انسانی محقق نشده.چون اسپرم خودش به تنهایی انسان محسوب نمیشه باید با سلول جنسی ماده ترکیب بشه تا تازه به یک نطفه تبدیل بشه.

جنین سه ماهه هم اگرچه در ظاهر شبیه انسان است اما هنوز دارای آن اصل انسانی که روح اوست نشده است، بنابراین از نظر فلسفی هنوز انسان نیست.

ثانیا از بین رفتن انسان ها اصلا ظلم نیست! این همه انسان ها در نوزادی، در خردسالی از بین میروند مگر اینها ظلم است؟ ظلم تعریف خاصی دارد، این که در این چرخه عظیم حرکت همه موجودات برخی حرکت ها با یکدیگر تعارض پیدا کرده و یکدیگر را خنثی میکنند ظلم نیست.

چرا جسم اینها در یه دنیای دیگه زنده نشه مثل دیگر انسانها تا مراحل رشد شون رو طی کنند و ازمایش الهی شاملشون بشه؟

تنها عالَمی که انسان با عبور از آن تکامل می یابد عالَم ماده است، بنابراین این جنین های سقط شده پیش از چهارماهگی یا حرکت هایی هستند که به فرجام نرسیده اند، یا اینکه باید دوباره به دنیا برگردند تا رشد و تکامل یابند، در حالی که اصلا معنا نداره به دنیا برگردند، چون  که بازگشت به دنیا از طریق بازگشت روح است در حالی که این جنین ها روحی نداشته اند که به دنیا برگردد و رشدش را ادامه دهد.

جمع بندی

____________________________

پرسش:

بر اساس متون دینی روح در چهار ماهگی به بدن جنین دمیده میشود، پس انسانهایی که قبل چهار ماهگی از دنیا میروند، سرنوشت آنها در آخرت چه میشود؟ اگر محشور نمیشوند آیا این عادلانه است؟

پاسخ:

همانطور که اشاره فرمودید طبق منابع دینی جنین در چهارماهگی دارای نفس و روح انسانی میشود. اما در مورد حسابرسی اخروی انسان ها باید دقت بفرمایید که این امر مربوط به زمانی میشود که انسانی تسکیل شده باشد، و انسانیت انسان به روح اوست، و جنین باید به چهارماهگی رسیده باشد تا روح در او به وجود آمده باشد. بنابراین جنین هایی که قبل از چهارماهگی از بین بروند طبیعتا هنوز به مقام انسانی نرسیده و دارای روح انسانی نشده اند تا بتوان برای آنها حشر اخروی قائل شد.

و البته این مسئله با عدالت خداوند منافاتی نداشته، و اشکالی را متوجه مبانی اعتقادی نمی سازد، چون بالاخره در هر حرکتی یک دسته از موجودات با موانع روبرو شده و از ادامه حرکت باز می ایستند، همانطور که بسیاری از انسان ها حتی به مرحله جنینی هم نمیرسند، مثلا از میان میلیاردها اسپرم یکی است که به تخمک رسیده و آن را بارور می سازد و بقیه که بالقوه امکان انسان شدن را دارند از میان میروند.

یک اسپرم از زمانی که اسپرم است تا زمانی که تبدیل به یک انسان میشود موانع بسیاری را پیش روی خودش دارد و تا زمانی که دارای روح و نفس نشود به یک انسان بالفعل تبدیل نشده است تا از محشور شدن او از آخرت سخن بگوییم. یعنی اصلا انسانی تحقق نیافته و به وجود نیامده که شما دلسوزی کنید که چرا محشور نمیشود.

نزدیک تر بودن این حرکت به نتیجه موجب این نمیشود که از اینجا به بعد نابودی آن ظلم تلقی شود، اما مراحل قبل از آن ظلم نباشد!! هیچ ملاک عقلی و فلسفی بر چنین تمایزی دلالت ندارد. جنین سه ماهه هم اگرچه در ظاهر شبیه انسان است اما هنوز دارای آن اصل انسانی که روح اوست نشده است، بنابراین از نظر فلسفی هنوز انسان نیست.

موضوع قفل شده است