جمع بندی سب، دشنام، سب در قرآن

تب‌های اولیه

14 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

sonofgod;414899 نوشت:
به نام یزدان بخشاینده بخشایشگر
خنده‌داره وقتی جواب رو من نوشتم ولی عزیزان من باز دنبال پیدا کردن پاسخ این پرسش هستند!:Gig:

خنده دارتر اینه که من نخواستم جواب شما رو بدونم، ولی شما میخواید من بر اساس جواب شما، به مسئله نگاه کنم. من اینجا بحث رو مطرح کردم که پاسخ یک کارشناس دینی رو بدونم، وگرنه خودم هم می تونستم بر اساس ذهنیات خودم، به جوابی برسم.

مسلمان ایرانی;414792 نوشت:
با سلام و تشکر از پاسخ ارسالی، خب سؤال هنوز سر جایش است، زیرا قرآن به خاطر این نتیجه، از سب نهی فرموده است.

باسلام
خداوند در این آیه در صدد بیان همه ی نتیجه و یا همه ی علل دشنام ندادن نیست تا بخواهد بگوید دشنام دادن چه آثار و نتایجی دارد. فعلا به خاطر شأن نزولی که داشته، فقط درصدد بیان این مطلب است که دشنام شما، دشنام آنها را به همراه دارد.
قرار نیست وقتی خدا جمله ای را می گوید، در یک جمله، تمام حدود و شرایط کلام را اشاره کند تا برای کسی سوالی ایجاد نشود.

[="Tahoma"][="Blue"][="2"]جمع بندی
سوال:

1. قرآن کریم، در آیه 108 سورۀ انعام، می فرماید که به معبودان مشرکین دشنام ندهید، تا آنها از سر نادانی به خدا دشنام ندهند.آیا با این حساب، تنها به این دلیل نباید به مقدسات دروغین آنها دشنام بدهیم که ممکن است آنها هم ممکن است متقابلاً به مقدسات ما اهانت کنند؟

2. چرا قرآن به این دلیل که دشنام نوعی ظلم است و به دور از منش انسانهای خوب است، آنرا ممنوع نمی فرماید؟

جواب:
اگر به دقت به آیه شریفه توجه داشته باشید، آیه در صدد بیان یکی از نتایج سبّ و دشنام دادن به معبودان آنهاست، نه بیان تمام علت. یعنی نتیجه ی کار ما، دشنام آنها می شود، نه این که علتِ دشنام آنها همیشه و حتما دشنامِ ما به خدایانِ آنها باشد. بحث در این آیه بر سرِ نتیجه ی عمل ماست.
وَ لا تَسُبُّوا الَّذينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلى‏ رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (108 انهام)
و كسانى را كه مشركين، بعنوان عبادت ميخوانند، دشنام ندهيد، چه آنكه آنان نيز خدا را به‏ ظلم و از روى نادانى دشنام خواهند داد-
پس این آیه فقط در صدد بیان بدی کار نیست، بلکه در صدد بیان یکی از نتایج و بازخورد دشنام دادن است.
دشنام به خدا، از این جهت که باعث بی احترامی به مقدسات مسلمانان است، همچنین یک دروغ بزرگ است امری زشت و ناپسند به شمار می آید.
از طرف دیگر دشنام به خدا، دشنام به محبوب و معبود مسلمانان است، و وقتی کسی به خدا دشنام بدهد، به مسلمانان دشنام داده و باعث ناراحتیِ مومنین شده است. همانطور که در طول تاریخ وقتی به کلام خدا یا شخص پیامبر گرامی اسلام جسارت کردند، مسلمان در سرتار سر عالم تظاهرات کردند و نارضایتی خود را اعلام نمودند.
پس پیداست دشنام به خدا، دودش در چشم خودمان می رود. و الا خدا که از تحسین یا تنقیص بندگانش، چیزی از او کم یا زیاد نمی شود و محتاج این چیزها نیست.
در واقع خداوند متعال برای این که بدی و زشتی در جامعه رشد پیدا نکند و مردم دچار عذاب بیشتر به خاطر گناه بیشتر (فحش دادن به او) نشوند، از فحش دادن نهی کرده است.[/][/][/]

موضوع قفل شده است