جمع بندی ریاضت چیست ؟

تب‌های اولیه

13 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

[="DarkGreen"][="3"]بله . ببخشید . ریشه ی این حب دنیا ، خودخواهی است و برای از بین بردن خودخواهی باید خداخواه شد و برای خداخواه شدن باید دانست که خدا از رگ گردن ، به ما نزدیک تر است .[/][/]

سوال:


حکم ریاضت کشیدن عرفا چیست ؟ آیا ریاضت کشیدن در راه خدا حرام است ؟

پاسخ:

رياضت رنج و سختى‏ هايى است كه سالكان براى تهذيب نفس و آماده كردن آن براى تابش انوار معرفت تحمّل مى‏ كنند وهمانطور که می دانید در اسلام با دو نوع ریاضت روبرو هستیم یکی ریاضتهای شرعی ودیگری ریاضتهای نادرست وغیرشرعی.


در مساله تهذیب نفس وسیر وسلوک نیز ،یکی از مراحلی که لازم است توسط سالک مورد دقت قرار گیرد مرحله ی معاقبه است. معاقبه در واقع به معنی بکار بردن کیفرهای مناسب وشرعیست که مضر برای جسم وروح انسان نباشد وسالک از طریق در نظر گرفتن این نوع ریاضت ها می تواند خود را جریمه نماید تا در مسیر حق، ثبات قدم بیشتری داشته باشد. ولى اين به آن معنى نيست كه اعمال مرتاضان و بعضى از صوفيان منحرف را امضا كنيم، به این معنا که ، براى رياضت نفس يا جبران خطاهايى كه از ما سرزده، دست به اعمال خشونتبار نسبت به خود بزنیم و مجازاتهاى خطرناك و ابلهانه‏ ا ى نسبت به خود انجام دهیم،

بلكه منظور از «معاقبه» كارهايى مانند روزه گرفتن، تعطيل كردن برنامه‏ هايى كه در معرض هوى‏ و هوس است، و محروم ساختن خويشتن از پاره ‏اى لذّات مادّى و امثال آنهاست.لازم است برای ریاضت کشیدن به اهداف ریاضت توجه شود چرا که هدف ریاضت از بین بردن عزت نفس یا تحمل گرسنگی وتشنگی بیش از توان جسم نیست بلکه هدف ریاضت تنبیه نفس است.آنچه که در ریاضت مورد نظر اسلام است منطبق بودنش با دستورات شرعیست وبا توجه به این که شرع مقدس اسلام هم نسبت به کرامت انسان وهم سلامت جسم وحفظ جان توجه ویژه دارد لذا هر نوع ریاضت مخالف با این امر در نظر اسلام مردود است.شريعت اسلامى بهترين رياضت‏ها را براى تربيت و تهذيب نفس در خود دارد




یکی از مسائل مهمی که در تهذیب نفس به آن تاکید شده، داشتن برنامه است چرا که برنامه ی درست ودر حد توان فرد برای امر تهذیب بسیار راهگشاست وفرد را زودتر به نتیجه ی مطلوب می رساند.بعضی افراد بعد از قرار گرفتن در این مسیر به دلیل دستورات اخلاقی فشرده در کوتاه مدت جواب می گیرند اما بعد از گذشت مدت زمانی دچارسرخوردگی خواهند شد.بنابراین دستوراتی چون مشارطه،مراقبه،محاسبه ومعاتبه باید با برنامه باشد.


در رابطه با ریاضت نیز پیشنهاداتی از سوی علمای اخلاق ارائه شده است از جمله سكوت يعني بسته شدن هم زبان، لب و دهان انسان از ياد هر كس و هرچيزي كه غير از خدا باشد و نيز سكوت دل كه به آن جز ياد خدا امري راه نيابد.


گرسنگي (صوم؛ روزه): براي تسلط بر نفس شهواني و قواي حيواني، گرسنگي بهترين توشه هر رهروي است. پرخوري دليل بر دوري و محروم شدن از انوار الهي و بي نصيب ماندن از خير و بركت است. گرسنگي، خشوع و خضوع، مسكنت و احساس فقر و سكون و آرامش را به همراه مي آورد و رقت وصفا را در سالك برمي انگيزاند و موجب مي گردد كه به اخلاق الهي متخلق گردد. گرسنگي بايد با همت مردانه سالك توام باشد چه در غير اين صورت ثمري ندارد.


مسئله ی ریاضت امری مستحب است واستحباب آن به قوت خود در هر زمانی باقیست مگر اینکه این امر باعث ضرر جسمی شود که در این صورت نه تنها مستحب نیست بلکه حرام تلقی می شود چرا که يكي از راه‌هاي رشد انسان و دست يابي او به كمال انساني، تمرين و رياضت دادن به نفس است پس اگر در ریاضت چنین نتیجه ای گرفته نشود ومضر باشد دیگر جایگاهی ندارد.


برنامه ریاضت لازم است از مقادیر کم شروع شود ودر ادامه کم کم میزان برنامه افزایش پیدا کند بنابراین در دنبال کردن برنامه هم نیازمند برنامه ی خوب هستیم وهم اراده ی عالی. پس داشتن اراده ی قوی نیز در هر شرایطی می تواند کمک کننده ی ما باشد.




یادمان باشد رياضتِ مورد نظر اسلام، شكنجه دادن نفس نیست.در ضمن هدف در ریاضت کسب فضائل اخلاقی ومداومت برآنهاست ودر واقع ایجاد تحول روحی به امید عدم انجام گناه .در ریاضت قرار است خلق وخوهای بد کنار رود ورفتارهای درست واخلاق نیکو جایگزین آنها شود بنابراین دستورات ریاضت متناسب با آموزه های اسلامیست نه خلق وخوی شخص البته این صحبت به معنی عدم توجه به خصوصیات وویژگی های روحی وجسمی افراد نیست بلکه ارائه ی برنامه بدین شکل است که متناسب با خلق وخوی افراد وشناخت رذائل اخلاقی در وجود فرد، برای او برنامه ی اخلاقی جداگانه ای ارائه می شود تا با تمرین بیشتر بتواند روی همان رذئل اخلاقی که دارا است بیشتر کار کند
موضوع قفل شده است