جمع بندی روزه ی ماه رمضان؛ سه روز یا سی روز؟

تب‌های اولیه

45 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

روزه ماه رمضان یک ماه است

لکن به دلایل احتمالی قولی که روزه داری را سه روز میداند میپردازیم :
1
ایام جمع است و حداقلش سه روز است
2
معدودات به ایام افزوده شده و به محدود و اندک بودنش اشاره دارد و حداقل جمع سه روز است
3
سنت عرب در سه روز روزه داری بوده است
4
در ابتدای اسلام ، مسلمانها اول و میانه و آخر ماه روزه میگرفتند یعنی سه روز
و این خودش تمدید و ادامه سنت عرب در صیام سه روز بود
5
این تعبیر در ایام تشریق هم به کار رفته و مقصودش سه روز است
6
استعمال '' ایاما معدودات'' در مورد روزه داری، ظهور در سه روز روزه داری در سنت عرب بوده است.
7
در ایه قران نیز به سنت روزه داری گذشتگان اشاره شده که
کتب علیکم کما کتب علی الذین من قبلکم
8
حکم روزه داری از احکام امضایی اسلام است
یعنی اسلام سه روز روزه داری عرب را به عنوان حکمی اسلامی قبول کرد و آن را واجب دانست.
9
طبق قول قوی تر آیات صیام نسخ نشده است.
10
فلیصمه
روزه داری در ماه رمضان است نه روزه داری در تمام ماه
ماه ظرف زمان است.

طبق این قرائن و شواهد متوجه میشویم صیام و روزه داری سه روز است

معاویة بن عمار عن الحسن بن عبدالله عن آبائه عن جده الحسن بن على بن ابى طالب علیه السلام انه قال جاء نفر من الیهود الى رسول الله صلى الله علیه و آله فساءله اعملهم عن مسائل فكان فیما ساءله انه قال له لاى شى ء فرض الله الصوم على امتك بالنهار ثلاثین یوما و فرض الله على الامم السالفه اكثر من ذلك فقال النبى صلى الله علیه و آله ان آدم لما اكل من الشجرة بقى فى بطنه ثلاثین یوما ففرض الله على ذریته ثلاثین یوما الجوع و العطش و الذین یاءكلونه باللیل تفضل من الله علیهم و كذلك كان على آدم علیه السلام ففرض الله ذلك على امیت ثم تلا هذه الایة (كتب علیكم الصیام كما كتب على الذین من قبلكم لعلكم تتقون ایاما معدودات ) قال الیهودى صدقت یا محمد فما جزاء من صامها فقال النبى صلى الله علیه و آله ما من مؤ من یصوم شهر رمضان احتسابا الا اوجب الله تبارك و تعالى له سبع خصال اولها یذوب الحرام من جسده و الثانیة یقرب من رحمة الله عزوجل و الثالثة یكون قد كفر خطیئة ابیه آدم و الرابعة یهون الله علیه سكرات الموت و الخامسة امان من الجوع و العطش یوم القیامة و السادسة یعطیه الله براءة من النار و السابعة یطعمه الله من طیبات الجنة قال صدقت یامحمد

امام حسن علیه السلام فرمود: عده اى از یهود، خدمت حضرت رسول اكرم صلى الله علیه و آله آمدند؛ پس داناترین آنها، از حضرت سوالاتى كرد؛ از جمله اینكه گفت: روى چه اصل خداى تعالى سى روز روزه بر امت شما واجب كرده ؛ ولى بر امت هاى گذشته بیشتر از این را؟ پس رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: همانا هنگامى كه آدم از آن درخت، خورد، تا سى روز در شكم او باقى ماند؛ پس خدا بر ذریه او واجب كرد كه سى روز گرسنه و تشنه باشند. و آنچه آنها مى خورند (در شب) كرم و تفضل است بر ایشان و همچنین بر آدم نیز سى روز روزه واجب شد. و خداوند واجب كرد بر امت من همان سى روز را سپس رسول خدا صلى الله علیه و آله آیه (كتب علیكم الصیام ) را تلاوت كرد.
شخص یهودى گفت : راست گفتى اى محمد! پس بفرما جزاى كسى كه این ماه را روزه بدارد، چیست؟ رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: هیچ مؤمنى ماه رمضان را روزه نمى گیرد، مگر آن كه خدا براى او هفت خصلت مرحمت كند: 1 - حرام از بدنش آب شود و برطرف گردد 2 - به رحمت خدا نزدیك شود؛ 3 - گناه پدرش - آدم را - جبران كرده باشد؛ 4 - سكرات مرگ بر او آسان شود؛ 5 - از گرسنگى و تشنگى روز قیامت در امان باشد؛ 6 - خداوند بیزارى از جهنم به او مى دهد؛ 7 - خداوند از غذاهاى پاكیزه و طیب بهشت به او مى خوراند و آن شخص گفت : راست گفتى اى محمد!

وسائل الشیعه ، ج 10، ص 241 بحارالانوار، ج 96 ص 369

خباء;984041 نوشت:
لکن به دلایل احتمالی قولی که روزه داری را سه روز میداند میپردازیم :
1
ایام جمع است و حداقلش سه روز است
2
معدودات به ایام افزوده شده و به محدود و اندک بودنش اشاره دارد و حداقل جمع سه روز است

با سلام و درود

«ایاما معدودات» به مقدار اندک اشاره دارد و یکماه از 12 ماه، و به عبارتی 30 روز از 365 روز (قمری) مقدار زیادی نیست و اندک است.

خباء;984041 نوشت:
3
سنت عرب در سه روز روزه داری بوده است
4
در ابتدای اسلام ، مسلمانها اول و میانه و آخر ماه روزه میگرفتند یعنی سه روز
و این خودش تمدید و ادامه سنت عرب در صیام سه روز بود
5
این تعبیر در ایام تشریق هم به کار رفته و مقصودش سه روز است
6
استعمال '' ایاما معدودات'' در مورد روزه داری، ظهور در سه روز روزه داری در سنت عرب بوده است.

این سه روزی که نویسنده مقاله مدعی است، با این سه روزی که شما می گویید متفاوت است.

نویسنده مقاله، سه روز پشت سر هم را می گوید، نه سه روز اول و وسط و آخر ماه.

افزون بر این که، سه روز از هر ماه یعنی 3 روز در 12 ماه، که در مجموع می شود 36 روز و مقدارش از تمام ماه رمضان (مقدار روزه واجب کنونی) که نهایتا 30 روز است، بیشتر است؛ پس استدلال به حداکثر سه روز بودن شما، مخدوش و باطل می شود.

خباء;984041 نوشت:
7
در ایه قران نیز به سنت روزه داری گذشتگان اشاره شده که
کتب علیکم کما کتب علی الذین من قبلکم

این تعبیر «کما کتب» ادیان الهی سابق را می گوید، نه سنت عرب را.

در ادیان یهود و نصاری، 40 روز روزه برای حضرت موسی و حضرت عیسی، نقل شده است.

خباء;984041 نوشت:
8
حکم روزه داری از احکام امضایی اسلام است
یعنی اسلام سه روز روزه داری عرب را به عنوان حکمی اسلامی قبول کرد و آن را واجب دانست.

اصل روزه داری، بله، در ادیان سابق بوده است؛ ولی معنای امضایی بودن این نیست که پس کیفیت و احکام آن نیز باید مانند سابق باشد.

به بیان علمی؛ هیچ ملازمه ای نیست تا بگوییم چون روزه در ادیان سابق هم بوده است، پس اسلام نیز باید همان کیفیت و مقدار و... را داشته باشد.

خباء;984041 نوشت:
9
طبق قول قوی تر آیات صیام نسخ نشده است.

بله نسخی صورت نگرفته است؛ و حتی کسانی که قائل به نسخ و قائل به سه روز روزه ابتدای هر ماه بوده اند، پس از نزول آیه 185 بقره، آن را نسخ شده و 30 روز روزه را قائل هستند؛ لذا قول به سه روز روزه، بین صاحب نظران، طرفداری ندارد.

خباء;984041 نوشت:
10
فلیصمه
روزه داری در ماه رمضان است نه روزه داری در تمام ماه
ماه ظرف زمان است.

وقتی مقدمات، مخدوش و نادرست باشد، قطعا نتیجه هم نادرست می شود.

شما اگر طبق ظاهر آیات، استدلال می کنید؛ ظاهر این آیه می فرماید هر کس ماه رمضان را در وطن بود، باید آن ماه (تمام آن ماه) را روزه بگیرد.

خباء;984041 نوشت:
طبق این قرائن و شواهد متوجه میشویم صیام و روزه داری سه روز است

خیر؛ وقتی قرائن و شواهد، علمی و معتبر نباشد، نتیجه نیز به همان سرنوشت دچار می شود.

افزون بر همه این ها؛
شما چگونه می توانید فهم پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) از قرآن و نیز عمل و سیره ایشان، هم چنین فهم و عمل معصومین، سیره و عمل صحابه و مسلمان از صدر اسلام تاکنون را نادیده بگیرید؟!

چگونه این استدلال های ناتمام و مخدوش، می تواند در برابر این همه مستندات و استدلال های نقلی و عقلی و تاریخی، مقاومت کند؟!

لطفا از شارع مقدس، پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله)، حضرات معصومین، تاریخ و سیره متشرعین و...، برای ادعایتان مستند و مدرک بیاورید.

بالاخره اگر چنین فهمی از قرآن صحیح و قابل توجه بوده، باید اثری از آن در نقل های روایی و تاریخی و... موجود باشد.

مدیر اجرایی_فرهنگی;984092 نوشت:
معاویة بن عمار عن الحسن بن عبدالله عن آبائه عن جده الحسن بن على بن ابى طالب علیه السلام انه قال جاء نفر من الیهود الى رسول الله صلى الله علیه و آله فساءله اعملهم عن مسائل فكان فیما ساءله انه قال له لاى شى ء فرض الله الصوم على امتك بالنهار ثلاثین یوما و فرض الله على الامم السالفه اكثر من ذلك فقال النبى صلى الله علیه و آله ان آدم لما اكل من الشجرة بقى فى بطنه ثلاثین یوما ففرض الله على ذریته ثلاثین یوما الجوع و العطش و الذین یاءكلونه باللیل تفضل من الله علیهم و كذلك كان على آدم علیه السلام ففرض الله ذلك على امیت ثم تلا هذه الایة (كتب علیكم الصیام كما كتب على الذین من قبلكم لعلكم تتقون ایاما معدودات ) قال الیهودى صدقت یا محمد فما جزاء من صامها فقال النبى صلى الله علیه و آله ما من مؤ من یصوم شهر رمضان احتسابا الا اوجب الله تبارك و تعالى له سبع خصال اولها یذوب الحرام من جسده و الثانیة یقرب من رحمة الله عزوجل و الثالثة یكون قد كفر خطیئة ابیه آدم و الرابعة یهون الله علیه سكرات الموت و الخامسة امان من الجوع و العطش یوم القیامة و السادسة یعطیه الله براءة من النار و السابعة یطعمه الله من طیبات الجنة قال صدقت یامحمد

امام حسن علیه السلام فرمود: عده اى از یهود، خدمت حضرت رسول اكرم صلى الله علیه و آله آمدند؛ پس داناترین آنها، از حضرت سوالاتى كرد؛ از جمله اینكه گفت: روى چه اصل خداى تعالى سى روز روزه بر امت شما واجب كرده ؛ ولى بر امت هاى گذشته بیشتر از این را؟ پس رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: همانا هنگامى كه آدم از آن درخت، خورد، تا سى روز در شكم او باقى ماند؛ پس خدا بر ذریه او واجب كرد كه سى روز گرسنه و تشنه باشند. و آنچه آنها مى خورند (در شب) كرم و تفضل است بر ایشان و همچنین بر آدم نیز سى روز روزه واجب شد. و خداوند واجب كرد بر امت من همان سى روز را سپس رسول خدا صلى الله علیه و آله آیه (كتب علیكم الصیام ) را تلاوت كرد.
شخص یهودى گفت : راست گفتى اى محمد! پس بفرما جزاى كسى كه این ماه را روزه بدارد، چیست؟ رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: هیچ مؤمنى ماه رمضان را روزه نمى گیرد، مگر آن كه خدا براى او هفت خصلت مرحمت كند: 1 - حرام از بدنش آب شود و برطرف گردد 2 - به رحمت خدا نزدیك شود؛ 3 - گناه پدرش - آدم را - جبران كرده باشد؛ 4 - سكرات مرگ بر او آسان شود؛ 5 - از گرسنگى و تشنگى روز قیامت در امان باشد؛ 6 - خداوند بیزارى از جهنم به او مى دهد؛ 7 - خداوند از غذاهاى پاكیزه و طیب بهشت به او مى خوراند و آن شخص گفت : راست گفتى اى محمد!

وسائل الشیعه ، ج 10، ص 241 بحارالانوار، ج 96 ص 369

سلام
ما دلایل خوبی داریم مبنی بر اینکه روزه اهل کتاب کمتر از 30 روز بوده است.
من جمله دلایلی که گفته اند اهل کتاب ده روز روزه میگرفتند
در مقاله ای در سایت حوزه نیز به همین مطلب اشاره کرده بود و مجموع روزه واجب و مستحب را کمتر دز 30 روز دانسته بود.
لذا این روایت مخالف روایات و شواهد تاریخی خواهد بود و رد میشود.
بعلاوه پیامبران نیز مانند آدمیان هستند و کبد و کلیه و دستگاه هاضمه یکسانی داریم و درخت و میوه نیز بهشتی نبودند پس نمیتوان پذیرفت 30 روز در بدن ایشان باشد..... مگر معانی دیگری قصد شود...

میقات;984113 نوشت:

با سلام و درود

«ایاما معدودات» به مقدار اندک اشاره دارد و یکماه از 12 ماه، و به عبارتی 30 روز از 365 روز (قمری) مقدار زیادی نیست و اندک است.

.

سلام

متوجه دلیل مطرح شده نشدید.

وقتی مولا بگوید چند فقیر را طعام بده ، اگر شما سه فقیر را طعام بدهید به واجب عمل کردید.
وجوب به حداقل میخورد و نه بیشتر.

نقل قول:

ین سه روزی که نویسنده مقاله مدعی است، با این سه روزی که شما می گویید متفاوت است.

نویسنده مقاله، سه روز پشت سر هم را می گوید، نه سه روز اول و وسط و آخر ماه.

افزون بر این که، سه روز از هر ماه یعنی 3 روز در 12 ماه، که در مجموع می شود 36 روز و مقدارش از تمام ماه رمضان (مقدار روزه واجب کنونی) که نهایتا 30 روز است، بیشتر است؛ پس استدلال به حداکثر سه روز بودن شما، مخدوش و باطل می شود.

چه جالب Smile
ادعای نویسنده مقاله را رد میکنید
و در آخر نتیجه میگیرید ادعای مرا باطل کردید.
مغالطه پهلوان پنبه از این واضح تر نمیشد؟!

ادعا این است که روزه ی واجب سه روز است و این سه روز در ماه رمضان گرفته میشود.
ایاما معدودات
فلیصمه
یعنی سه روز روزه داری در شهر رمضان

نقل قول:

این تعبیر «کما کتب» ادیان الهی سابق را می گوید، نه سنت عرب را.

در ادیان یهود و نصاری، 40 روز روزه برای حضرت موسی و حضرت عیسی، نقل شده است.

اولا روزه اهل کتاب کمتر از سی روز بوده و شواهد زیادی وجود دارد.
دوما روزه موسی و عیسی فقط در مورد خود این دو پیامبر بوده نه امت این دو پیامبر و آن هم تنها یکبارش ثابت است نه هر ساله و به مدت سی روز بر این دو پیامبر واجب باشد. به هر حال روزه اهل کتاب کمتر از سی روز و بلکه بنا به دلایل 10 روز بوده است ...
سوما این آیه برای این بود که بگوییم روزه یک حکم تاسیسی نبوده است و در ادیان قبل وجود داشته است و چون این طور بوده و در میان اعراب سنتهای ابراهیمی وجود داشته است از جمله حج و روزه پس نمیتوان چنین سنتی را انکار کرد...
چهارما ''الذین من قبلکم'' است نه اهل کتاب
پس عقلا و نقلا روزه داری بر هر کسی واجب است حتی کافران

نقل قول:

صل روزه داری، بله، در ادیان سابق بوده است؛ ولی معنای امضایی بودن این نیست که پس کیفیت و احکام آن نیز باید مانند سابق باشد.

به بیان علمی؛ هیچ ملازمه ای نیست تا بگوییم چون روزه در ادیان سابق هم بوده است، پس اسلام نیز باید همان کیفیت و مقدار و... را داشته باشد.


ادبیات عرب و زبان یک امر منطقی نیست تا کشف ملازمه کنیم.
ما در فهم زبان به ظهور و عرف زبانی رجوع میکنیم.
اعراب سه روز روزه داری میکردند
و ایاما معدودات ظهور دارد در همان سه روز ...
در ایام تشریق نیز به همین شکل است.
اعراب در حج سه روز ایام تشریق داشتند
و ایاما معدودات در بحث حج ظهور دارد در سه روز...

نقل قول:

بله نسخی صورت نگرفته است؛
و حتی کسانی که قائل به نسخ و قائل به سه روز روزه ابتدای هر ماه بوده اند، پس از نزول آیه 185 بقره، آن را نسخ شده و 30 روز روزه را قائل هستند؛ لذا قول به سه روز روزه، بین صاحب نظران، طرفداری ندارد.

وقتی نسخ نشده است
یعنی قائلین به نسخ اشتباه میکنند.
پس معنا ندارد ابتدا نسخ را قبول کنید بعد بگویید اگر قبول کنیم نسخ شده پس سه روز نیست.
بزرگوار خودتان قبول دارید نسخ نشده پس واقع نگر باشید... نمیشود با اگر و فرض هایی که نه شما و نه من قبول داریم استدلال کنید....

نقل قول:

شما اگر طبق ظاهر آیات، استدلال می کنید؛ ظاهر این آیه می فرماید هر کس ماه رمضان را در وطن بود، باید آن ماه (تمام آن ماه) را روزه بگیرد.

من میگویم
فلیصمه یعنی ''فلیصم ایام شهر رمضان''
و آن قول میگوید ''فلیصم ایاما معدودات فی شهر رمضان''
یا میگوید '' فلیصم فی شهر رمضان''

هر کدام چیزی در تقدیر گرفته اند
یکی اسم و یکی حرف جر

موضوع قفل شده است