جمع بندی رابطه ی خراب پدر و پسر

تب‌های اولیه

10 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
رابطه ی خراب پدر و پسر


سلام .
من با پدرم سر یک استکان چایی حرفم شد .
خیلی اخلاقش بده و خیلی از اینکارها کرده، اما این دفعه آخر جلوش واستادم.
الان وقتی بهش می گم بابا، میگه من بابات نیستم!
نمی دونم چیکار کنم؟
راستش من احساس می کنم که پدرم فکر می کنه ، ما فقط به خاطر پولش دوستش داریم و بهش نیاز داریم!
لطفا کمکم کنید.

width: 700 align: center

[TD="align: center"]با نام و یاد دوست

[/TD]

[TD="align: center"][/TD]


کارشناس بحث: استاد همدل

[TD][/TD]

ادب اسلامی همواره اقتضا می کند که شما با پدرتان و سایر اعضای خانواده حتی اگر محبت خویش را از شما دریغ کردند و با شما به بدی رفتار نمودند، خوش رفتار و با محبت باشید تا به تدریج در دل آنها نفوذ کنید و سبب اصلاح سوءرفتار احتمالی آنها و جلب محبت آنها به خود ًَشوید. ضمن این که شما با این کار موجبات خشنودی و رضایت خالق آفرینش را فراهم می آورید و تمام آثار ارزشمند و مثبت رفتار پسندیده را برای خویش جلب می نمایید.

به قول سعدی شیرازی:
تو نیکویی کن و در دجله انداز *** که ایزد در بیابانت دهد باز
که پیش از ما چو تو بسیار بودند *** که نیک اندیش و بدکردار بودند
بدی کردند و نیکی با تن خویش *** تو نیکوکار باش و بد میندیش

[="Times New Roman"][="Black"][="3"]به هیچ عنوان حق بی احترامی به پدرتون رو ندارید

برید از دلش در بیارید و دستشو ببوسید و ازش عذرخواهی کنید

وگرنه گره های بدی توی زندگیتون میفته که جز با دلجویی از پدر بازشدنی نیستند[/][/][/]

رسانه;1026602 نوشت:

سلام .
من با پدرم سر یک استکان چایی حرفم شد .
خیلی اخلاقش بده و خیلی از اینکارها کرده، اما این دفعه آخر جلوش واستادم.
الان وقتی بهش می گم بابا، میگه من بابات نیستم!
نمی دونم چیکار کنم؟
راستش من احساس می کنم که پدرم فکر می کنه ، ما فقط به خاطر پولش دوستش داریم و بهش نیاز داریم!
لطفا کمکم کنید.

سلام ....
خودتون رو بزارید جای پدرتون ...
در این اوضاع سخت معیشتی کار میکنه و در آمدی رو برای خونه میاره ...

بعدش که میاد خونه ...
اینگار نه اینگار ...

پسره داره کارای خودش رو میکنه و محل نمیزاره ... آخر ماه میگه پووول بده
دختره رفته توو اتاق خودش ... آخر ماه میگه پووول بده .

اونم صبح تا شب پول در میاره و میریزه درون خونه ... اونوقت شما هم میخورید و بازو کلفت میکنید و انتظار برابری احترام و برابری جایگاه رو دارید .

وقتی پدرتون میاد خونه ؛ باید قربون صدقه اش برید ؛ وظیفه تون هست .
وقتی پدرتون میاد خونه باید جانم جانم بکنید ؛ وظیفه تون هست .

سره استکان با پدرتون دعواتون شده که چی ؟؟؟

ای کاش این اتفاق رخ نمیداد و روی شما دو نفر به هم باز نمیشد.

نیاز بود سن و وضعیت خودتون رو هم مختصر شرح میدادید، چون میتونستید راهنمایی بهتری بگیرید.

من خودم بعد از بلوغ به شدت با پدرم تنش داشتم، اونم سر مسائل الکی و کاملا بیهوده.
الان هم ایشون بنده رو مورد لطف قرار میدن که مادر گرام هم حق رو به من میدن ولی دیگه مثل گذشته ها با ایشون وارد بحث نمیشم.

شما هم اگر در دوره نوجونی هستنید بهتره با روشهایی که مشاوران بهتون میگن سعی کنید خشم خودتون رو کنترل کنید تا وضعیت از اینی که هست بدتر نشه.
و خیلی خوبه که بتونید خودتون رو مهار کنید.

یک پیشنهاد‌: هر موقع دیدید داره بحث بالا میگیره سریع از خونه خارج بشید یا برید توی اتاقتون و یک لیوان آب سر بخورید.

در ضمن :‌ شما هم سعی کن وابستگی رو کمتر کنی. نمیگم یه دفعه بلند شی بگی میخوام مستقل بشم نه !‌ دنبال یک کار و هنر باشید و کم کم درآمد خودتون رو داشته باشید.

اینطوری هم خودتون احساس بهتری دارید، هم پدرتون به اشتباهشون پی میبرن.

این هم اولین پست من بعد از مدتی طولانی به دلیل کم لطفی مدیران وقت و کاربران تندروی سایت هستش. چون احساس کردم میتونید مشکل رو به راحتی مدیریت کنید.

[="Tahoma"][="DarkSlateGray"][="3"]

رسانه;1026602 نوشت:

سلام .
من با پدرم سر یک استکان چایی حرفم شد .
خیلی اخلاقش بده و خیلی از اینکارها کرده، اما این دفعه آخر جلوش واستادم.
الان وقتی بهش می گم بابا، میگه من بابات نیستم!
نمی دونم چیکار کنم؟
راستش من احساس می کنم که پدرم فکر می کنه ، ما فقط به خاطر پولش دوستش داریم و بهش نیاز داریم!
لطفا کمکم کنید.

بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم عجل لولیک الفرج
سلام علیکم و رحمه الله و برکاته
امیدوارم به بخش اخلاق هم مراجعه و حقوق متقابل پدر و پسر را مطلع شوید و مشکلتان با مراقبه و محاسبه و مشارطه مرتفع گردد ان شاء الله تعالی
( حقوقی چون واجب النفقه بودن پدر و فرزند و احترام متقابل و...)
یاعلی(س)[/][/][/]


چگونگی پوزش و عذرخواهی از پدر

برای رفع کینه و کدورت ها و بهبود روابط با پدرتان قبل از هر چیز باید سهم اشتباه خود را بپذیرید و از رفتار اشتباه خود اظهار پیشمانی کنید و از پدرتان حقیقتاً پوزش بطلبید و کاری کنید که وی متوجه شود که واقعاً از رفتار خود شرمنده و پشیمان هستید. این طوری زمینه برای رفع کینه و کدورت ها و بهبود روابط فراهم می گردد.

در مرحله بعدی به پدرتان بگویید که شما مثل همۀ انسانها غرایزی در وجودتان نهاده شده و ممکن است به قول معروف روزی روزگاری از کوره در بروید و سخنان ناپسندی بر زبانتان جاری شود و یا حرکات و رفتارهای ناخوشایندی از خودتان نشان دهید و این چیز طبیعی در نهاد انسان است.

بدون شک، خطا و اشتباه یکی از لوازم زندگی بشری است و هیچ کس جز معصوم، مصون از خطا و اشتباه نیست. البته هرگاه دو انسان دست به کار مشترکی بزنند، لغزش های هر یک در برابر دید دیگری قرار دارد و نمود بیشتری می یابد، خصوصاً در روابط نزدیک این مسئله بسیار مشهود است. در این گونه موارد باید، با سعۀ صدر رفتار کنند. برخی لغزش ها را بر یکدیگر ببخشند. برخی را با تصریح و کنایه اصلاح کنند و با تدبیر و درایت از وقوع برخی دیگر پیشگیری نمایند. هرکس با سلاح عفو و اغماض به جنگ لغزش ها برود، بدون تردید پیروز باز خواهد گشت و اثر تربیتی عفو و بخشش به مراتب از پرخاش و انتقام بیشتر است؛ بنابراین باید بکوشید پدرتان را متوجه این گونه نکات گردانید تا دل او به رحم بیاید و شما را ببخشد. البته اگر آثار و برکات عفو گذشت در زندگی را برای او بشمارید تأثیر بیشتری خواهد داشت تا او شما را زودتر ببخشد.

تردیدی در این نیست که عفو و گذشت از کوتاهی های دیگران، چشم پوشی و نادیده گرفتن خطاهای آنان، نمونه ای از اخلاق نیک و بزرگی روح و نیز از آداب معاشرت است. شرط پایداری زندگی فردی و اجتماعی نیز عفو و گذشت است. اگر همه مردم در گرفتن حقوق خویش دقیق و جدی باشند و از کوچک ترین لغزش دیگران چشم پوشی نکنند، زندگی، بسیار تلخ خواهد شد و روح صفا و صمیمیت به کلی رخت برخواهد بست و زندگی ها از هم متلاشی خواهد شد.

این را بدانید، رفتار صحیح شما با پدر نوعی امر به معروف و نهی از منکر عملی به حساب می آید و می تواند همانند تلنگری، پدرتان را از خواب غفلت بیدار کند و وی را متنبه سازد؛ پس در این زمینه تلاش نمایید تا ضمن برخورداری از اجر معنوی، زمینه را برای آشتی با پدرتان و نیز اصلاح سوءرفتار وی پدید بیاورید.


برای جلب محبت بیشتر پدرتان می توانید از راهکارهای عملی همچون گذاشتن یادداشت، نامه نگاری، فرستادن پیامک محبت آمیز، دادن هدیه، خریدن سوغاتی در سفرهای زیارتی و تفریحی، انجام دادن کارهای وی، خوش خدمتی، رفع حوائج و مانند آن استفاده کنید. مطمئن باشید محبت های خالصانه و بدون چشم داشت شما از چشم پدرتان پنهان نمی ماند و وی به تدریج مجذوب مِهر و محبت شما می شوند و تغییر رفتار می دهد. مهم تلاش و کوشش هرچند جزئی و اندک شما در این خصوص است.
رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) در روایتی می فرمایند:
«تَهَادَوْا تَحَابُّوا فَإِنَّهَا تَذْهَبُ بِالضَّغَائِنِ» (1)؛ «به یکدیگر هدیه دهید، زیرا دادن هدیه موجب رفع کینه ها و محبت بیشتر می شود».

با این شیوه رفتاری می توانید به تدریج بر روی پدرتان تأثیر مثبت بگذارید و وی را به سوی خود جذب کنید؛ بنابراین بهترین شیوه ای که می تواند به روابط شما با پدرتان تأثیر مثبت بگذارید تقویت بُعد عاطفی و مهر و محبت به اوست. این راهکار اگر سبب تغییر و اصلاح بینش و سوءرفتار پدرتان نشود لااقل از شدت آن می کاهد و باعث می شود که پدرتان خاطرتان را بخواهد و هوای شما را داشته باشد و به شما اهمیت بدهد.
یکی از مهم ترین قوانین روابط انسانی می گوید: به كسی كه محبت كنی او را اسیر خود كرده ای؛ «الانسانُ عبيدُ الاحسانِ». شما نیز از این راهکار برای تقویت رابطة عاطفی و اصلاح و تغییر سوءرفتار پدرتان می توانید استفاده کنید.
به قول مولوی:
از محبت تلخها شیرین شود *** وز محبت مسها زرین شود
ازمحبت دُردها صافی شود *** وز محبت دَردها شافی شود
از محبت خارها گل می شود *** وز محبت سرکه ها مل می شود
از محبت دار تختی می شود *** وز محبت بار بختی می شود
از محبت سجن گلشن می شود *** بی محبت روضه گلخن می شود
از محبت نار نوری می شود *** وز محبت دیو حوری می شود
از محبت سنگ روغن می شود *** بی محبت موم آهن می شود
از محبت حزن شادی می شود *** وز محبت غول هادی می شود
از محبت نیش نوشی می شود *** وز محبت شیر موشی می شود
از محبت سُقم صحت می شود *** وز محبت قهر رحمت می شود
از محبت مرده ، زنده می شود *** وز محبت شاه بنده می شود

پی نوشت:

  1. كلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق، كافی، تهران: دارالكتب الإسلامیة، 1407ق، ص144.

جمع بندی

پرسش:

من با پدرم سر یک استکان چایی حرفم شد. پدرم خیلی اخلاقش بده و خیلی از اینکارها کرده، اما این دفعه آخر جلوش ایستادم.

الان وقتی بهش می گم بابا، میگه من بابات نیستم! نمی دونم چیکار کنم؟

راستش من احساس می کنم که پدرم فکر می کنه، ما فقط به خاطر پولش دوستش داریم و بهش نیاز داریم! لطفاً کمکم کنید.

 

پاسخ:

ادب اسلامی همواره اقتضا می کند که شما با پدرتان و سایر اعضای خانواده حتی اگر محبت خویش را از شما دریغ کردند و با شما به بدی رفتار نمودند، خوش رفتار و با محبت باشید تا به تدریج در دل آنها نفوذ کنید و سبب اصلاح سوءرفتار احتمالی آنها و جلب محبت آنها به خود ًَشوید. ضمن اینکه شما با این کار موجبات خشنودی و رضایت خالق آفرینش را فراهم می آورید و تمام آثار ارزشمند و مثبت رفتار پسندیده را برای خویش جلب می نمایید.

به قول سعدی شیرازی:

تو نیکویی کن و در دجله انداز *** که ایزد در بیابانت دهد باز

که پیش از ما چو تو بسیار بودند *** که نیک اندیش و بدکردار بودند

بدی کردند و نیکی با تن خویش *** تو نیکوکار باش و بد میندیش

 

چگونگی پوزش و عذرخواهی از پدر

برای رفع کینه و کدورت ها و بهبود روابط با پدرتان قبل از هر چیز باید سهم اشتباه خود را بپذیرید و از رفتار اشتباه خود اظهار پیشمانی کنید و از پدرتان حقیقتاً پوزش بطلبید و کاری کنید که وی متوجه شود که واقعاً از رفتار خود شرمنده و پشیمان هستید. این طوری زمینه برای رفع کینه و کدورت ها و بهبود روابط فراهم می گردد.

 

در مرحله بعدی به پدرتان بگویید که شما مثل همۀ انسانها غرایزی در وجودتان نهاده شده و ممکن است به قول معروف روزی روزگاری از کوره در بروید و سخنان ناپسندی بر زبانتان جاری شود و یا حرکات و رفتارهای ناخوشایندی از خودتان نشان دهید و این چیز طبیعی در نهاد انسان است.

 

بدون شک، خطا و اشتباه یکی از لوازم زندگی بشری است و هیچ کس جز معصوم، مصون از خطا و اشتباه نیست. البته هرگاه دو انسان دست به کار مشترکی بزنند، لغزش های هر یک در برابر دید دیگری قرار دارد و نمود بیشتری می یابد، خصوصاً در روابط نزدیک این مسئله بسیار مشهود است. در این گونه موارد باید، با سعۀ صدر رفتار کنند. برخی لغزش ها را بر یکدیگر ببخشند. برخی را با تصریح و کنایه اصلاح کنند و با تدبیر و درایت از وقوع برخی دیگر پیشگیری نمایند. هرکس با سلاح عفو و اغماض به جنگ لغزش ها برود، بدون تردید پیروز باز خواهد گشت و اثر تربیتی عفو و بخشش به مراتب از پرخاش و انتقام بیشتر است؛ بنابراین باید بکوشید پدرتان را متوجه این گونه نکات گردانید تا دل او به رحم بیاید و شما را ببخشد. البته اگر آثار و برکات عفو گذشت در زندگی را برای او بشمارید تأثیر بیشتری خواهد داشت تا او شما را زودتر ببخشد.

 

تردیدی در این نیست که عفو و گذشت از کوتاهی های دیگران، چشم پوشی و نادیده گرفتن خطاهای آنان، نمونه ای از اخلاق نیک و بزرگی روح و نیز از آداب معاشرت است. شرط پایداری زندگی فردی و اجتماعی نیز عفو و گذشت است. اگر همه مردم در گرفتن حقوق خویش دقیق و جدی باشند و از کوچک ترین لغزش دیگران چشم پوشی نکنند، زندگی، بسیار تلخ خواهد شد و روح صفا و صمیمیت به کلی رخت برخواهد بست و زندگی ها از هم متلاشی خواهد شد.

 

این را بدانید، رفتار صحیح شما با پدر نوعی امر به معروف و نهی از منکر عملی به حساب می آید و می تواند همانند تلنگری، پدرتان را از خواب غفلت بیدار کند و وی را متنبه سازد؛ پس در این زمینه تلاش نمایید تا ضمن برخورداری از اجر معنوی، زمینه را برای آشتی با پدرتان و نیز اصلاح سوءرفتار وی پدید بیاورید.

 

 

برای جلب محبت بیشتر پدرتان می توانید از راهکارهای عملی همچون گذاشتن یادداشت، نامه نگاری، فرستادن پیامک محبت آمیز، دادن هدیه، خریدن سوغاتی در سفرهای زیارتی و تفریحی، انجام دادن کارهای وی، خوش خدمتی، رفع حوائج و مانند آن استفاده کنید. مطمئن باشید محبت های خالصانه و بدون چشم داشت شما از چشم پدرتان پنهان نمی ماند و وی به تدریج مجذوب مِهر و محبت شما می شوند و تغییر رفتار می دهد. مهم تلاش و کوشش هرچند جزئی و اندک شما در این خصوص است.

رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) در روایتی می فرمایند: «تَهَادَوْا تَحَابُّوا فَإِنَّهَا تَذْهَبُ بِالضَّغَائِنِ» (1)؛ «به یکدیگر هدیه دهید، زیرا دادن هدیه موجب رفع کینه ها و محبت بیشتر می شود».

 

با این شیوه رفتاری می توانید به تدریج بر روی پدرتان تأثیر مثبت بگذارید و وی را به سوی خود جذب کنید؛ بنابراین بهترین شیوه ای که می تواند به روابط شما با پدرتان تأثیر مثبت بگذارید تقویت بُعد عاطفی و مهر و محبت به اوست. این راهکار اگر سبب تغییر و اصلاح بینش و سوءرفتار پدرتان نشود لااقل از شدت آن می کاهد و باعث می شود که پدرتان خاطرتان را بخواهد و هوای شما را داشته باشد و به شما اهمیت بدهد.

 

یکی از مهم ترین قوانین روابط انسانی می گوید: به کسی که محبت کنی او را اسیر خود کرده ای؛ «الانسانُ عبیدُ الاحسانِ». شما نیز از این راهکار برای تقویت رابطۀ عاطفی و اصلاح و تغییر سوءرفتار پدرتان می توانید استفاده کنید.

به قول مولوی:

از محبت تلخها شیرین شود *** وز محبت مسها زرین شود

ازمحبت دُردها صافی شود *** وز محبت دَردها شافی شود

از محبت خارها گل می شود *** وز محبت سرکه ها مل می شود

از محبت دار تختی می شود *** وز محبت بار بختی می شود

از محبت سجن گلشن می شود *** بی محبت روضه گلخن می شود

از محبت نار نوری می شود *** وز محبت دیو حوری می شود

از محبت سنگ روغن می شود *** بی محبت موم آهن می شود

از محبت حزن شادی می شود *** وز محبت غول هادی می شود

از محبت نیش نوشی می شود *** وز محبت شیر موشی می شود

از محبت سُقم صحت می شود *** وز محبت قهر رحمت می شود

از محبت مرده، زنده می شود *** وز محبت شاه بنده می شود

 

برای اینکه بدانید چرا خداوند احترام به پدر و مادر را حتی اگر آنها بدرفتار و بداخلاق باشد بر فرزندان واجب نموده است لازم است با فلسفه نیکی به پدر و مادر آشنا شوید برای این منظور نظر شما را به سخن امام سجاد(علیه السلام) جلب می کنیم:

در روایتی از امام سجاد(علیه السلام) حقّ مادر این چنین بیان شده است:

 

«و اما حق مادرت بر تو، این است که بدانی او تو را در جایی حمل کرده است که هیچ کس، دیگری را حمل نمی کند و از میوۀ دلش به تو داد که احدی به دیگری نمی دهد و تو را با تمام اعضایش حفظ کرد و اهمیتی نمی داد که خود گرسنه باشد، اما تو سیر باشی و خود تشنه باشد اما تو را سیراب کند و خود برهنه باشد اما تو را بپوشاند و خود زیر آفتاب باشد امّا تو را سایه افکند و به خاطر تو خواب را بر خود حرام کند و از گرما و سرما نگاهت دارد، تا تو را داشته باشد و از دست ندهد؛ بنابراین تو جز با کمک و توفیق الهی، از پس قدردانی او بر نمی آیی».(2)

 و در جای دیگر حق پدر را اینگونه بیان می دارد:

 

 «اما حق پدرت، این است که بدانی او اصل و ریشۀ توست؛ زیرا اگر او نبود تو هم نبودی، پس هر خصلت خوشایندی که در خود دیدی بدان که منشاء و ریشۀ آن نعمت در وجود پدرت می باشد؛ بنابراین خدای را بستای و برای آن نعمت از پدرت سپاسگزار باش».(3)

 

البته اگرچه درد و رنجی که مادر در برابر فرزند خصوصاً در دوران بارداری و شیردهی متحمل می شود، در برابر رنج پدر بیشتر است، اما نمی توان درد و رنج پدر را نادیده انگاشت، پدر با تأمین هزینه های زندگی به نوعی آرامش خاطر مادر را فراهم می آورد تا زمینه برای بزرگ کردن نوزاد در فضای ایمن فراهم شود.

 

به هر حال، حقی که پدر و مادر بر گردن فرزندان دارند به هیچ وجه برای فرزندان قابل أدا و جبران کردن نیست؛ زیرا حقوق والدین بسیار بیشتر از آن حدّی است که توسط فرزندان قابل أدا کردن باشد به همین خاطر در روایات متعدّد داریم که چون نمی توانید حقوق والدین را اداء کنید به همین خاطر احسان و نیکی به والدین کنید.(4)

 

حقوق پدر و مادر آنقدر عظیم است که در روایتی از امام صادق (علیه السلام) آمده است که: «کمترین بی احترامی به پدر و مادر» أفّ گفتن است و اگر خداوند عزّوجلّ چیزی کمتر از آن سراغ داشت، بی گمان از آن نهی می کرد.(5)

 

پدر و مادر برای فرزند آنقدر زحمت می کشند که شایستگی بیشترین خدمات و نیکی ها از طرف فرزندان را داشته باشند؛ و این مهربانی ها و نیکی ها و کمک هاست که پدر و مادر را دلگرم می کند تا صاحب فرزند شوند و تمام مشکلات آنها را تحمّل کنند و در موقعی که فرزندان نیاز دارند نیازهای آنها را از هر جهت فراهم کنند؛ ولی اگر فرزندان موقعی که بزرگ شدند و پدر و مادر به کمک و محبت آنها نیاز داشتند فرزندان هر کدام راه خود را کشیده و بروند و بر نیازهای پدر و مادر اعتنایی نکنند و این کم توجهی و بی محبتی نسبت به پدر و مادر در جامعه شایع شود در این صورت است که هیچ زن و شوهری به خود جرئت نمی دهد که صاحب فرزند شود و او را با زحمات فراوان بزرگ کنند و موقعی که بزرگ شد به دنبال زندگی خودش برود و پدر و مادر را به حال خود رها کند و به نیازهای آن ها اصلاً توجهی نکند. حداکثر لطفی که بکند آن ها را به خانۀ سالمندان بفرستد؛ دیگر پدر و مادر انگیزۀ تولید نسل و تربیت آنها را نخواهد داشت؛ و اگر در جامعه ای چنین روحیه ای حاکم شود به سرعت نسل ها منقرض می شود و اگر بچه ای هم متولد شود بی پدر و مادر خواهد ماند و نتیجه و عاقبت چنین فرزندی که بدون مهر مادری و محبت پدری رشد کرده باشد، روشن است. چون طبق نتایج خود جامعه شناسان غربی اکثر جرم و جنایت و فحشاها را این فرزندان بی هویت انجام می دهند؛ و اگر جامعه ای به چنین مسئله ای مبتلا شود هیچ قانون یا سنّتی قادر نخواهد بود دیگر نهاد خانواده را مستحکم و جامعه را از بدبختی ها نجات دهد.(6)

 

در روایتی از امام رضا (علیه السلام) داریم: خداوند نافرمانی پدر و مادر را از این جهت حرام فرموده است که موجب از دست دادن توفیق طاعت خداوند عزوجل و بی احترامی به پدر و مادر و ناسپاسی نعمت و از بین رفتن شکر و سپاسگزاری و کم شدن نسل و قطع شدن آن می شود؛ زیرا نافرمانی والدین سبب می گردد که به پدر و مادر احترام گذاشته نشود، حقّ و حقوق آن ها شناخته نشود، پیوندهای خویشاوندی قطع گردد، پدر و مادر به داشتن فرزند بی رغبت شوند و به علت نیکی نکردن و فرمان نبردن فرزند از پدر و مادر، آنان نیز کار تربیت او را رها سازند.(7)

 

البته شما در برابر سوءرفتار و بدرفتاری پدرتان حق اعتراض دارید، اما اعتراض خود را باید محترمانه و بدون پرخاش و تندی به پدرتان منتقل کنید و شما به وظیفه خود در قابل پدرتان پایبند باشید.

سوءرفتار پدرتان دلیل بر این نمی شود که شما هم به وظیفۀ خود در قبال او عمل نکنید. اگر فرزندان نافرمان و ستمکار مورد عاق والدین خود قرار می گیرند، در مقابل والدین ظالم نیز مورد عاق فرزندان قرار می گیرند. هر کس مسئول اعمال ناشایست خود است و باید در پیشگاه الهی پاسخگو باشد.

 

«يَلْزَمُ الْوَالِدَيْنِ مِنَ الْعُقُوقِ لِوَلَدِهِمَا مَا يَلْزَمُ الْوَلَدَ لَهُمَا مِنْ عُقُوقِهِمَا» (8)؛ «همچنان که فرزند نباید به والدین خود بى احترامى کند، پدر و مادر نیز نباید به فرزند خود ـ بى حرمتى و بى احترامى روا دارند».

طبق این روایت، چنانچه فرزند در صورتى که حقوق پدر و مادرش را ادا نکند عاق آنها مى‏شود، پدر و مادر هم عاق فرزند می شوند در صورتى که فرزند صالح باشد و حقوقش را ادا نکنند.

به هر حال، شما به هیچ وجه مُجاز نیستید در برابر سوء رفتار پدرتان، واکنش و عکس العمل نامناسب نشان دهید، بلکه همچنان موظفید، حرمت او را نگه دارید و به وی احترام کنید.

 

به طور کلی، در دین مبین اسلام، همۀ افراد دارای حرمت و ارزش انسانی می باشند و در این میان، احترام پدر و حفظ حرمت او از واجبات انکار ناپذیر است و نمی توان پدر را در هیچ صورت مورد اهانت و بی احترامی قرار داد.

باید به گونه ای با ایشان برخورد نمود که به شخصیت واقعی، حرمت و تکریم وی خدشه ای وارد نگردد؛ چه بسا ممکن است جوان پاکدل پاک رفتار، با نحوه عملش و با ادب، گرامیداشت خاطر، تحویل گرفتن او، نیکى و مراقبت، بر پدرش تأثیر بگذارد تا ایشان متوجه کردار زشتش بشود و تصمیم جدی بگیرد که دگر بار اَعمال و رفتار ناپسند و زشتی انجام ندهند. به هر حال، قرآن کریم انسان ها را از تندى و پرخاش نسبت به پدر و مادر نهى مى‏کند و به سخن نیک و لحن شایسته و خضوع و تواضع و گستردن بال رأفت در برابر آنان و خیرخواهى و دعا در حق آنان دعوت مى‏کند.

 

معرفی منابع برای مطالعۀ بیشتر:

  1. جعفری، زینب، قهر و آشتی در اسلام، قم: دفتر عقل، 1388.
  2. لیرمن، دیوید جی و مکی امیرحسن، آیین صلح و دوستی (استراتژی های اعجاب انگیز جهت پایان بخشیدن به هرگونه اختلاف، کینه، دشمنی و قهر)، تهران: نسل نواندیش، 1388.
  3. ملک محمودی الیگودرزی، امیر، هنر رفتار با والدین: چگونه با پدر و مادر خود رفتار کنیم؟، قم: مشعل هدایت، 1392.
  4. اسکندری فر، سمیه، جایگاه پدر و مادر در اسلام: بررسی پدیدۀ نیکی به والدین و نافرمانی آن ها در پرتو آیات و احادیث، تربت جام: شیخ الاسلام احمد جام، 1388.
  5. مک گراو، جی، پر کردن شکاف: راهکاری برای به هم نزدیک کردن والدین و نوجوان ها، ترجمۀ مهدی قراچه داغی تهران: آسیم، 1387.

 

پی نوشت ها:

  1. کلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق، کافی، تهران: دارالکتب الإسلامیة، 1407ق، ص144.
  2. محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ترجمۀ حمیدرضا شیخی، قم: دارالحدیث، چاپ اول، 1377، ج14، ص7095.
  3. همان، ص7103.
  4. مصباح یزدی، محمدتقی، اخلاق در قرآن، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)، 1378، ج3، ص53.
  5. میزان الحکمه، ج14، ص7099.
  6. موسوی همدانی، محمدباقر، ترجمۀ المیزان، قم: انتشارات اسلامی، 1378، ج7، ص516.
  7. میزان الحکمه، ج14، ص7101.
  8. حر عاملى، محمد بن حسن‏، وسائل الشیعة، قم‏: مؤسسة آل البیت علیهم السلام، 1409ق، ج21، ص481.
موضوع قفل شده است