داستان اصحاب كهف از نظر قرآن و تاريخ

تب‌های اولیه

12 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

بسمه تعالی
با سلام به دوستان جویای حقیقت

خدای متعال در سوره کهف می فرماید:" وَ لَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً" یعنی آنها در غارشان سيصد سال درنگ كردند، و نه سال (نيز) بر آن افزودند.
علامه طباطبایی ذیل این آیه شریفه می فرماید: با اينكه در جمله مورد بحث خدای متعال عدد مذكور را معلوم كرده و سپس فرموده:" قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا" و در جاى ديگر فرموده:" قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ- بگو پروردگار من داناتر به عده آنان است" اين خود اشاره به اين است كه عدد مذكور صحيح است.
اما در مورد سال ایشان نقل می کند: اضافه كردن نه سال به سيصد سال چنين اشاره مى‏كند كه اصحاب كهف سيصد سال شمسى در غار بوده‏اند چون تفاوت سيصد سال شمسى با قمرى تقريبا همين مقدارها مى‏شود، و ديگر جا ندارد كه كسى شك كند در اينكه مراد از" سنين" در آيه شريفه سالهاى قمرى است. براى اينكه سال در عرف قرآن به قمرى حساب مى‏شود كه از ماههاى هلالى تركيب مى‏يابد و در شريعت اسلامى هم همين معتبر است.
و در تفسير كبير به خاطر اينكه اين دو عدد به طور تحقيق با هم منطبق نمى‏شود با شدت هر چه تمامتر به اين حرف حمله كرده، و در باره روايتى هم كه از على (ع) در اين موضوع نقل شده مناقشه كرده است، با اينكه فرق ميان دو عدد يعنى سيصد سال شمسى و سيصد و نه سال قمرى از سه ماه كمتر است، و در مواردى كه عددى را به طور تقريب مى‏آورند اين مقدار از تقريب را جائز مى‏شمارند. و بدون هيچ حرفى در كلام خود ما هم معمول است.
با تشکر:Gol:

موضوع قفل شده است