جمع بندی خودشناسی و خودیابی

تب‌های اولیه

24 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

سلام
پس منتظرما؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

[="Tahoma"][="Navy"][="3"]

m21142;323200 نوشت:
باسلام
به خاطر اینکه قراره در دانشگاه این تحقیق ارائه داده بشه پس نباید فقط خودمو و افکار واعتقادات خودمو ببینم،برا همین منتظر همراهی شما سروران هستم.من نظرات شما را در تحقیق ذکر میکنم البته با اجازه شما.
غیر از پاسخ دادن سوالات قبلی،منتظر نظرات شما در پاسخدهی به پرسشهای زیر هستم
عنوان تحقیق باشه:خودشناسی +خودسازی=خداشناسی و تقرب به خداوند متعال
خودشناسی ---->خداشناسی
دنبال تیتر متفاوتم شما راهنمایی کنید؟،
ابتدا به نظر شما با تعریف مختصر وجامعی ازانسان وآیات وروایات انسان در قرآن شروع شود مناسب است؟اگر نه شما بفرمایید
منتظر نظرات تاثیر گذار شما دوستان هستم

باسلام
فکرمیکنم پیگیری پست زیر بتواند راهگشای کارشماباشد و با موضوع شما در ارتباط است.
http://www.askdin.com/thread26449.html[/][/][/]

سوال:
میخوام در مورد خودشناسی وخودیابی ازکجا شروع کنم؟

جواب:
باسلام و عرض ادب خدمت شما دوست گرامی
انسان دارای دو جنبه است:

1. جنبة مادی که نیازهای جسمی انسان مانند نیاز به آب، غذا، مسکن، پوشاک و غیره را شامل می شود.
2. جنبة‌ معنوی که نیازهای روحی و روانی انسان مانند کسب شناخت و کمال و رشد را تشکیل می دهد.
شناخت خداوند نیز نیازمند خودشناسی است و لازمة شکوفایی استعدادهای انسان، شناخت خویش است. خودشناسی، رابطة‌ انسان را با دنیای بیرون بهتر برقرار می کند و با حواس و نیروهای خود به شناخت بهتری از زندگی می رسد.
خودشناسی به معنی این است که انسان مقام واقعی خویش را درک کند، بداند که در معرفت می‌تواند بر فرشتگان پیشی بگیرد، بداند که او آزاد و مختار و مسؤول خویشتن و مسؤول افراد دیگر و مسؤول آباد کردن جهان و بهتر کردن جهان است. بداند که او امانتدار الهی است، بداند که برحسب تصادف، برتری نیافته است تا استبداد بورزد و همه چیز را برای شخص خود تصاحب کند و مسؤولیت و تکلیفی برای خویشتن قائل نباشد.[1]

برای موجودی که به صورت فطری خود را دوست دارد، کاملا طبیعی است که به خود بپردازد و درصدد شناختن کمالات خویش و رسیدن به آنها باشد. از این رو خودشناسی، نیازی به دلیل‌های پیچیده عقلی و نقلی ندارد. غفلت از این حقیقت و سرگرم شدن به چیزهایی که در کمال و سعادت آدمی موثر نیست، امری غیر طبیعی و انحراف‌آمیز است که باید علتش را جستجو کرد و راه سلامت و نجات از آن را شناخت، همة‌تلاش های انسانی برای تامین لذایذ و خوشی های وی انجام می‌گیرد، پس خود شناسی انسان و کمالاتی که ممکن است در مسیر او قرار بگیرد، بر همة مسائل مقدم است. تا آنجایی که بدون شناخت حقیقت انسان و ارزش واقعی او، دیگر بحث ها بیهوده و بی پایه است.[2]

اهمیت خودشناسی از دیدگاه قرآن و روایات:
قرآن فراموش کردن خود را نتیجه فراموش کردن خدا بر می‌شمارد و می‌فرماید: «و لا تکونوا کالذین نسوالله فانساهم انفسهم»[3] مانند کسانی نباشید که خدا را فراموش کردند، پس خدا هم خودشان را از یادشان برد. قرآن کوشاست که انسان «خود» را کشف کند. این «خود»، «خودِ» شناسنامه ای نیست که اسمت چیست؟ اسم پدرت چیست و در چه سالی متولد شده ای؟ تابع چه کشوری هستی؟ آن «خود» همان چیزی است که «روح الهی» نامیده می شود و با شناختن آن «خود» است که (انسان) احساس شرافت و کرامت می کند و خویشتن را از تن دادن به پستی‌ها برتر می‌شمارد. (شناسایی توانایی ها و صفات مثبت خود و تلاش برای شکوفا کردن آنها برای حذف صفات بد و منفی و رسیدن به کمال) امیر المومنین ـ علیه السّلام ـ نیز می‌فرماید: «در شگفتم از کسی که خود را نمی‌شناسد، چگونه می‌تواند پروردگارش را بشناسد.»

راه و روش خودشناسی
به نظر اسلام خود حقیقی انسان روح خداوندی است که در بدن به امانت گذاشته شده‌است. این روح منشای خداوندی دارد و در قرآن کریم آمده‌است: «فاذا سویته نفخت فیه من روح[4] پس وقتی آن‌را درست کردیم از روح خود در آن دمیدیم.
یکی از عوامل خودشناسی آشنایی با نقص‌های خود است، ترس و وحشت از اعتراف به نقایص خود باعث می شود انسان بر واقعیت درونی خود پرده افکنده و نسبت به رفع آن نکوشد.
اگر در این راه، راهنما نباشد تا دست انسان را بگیرد، مطمئناً راه به چاه ختم خواهد شد.
لذا می بایست به موارد زیر توجه نمود:
1. در انتخاب دوست دقت به خرج دهید.
2. از مطالعة کتب اخلاقی و زندگی بزرگانی مثل شیخ رجبعلی خیاط (کتاب کیمیای محبت)، شنیدن سخنرانی های اخلاقی مثل برنامه های رادیو معارف، دریغ نورزید.
یکی از بهترین کتابها در این زمینه، کتاب خودشناسی برای خود سازی، اثر علامه مصباح یزدی است.
3. بعد از هر نماز مدتی در سجاده بنشینید و نسبت به اعمال خود تفکر و تامل کنید.
4. در برنامة‌ خودسازی که پس از خودشناسی است، فردا فردا نکنید. از همین حالا شروع کنید و آهسته و پیوسته حرکت کنید.


[/HR][1] مطهری، مرتضی، مجموعة آثار، انتشارات صدرا، ج۲، ص۲۸۳، ۲۸۴٫

[2] مصباح یزدی، محمد تقی، خودشناسی و خود سازی، موسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، ص ۸ ـ ۹٫

[3] حشر، آیه 19

[4] حج، 29

موضوع قفل شده است