جمع بندی جمهوری اسلامی واقعی یا ظاهری؟

تب‌های اولیه

79 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

سلام

مسلم;1020205 نوشت:
من مقاومتی از سوی نظام در برابر اصلاح نمی بینم، شما که می بینید بفرمایید، واقعا میخواهم بدانم منظورتان چیست

برای این بخش توضیحات نسبتا طولانی نوشته بودم، موقع ارسال مشکل پیش امد، همش پرید، واقعا حوصله ندارم دوباره بنویسم، ببخشید.
فقط به طور خلاصه میتونم بگم مقاومت در پیمودن راه های آزموده شده و امتخان پس داده کشورهای پیشرفته.
مسلم;1020205 نوشت:
منظورم از رشد، رشد مناسب است

مناسب از نظر شما. و الا از نظر من هیچ تناسبی بین اون چیزی که هستیم و اون چیزی که باید باشیم وجود نداره.
منظورم از اون چیزی که باید باشیم هم جامعه آرمانی نیست. منظورم جامعه ی دارای حداقل های لازم با توجه به زمینه ها و امکانات موجوده. رشدی که شما ازش صحبت میکنید، در راستای دستیابی به حداقل ها نیست.
مسلم;1020205 نوشت:
اشتراکی در طیف سیاسی اینها وجود ندارد

مگه دسته بندی مورد نظر شما، انقلابی، غیر انقلابی و ضد انقلابی نیست؟
مگه غیر از اینه که همه این هایی که مثال زدید در عمل با ارزش های انقلاب (ارزش های مورد نظر شما) زاویه دارند؟ همین برای داشتن اشتراک کفایت میکنه.

sнαвηαм;1020209 نوشت:
کاش میشد اینده رو دید !!
ولی میشه مقایسه هایی انجام داد حکومت پهلوی در طی دوران 54 ساله خودش کاملا منفور و ناکارامد نبوده. اولین دانشگاه ها، اولین ورزشگاه ها، اولین برج مشهور ایران، اولین خط راه اهن ایران، اولین هواپیمایی ایران، اولین پوشش بیمه ای ایران، تحصیلات همگانی و ........ خیلی چیزها در همان زمان به وجود امده هرچند برخی اعتراض ها هم منجر به اصلاحات و دستاوردهای موفق امیز شد مثل ملی شدن صنعت نفت و ....
بهرحال در کنار بدی هاش یه خوبی های هم داشته شاید اگه نظام عوض نمیشد و فقط اصلاحات بیشتری در بدنه حکومت انجام میشد الان وضع بهتر میشد شاید هم نمیشد متاسفانه اینده رو کسی نمیتونه ببینه ولی یه چیز رو قطعی میشه گفت انقلاب اسلامی هم کارنامه چهل ساله کاملا درخشانی نداره فقط چهارده سال دیگه مونده تا عمرش به پای عمر دوره پهلوی برسه و با این شرایطی که پیش میره امیدی نیست کارنامه ش درخشان تر بشه.

با سلام و احترام
به شروع کننده تاپیک هم که چنین بحثی رو مطرح کرده بودند عرض کردم بحث مقایسه بین حکومت جمهوری اسلامی و پهلوی خیلی بحث خوبی هست و بنده هم استقبال می کنم اما نمیشه در این تاپیک به اون پرداخت، تا به عمق تفاوت های بین این دو حکومت پی برد. موضوع زیبایی است که اگر در تاپیک مستقل از آن سخن گفته نشود ذبح میشود

با سلام و عرض ادب

momi14;1020257 نوشت:
برای این بخش توضیحات نسبتا طولانی نوشته بودم، موقع ارسال مشکل پیش امد، همش پرید، واقعا حوصله ندارم دوباره بنویسم، ببخشید.

چند بار از این بلاها سر خودم هم آمده، من سعی می کنم ابتدا در فایل ورد تایپ کنم، یا همواره قبل از ارسال از مطلب کپی میگیرم.

momi14;1020257 نوشت:
به طور خلاصه میتونم بگم مقاومت در پیمودن راه های آزموده شده و امتخان پس داده کشورهای پیشرفته

momi14;1020257 نوشت:
ز نظر من هیچ تناسبی بین اون چیزی که هستیم و اون چیزی که باید باشیم وجود نداره

خب علی رغم اینکه شما در نگاه بنده خیلی احترام دارید، اما بنده با این دو نکته ای که می فرمایید موافق نیستم، نمیخواهم بگویم ما به آرمان هایمان رسیده ایم، اما چهل سالگی انقلاب ما از چهل سالگی تمامی حکومت های پیشرفته وموفق امروزی کارنامه به مراتب بهتری دارد به شرط آنکه شرایط مقایسه را به درستی لحاط کنیم.

momi14;1020257 نوشت:
مگه دسته بندی مورد نظر شما، انقلابی، غیر انقلابی و ضد انقلابی نیست؟

طبیعتا مسئولین به همین سه دسته تقسیم میشوند، این تقسیم بندی که اشکالی ندارد، آنچه که اشکال دارد این است که ما حزب و جناح خودمان را انقلابی، و جناح مقابل را غیر انقلابی و یا ضد انقلاب معرفی کنیم!! در حالی که ما تعصبی روی هیچ شخص یا جناحی نداریم، هر کسی که از هر جناحی خلاف مصالح انقلاب رفتار کند غیر انقلابی یا گاهی ضد انقلابی خواهد بود.

مسلم;1020266 نوشت:
خب علی رغم اینکه شما در نگاه بنده خیلی احترام دارید، اما بنده با این دو نکته ای که می فرمایید موافق نیستم، نمیخواهم بگویم ما به آرمان هایمان رسیده ایم، اما چهل سالگی انقلاب ما از چهل سالگی تمامی حکومت های پیشرفته وموفق امروزی کارنامه به مراتب بهتری دارد به شرط آنکه شرایط مقایسه را به درستی لحاط کنیم.

ممنون از لطفتون
خب این همونجایی که حالا من میتونم شما رو متهم به تحت تاثیر قرار گرفتن رسانه ای از نوع داخلیش کنم.
من تاکید کردم با آرمان ها کاری ندارم. دارم از حداقل ها صحبت میکنم.
ضمنا مقایسه با کشورهایی که از ما عقب تر هستند یک جور فرار از پاسخگوییه.
اما در رابطه با کشورهایی که از ما جلوتر هستند، فقط کره جنوبی و ترکیه برای مقایسه کفایت میکنند. مخصوصا ترکیه که بغل گوش ماست.

ما در زمینه ی مثلا بومی سازی صنایع مختلف ادعاهای بزرگی داریم.
خب برای بررسی صحت این ادعاها اصلا نیازی نیست راه دور بریم. یعنی نیازی نیست پای شبکه های ماهواره ای بشینی تا پی به فریب بودن این ادعاها ببریم. بررسی تخصصی منابع داخلی و فارسی زبان هم کفایت میکنه.
با مقایسه یک به یک سطح بومی سازی دانش بین ایران و مثلا همین ترکیه، متوجه سطح فریب رسانه ای میشیم و بازم تاکید میکنم، نیازی به رسانه های معاند نیست.

اون چیزی که به طور کلی از مفهوم پیشرفت در ایران میشه تعریف کرد، ارتقای بسیاری از علوم خیلی قدیمی و یا منسوخ شده ی سایر کشورهاست.
مثلا سیستم آموزشی ایران، یک سیستم کاملا منسوخ شده محسوب میشه، فکر نمیکنم نیازی به توضیح باشه وقتی سیستم آموزشی مشکل دار میشه، یعنی از فرق سر تا نوک پای یه مملکت مشکل دار میشه.
یا مثلا همین موشکی که شما همیشه به عنوان افتخار ازش نام میبرید و افسر اسرائیلی هم کلاهش پاره شد اینقدر به احترام ما از سر ورداشت، گذاشت سرش، در ساختار دفاعی کشورهای پیشرفته ی نظامی، یک تکنولوژی منسوخ شده محسوب میشه و پیشرفته تر از ایناش رو سالهاست که از رده خارج کردند. خب مسلمه که شما در رابطه با از رده خارج شدنش چیزی از رسانه های داخلی نمیشنوید. فقط ایران و کره ی شمالی از این موشک ها میسازن و این اشتراک بین ایران و کره ی شمالی خودش دنیایی از حرف برای گوش شنوا داره.

البته این موشک هایی که باهاش از اینجا سوریه رو زدند داستانش فرق میکنه و جزء پیشرفته ترین ها در کلاس خودشه، ولی در حالت کلی، در کل دانشی که امروزه در ایران به دست اومده، تک و توک مواردی رو پیدا میکنیم که 1. در رده بندی های جهانی جایگاه بالایی داشته باشند و 2. کشورهای دیگه ای که همسطح ایران بودند، مثل همین ترکیه و کره، به خیلی بالاترش دست پیدا نکرده باشند.
(البته احتمالا الان شما بحث تحریم و فشارهای خارجی وخائنین داخلی رو مطرح میکنید که مثلا ترکیه شرایط ایران رو نداشته و این چیزا که درگذشته مفصل درباره بی معنا بودن این توجیه ها گفتم)

قبلا هم مثالش رو زده بودم که مثلا در نمایشگاه دستاورد های چهل ساله ی انقلاب، بجز یه سری کاردستی های ساده ی بر و بچ انقلابی! سایر محصولات پیشرفته و مدرن به نمایش درامده وارداتی بودند و حتی اسم شرکت هاس سازنده ش هم به وضوح روی این محصولات مشخص بود، حالا اینکه با چه رویی به اسم دستاورد انقلاب به خورد ملت میدن، فقط یه معنی میتونه داشته باشه، اینکه میدونن ملت حال و حوصله ی بررسی تخصصی ندارند، پس واسشون مهم نیست که حقیقت ماجرا چیه.

البته صحبت در اینباره زیاده و باید علاقه مند باشید که بشه ادامه داد.
یه بار دیگه میگم. اون چیزی که در ایران به اسم پیشرفت معرفی میشه، دستابی دانش های منسوخ شده و یا بسیار قدیمی سایر کشورهاست.

مسلم;1020266 نوشت:
طبیعتا مسئولین به همین سه دسته تقسیم میشوند، این تقسیم بندی که اشکالی ندارد، آنچه که اشکال دارد این است که ما حزب و جناح خودمان را انقلابی، و جناح مقابل را غیر انقلابی و یا ضد انقلاب معرفی کنیم!! در حالی که ما تعصبی روی هیچ شخص یا جناحی نداریم، هر کسی که از هر جناحی خلاف مصالح انقلاب رفتار کند غیر انقلابی یا گاهی ضد انقلابی خواهد بود.

من خوب متوجه این بخش نشدم.

momi14;1020303 نوشت:
ضمنا مقایسه با کشورهایی که از ما عقب تر هستند یک جور فرار از پاسخگوییه

من اتفاقا ایران رو با پیشرفته ترین کشورها مقایسه کردم:

مسلم;1020266 نوشت:
چهل سالگی انقلاب ما از چهل سالگی تمامی حکومت های پیشرفته وموفق امروزی

اما در خصوص این سخنان شما:

momi14;1020303 نوشت:
در رابطه با کشورهایی که از ما جلوتر هستند، فقط کره جنوبی و ترکیه برای مقایسه کفایت میکنند. مخصوصا ترکیه که بغل گوش ماست

momi14;1020303 نوشت:
تک و توک مواردی رو پیدا میکنیم که 1. در رده بندی های جهانی جایگاه بالایی داشته باشند و 2. کشورهای دیگه ای که همسطح ایران بودند، مثل همین ترکیه و کره، به خیلی بالاترش دست پیدا نکرده باشند

momi14;1020303 نوشت:
اشتراک بین ایران و کره ی شمالی

momi14;1020303 نوشت:
فقط ایران و کره ی شمالی

نمی دانم ملاک شما برای این سخنان چیست و کدامین شبکه رسانه ای از نوع داخلی یا خارجی را برای چنین سخنانی معتبر می شمارید، یا اینکه در این مسائل تحقیق میدانی داشته اید، اما بنده با قاطعیت اینها را ناصحیح میدانم. خصوصا اشتراک قائل شدن میان کره شمالی و ایران که جز در مخالفت با آمریکا اشتراک دیگری ندارند و چنین تشبیهی قطعا عالمانه به شمار نمیرود.
در هر صورت نمی خواهم بحث از مقوله «جمهوری» به این موارد کشیده شود، اما شما بی طرفانه در خصوص پیشرفت های ایران در عرصه پزشکی، نانو، لیزر، سلول های بنیادین، ریاضیات، هوا و فضا، و صنایع مختلف چون سد سازی، تسلیحات نظامی تحقیق میدانی کنید اگر رسانه های داخلی را قبول ندارید و می خواهید که بدون تحت تأثیر قرار گرفتن رسانه ها به نتیجه ای برسید.

momi14;1020303 نوشت:
البته احتمالا الان شما بحث تحریم و فشارهای خارجی وخائنین داخلی رو مطرح میکنید که مثلا ترکیه شرایط ایران رو نداشته و این چیزا که درگذشته مفصل درباره بی معنا بودن این توجیه ها گفتم

اتفاقا جان سخن همین جاست، مقایسه باید در شرایط برابر و مساوی باشد، شما هر کشوری را که خواستید با چهل سال انقلاب مقایسه کنید باید با همین شرایط یعنی 8 سال جنگ، 17000 شهید ترور توسط منافقین و دیگر گروهک ها، تشویق و تهییج گروهک های جدایی طلب، و سایر گروهک ها حتی از گروهک ریگی، ترور نخبگان فرهنگی ما چون مطهری و بهشتی و مفتح و ترور دانشمندان نخبه ما چون شهدای هسته ای و...، بیشترین رسانه های فارسی زبان برای ایجاد ناامیدی و تغییر سبک زندگی و تغییر رویکرد سیاسی، تحریم های به قول خودشان بی سابقه، و... نمیتوان بدون دیدن این ها قاوت کرد، قطعا قضاوتی یک طرفه خواهد بود.

این ها را به عنوان قواعد بحث مطرح کردم اما اجازه بدهید بحث در همان مسئله جمهوریت بماند، اگر در تاپیک دیگری از ابطال آن سخن گفته اید لینک آن را در خصوصی برایم بفرستید مطالعه می کنم و نظرم را به شما می گویم، اگرنه میتوانیم در تاپیک جدیدی در این خصوص سخن بگوییم که تحریم ها و شرایط برابر برای مقایسه لازم است یا خیر.
یا حق

سلام

مسلم;1020324 نوشت:
نمی دانم ملاک شما برای این سخنان چیست و کدامین شبکه رسانه ای از نوع داخلی یا خارجی را برای چنین سخنانی معتبر می شمارید، یا اینکه در این مسائل تحقیق میدانی داشته اید، اما بنده با قاطعیت اینها را ناصحیح میدانم.

معلومه که تحقیقات میدانی داشتم. ولی وقتی شما قاطعانه قبول ندارید دیگه چی؟!
رسانه ای که میگم هم منظورم رسانه ی خاصی نیست، پای اخبار مشرق نیوز و تسنیم نیوز هم که ایران رو صاحب لبه ی تکنولوژی در همه زمینه ای میدونن هم که بشینیم، میتونیم متوجه واقعیت ماجرا بشیم. البته اگه بخوایم متوجه بشیم.
مسلم;1020324 نوشت:
خصوصا اشتراک قائل شدن میان کره شمالی و ایران که جز در مخالفت با آمریکا اشتراک دیگری ندارند و چنین تشبیهی قطعا عالمانه به شمار نمیرود.

خب دیگه. چی بگم ...
مسلم;1020324 نوشت:
اتفاقا جان سخن همین جاست، مقایسه باید در شرایط برابر و مساوی باشد، شما هر کشوری را که خواستید با چهل سال انقلاب مقایسه کنید باید با همین شرایط یعنی 8 سال جنگ، 17000 شهید ترور توسط منافقین و دیگر گروهک ها، تشویق و تهییج گروهک های جدایی طلب، و سایر گروهک ها حتی از گروهک ریگی، ترور نخبگان فرهنگی ما چون مطهری و بهشتی و مفتح و ترور دانشمندان نخبه ما چون شهدای هسته ای و...، بیشترین رسانه های فارسی زبان برای ایجاد ناامیدی و تغییر سبک زندگی و تغییر رویکرد سیاسی، تحریم های به قول خودشان بی سابقه، و... نمیتوان بدون دیدن این ها قاوت کرد، قطعا قضاوتی یک طرفه خواهد بود.

شما باید تکلیفتون رو دقیق مشخص کنید، همه ی این مسائلی که ذکر کردید، واقعیته، درست. ولی بحث این نیست. سوال اصلی اینه که آیا ایران باوجود همه ی این مشکلات، عملکردی "بهتری" داشته یا عملکرد "قابل قبولی "داشته؟
نمیشه هر کجا از ضعفی صحبت بشه بگیم نه، خیلیم عالیه! ولی وقتی با مدرک صحبت بشه بگیم تا همینجاش هم خوب بوده.
آخرش ما جلوتریم یا جلوتر نیستیم، فقط نسبت به شرایط خوب عمل کردیم؟
مسلم;1020324 نوشت:
این ها را به عنوان قواعد بحث مطرح کردم اما اجازه بدهید بحث در همان مسئله جمهوریت بماند، اگر در تاپیک دیگری از ابطال آن سخن گفته اید لینک آن را در خصوصی برایم بفرستید مطالعه می کنم و نظرم را به شما می گویم، اگرنه میتوانیم در تاپیک جدیدی در این خصوص سخن بگوییم که تحریم ها و شرایط برابر برای مقایسه لازم است یا خیر.

چیزی برای تاپیک جدید وجود نداره.
مثلا الان میشه من بیام از فرایند ساخت یک سد، از کارشناسی پروژه و احداث سازه تا نوع بهره برداریش در ایران تاپیک مفصل بزنم، بعد اون رو با ترکیه مقایسه کنم؟ اسک دین که جای این حرفا نیست.
این دیگه به خودتون بستگی داره که دوست داشته باشید درباره ش اطلاعات کسب کنید یا نه.
من چند سال ساکن شهر جدید پرند بودم. اونجا چندین شرکت داخلی و خارجی مشغول ساخت پروژه ها بودند. پروژه های شرکت های مختلف جلو چشمم بودند.
تفاوت سطح دانش و تکنولوژی و این که شرکت های ایرانی با دانش شاید بیش تر از نیم قرن گذشته، سازه هایی به اسم استاندارد روز احداث میکردن رو در کنار سازه های ترکی و ایتالیایی میدیدم.
تقریبا غیر قابل مقایسه بودند. ولی میشه راجع به همچین موضوعی تاپیک زد؟ نمیشه دیگه.
بحث موشک و صنایع نظامی هم که کلا ولش کنید، شما همون تانک های اسقاطی که هر سال رنگشون میکنن تا نو به نظر بیان تا تو رژه به نمایش بذارن به دردتون میخوره. با همونا حال کنید.
به نظر نمیاد گفت و گو نتیجه داشته باشه. مثلا اگه شما مهندسی معکوس rq-170 رو باور کردید، خیلی ساده اید. حالا من چجوری توضیح دروغ بودن این خبر رو بدم؟
مسلم;1020324 نوشت:
شما بی طرفانه در خصوص پیشرفت های ایران در عرصه پزشکی، نانو، لیزر، سلول های بنیادین، ریاضیات، هوا و فضا، و صنایع مختلف چون سد سازی، تسلیحات نظامی تحقیق میدانی کنید اگر رسانه های داخلی را قبول ندارید و می خواهید که بدون تحت تأثیر قرار گرفتن رسانه ها به نتیجه ای برسید.

تحقیق کردم که میگم.
در تمام این مثال هایی که زدید یه اشکال وجود داره.
بجز پزشکی (و زیر مجموعه ش) و تا حدی هوا و فضا، سایر علوم، کاربردی نیستند و به ارائه مقاله یا نهایتا پروژه های تحقیقاتی و ساخت چند پیش نمونه محدود میشن و ورود مستقیم به صنعت و زندگی مردم ندارند و بسیاری از نیاز های ما، در نهایت از طریق کشورها و شرکت های خارجی تامین میشه. حالا اینکه به شرکت های ایرانی اعتماد نمیشه و سرمایه گذاری نمیشه و اینا دیگه یه بحث دیگه ست.
در حال حاضر، محصول داخلی قدرت رقابت با محصول خارجی رو نداره.

تا زمانی که مملکت وضعش این باشه هیچ کسی جمهوری اسلامی را قبول نداره.
از پایه و ریشه باید همه چی درست بشه.

پرسش:
مردم یک زمانی با دموکراسی انتخاب کردند که حکومتی اسلامی داشته باشند، اما بعد از گذشت 40 سال از انتخاب جمهوری اسلامی آیا همچنان انتخاب مردم این نوع از حکومت است؟
از این که بگذریم آیا اکنون جمهوری واقعی در ایران اجرا میشود؟ به نظر میرسد در ظاهر انتخاب مردم است اما در باطن همه از جانب رهبر انتخاب ميشود . كانديدا هاي نمايندگی مجلس و رياست جمهوري توسط شوراي نگهباني كه رهبري انتخاب كرده است تاييد صلاحيت ميشوند. بنابراین در نهايت مردم به ليستي رأی میدهند كه توسط رهبري انتخاب شده است.


پاسخ:

برای پاسخ به این سوال باید به چند نکته توجه بفرمایید:

نکته اول:
قانون اساسی هر کشوری محور ثبات و استقرار آن کشور است، کسی آن را در هر دوره به رأی نمی گذارد، کشور ما جوان ترین قانون اساسی را دارد، به عنوان مثال قانون اساسی آمریکا که بیش از دویست سال از عمرش می گذرد هرگز به رأی گذارده نمیشود، اما دائما رسانه هایشان این نسخه را برای ما می پیچند!! دلیل آن هم روشن است چرا که:
اولا: به رأی گذاشتن قانون اساسی در دوره های مختلف نه تنها موجب ثبات و آرامش و رفع اختلافات نخواهد شد، بلکه قطعا بی ثباتی را به دنبال خواهد داشت، همانطور که شما در پایان انتخاباتی که فقط برای 4 سال سرنوشت کشور را تعیین می کند می بینید چه بلوایی به پا میشود و مخالفین به راحتی زیر بار پذیرش نمیروند چطور برای قانون اساسی نتیجه به راحتی پذیرفته شود!

ثانیا:
ارائه آمار موافقین ومخالفین قانون اساسی هر چند سال یک بار، یک کمک بزرگ به دشمنان کشور است که میزان تأثیرگذاری فعالیت های ضد انقلابی خود را بدون کوچکترین هزینه و با بالاترین دقت به دست آورند!! آمار دقیقی که هرگز از طریق دیگری به دست نمی آید!

علاوه بر این که انقلاب اسلامی با ریخته شدن خون ده ها هزار شهید و یتیم شدن بسیاری از کودکان و از دست دادن فرزندان و عزیزان بسیاری از خانواده ها پدید آمده است، به راحتی به دست نیامده که هر سال به رأی گذاشته شود! کسی که می خواهد حکومت را تغییر دهد باید بهای آن را بپردازد، همانطور که ملت ایران بهای آن را پرداختند، نه اینکه از کسانی که خون دل برای تأسیس یک حکومت خورده اند بخواهد هر چند سال آن را به رأی بگذارد تا ببیند نظر دیگران در رابطه با آن چیست.

نکته دیگر این که، این نسخه یعنی به رفراندوم گذاشتن های قانون اساسی در هر دوره ای در ادبیات سیاسی جهان برای تعیین مقبولیت مردمی به رسمیت شناخته نشده، و توصه نشده است، بلکه آنچه که به عنوان علامت مقبولیت یک نظام تعریف شده است میزان مشارکت مردم در انتخابات و مانند آن است، که ایران حتی از بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکایی که مدعی دموکراسی هستند بالاتر است.

هنوز هم اکثریت مطلق مردم ایران پای این انقلاب هستند، نباید فریب بزرگنمایی برخی اعتراضات را خورد، اگر بنای بر مقایسه هم هست باید اجتماعات طرفداران نظام در نهم دی و بیست و دوم بهمن و مانند آن هم دیده شود. براستی بدون تعصبات و پیش فرض ها اگر کشور دیگری چنین قانون اساسی جوانی داشت، چنین آمار مشارکت بالا در انتخابات داشت، هنوز مردمش بعد از 40 سال هر سال در روز انقلابشان به خیابان ها می آمدند، و یا در حماسه ای نهم دی را خلق می کردند و مانند آن، آیا اینچنین قضاوت می کردیم که چرا قانون اساسی اش را به رفراندوم نمی گذارد؟ پس چرا از میان این همه گشور در دنیا، این جور نسخه ها فقط برای ایران پیچیده میشود؟ نباید کمی شک کرد؟

نکته دوم:
«جمهوری» و شرایط آن وحی نازل شده از جانب خداوند نیست که معصومانه باشد، طبیعتا در مقولات بشری اینچنینی دیدگاه ها و تعریف های متعددی وجود دارد و از آنجا که همه این دیدگاه ها بشری هستند هیچ کدام به خودی خود بر دیگری ترجیحی ندارد، یعنی اینطور نیست که اگر تعریف ما از جمهوری با تعبیر رایج غربی تفاوتی داشت به اشتباه متهم شویم!! چون هیچ تعریفی بر دیگری مقدم نیست. ما اتفاقا اگر «جمهوریت» را پذیرفته ایم نه از سر تقلید از غرب و جامعه بین الملل، بلکه به خاطر وجود مبانی آن یعنی مقبولیت در اسلام است.
در جمهوری اسلامی تمامی مسئولین با واسطه یا بی واسطه توسط مردم انتخاب میشوند، و این امر هم با اسلام از باب اهمیت مقبولیت مردمی سازگار است، و هم با تعریف جمهوری، بنابراین از این جهت اطلاق جمهوری و دموکراسی بر نظام ما صحیح است.

نکته سوم:
تأیید صلاحیت کاندیدها به صورت غیر مستقیم از سوی رهبری خیلی تفاوت دارد با این که بگوییم مسئولین توسط رهبری انتخاب میشوند!! سخن از تأیید حداقل ملاک هاست، نه انتخاب! و این هم منطقی است و هم در همه حکومت ها وجود دارد و اختصاصی به ایران ندارد. حالا ممکن است یک نهاد خاص مانند شورای نگهبان باشد، یا در قالب یک ساختار دیگر؛ اما بالاخره هر نظام و حکومتی چارچوبی دارد که اجازه نمیدهد هر کسی به مسئولیت های کلان دست پیدا کند، قطعا کسی که مثلا لیبرالیسم را از اساس قبول ندارد، نمی تواند و نمی گذارند در کشورهای لیبرالیستی به قدرت برسد، این از بدیهیات است. بنابراین طبیعی است کسی که می خواهد در جمهوری اسلامی یک مسئولیت کلانی را در دست بگیرد لازم است معتقد به اسلام و مبانی آن، و قانون اساسی و ولایت فقیه باشد.

اما این مانع آزادی و ابراز نظر و دخالت مردم نمیشود، تاریخ جمهوری اسلامی و روی کار آمدن دولت های مختلف با سلایق گوناگون و سیاست های حتی در برخی موارد متضاد نشان میدهد که انتخاب با رهبری نیست، وگرنه طبیعتا همواره باید یک دولت با رویکرد خاص روی کار می آمد، چون رهبری یک نظر که بیشتر ندارد! اما مثلا در همین مسئله هسته ای شما عملکرد متفاوت سه دولت گذشته را ببینید. خب این تفاوت عمیق نشان از این چارچوب گسترده و بسیار باز برای فعالیت منتخبین مردم دارد.

نکته چهارم:
اسلامی بودن یک حکومت اقتضاء می کند که در رأس آن یک امام معصوم و یا یک فقیه جامع الشرائط باشد، و بدیهی ترین وظیفه این امام یا فقیه این است که از نابودی حکومت اسلامی یا به انحراف کشیده شدن آن جلوگیری کند؛ از آن طرف یکی از مهمترین عوامل نابودی یا به انحراف کشیده شدن یک حکومت به قدرت رسیدن افرادی است که اسلام را قبول نداشته، یا نسبت به نظام اسلامی و ولایت معصوم یا فقیه معتقد نیستند یا مسائلی مانند آن.

وظیفه اصلی حاکمیت اسلامی اقتضاء می کند که رهبر جامعه بر انتخاب مسئولین نظارت کند، و این هرگز نقطه ضعف به حساب نمی آید، بلکه نبودِ آن نقطه ضعف به حساب می آید، که حاکمی در رأس حکومت باشد اما عرصه را برای نابودی حکومت اسلامی باز بگذارد. بنابراین اگر حتی در هیچ کجای جهان فیلتری برای ورود به انتخابات وجود نداشته باشد، اما باز از آنجا که به حکم عقل و دین این فیلتر ضرورت دارد، رهبر جامعه اسلامی باید به آن اقدام کند. اما همانطور که عرض شد این به معنای انتخاب نیست، رهبری یک رأی بیشتر ندارد، او فقط اعضای یک نهاد را برای نظارت بر احراز صلاحیت کاندیداها منصوب می کند، نه اینکه انتخاب کند.

موضوع قفل شده است