جزئیات عمل به احکام را از که بپرسیم؟

تب‌های اولیه

12 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
جزئیات عمل به احکام را از که بپرسیم؟

با سلام و احترام

کارشناسان بزرگوار بخش فقه و احکام معمولاً در پاسخ به سؤالات شرعی فتاوای مراجع را بدون کم و کاست بیان می کنند و اگر پرسشگر در فهم موضوع حکم یا نحوه عمل به آن ابهامی داشته باشد معمولاً دوباره حکم کلی مرجع مربوطه را تقریر می فرمایند. به نحوی که گاهی سؤال از سوی افراد مختلف تکرار می شود اما ابهام همچنان باقی است.

سؤال بنده این است که توضیح نحوه عمل به احکام یا تشخیص موضوع حکم در این شرایط بر عهده چه کسی است. اگر بر عهده مکلف باشد به دوری از ابهام یا حتی اشتباه در عمل به فتوا دچار می شود. آیا در این سایت قسمتی مخصوص این ابهامات وجود دارد؟

سؤال دیگر این که در مورد چرایی احکام شرعی کجا باید سؤال کرد؟ در بخش کلام؟

ممنون.

با نام و یاد دوست






مؤمن;351028 نوشت:
با سلام و احترام

کارشناسان بزرگوار بخش فقه و احکام معمولاً در پاسخ به سؤالات شرعی فتاوای مراجع را بدون کم و کاست بیان می کنند و اگر پرسشگر در فهم موضوع حکم یا نحوه عمل به آن ابهامی داشته باشد معمولاً دوباره حکم کلی مرجع مربوطه را تقریر می فرمایند. به نحوی که گاهی سؤال از سوی افراد مختلف تکرار می شود اما ابهام همچنان باقی است.

سؤال بنده این است که توضیح نحوه عمل به احکام یا تشخیص موضوع حکم در این شرایط بر عهده چه کسی است. اگر بر عهده مکلف باشد به دوری از ابهام یا حتی اشتباه در عمل به فتوا دچار می شود. آیا در این سایت قسمتی مخصوص این ابهامات وجود دارد؟

سؤال دیگر این که در مورد چرایی احکام شرعی کجا باید سؤال کرد؟ در بخش کلام؟

ممنون.

با عرض سلام و احترام خدمت جناب عالی و تشکر از سؤال شما

1. موارد متفاوت است باید به صورت موردی سؤال بفرمایید تا در صورت امکان توضیح بیشتر داده شود.

2. سؤال از چرایی احکام شرعی دو نوع است یکی بر می گردد به فلسفه احکام که مربوط به بخش کلام است و یکی بر می گردد به چگونگی استنباط حکم از منابع فقهی که مربوط به بخش فقه است .

همیشه سلامت و سرفراز باشید

سجاد;351251 نوشت:
موارد متفاوت است باید به صورت موردی سؤال بفرمایید تا در صورت امکان توضیح بیشتر داده شود.

با سلام و تشکر فراوان از راهنمایی شما استاد گرامی

مثلاً یکی از موارد ابهام انگیز اینجا مطرح شده است که از اینجا شروع شده بود و به پاسخ روشنی برای بنده نرسید.


توضیح ابهام: از طرفی نگاه به چهره نامحرمی که مو و سایر زیبایی ها را نپوشانده حرام است. از سویی در اشتغالات روزمره ناچاریم برای مدتی طولانی (بیش از یک لحظه گذرا) با چنین بانوانی در ارتباط باشیم.

اینجا چگونه باید به حکم مذکور عمل کرد؟

البته موارد مبهم از این دست کم نیست. فقط به عنوان نمونه عرض شد که اگر صلاح بدانید و در حوصله حضرتعالی و همکاران بگنجد همین جا یا در پست های دیگری مطرح می کنم.

با تشکر.:Gol:

مؤمن;351295 نوشت:
نقل قول نوشته اصلی توسط سجاد نمایش پست ها
موارد متفاوت است باید به صورت موردی سؤال بفرمایید تا در صورت امکان توضیح بیشتر داده شود.
با سلام و تشکر فراوان از راهنمایی شما استاد گرامی

مثلاً یکی از موارد ابهام انگیز اینجا مطرح شده است که از اینجا شروع شده بود و به پاسخ روشنی برای بنده نرسید.

توضیح ابهام: از طرفی نگاه به چهره نامحرمی که مو و سایر زیبایی ها را نپوشانده حرام است. از سویی در اشتغالات روزمره ناچاریم برای مدتی طولانی (بیش از یک لحظه گذرا) با چنین بانوانی در ارتباط باشیم.

اینجا چگونه باید به حکم مذکور عمل کرد؟

البته موارد مبهم از این دست کم نیست. فقط به عنوان نمونه عرض شد که اگر صلاح بدانید و در حوصله حضرتعالی و همکاران بگنجد همین جا یا در پست های دیگری مطرح می کنم.

با تشکر.

با عرض سلام و احترام و تشکر از توضیح مجدد جناب عالی

همان طور که در گذشته هم عرض کردم عمل کردن به این حکم محال نیست تا تناقضی ایجاد کند اما قبول داریم که مشکل است و این هم طبیعی است چرا که یکی از اهداف دین ، محک خوردن انسان ها در حیطه عمل است از این رو این حکم ابهامی ندارد و اگر هم مشکلی است در ناحیه عمل است .

در بحث عمل هم تکلیف این است که مرد به مو و زیبایی های زن نامحرم نگاه عمدی نیندازد و نگاه اتفاقی و سهوی حرام نیست و اگر می بیند که مبتلا به نگاه حرام می شود اینجاست که باید خودسازی کند و خود را از نگاه حرام باز دارد تا عادت به نگاه حرام نداشته باشد .

هر جا هم انسان شک کند که مبتلا به حرام و گناه شده یا خیر ، استغفار راه نجات و خداوند ارحم الراحمین است !

همیشه سلامت و موفق باشید

سجاد;351592 نوشت:
در بحث عمل هم تکلیف این است که مرد به مو و زیبایی های زن نامحرم نگاه عمدی نیندازد و نگاه اتفاقی و سهوی حرام نیست

با سلام و تشکر فراوان از حوصله و زحمات شما استاد عزیز

شاید بنده منظورم را درست نرساندم.
بحث ما در مورد نگاه عمدی به مو و زیبایی های نامحرم نبود که فرمودید نگاه عمدی نیندازد.
بحث در مورد نگاه عمدی (در تعاملات روزمره کاری و اداری) به چهره زنی بود که زیبایی های او پوشش مناسبی ندارد. تقاضا می کنم مجدداً به فرمایش جناب اسرا عنایت بفرمایید که فرمودند:

اسراء;347817 نوشت:
نگاه بصورت یا دست تا مچ زن نامحرم در صورتی که بدانیم همراه با دیده شدن اعضایی از او خواهد شد که نگاه به ان بطور مطلق (حتی بدون فصد لذت هم)حرام است و جایز نیست .

در شرایط سؤال بنده ما مجبوریم به چهره چنین نامحرمی نگاه کنیم و از طرف دیگر طبق فرمایش جناب اسرا این نگاه حرام است چون خواه ناخواه نگاهمان به مو و سایر زیبایی ها نیز می افتد.

در صورت امکان راهی بفرمایید که بدون اخراج شدن از محل کار یا مضحکه دیگران شدن یا وهن دین مرتکب حرام فوق نیز نشویم. راهی هست؟

مثلاً نگاه بریده بریده مشکل حرمت فوق را حل می کند؟ یا چون مجبوریم در اینجا تکلیفی نداریم؟

ممنون.:Gol:

[="Tahoma"][="Black"][="3"]

مؤمن;351866 نوشت:
نقل قول نوشته اصلی توسط سجاد نمایش پست ها
در بحث عمل هم تکلیف این است که مرد به مو و زیبایی های زن نامحرم نگاه عمدی نیندازد و نگاه اتفاقی و سهوی حرام نیست
با سلام و تشکر فراوان از حوصله و زحمات شما استاد عزیز

شاید بنده منظورم را درست نرساندم.
بحث ما در مورد نگاه عمدی به مو و زیبایی های نامحرم نبود که فرمودید نگاه عمدی نیندازد.
بحث در مورد نگاه عمدی (در تعاملات روزمره کاری و اداری) به چهره زنی بود که زیبایی های او پوشش مناسبی ندارد. تقاضا می کنم مجدداً به فرمایش جناب اسرا عنایت بفرمایید که فرمودند:
نقل قول نوشته اصلی توسط اسراء نمایش پست ها
نگاه بصورت یا دست تا مچ زن نامحرم در صورتی که بدانیم همراه با دیده شدن اعضایی از او خواهد شد که نگاه به ان بطور مطلق (حتی بدون فصد لذت هم)حرام است و جایز نیست .
در شرایط سؤال بنده ما مجبوریم به چهره چنین نامحرمی نگاه کنیم و از طرف دیگر طبق فرمایش جناب اسرا این نگاه حرام است چون خواه ناخواه نگاهمان به مو و سایر زیبایی ها نیز می افتد.

در صورت امکان راهی بفرمایید که بدون اخراج شدن از محل کار یا مضحکه دیگران شدن یا وهن دین مرتکب حرام فوق نیز نشویم. راهی هست؟

مثلاً نگاه بریده بریده مشکل حرمت فوق را حل می کند؟ یا چون مجبوریم در اینجا تکلیفی نداریم؟

ممنون.

با تشکر از سؤال مجددتان

به نظر می رسد برای روشن شدن بیشتر مسئله و مشکل و حل شدن آن لازم است به صورت شفاهی با شما صحبت کنیم تا بتوانیم راه کار مناسبی در اختیار شما قرار دهیم .

لطفا برای این منظور با شماره 096400 تماس بگیرید و مشکلتان را با کارشناسان فقه مطرح کنید و از آنها راهکار عملی بخواهید .

همیشه موفق و سلامت باشید[/][/][/]

سجاد;352882 نوشت:
به نظر می رسد برای روشن شدن بیشتر مسئله و مشکل و حل شدن آن لازم است به صورت شفاهی با شما صحبت کنیم تا بتوانیم راه کار مناسبی در اختیار شما قرار دهیم .

لطفا برای این منظور با شماره 096400 تماس بگیرید و مشکلتان را با کارشناسان فقه مطرح کنید و از آنها راهکار عملی بخواهید .

با سلام و تشکر از زحمات شما

جهت اطلاع و استفاده دوستانی که احیاناً بحث را دنبال می کنند عرض می شود که بنده در مکالمه شفاهی در مورد سؤال مطرح شده به پاسخ زیر رسیدم:

در مواجهه و تعامل با افرادی که حجاب کامل شرعی را رعایت نمی کنند باید سر خود را پایین انداخته و به زمین نگاه کنید و تمسخر یا خندیدن اطرافیان یا بی توجهی طرف مقابل به صحبت های شما مانع عمل به این تکلیف شرعی نیست.

موفق باشید.:Gol:

با سلام مجدد خدمت کارشناس محترم

امیدوارم از پاسخگویی سؤالات بنده خسته نشده باشید.

ابهام و تناقض بعدی در مورد فتوای زیر است:

سؤال: حرمت یا لهوی بودن موسیقی با کلام یا بدون کلام با کدام یک از علائم زیر اثبات می شود؟
1- مناسب بودن برای رقص
2- خوانندگی زن
3- مضمون عاشقانه یا وصف جنس مخالف در اشعار
4- به هیجان و وجد آمدن (طوری که اصطلاحاً مو به تن انسان سیخ شود)


پاسخ: همه موارد مذکور در سؤال از مصادیق موسیقی یا آهنگ حرام و لهوی است [1].

از سوی دیگر بر اساس فتاوای غالب فقهای عظام تشخیص مطرب یا لهوی بودن موسیقی و در نتیجه حرمت آن با

عرف عام است [2-4]. فعلاً فرض می کنیم این فتاوا حکم واقعی دین باشند. در این صورت ابهامی در مورد فتوای اول پیش می آید:

در فتوای اول موارد نامبرده در صورت سؤال از دید فقیه همگی مصداق موسیقی حرام شمرده شده اند. سؤال این است که اگر عرف عام این نشانه ها یا مصادیق را موسیقی لهوی یا مطرب تلقی نکند باید به نظر کدام یک عمل کرد؟ عرف یا فقیه؟

بر اساس استفتای نقل شده در آدرس [2] ظاهراً نظر عرف بر تشخیص فقیه ارجحیت دارد. درست است؟

ممنون.

:Gol:

=====================================
پی نوشت ها:
[1] http://www.askdin.com/thread771-17.html#post346691
[2] http://www.askdin.com/thread25447-43.html#post328541
[3] http://www.askdin.com/thread771-12.html#post325595
[4] http://www.askdin.com/thread4797.html#post36178

مؤمن;354227 نوشت:
جهت اطلاع و استفاده دوستانی که احیاناً بحث را دنبال می کنند عرض می شود که بنده در مکالمه شفاهی در مورد سؤال مطرح شده به پاسخ زیر رسیدم:

در مواجهه و تعامل با افرادی که حجاب کامل شرعی را رعایت نمی کنند باید سر خود را پایین انداخته و به زمین نگاه کنید و تمسخر یا خندیدن اطرافیان یا بی توجهی طرف مقابل به صحبت های شما مانع عمل به این تکلیف شرعی نیست.


راهکار عملی دیگری برای سؤال بنده در فتوای شماره 1029 از جلد دوم کتاب استفتائات آیت الله مکارم شیرازی آمده است:

سؤال: بیرون بودن مقدارى از موى سر امروزه در شهرهاى بزرگ امرى عادى شده است. آیا مى توان از این جهت که این مقدار از موى سر بیرون است به آن نگاه کرد؟ (همانند برخى قبایل که معمولاً مقدارى از موى سر آنها در معرض دید است).

جواب: اگر با نهى از منکر رعایت نمى کنند مصداق «اِذا نُهینَ لا یَنْتَهینْ» هستند و نگاه کردن بدون تلذّذ و ریبه اشکالى ندارد.

با سلام مجدد

ابهام سوم بنده در مورد احکام نگاه و به طور مشخص فتوای زیر است:

سؤال: اگر انسان همان طور كه از ديدن باغ و گلستان لذت مى‏ برد از نگاه كردن به چهره زن لذت ببرد آيا اين كار حرام است و مصداق قصد لذت به حساب مى ‏آيد؟
پاسخ: اين گونه نگاه ‏ها چون جنبه لذت جنسى دارد جايز نيست.

ابهام بنده این است که اگر با وجدان و انصاف به این قضیه نگاه کنیم فکر نکنم کسی پیدا بشود با نگاه به چهره زیبای یک بازیگر احساس خوشایندی پیدا نکند (یا برایش با نگاه به دیوار منزل فرقی نداشته باشد!) و این حس خوشایند چیزی کم از لذت دیدن باغ و گلستان ندارد. این حس مطبوع در فتوای فوق برای نگاه به نامحرم حرام شمرده شده است. از این فتوا نتیجه می گیریم که نگاه مردان به اکثر بازیگران زن (که اکثراً از بین زیباترین افراد انتخاب می شوند) اشکال شرعی دارد و لذا حکم اکثر فیلم ها برای مردان حرمت است. تنها موارد معدودی باقی می ماند که حکم آنها را باید اینگونه بیان کرد:

نگاه به فیلم ها یا زنانی که استثنائاً از زیبایی برخوردار نیستند یا هیچ حس خوشایندی (حتی در حد زیبایی طبیعت) در انسان ایجاد نمی کنند اشکال ندارد و بقیه جایز نیست.

حال آن که احکام فقها عکس این است. یعنی نگاه به بازیگران حتی به بازیگران زیبای خارجی و هر جایی که خودشان عمدتاً نمی پوشانند بدون قصد لذت یا خوف مفسده بلااشکال است. وقتی حد لذت حلال طبق فتوای بالا این قدر پایین است احکام دسته دوم چه معنایی دارد؟ یا فتوای اول اغراق آمیز است یا فتاوای دوم تعمیم نابجا هستند. آیا بهتر نبود مثل حکم حرمت سیگار که غلبه مفسده آن برای فقیه ثابت شد این احکام نیز در حالت غالبشان بیان شوند؟

ممنون.


موضوع قفل شده است