جمع بندی تکلیف بر اساس قدرت و توان = عدالت

تب‌های اولیه

6 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
تکلیف بر اساس قدرت و توان = عدالت

سلام !
دو آیه از قرآن توجه من رو به خودش جلب کرد
قبلا حدیث و روایتی در این مورد نشنیدم (شاید وجود دارد ولی من نشنیدم)
تصویر این دو آیه (متن غربی همراه ترجمه)

من از این دو آیه اینگونه برداشت میکنم
تمام توانایی های انسان (توانایی ها جسمی و مالی و موقعیت هایی که برای انسان پیش خواهند آمد و میزان عقل فهم دانش و بصیرت هر شخص معلوم است و در کتابی ثبت شده است )
هر انسانی با توجه به این توانایی ها حداکثر تا یک اندازه میتواند کار نیک انجام دهد (ماکسی موم ثواب هر انسانی مشخص شده و هر کس تمام آن را استفاده کند "صد در صد آن را" به برترین پاداش میرسد و این برای افراد مختلف متفاوت هست بنابر این ممکن است کسی با انجام کار نیک کمتر به پاداش بزرگ تری برسد چون کار ها نسبت به توانایی هر کس سنجیده میشوند نه به صورت قیاس با سایر افراد
و همچنین این که هر کسی میتواند کار خوبی انجام دهد ولی بعضی افراد آن را با کار های دیگر جایگزین میکنند و بنابر این از میزان حداکثری که میتوانسته اند انجام دهند کاهش میابد !
به عبارتی شخصی مثلا یک پیامبر ممکن است که کار های بسیار بزرگ و زیادی انجام دهد ولی چون توانایی انجامش در آن بوده پاداشش با شخصی که از توانایی کمتری برخوردار بوده ولی از همان توانایی اندک حداکثر استفاده را کرده است برابر خواهد بود !
این به نظر شخص بنده عدالت است
شرمنده که نوشتار من کمی خسته کننده و گیح کننده هست
نظر شما در مورد این دو آیه چیست
اگر روایت مشابهی شنیده اید لطفا ذکر کنید
ممنون !
(آیات 63 - 64 سوره المومنون) (ترجمه ناصر مکارم شیرازی)

کارشناس بحث : میقات


«وَ لَا نُكلّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَ لَدَيْنَا كِتَابٌ يَنطِقُ بِالحقّ‏ِ وَ هُمْ لَا يُظْلَمُونَ»
و ما هيچ كس را جز به اندازه تواناييش تكليف نمى كنيم و نزد ما كتابى است كه (تمام اعمال بندگان را ثبت كرده و) بحق سخن مى گويد و به آنان هيچ ستمى نمى شود. (مؤمنون، 62)

«بَلْ قُلُوبهُمْ فىِ غَمْرَةٍ مِّنْ هَاذَا وَ لهُمْ أَعْمَالٌ مِّن دُونِ ذَالِكَ هُمْ لَهَا عَامِلُونَ»
ولى دلهاى آنها از اين نامه اعمال (و روز حساب و آيات قرآن) در بى‏ خبرى فرو رفته و اعمال (زشت) ديگرى جز اين دارند كه پيوسته آن را انجام مى دهند. (مؤمنون، 63)

[="Tahoma"][="Black"]

helmon;242136 نوشت:

این به نظر شخص بنده عدالت است


با سلام و درود

خداوند هيچ كس را جز به اندازه توانايى اش تكليف نمى کند

«لا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَها» (بقره، 233)
«لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها» (بقره، 286)
«لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها» (انعام، 152؛ اعراف، 42)
«وَ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها» (مؤمنون، 62)
«لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ ما آتاها» (طلاق، 7)

بله، این عدالت است. این عین عدالت است.
از هر کسی به اندازه توان و امکاناتش انتظار داشتن، عادلانه است.
قضاوت در مورد هر کسی با توجه به موقعیت و شرائطی که در آن بوده، و توان و امکانی که داشته، عدالت است.
بیش از قدرت و توان کسی، از او تکلیف نخواستن، عدالت است.

بله، خداوند تكليف به "ما لا يطاق" نمی کند، یعنی به چیزی که در طاقت و توان انسان نیست، تکلیف نمى‏كند و از او بیش از توانش چیزی نمی خواهد.

اين كه تكاليف‏ انسانها بايد در حدود توانايى آنها باشد از قضاوتها و احکام عقل است، و شرع نیز آن را تأیید نموده است.


[/]

helmon;242136 نوشت:

کار ها نسبت به توانایی هر کس سنجیده میشوند نه به صورت قیاس با سایر افراد


بله، ارزشمندی عمل هر کس، با میزان خلوص و سطح آگاهی و معرفت او در انجام آن عمل، سنجیده می شود.

از طرفی انتظار خداوند از هر کس، متناسب با میزان نعمتهایی است که به او داده است. آن کس که نعمت بیشتری به او داده شده، به همان میزان از او نیز انتظار بیشتری می رود.

«أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً»
آيا انسان گمان مى‏ كند بى‏ هدف رها مى‏ شود؟ (قیامه، 36)


[="Tahoma"][="Black"]

helmon;242136 نوشت:

به عبارتی شخصی مثلا یک پیامبر ممکن است که کار های بسیار بزرگ و زیادی انجام دهد ولی چون توانایی انجامش در آن بوده پاداشش با شخصی که از توانایی کمتری برخوردار بوده ولی از همان توانایی اندک حداکثر استفاده را کرده است برابر خواهد بود !

فرض صحیحی است، اگر چه ممکن است موردش بسیار کم باشد زیرا پیامبران الهی به مقام عصمت رسیده و از معرفت و آگاهی والایی برخوردار هستند، و به همان نسبت نیز اعمال آنها عمق و معرفت بیشتری دارد، که با افراد عادی چندان قابل مقایسه نیست.

پیامبران و اولیای الهی، قابلیت های ویژه ای داشته اند که به این مقام نائل شده و توسط خداوند برگزیده و به مقام عصمت رسیده اند.

لذا این فرض را در مورد انسانهای عادی بسیار می توان یافت. افرادی که با داشتن علم و آگاهی و امکاناتی در حد بالا، ولی از نظر رتبه و کمالات، همسطح و یا پایین تر از افرادی هستند که چنین امکانات و علم و معرفتی ندارند.


[/]

پرسش:
مرا در تفسیر این دو آیه(مؤمنون، 62 و 63) یاری دهید. آیا این نظر بنده درست است که این آیات مطابق عدالت است؟

پاسخ:
«وَ لَا نُكلّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَ لَدَيْنَا كِتَابٌ يَنطِقُ بِالحقّ‏ وَ هُمْ لَا يُظْلَمُونَ»
و ما هيچ كس را جز به اندازه تواناييش تكليف نمى كنيم و نزد ما كتابى است كه (تمام اعمال بندگان را ثبت كرده و) بحق سخن مى گويد و به آنان هيچ ستمى نمى شود. (1)

«بَلْ قُلُوبُهُمْ في‏ غَمْرَةٍ مِنْ هذا وَ لَهُمْ أَعْمالٌ مِنْ دُونِ ذلِکَ هُمْ لَها عامِلُونَ»
ولى دلهاى آنها از اين نامه اعمال (و روز حساب و آيات قرآن) در بى‏ خبرى فرو رفته و اعمال (زشت) ديگرى جز اين دارند كه پيوسته آن را انجام مى دهند. (2)

با سلام و درود
خداوند هيچ كس را جز به اندازه توانايى اش تكليف نمى کند
«لا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَها» (3)
«لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها» (4)
«لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها» (5)
«وَ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها» (6)
«لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ ما آتاها» (7)

لذا در جواب شما باید گفت: بله، این عدالت است. این عین عدالت است.
از هر کسی به اندازه توان و امکاناتش انتظار داشتن، عادلانه است.
قضاوت در مورد هر کسی با توجه به موقعیت و شرائطی که در آن بوده، و توان و امکانی که داشته، عدالت است.
بیش از قدرت و توان کسی، از او تکلیف نخواستن، عدالت است.
بله، خداوند تكليف به "ما لا يطاق" نمی کند، یعنی به چیزی که در طاقت و توان انسان نیست، تکلیف نمى‏كند و از او بیش از توانش چیزی نمی خواهد.
اين كه تكاليف‏ انسانها بايد در حدود توانايى آنها باشد از قضاوتها و احکام عقل است، و شرع نیز آن را تأیید نموده است.

آیا کارها نسبت به توانایی هر کس سنجیده می شوند؟
بله، ارزشمندی عمل هر کس، با میزان خلوص و سطح آگاهی و معرفت او در انجام آن عمل، سنجیده می شود.
از طرفی انتظار خداوند از هر کس، متناسب با میزان نعمتهایی است که به او داده است. آن کس که نعمت بیشتری به او داده شده، به همان میزان از او نیز انتظار بیشتری می رود.
«أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً»
آيا انسان گمان مى‏كند بى‏هدف رها مى‏شود؟(8)

شخصی مثل یک پیامبر ممکن است که کارهای بسیار بزرگ و زیادی انجام دهد ولی چون توانایی انجامش در آن بوده پاداشش با شخصی که از توانایی کمتری برخوردار بوده ولی از همان توانایی اندک حداکثر استفاده را کرده است برابر خواهد بود؟
فرض صحیحی است، اگر چه ممکن است موردش بسیار کم باشد زیرا پیامبران الهی به مقام عصمت رسیده و از معرفت و آگاهی والایی برخوردار هستند، و به همان نسبت نیز اعمال آنها عمق و معرفت بیشتری دارد، که با افراد عادی چندان قابل مقایسه نیست.
پیامبران و اولیای الهی، قابلیت های ویژه ای داشته اند که به این مقام نائل شده و توسط خداوند برگزیده و به مقام عصمت رسیده اند.
لذا این فرض را در مورد انسانهای عادی بسیار می توان یافت. افرادی که با داشتن علم و آگاهی و امکاناتی در حد بالا، ولی از نظر رتبه و کمالات، همسطح و یا پایین تر از افرادی هستند که چنین امکانات و علم و معرفتی ندارند.

__________
(1) مؤمنون، 62.
(2) مؤمنون، 63.
(3) بقره، 233.
(4) بقره، 286.
(5) انعام، 152؛ اعراف، 42.
(6) مؤمنون، 62.
(7) طلاق، 7.
(8) قیامه، 36.

موضوع قفل شده است