جمع بندی تجربه های بچه داری

تب‌های اولیه

130 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
تجربه های بچه داری

[="Tahoma"][="3"]

سلام و خدا قوت
چند وقت پیش بود که از دست .پسر بزن بهادرم شکایت کردم

نقل قول:
با پسر کوچولویی که همه رو کتک میزنه چگونه رفتار کنم؟

البته خدا رو شکر الان سه سال و نیمه هست و دیگه به هیچ عنوان بچه ها رو نمیزنه .حتی اگه بچه دیگه ای اون و کتک بزنه
حتی به من هم نمیگه (از بس مظلومه )
اون مساله حل شد امااااااااااااااااااااا
بنده همچنان بی تجربه .پر از سوال .پر از اشکال و نا پختگی
هر مطلبی که به تربیت کودک مربوطه و می تونه من و بقیه پدر مادر ها رو در امر تربیت کودک یاری کنه رو اینجا به اشتراک بگذارید
امیدوارم تاپیک تکراری نباشه
و بیشتر امیدوارم که این تاپیک جز اون تاپیک ها نباشه که بعد از ده روز بسته میشه
و بیشتر و بیشتر امیدوارم این تاپیک جز اون تاپیک ها نباشه که کنج سایت خاک بخوره و اخر در یک روز سرد زمستانی با یک توضیح دو پاراگرافی به دست یکی از کارشناسان بخش بسته بشه
[/][/]

width: 700 align: center

[TD="align: center"]با نام و یاد دوست

[/TD]

[TD="align: center"][/TD]


کارشناس بحث: استاد امیـد

[TD][/TD]

من فعلا سکوت می کنم تا دوستان حرف بزنند.
happy

مامان‌های عزیز بین مهر مادری و عشق به همسر تعادل برقرار کنید!

همه جوونیتون رو پای بچه‌ها نریزید
اول اینکه بچه مستقل بار نمیاد
و دوم اینکه بچه‌ها بزرگ میشن و دیر یا زود میرن سراغ زندگی‌شون
اونوقته که احساس خلاء می‌کنید

هوای زندگی مشترکتون رو داشته باشد

جملاتی که باید هر روز به کودکانتان بگویید:

چقدر من خوشبختم كه فرزندي مثل تو دارم.
تو هميشه لبخند را به من هديه ميكني.
من تو را همينگونه كه هستي دوست ميدارم.
تو مايه بركت و شادماني خانه مان هستي.
تو از عهده هر كاري برميايي.
تو قدرتمند و شجاع هستي.
من تو را با هيچكس ديگه در دنيا عوض نميكنم.
من از به دنيا آوردن تو هميشه راضي و شادم.

ما_مسئولیم

تعجب نکنید،کودک خطایی نکرده....

رفتار بچه ها بازتاب رفتار پدر،مادر و تمامی بزرگسالان و مراجع قدرت و رسانه ها و همه آنهایی است که به نوعی در زندگی آنان حضور فعال دارند....

▪️اگر کودک من حسادت میکنه،

دلیلش ممکنه این باشه که من پیوسته اون رو با دیگران مقایسه کردم..

خواهر و برادرها حامی هم هستند ،
به این شرط که بزرگ ترها با حمایت افراطی از دختر یا پسر ،
ایجاد حساسیت نکنند .

[="Tahoma"][="3"]عکس کودکان از خدا بسیار متأثر از تصویری هست که از والدین خود دارند

اگر کودکی والدین خود را قابل اعتماد،
مهربان و قابل دسترسی بداند،
خدا را نیز دارای چنین صفاتی خواهد دانست

اما اگر والدین خودرا خشن و بی‌انصاف بداند،
درمورد خدا نیز چنین تصوراتی خواهد داشت.[/][/]

[="Tahoma"][="3"]برای تغذیه کودکان زیاد، از شیر و کیک استفاده نکنید..

نتیجه مصرف زیاد شیر و کیک ایجاد توده غذایی غلیظ، فاسد و شیرین است که ترکیبی خطرناک برای بدن
خصوص معده و کبد است...[/][/]

[="Tahoma"][="3"]هرچه"تحقیرهای دوران کودکی" بیشتر باشد ؛
"توانایی"فرد برای مقابله با مشکلات زندگی کمتر شده ؛
تمایل فرد برای
"امنیت یابی"بیشتر میگردد
و"توقع" فرد از خودش ،
دیگران و دنیا بیشتر میشود..[/][/]

پدر برای پسر، نقش الگو و راهنما دارد.

پسر در کنار پدر ابعاد مردانه‌اش رشد و بارور می‌شود.

پدر نسبت به مادر، بیشتر تحمل دارد تا تلاش و ایستادگی را از فرزندش طلب کند.

حتما پسرها باید ساعت‌هایی از روز را در کنار پدر باشند تا ابعاد مردانه شخصیت شان رشد کند .

پدر برای دختر، نقش اولین جنس مخالف را دارد.

دختر در کنارِ پدر، قدرت، مقاومت، توانمندی و...‌ را می‌آموزد.

پدر به دختر اجازه ریسک کردن، جسارت و تلاش برای کارهای نو را می‌دهد.

حتما دخترها باید ساعت‌هایی از روز را در کنار پدر باشند تا ابعاد مختلف وجودشان رشد کند.

[="Tahoma"][="3"]خانه را پادگان نکنید ،
نخواهید ک فقط بله و یا چشــــــــــم بشنوید

وقتي نظام تربيتي در خانه كودك رو تشنه و گرسنه عشق ( يا همون ديسپلين) نگه داشته،
وقتي از كودك انتظارات زياد داشتند، تنبيه ش بكنن،
تحقير و تهديدش بكنن،
كودك ب اين نتيجه ميرسه ک براي گرفتن محبت اطرافيانش دست به هر كاري ميزنه،

یعنی نمیتونه ب دیگران نه بگه ،
چون میخواد همه دوسش داشته باشن

چون وقتي محبت ببينه خيالش راحته تنبيه نميشه.
براي همين او بدبخت خواهد شد

اگر والدین بیش ازحد حمایتگر
یا حتی بیش از حد بی‌توجه باشند،
مسیر رشدی لازم
براي پرورش شخصیت سالم را،
ناخواسته به سمت وابستگی می‌برند.

اشتباه فرزندتان راگردن کسی نیندازید
اگر زمين ميخورد زمین را نزنید
اگركاراشتباهي کرد ؛
نگوييد بچه من نبوده
چون او می‌آموزد که
مسئولیت کارش رانپذیرد
و براي اتفاقات
همیشه ديگران را مقصر بداند

[="Tahoma"][="3"]جایزه باید بدون برنامه ریزی قبلی و غیرمنتظره باشد
از سه ماه قبل دائم نگیم که اگر این کار را کردی، برات جایزه می خرم.

این حق حساب و رشوه است جایزه نیست[/][/]

رفتار مادري كه مرتب روبروي آينه مي‌ايستد،
خود را ورانداز مي‌كند
يا در صحبت با ديگران مدام به فكر عمل‌هاي زيبايي است،
الگوي بسیار بدي براي نوجوان است.

[="Tahoma"][="3"]کودکی که اشتباه نمی کند در آینده بزرگسالی خواهد شد که جرات تغییر ندارد و از بیم ملامت دیگران به امن ترین راهی که به تایید اطرافیان ختم شود پناه می برد .

به کودکان خود اشتباه کردن بیاموزیم .[/][/]

[="Tahoma"][="3"]بچه ها از ۳سالگی نسبت به بدنشان شناخت پیدا می کنند .
خودشان را با دیگران مقایسه می کنند .
دکتر بازی از این دست کنجکاوی هاست .

واکنش تند نشان ندهید که باعث بدبینی و اضطراب کودک شود.[/][/]

[="Tahoma"][="3"]از زیاد حرف زدن برای کودک خودداری کنید :

اگر چه حرف زدن با کودک لازم و مفید است اما زیاد حرف زدن تاثیر سازنده ای ندارد :

◻️ آنچه را قبلا گفته اید تکرار نکنید .
◻️ چیزی را که کودک خود می داند، به او نگویید
◻️ بیشترمواقع کودک از اشتباهش آگاه است، پیامد طبیعی رفتار، خود بهترین آموزگار است .
◻️ تکرار موجب اختلال در ارتباط سالم، اوقات تلخی، بگو مگو و استیصال می شود!
◻️ گاهی هنگام خطای کودک سکوت کنید .[/][/]

[="Tahoma"][="3"]چرا با وجود گذشت بيش از نيمی از ماه مهر ، اضطراب جدایی و فوبیای مدرسه در برخی از دانش آموزان هنوز برطرف نشده است ؟

يك دليل مهم اين است كه بازخورد رفتاری و عكس العمل والدين، با شروعِ بروزِ نشانه هاي اين اختلال، متناسب نبوده و هرچه زودتر نياز به مداخله تخصصی دارند.

براي درمان اختلال اضطراب جدايی و فوبیای مدرسه ، كودك و والدين نياز به مشاوره و مداخله تخصصی دارند...

بی توجهی به اختلالات کودکان ، مزمن شدن اختلال را در پی دارد .

هرگزدر حضور فرزندتان ازمعلمش بد نگویید،
بااین کار به کودک ضربه میزنید.
چراکه باعث ایجاد حس منفی نسبت به معلم و دلزدگی از درس و مدرسه میشوید.

اگر اشکالی می بینید،
بدون اطلاع فرزند،با معلم صحبت کنید.[/][/]

[="Tahoma"][="3"]برای کم کردن خشنونت کودکان:

سعی کنید که محدودیت هایی برای کنترل پرخاشگری وضع کنید و آنها را به اطلاع کودک برسانید.
همدلی را افزایش دهید.

آگاهی کودک را نسبت به رنجی که بر اثر پرخاشگری او در افراد یا حیوانات به وجود می آید، افزایش دهید.
رفتارهایی را که مغایر با رفتار پرخاشگرانه است، تقویت کنید.

به جای کودک پرخاشگر، به کودکی که به وی پرخاش شده توجه کنید.
اگر قرار است کودک به دلیل رفتار خشونت آمیزش تنبیه شود، بهتر است به طریقی باشد که منجر به حمله انتقامی و تلافی جویانه از طرف کودک نشود.

فرصت تخلیه هیجانات را برای کودک فراهم کنید.
برای مهارِ رفتار کودکان، فنون محروم سازی ممکن است تا حدودی مفید واقع شود.[/][/]

[="Tahoma"][="3"]می دانیم که عصبانی نشدن در هنگام مواجهه با جیغ کودک کار آسانی نیست
ولی نشان دادن عکس العمل شدید از سوی بزرگسالان ممکن است او را برای فریاد طولانی تر و با صدای بلندتر تشویق کند.

در زمان خشم نسبت به فرزندتان از این روش استفاده کنید :

روش ۴-۶-۸
نفس عمیق بکشید و تا ۴ بشمارید ، تا ۶ بشمارید و در نهایت نفس خود را بیرون بدهید و تا ۸ بشمارید.
این تمرین را حداقل ۴ بار تکرار کنید.

در کنار نفس عمیق، شمردن تا ۱۰ هم توصیه می شود.

گرچه با انجام این کار خشم کاملا از بین نمی رود اما این روش می تواند شما را از هرگونه واکنش سریع و تصمیمات غیرمنطقی بازدارد.[/][/]

[="Tahoma"][="3"]حتما نظر فرزندانتان را در تصمیم گیری های خانوادگی بپرسید.
هنگامی که کودک در تصمیم گیری شریک می‌شود، حس مهم بودن ميكند
و همين باعث شكل گيري شخصيت مستقل و قوی در وی می شود[/][/]

که سرش داد بکشند ودر بسیاری مواقع، رفتار تحقیر آمیزی با کودک دارند

اما بهتر است ابتدا خودتان را آرام کنید، چند نفس عمیق بکشیدو چند دقیقه ای روی حرفی که می خواهید بزنید فکر کنید.
اگر به شدت ناراحتید با همسرتان مشورت کنید و پاسخ و واکنشتان را به تاخیر بیندازید.

به فرزندتان بگویید: "کار تو واقعا ناراحت کننده است. باید دراین باره فکر کنم". یا " منو مامان در این باره فکر می کنیم و بعد تصمیممون را به تو اطلاع میدیم"

گاه همین منتظر گذاشتن کودک هم مجازات کافی و مناسبی است و هم به شما فرصتی می دهد که اندیشمندانه رفتار کنید


با کودکانی که درخواست های والدین را فراموش می کنند ، چه رفتاری داشته باشیم ؟

ابتدا از دستورات ساده استفاده کنید مانند:

لیوان بیار
از یخچال سیب بیار
شلوارتو از اتاق بیار
تلویزیون روشن کن
چراغ را روشن
بشقابو ببر بزار تو اشپزخونه
ایفونو جواب بده

خواسته ها را آرام و شمرده به فرزندتان بگویید و هر بار فقط یک مورد را عنوان کنید .

فرزندتان را پس از انجام هر درخواست مورد تشویق کلامی قرار دهید .

فراموش کردن مکرر درخواست ها از نشانه های ضعف در تمرکز و دقت شنیداری ست .

[="Tahoma"][="3"]
قابل توجه پدر و مادرای عزیز:

در بازی های دو نفره همیشه این سوال پیش می آید که آیا باید در بازی برنده شویم یا بگذاریم کودک ما را در بازی ببرد

در بازی هایی که برد و باخت در آنها معنا دارد، هر بازی را ۳ بار انجام میدهیم

1بار اول به کودک اجازه دهید که شما را در بازی ببرد. این برد کمک می کند تا اعتماد به نفسش افزایش پیدا کند.بچه ها واقعا باور می کنند شما را در بازی برده اند.همچنین این برد باعث می شود کمی تخلیه هیجانی شوند و اگر از شما خشمی جمع کرده اند،مقداری از آن خشم با شکست شما تخلیه خواهد شد.

2 بار دومی که بازی می کنید بهتر است در بازی کودک را ببرید این باخت به کودک کمک می کند که مفهوم شکست را دریابد،« نه» شنیدن را یاد بگیرد و کم کم متوجه این امر شود که گاهی انسان تمام تلاشش را می کند ولی موفق نمی شود.

3 بار سوم که بازی را انجام می دهید باید کاری کنید که کودک با تلاشی بسیار بیشتر از تلاشی که آن دو بار داشته، برنده شود. این بار در حال آموزش این نکته هستید که گاهی برای موفقیت باید خیلی تلاش کرد.

منبع:
کتاب رفتار درمانی دکتر علیرضا تبریزی[/][/]

[="Tahoma"][="3"]استرس و شادی هر دو مسری هستند .

بودن در کنار افراد شاد بر روان ما اثر می گذارد.

والدین شادی باشیم تا فرزندان شاد تربیت کنیم .[/][/]

لوس کردن بچه قطعا اشتباه است ولی اشتباه بزرگ تر، آوردن بچه دوم به منظور کاستن از لوس شدن بچه اول است.

برای رفع این مشکل بایستی توجه به کودک را به اندازه موردنیاز انجام داد .نه بیشتر

[="Tahoma"][="3"]
تهدید نکنید

می خواهید کاری کنید که فرزندتان هیچ وقت به حرف های شما گوش نکند؟ تهدید کنید اما عمل نکنید!
می خواهید با شما لجبازی کند و هر وقت که می خواهد از شما انتقام بگیرد آن کار را تکرار کند؟ تهدیدش کنید!

بچه های والدینی که بیش از اندازه از قوه قهریه استفاده می کنند و به خیال خودشان با اقتدار کودک شان را تربیت می کنند، کمتر از دیگر والدین به حرف آنها گوش می دهند.

اینکه شما مدام با خشم و اخم و تهدید با رفتارهای بد کودک تان مقابله کنید، او را از انجام این کارها نمی ترساند بلکه انگیزه اش را برای اثبات اینکه از شما قوی تر است و می تواند حرف خودش را به کرسی بنشاند، بیشتر می کند.[/][/]

[="Tahoma"][="3"]عواملی که باعث می شوند , والدین نتوانند در خانواده اقتدار خود را حفظ کنند
ترس از این که فرزندشان آن ها را دوست نداشته باشد.
احساس این که پدر و مادر بی رحمی هستند.
چون خودشان در کودکی تنبیه شده اند , از اقتدار واهمه دارند.
از بروز اختلاف در خانواده نگرانند.
شخصیت قاطعی ندارند.
اهداف تربیتی مشخصی ندارند
[/][/]

[="Tahoma"][="3"]ترسهای کودک را جدی بگیرید

چون آنها برای او بسیار واقعی و جدی هستند.

از دید کودک ترس از فلان چیز اصلاً شوخی و کم اهمیت نیست پس لطفاً از جملاتی مانند "تو که دیگه بچه نیستی، این کارها مال کوچولوهاست" اجتناب کنید.
اگر ترس او را کم اهمیت بیانگارید کودک احساس می‌کند که دارید او را مسخره می‌کنید و در نتیجه دیگر در مورد ترس‌هایش با شما صحبت نخواهد کرد.
در عوض، گفتن جملاتی مانند این که "می‌فهمم، چیزهایی هم هست که من را می‌ترسونه. مهم این است که اجازه ندهیم ترس ما را شکست بده" به کودک کمک می‌کند تا احساس کند که شرایط او را درک می‌کنید و او تنها نیست[/][/]

[="Tahoma"][="3"]

اگر کودک شما در ۲ سالگی به کسی سلام نمیکند اینطور فکر نکنید که او بی ادب هست.
او مفهوم سلام کردن را نمی‌داند و شما هم قادر نخواهید بود با هیچ منطقی این موضوع را به او تفهیم کنید.

این آمادگی به مرور در کودک بوجود میآید.

به هیچ وجه کودک نوپا را مجبور به سلام کردن نکنید و برای سلام کردن صرفا از تکنیک تشویق و پاداش استفاده کنید و خودتان نیز الگو باشید

[/][/]

[="Tahoma"][="3"]کودک باید انقدر از پدرومادر خوبی ومحبت دیده باشد که اخم کردن آنها برایش سخت باشد و همین اخم اوراتنبیه کند
والدینی که دائم کودک را دعوا میکنند اخمشان هم تاثیری ندارد
[/][/]


شرط اول خرید موبایل برای فرزندان، این است که بچه به سنی رسیده باشد که ضرر و زیان و استفادهٔ صحیح و اشتباه را بفهمد و بتواند استفاده از این وسایل را مدیریت کند. یعنی تشخیص بدهد که استفاده درست است یا نادرست.

و صرفا بخاطر جذابیت های موجود در ابزار جدید که روی تلفن همراه نصب میشود .به سمت انها نرود

به اين دلايل براي كودكان موبايل و تبلت نخريد:

فرآیند ذهنی کودک به تاخیر می افتد.
هوش هیجانی کودک کاهش می یابد.
دایره واژگانی کودک کاهش می یابد.
احتمال چاق شدن کودک افزایش می یابد.
سیستم اسکلتی کودک دچار اختلال می شود.
خواب کودک مختل می شود.
توان یادگیری کودک کاهش می یابد.
احتمال ابتلای کودک به برخی سرطان ها افزایش می یابد.

به هيچ وجه به كودک لقب ندهيد.

این کار، آزادی او برای رشد و تکامل را می‌گیرد.

پس به او در شکل گیری شخصیتش کمک کنید و خجالتی، قلدر، خشن یا هر چیزی .توصیفش نکنید

اين شکایت های آموزگاران را جدی بگيريد :

عدم اتمام تکالیف و وظایف
بی‌توجهی به سخنان معلم و فرايند آموزش
حواس‌پرت
عدم تمرکز طولانی
خستگی زودرس در کارها
سر رفتن مکرر حوصله
قطع کردن سخنان معلم و بین حرف پریدن
عدم رعایت نوبت در کلاس
دویدن دائم و راه رفتن‌های بی‌اجازه در کلاس
بالا رفتن از ارتفاعات و انجام کارهای خطرناک در مدرسه.

در صورت دریافت چنین شکایت هایی از طرف مدرسه ، مي بايست فرزندتان توسط روانشناس بالینی کودک ارزيابي شود تا با علت يابي در جهت رفع مشكل اقدام شود .

[="Tahoma"][="3"]
فیلم ها و انیمیشن هایی که دیدن آن ها برای کودکان مطلقاً ممنوع است :

تصاویری از مخاطرات یا تهدیدهای بزرگ برای حیوانات، کودکان و والدین.

شخصیت های شبح مانند و مافوق طبیعی و توجیه ناپذیر مثل هیولاهایی که کارهای ترسناک انجام می دهند.

خشونت و حمله جسمانی چه در قالب های واقعی یا رایج و آشنا.

کارتون های خیالی که تکه تکه کردن جسد، جراحات بدنی، قطع عضو یا روابط جسمی خشن را نشان می دهند.

شخصیت های اصلی آنها با فرهنگ، آداب و رسوم و اعتقادات ما سازگاری نداشته باشد.

فعالیت جسمی و ورزشی خطرناک.

کودکان هم تقلید کننده هستند و هم باورپذیر .
مراقب باشیم چه میبینند و چه میشنوند

دقیقا این اتفاق برای خودم پیش اومد
پسرم کارتون خرس کونگ فو کار و نگاه کرد . یه گاو که دو تا ساتور که به زنجیر وصله .سلاحشه
و به معبد حمله میکنه
پسر منم به تقلید از اون .دو تا راکت به نخ بسته بود و چپ و راست ما رو سیاه و کبود میکرد :khobam:
[/][/]

[="Tahoma"][="3"]تا چهار سالگى، كودك خود مدار، خود شيفته و خود محور است و تصور ميكند كه تنها موجود مهم جهان است از نظر او جهان در خدمت و در اختیار اوست[/][/]

[="Tahoma"][="3"]انجام دادن تکلیف نه فقط باعث آموختن بیشتر و بهتر می شود بلکه باعث ایجاد نوعی نظم و انضباط درونی خواهد شد .

برای بسیاری از بچه ها انجام دادن تکلیف مدرسه نخستین مسوولیت پذیری آنهاست.

بچه ها از طریق انجام تکالیف مدرسه، مهارت هایی را می آموزند که برای تبدیل شدن به بالغ هایی باانگیزه، مستقل و مسئولیت پذیر به آنها احتیاج دارند.

تکلیف در صورتی که به اندازه ، مناسب و متنوع باشد ، رشد کودک را به دنبال دارد [/][/]

[="Arial"][="Black"][="3"]سلام مهرنوش جان بابت این تاپیک ازت ممنونم. من فعلا استفاده میکنم از مطالب چون دوقلوهام خیلی کوچیکن تجربه ای ندارم در اختیار شما بزارم.[/][/][/]

اگر ميخواين كودكتون رو از كاري منع كنيد:

بهترين روش اين است كه اگر آن كار خطرناك نيست و به خودش يا ديگران آسيب نميرساند، تنها بگوييد نكن عزيزم و بعد به كارش اعتنا نكنيد و اگر تكرار كرد بگيد نه لطفا و در صورت تكرارش مطلقا توجه نكنين و بعد از مدت كوتاهي كودك خاموش ميشه.

اما اگر وارد بازي و لجبازي كودك شديد حتما در طولاني مدت بازنده شماييد.

دکمه لجبازی کودک" را روشن نکنید:

- نکن
- بیا بشین
- مگه نگفتم دست نزن
- باز رفتی سر کمد
- چند بار باید بگم
- خراب میشه ها

از جملات مثبت استفاده کنید...

عزیزم بیا بریم شکل اتاق بچه های میزبان و یا منظره روبروی خانه او را از پنجره ببینیم.

جملات و یا حرکاتی که موجب خنداندن کودک و عوض کردن حال و هوای او می شود و ناخودآگاه حواس کودک از موضوع لجبازی پرت می شود.

یادمان باشد که خودمان هم در روابط با یکدیگر در خانواده لج و لجبازی نکنیم و الگوی مناسبی برای او باشیم.

[="Tahoma"][="3"]دلايل لكنت زبان:

پسر بچه ها بين دو تا سه سال دو برابر دخترها ممكنه با لكنت مواجه بشن.

وقتي كودك دار لكنت ميشه، اطرافيان به هيچ وجه نشون ندن متوجه لكنت زبان كودكشون ميشن. نه كمكش كنن نه مانند او تكرار كنن نه با صورتشون نشون بدن منتظرن انگار هيچ مشكلي وجود نداره. بهش راه حل نشون ندید. حتی نگید اشکالی نداره.

اگر تازه به مدرسه رفته و مشكل شروع شده یا در مدرسه مورد تحقیر و تمسخر دوستانش قرار میگیره يك تا دو هفته به مدرسه نره اگه موضوع متنفي شد كه مشكلي نيست در غير اين تنها با متخصص مشورت كنيد اما هرگز در رفتارتون به كودكتون نشون نديد كه ميدونيد مشكلي وجود داره.[/][/]

بهترین هدیه ي والدین به فرزندشان خاطره هست، خاطره های خوب و شاد.

خودتون چند لحظه فکر کنید، به پدر و مادرتون، به دوران کودکيتون.

خیلی کم پیش میاد که ما وقتی میخواهیم از خاطرات و خوبیهای والدینمون یاد کنیم به فعالیتهای روزمره شون اشاره کنیم.

مثلا بگیم عاشق مامانم هستم چون هر روز سه وعده برای من غذا حاضر میکرد.
یا مثلا هزاران بار لباسهای منو شسته و ....

پس به خاطر کارهای روزمره ای که برای فرزندتون انجام میدید از او توقع نداشته باشید که عاشقتون باشه.

مغز ناخودآگاه وقتی میخواد از کسی یاد کنه خاطرات خاص رو به خاطر مياره.
مثلا اگر یکروز با مادرتون آب بازی کرده باشید، یا با کمک همدیگه کیک پختين، یا به همراه پدرتون ماشین شستین و حسابی همدیگه رو خیس کردین.
اینها خاطراتی هست که همیشه در ذهن کودکان ثبت میشه و پدر و مادری در آینده در ذهن فرزندشون محبوب و دوست داشتنی تر هستند که خاطرات شیرین بیشتری برای فرزندشون به یادگار گذاشته باشند.

پس از همین امروز تصمیم بگیرید و بانک ذهن فرزندتان را با خاطرات شیرین و شاد پر کنید. .

واژه‌هایی که ما گه‌گاه هنگام عصبانیت به کار می‌بریم، اثرات مخرب ماندگار بر ذهن کودک خواهد گذاشت.
مثلاً واژه‌هایی چون
“بچه بد”،
“چقدر بی‌ادبی”
یا جملاتی مثل “از دستت خسته شدم”، “دیگه دوستت ندارم”و…
آن‌چنان در ذهن او می‌ماند که ممکن است کودک باور کند حتماً همین‌گونه است.
ذهن بچه‌ها به طور قابل ملاحظه‌ای تحت‌تأثیر عبارت‌هایی است که ما آن‌ها را خطاب می‌کنیم.
پیامی که ما بزرگسالان در قالب چنین جملاتی به کودکانمان می‌دهیم، در ضمیر ناهشیارشان ثبت می‌گردد.

اگر اين كارو بكني دیگه دوستت ندارم"
پيام: براي آنكه مرا دوست بدارند بايد مطابق ميل آنها رفتاركنم
كودك بايد بداند هميشه دوستش خواهيد داشت تا از ترس به هركسی

كودك رابراي كنترل كردن نترسانيد:

اگه بري بيرون ميدزدنت
سگ تورو گاز ميگيره
اگه گريه كني، ميگم...بياد

يا فرزندتان حرفهاي شما را باور نميكند و اعتمادش به شما از بين خواهد رفت

يا حرفتان را باور ميكند و ترس و وحشت و اضطراب و گاهي مبتلا رفتارهاي وسواسگونه مانند ناخن جويدن يا لكنت زبان دچار خواهد شد.

[="Tahoma"][="3"]از کودک بخواهید که بر مبنای بافته های ذهنی اش برای شما داستانی تعریف کند، سپس آن داستان را نقاشی کند.

بعد، از آن نقاشی ها کتابی بسازید و آن کتاب را در کتابخانه خود به عنوان اثر ارزشمندی از کودک خود نگهداری کنید.

شما با انجام این کار ساده به کودک یاد می دهید که افکارش با ارزش است و می تواند از آنچه که در ذهنش طراحی می کند محصولی بوجود بیاورد که برای دیگران نیز جالب توجه و مفید می باشد .[/][/]

[="Tahoma"][="3"]به كودك بايد صبر كردن را آموخت اما قبل از آن بايد اعتماد بنفس و پشتكار او را تقويت كرد و براي اين كار:

تا قبل از چهارده ماهگي تمام جهان بايد به ميل كودك باشه. به محض آنكه صورتش رو برگردوند غذا دادن رو متوقف كنيد. اگر اتاق ديگري هستيد با شنيدن صداي گريه اش شروع به حرف زدن كنيد تا بدونه در راهيد. این به کودک مثبت بودن امنیت و ارامش رو یاد میده.

اما از دو سالگي موضوع برعكسه. اگر فرزندتان از شما خواسته ای داشت چند ثانیه تا چند لحظه درنگ کنید مثلا بگویید بذار یه لیوان اب بخورم بعد کاری که خواستی رو انجام میدم اینجاست که کودک با صبر اشنا میشه[/][/]

[="Tahoma"][="3"]شنيديد كه ميگن بچه رو بغل نكن بغلي ميشه:

در اغوش كشيدن كودك تا وقتي كودك تمايل داره هرگز كودك رو بغلي نميكنه.

بغل كردن كودك به رشد مغز كودك كمك ميكند، او را مستقل ميكند و به موقع ميتواند از مادر جدا بشود.
در حقيقت بچه اي بغلي ميشه كه به اندازه كافي بغل نشده یا کودک مجبور شده برای در اغوش کشیده شدن دست به مانورهایی از جمله گریه کردن بزنه
طرز تهيه كودك لوس - اگر دو سال اول زندگي فرزندتان او را از ترس بغلي شدن به اندازه كافي بغل نكنيد و اجازه دهيد نياز خود را با گريه اعلام كند به او مي آموزيد تنها راه رسيدن به خواسته هايش اين است كه دست به مانور بزند. - اگر در جمع، موقع خريد، زماني كه مهمان داريد از ترس جيغ و داد فرزندتان به او باج بدهيد تا ساكت بماند. - اگر فرزندتان را تشويق به كتك زدن بقيه كنيد و افتخار كنيد فرزندتان دفاع از خود را آموخته و در آينده از پس خود بر مي آيد. - اگر فرزندتان به حقوق بقيه تجاوز مي كند و شما جلوي او را نمي گيريد. - اگر به كارهاي اشتباه فرزندتان مانند فحش دادن، گاز گرفتن، زدن، ميخنديد و آنرا شيرين كاري مي دانيد. - اگر به فرزندتان نه مي گوييد و او جيغ ميزند خودزني ميكند و شما تغيير عقيده مي دهيد. - اگر والدين سخت گيري هستيد و فرزندتان براي رسيدن به خواسته هايش مجبور است دست به مانور بزند. - اگر تصميم به انجام روش تربيتي ميگيريد مانند جدا كردن جاي خواب فرزندتان، گرفتن پستونك يا شير شب، يا مهد كودك رفتن كودك (جز روزهاي اول) و با گريه كودك كوتاه مي آييد. - وقتي به جاي توجه دادن به فرزندتان، به بهانه تلفن حرف زدن، پاي كامپيوتر بودن، كار كردن، زندگي فرزندتان را با اسباب بازي هاي گرانقيمت پر مي كنيد و به او باج ميدهيد كه سراغ شما نيايد. و چون محبت با اسباب بازي جايگزين نميشود فرزندتان بيشتر و بيشتر ميخواد و هرگز راضي نميشود. - وقتي يكي از والدين تنبيه ميكند و همان لحظه ديگري دخالت كرده طرف كودك را ميگيرد و به او محبت ميكند. - زماني كه به خواسته كودك عمل ميكنيم و دفعه بعد به خاطر همان خواسته دعوايش ميكنيم. مثلا در آغوشش ميگيريم دفعه بعد داد ميزنيم اه ولم كن چقدر اويزون من ميشي! - وقتي براي انجام كارهاي فرزندانمان غر ميزنيم منت ميگذاريم و آنها را غرغرو طلبكار ناراضي بار مي آوريم. - وقتي از ترس لوس شدن كودك، خواسته هاي كودك را براورده نميكنيم تا كودكمان به گريه بيافتد.

يادمان باشد باج دادن به كودك يعني پاداش در مقابل كاري اشتباه، كه باعث لوس شدن كودك ميشود، نه محبت و در آغوش گرفتن و پاداش در مقابل كار خوب

به بهانه لوس شدن فرزندمان را از آغوش خود و جايزه گرفتن محروم نكنيم!

گردآوري و تنظيم: رويا نوري

[/][/]

[="Tahoma"][="3"]حق مالکیت بدن را به کودک یاد بدهید
این بدن خودم است!

ناتالی گرین - برگردان: نیلوفر جعفری

با یک بغل شروع شد. من و دخترم از مهدکودک بیرون می‌آمدیم که دوست صمیمی‌اش آمد جلو تا او را بغل کند. دخترم اجازه نداد و دستم را می‌کشید تا برویم. برای من خیلی عجیب بود و راستش را بخواهید شرمنده شدم. مادر بچه آنجا ایستاده بود و نگاه‌مان می‌کرد. یواشکی از دخترم خواستم که دوستش را بغل کند. اینکه آن بچه کوچک و نازنین از رفتار دخترم آزرده شود و قرار گرفتن در این شرایط امتناع احساس بدی برایش ایجاد کند، برایم سخت بود. اما من به پیامی که به فرزند خودم می‌دادم توجه نمی‌کردم و فقط نگران دوستش بودم. من می‌خواستم دخترم را مجبور به انجام کاری کنم که دوست نداشت. به دخترم این مفهوم را انتقال دادم که حریم شخصی‌اش مهم نیست و می‌تواند به خاطر خوشایند دیگران و فقط برای اینکه آدم باادبی به نظر برسد از تمایل خودش بگذرد.

من بعدا متوجه اشتباهم شدم و رفتارم را تغییر دادم؛ گام‌هایی برداشتم برای اینکه او بفهمد باید بدنش را دوست داشته باشد و آن را حق خودش بداند و هیچ‌کس حتی مادرش نمی‌تواند و نباید به او بگوید با بدنش چه کند.

چطور توانستم حق مالکیت بدن را به او یاد بدهم؟

او حق دارد برای موهایش تصمیم بگیرد

دخترم موهای بلند و فر و زیبایی دارد. اما همین موها یک چالش مهم در زندگی من بود. موهای بلند روی کمر زیباست اما دردسرهای خودش را دارد. مثلا شست‌وشوی این همه مو کار ساده‌ای نیست و واقعا زمان بر است. آرایش مو و جمع کردنش هم سخت است. شاید من دوست داشته باشم او موهایش را کوتاه کند تا کار مراقبت و نگهداری از موها آسان‌تر شود. اما این واقعا حق من نیست که برای اندازه موهای دخترم تصمیم بگیرم مگر این‌که او خودش بخواهد. این موها متعلق به من نیست و من فقط والد او هستم نه مالک بدن او. این موهای اوست و به من ربطی ندارد که دخترم دوست دارد دردسر شستن موهایش را تحمل کند. تا زمانی که این کار به او آسیبی وارد نمی‌کند و با موهای بلندش خوشحال است، من به این حق احترام می‌گذارم و نظری نمی‌دهم.

آیا من اجازه دارم او را غلغلک بدهم؟

فرزند من بدن حساسی دارد و غلغلکی است. وقتی بچه‌تر بود ما زیاد با او شوخی می‌کردیم و غلغلکش می‌دادیم. یادم می‌آید که بارها از ما خواسته بود که بیشتر ادامه ندهیم و شوخی بس است. یک بار باجدیت گفت: «بس کن!» اما من باز غلغلکش می‌‌دادم و می‌گفتم: «بس نمی‌کنم، بس نمی‌کنم.»

غلغلک دادن کار جالبی است اما می‌تواند برای کودک یک موقعیت آزار دهنده باشد. بعدها دوباره به این مساله فکر کردم. من چه چیزی به او یاد دادم؟ آیا منظور من این نبود که «نه» گفتن تو ارزشی ندارد و معنایش واقعا تمام کردن نیست؟ تو از ما خواستی دیگر غلغلک ندهیم اما حرف تو برای ما مهم نبود. گویا خواسته تو بی‌اعتبار و بی‌ارزش است.

ما وقتی این نکته را متوجه شدیم، رفتارمان را تغییر دادیم. هنوز هم گاهی وسط بازی قلقلکش می‌دهیم اما وقتی او می‌خواهد که دیگر ادامه ندهیم، به خواسته‌اش توجه می‌کنیم مگر این‌که خودش دوباره پیشنهاد شروع بازی را بدهد. بغل کردن زورکی نیست بعد از ماجرایی که گذشت من از دخترم خواستم بدون اینکه دیگران را ناراحت کند و احساسات‌شان را جریحه‌دار کند به آنها بفهماند که علاقه‌ای به بغل کردن ندارد و تاکید کردم که حتی من به عنوان مادرش هرگز او را مجبور نخواهم کرد کاری که واقعا دوست ندارد را انجام بدهد حتی اگر این یک بوسه کوچک از گونه‌اش باشد. دیگر هرگز از او نخواستم برای رعایت ادب و خوشایند دیگران پذیرای آغوش آنها باشد.

این مساله‌ای ساده بود و من نتیجه‌اش را خیلی زود در رفتار فرزندم دیدم : دفعه بعدی که دوستش می‌خواست او را بغل کند، دخترم ابتدا سعی کرد از موقعیت فرار کند اما حرف‌های ما تاثیر مثبتی داشت، چون او دوباره برگشت و به دوستش گفت: «امروز بغل نمی‌خوام.» حرف او اصلا به معنای رد کردن درخواست محبت‌آمیز دوستش نبود. من دخترم را مجبور نمی‌کنم که دیگران را به آغوش بگیرد یا ببوسد یا هر واکنش و تماس جسمی محبت‌آمیز دیگری داشته باشد مگر اینکه واقعا این کار برایش خوشایند باشد.

آزار جسمی نشانه عشق نیست

دیدگاه رایجی بین پسرها و دخترها در مورد طرز نشان دادن علاقه به طرف مقابل وجود دارد که برای من اصلا جالب نیست. خیلی‌ها فکر می‌کنند اگر کسی سعی کرد به هر شیوه‌ای مثل هل دادن، ناگهان تنه زدن یا سیخونک زدن تماس جسمی‌ برقرار کند، این کارها نشانه محبت و ابراز علاقه و راهی برای جلب توجه است. اما من فکر می‌کنم اگر کسی دیگری را اذیت بکند و رفتاری داشته باشد که برای ما خوشایند نیست، این کارها به هیچ وجه معنای خوبی نمی‌دهد.

ما بزرگ‌ترها نباید به بچه‌ها یاد بدهیم در حالی‌که ناراحت هستند، در برابر این نوع رفتارها سکوت کنند. اگر کسی دوست‌مان داشته باشد و بخواهد به ما ابراز علاقه کند، باید آن را به بهترین

وجه نشان بدهد نه با آزار دادن و ایجاد خشونت.

اگر دخترم به من بگوید پسر یا دختری در مدرسه یا مهدکودک آزارش داده و مثلا سیخونکی به او زده است من هرگز لبخند نمی‌زنم و آن را رفتار خوشایندی تعبیر نمی‌کنم. حتما به دخترم یاد می‌دهم که در واکنش به این رفتار به جای سکوت مانع ادامه آن بشود. اصلا دلم نمی‌خواهد او فکر کند آزار جسمی نشانه عشق و علاقه است؛ چون هرگز این‌طور نیست. این اعتراف سنگینی است؛ اما خیلی طول کشید تا من به این درک برسم.

والدین همیشه فکر می‌کنند حق زیادی در مورد فرزندان‌شان دارند و مالک آن‌ها هستند. بسیاری از آنها گمان می‌کنند حق مالکیت فرد بر بدن خودش واقعا قابلیت اجرا ندارد. ما بچه‌ها را مجبور می‌کنیم تا موهای‌شان را بلند یا کوتاه کنند، گوش بچه را برای گوشواره سوراخ می‌کنیم بدون اینکه او هنوز قدرت انتخاب یا تصمیمی برای این کار داشته باشد، بچه‌ها را وادار می‌کنیم برای ابراز محبت با دیگران تماس جسمی برقرار کنند، حتی اگر دوست نداشته باشند ادب و مهربانی‌شان را این‌طور نشان بدهند. در عین حال انتظار داریم در آینده وقتی می‌گویند «نه»، واقعا منظورشان «نه» باشد. اما این انتظارها چطور ممکن است وقتی ما پیام‌های متناقض و گاهی متضادی به آن‌ها می‌دهیم؟

بهتر است در حمایت از فرزندان‌مان به آن‌ها یاد بدهیم که بدن‌شان را حق طبیعی خودشان بدانند. آن‌ها باید بدانند که می‌توانند آزادانه راجع به آن تصمیم بگیرند؛ همان‌طور که هر انسان بزرگ‌سالی صاحب بدن خودش است و به تمایلات بدنش پاسخ می‌دهد.[/][/]

[="Tahoma"][="3"]اگر روزي آگاهانه جملات خود را انتخاب كنيد تعجب خواهيد كرد چقدر در روز از جملات دستوري استفاده ميكنيد. با دستور دادن كودكان به مرور از همكاري به لجبازي تغيير خواهند كرد.

جايگزينهايي به جاي دستور دادن

١. كار خوب را با لذت گره بزنيد تا نهادينه شود.
تشويق كردن و جايزه دادن و جدول ستاره ها تا هفت سالگي بهترين روش براي اموختن كار خوب است. زماني كه انسان كادو و جايزه ميگيرد هورمون دوپامين كه هورمون شادي است ترشح ميشود و به مرور كودك شرطي ميشود و كار خوب در او نهادينه ميشود.

٢. به او حق انتخاب دهيد.
"الان حمام ميري يا قبل از خواب؟" "بشقابتو توي سينك ميذاري يا روي كابينت؟" به او حق انتخاب دهيد تا بتواند قسمتي از تصميگيري شما باشد. ميتوانيد از او بپرسيد كي ميخواهد درس بخواند؟ چند ساعت تكاليفش طول ميكشد؟ اگر به مرحله نوجواني رسيده اند از آنها بخواييد برنامه ريزي كند و بعد به شما اطلاع دهد.

٣. در انجام كارهايش به او كمك كنيد تا همكاري را بياموزد.
در تميز كردن اتاق، جمع كردن لباسها، صاف كردن رو تختي با او همقدم شويد. اين اوقات را به لحظات شاد تبديل كنيد. به او اجازه دهيد از همكاري با شما لذت ببرد.

٤.انتظارات خود را تعديل دهيد. شادي كودكانه آنها را فداي نظم و انضباط نكنيد. بگذاريد كودك درونتان با ديدن آنها دوباره كودكي كند. در اخر سوال كنيد "خب حالا چطور خونه رو به شكل اول برگردونيم؟"

تنظيم و گرداوري: رويا نوري[/][/]

[="Tahoma"][="3"]اگر فرزندتون به حرفتون گوش نميده و مجبوريد بارها چيزيو ازش بخوايد و اخرش تنبيهش كنيد و داد بزنيد يعني اشكال تربيتي از شماست.
كودك به خاطر اسيبي كه خورده از خودش بدش مياد و ترجيح ميده با شما بجنگه و اخرش هم تنبيه بشه. بسياري از پدر مادرها تربيت رو با فرماندهي و زورگويي اشتباه ميگيرند. اين نگاه غلطه اشتباهه ويرانگره.
در موارد جزيي كه مشكل سلامتي و خطر جسمي براي كودكانمون ايجاد نميشه بگذاريد هميشه بچه ها تصميم گيرنده زندگيشون باشن، انتخاب غذا، خريد غذا از بيرون، جاي نشستن، انتخاب لباس و،،، ما با اين كار سه چيز رو به كودكمون ياد ميديم:

يك تو خوبي و حرف و كارت درسته
نظر و عقيده تو خوب و محترمه و با ارزش

وقتي ما در موارد جزيي و كم اهميت به حرف كودكمون گوش ميديم اونها در مسائل مهم با ما مشورت ميكنن و به ما توجه ميكنن.

اين احساس ازادي و راحتي به كودكانمون استقلال ميده فرصت رشد و انتخاب ميده اشتباه هم بكنن ازش ياد ميگيرن و مي اموزند زندگي لج و لجبازي نيست.

روزي كه من دو دفعه به خواسته هاي كوچك فرزندم گوش بدم حتي اگر اشتباه باشه احتمال انكه او كم كم توجهي به حرفاي من بكنه و من بتونم اونو براه بيارم به مراتب خيلي بهتر از لجبازيه.
دادن پاداش: تشویق باعث رشد اعمال نیک و حرکت به سوی ترقِّی می شود. ما بايد كار خوب را با لذت در ذهن كودك گره بزنيم. اين لذت شامل كتاب خوان شدن كودك، درس خواندن، تميز كردن اتاق، مسواك زدن، اموزش صحيح دستشويي رفتن، و ديگر روش تربيتي كودك مي باشد.
دادن پاداش به اين شكل ميباشد كه براي كار خوب كودك پاداشي در نظر گرفتن مي باشد. اين پاداش مي تواند از گرفتن برچسب و استيكر، تا رفتن به شهر بازي يا خريد اسباب بازي باشد. در ابتدا هر بار كودك بعد از انجام كار خوب پاداش دريافت مي كند. به مرور كه كار خوب نهادينه شد دادن پاداش يك بار در ميان، دوبار در ميان و در اخر به صورت تصادفي است. اينجاست كه انجام ان كار در ذهن كودك براي تمام عمر با لذت گره خورده است[/][/]

[="Tahoma"][="3"]آنچه در خانواده های ایرانی به خصوص طبقه متوسط به بالا ، آسیب رواني عمیق در کودکان تولید می کند، کمبود محبت نیست بلکه فقدان احترام است.همین کودکان وقتی بزرگ می شوند و به سنین جوانی می رسند در عشق های تند و تیز و نامحترم تخریب می شوند و تخریب می کنند. عشق با نبود احترام به نفرت تبدیل می شود. به نام مهر با اعمال سادیستیک و تملک جویانه و کنترل های شدید به مرزهای روانی یکدیگر تجاوز می کنند و باعث نابودی رابطه می شوند. در سطوح اجتماعی فقدان احترام و بی مرزی و تجاوز به مرزهای یکدیگر در هر پدیده ی اجتماعی دیده می شود.از ترافیک گرفته تا روابط حاکم بر ادارات و ارگان ها.
انسانی که احساس کند محترم است نمی تواند به مرزهای روانی دیگران تجاوز کند و در مقابل تجاوز به مرزهای خویش حتی به نام مهر هم ایستادگی می کند.در یک انسان و یک جامعه متمدن مهر در چهارچوب احترام به سمت عالی شدن بلوغ و رشد روانی سیر می کند.ایرانی از مهر چیزی کم ندارد. به امید آن روز که افزودن احترام به این مهر قوام شخصیت و رشد او را تسهیل و تسریع نماید.

کتاب مطلق در ذهن ایرانی- دکتر آذردخت مفیدی[/][/]

[="Tahoma"][="3"]فرزند شما انسان سالمي نخواهد بود اگر بعد از ٧ سالگي بزرگترين اساس زندگيش ورزش و بودن با دوستان خوب، نباشد. بچه ها بايد هفته ايي ١٥ ساعت در زمين ورزش بدوند. و روزي چند ساعت با دوستانش حرف بزند. بهترين كاري كه ميتوانيد براي فرزندتان انجام دهيد اينست كه براي او دوست خوب پيدا كنيد

گاهي قهر كردن با كودك اثار سوئ بيشتري نسبت به تنبيهات فيزيكي دارد. وقتي ما با كودكمان قهر مي كنيم در حقيقت به او اين پيام را ميدهيم كه تو بي ارزش و بي مقدار هستي. انقدر بد و دوست نداشتني هستي كه حتي ترا تنبيه نميكنم چون از شدت نفرتم به تو نميتوانم به تو نگاه كنم يا با تو حرف بزنم. اين كودكان از شدت وحشت از طرد شدن، رها شدن، دوست داشته نشدن هميشه از خواست خود ميگذرند تا پذيرفته شوند و تاثيرات سو اين رفتار در بزرگسالي باعث وحشت از طرد شدن ميشود كه يا فرد به بقيه ميچسبد يا به كسي نزديك نميشود تا درد طرد شدن او را از پا نيندازد.

وقتي با سكوت فرزندتان را تنبيه ميكنيد در حقيقت به او هيچ شانسي نميدهيد كه از خود دفاع كند يا حتي بداند شما چه حسي داريد يا حتي از چه ناراحتيد. سكوت پدر و مادر و خشم خفته انها براي كودك بسيار وحشتناك است. قهر كردن با كودك به او اين پيام را ميدهد كه او در اين دنيا تنهاست ودنيا جاي امني نيست.
به جاي قهر كردن با كودك، با او از انچه شما را ازرده و كار اشتباهي كه او كرده سخن بگوييد. اگر عصباني هستيد به او بگوييد نياز به زمان داريد تا اروم شويد و برمي گرديد تا صحبت كنيد.

ترجمه و گردآوري: رويا نوري[/][/]

موضوع قفل شده است