جمع بندی بخشیدن افرادی که به انسان بدی می کنند

تب‌های اولیه

30 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

[="Tahoma"][="Blue"][="2"]

تنهای تنها;772435 نوشت:
مثله ظلمایی که تکرار میشه مثلا ادمی که توهین وتحقیرت میکنه میبخشیش دوباره تکردار میکنه میبخشی باز کاره خودشو میکنه دیگه نمیبخشی

اگر بخواهیم سیره اهل بیت را در زمینه بخشش خطاهایی که نسبت به حقوق شخصی ایشان میشد بررسی کنیم باید عرض شود که آن حضرات، اصل عملی در مواجهه با خطاهایی که نسبت به حقوق شخصی آنها صورت می گرفت، عفو و گذشت بود.
تا جایی که اگر فردی قصد داشت خطای خود را به کرّات تکرار کند، باز آنها مثل او عمل نمی کردند و مقابله به مثل نمی نمودند. اما گذشت، بدین معنا نیست که جلوی ظلم را نگیرند و با سکوت خود تایید ظلم کرده باشند، بلکه به جای تقاص یا مقابله به مثل، از خود دفاع می کردند و جلوی ظلم را می گرفتند نه این که مقابل به مثل کنند یا گذشت ننمایند.
از همین رو در حدیث عنوان بصری که از امام صادق علیه السلام رسیده است به عنوان بصری می فرماید :
فَمَنْ قَالَ لَكَ إِنْ قُلْتَ وَاحِدَةً سَمِعْتَ عَشْراً- فَقُلْ إِنْ‏ قُلْتَ‏ عَشْراً لَمْ تَسْمَعْ وَاحِدَة.(منیه المرید، ص 150)
اگر کسی به تو بگوید: اگر یکی بگویی، ده تا می شنوی، تو به او بگو: اگر ده تا هم به بد بگویی، یکی هم از من نمی شنوی.
اما نمونه دفاع آن حضرات از حق خویش، به جای مقابله به مثل یا عدم گذشت، در ادامه حدیث عنوان بصری، روشن شده است:
وَ مَنْ شَتَمَكَ فَقُلْ لَهُ إِنْ كُنْتَ صَادِقاً فِيمَا تَقُولُ فَأَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَغْفِرَ لِي وَ إِنْ كُنْتَ كَاذِباً فِيمَا تَقُولُ فَاللَّهَ أَسْأَلُ أَنْ يَغْفِرَ لَك‏
و کسی که به تو دشنام داد( به جای مقابله به مثل، گذشت کن و بگو) اگر در ادعایی که نسبت به من روا داشتی، راست گفته باشی و واقعا من دارای چنین خصلتی باشم، از خدا می خواهم که مرا ببخشد و اگر دروغ باشد، از خدا می خواهم که تو را ببخشد.
(چنانچه در حدیث بالا مشاهد می شود، حضرت امام صادق، در برابر ظلم و ناسزایِ خاطی، از در نصیحت درآمدند و از خدا خواستند که او را هدایت کند)


[/][/][/]

[="Tahoma"][="Blue"][="2"]

زینبیون;772484 نوشت:
البته اگر بخشش موجب جری شدن شخص شود بخشش جایز نیست
یا اینکه بخشش او موجب شود صدمه ای به خودمان یا سایر مسلمانان وارد کند

باید بین بخشش و مظلوم واقع شدن فرق گذاشت.
اصل در رفتار کریمانه، بخشش و گذشت است اما این بدین معنا نیست که از خود دفاع نکنیم و جلوی ظلم را نگیریم. می شود عفو نمود یعنی مقابله به مثل نکرد، اما در عین حال مظلوم هم واقع نشد و اجازه نداد که ظالم، ظلمش را تکرار کند، لازم نیست برای عدم تکرار ظلم از طرف ظالم، حتما او را نبخشید و مقابله به مثل نمود.[/][/][/]

بصیر;772528 نوشت:
سلام
طبق قاعده، دنیا جای عمل و آخرت جای حساب و کتاب است. یعنی اگر کسی، دیگری را بخواهد ببخشید باید در این دنیا ببخشد تا در قیامت پاداشش دهند و قیامت جای بخشش نیست و هر کسی به فکر خودش می باشد. در آنجا نمی شود تصمیم گرفت که خدایا الان من او را می بخشم تا تو هم به من پاداش دهی. پاداش، جزای اعمال اختیاری ای است که انسان در دنیا انجام داده باشد نه قیامت.
پس ارزش اعمال، بستگی به بخشش در این دنیا دارد نه در آخرت.

سلام ببخشید امروز توی یکی از برنامه های تلویزیونی یه حاج اقایی یه روایتی رو گفت برام سوال پیش اومد ...
گفت هرکس فردی بره پیشش برای عذرخواهی و این بگه من حلال نمیکنم دوبار لعنت میشه و از اونور اگه ببخشه پاداش داره و...
سوال من اینه ایا در ایه 41 سوره شوری نیامده
[=&amp]وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَئِکَ مَا عَلَیْهِمْ مِنْ سَبِیلٍ [/][=&amp]﴿٤١﴾

گفته مواخذه نیست!!!!!!!!!! ولی روایت میگه نفرین میشه!!!
این ایه و روایت باهم تناقض ندارن آیا؟؟؟؟؟؟؟؟
[/]

[="Tahoma"][="Blue"][="2"]

ترگل;772708 نوشت:
سلام ببخشید امروز توی یکی از برنامه های تلویزیونی یه حاج اقایی یه روایتی رو گفت برام سوال پیش اومد ...
گفت هرکس فردی بره پیشش برای عذرخواهی و این بگه من حلال نمیکنم دوبار لعنت میشه و از اونور اگه ببخشه پاداش داره و...
سوال من اینه ایا در ایه 41 سوره شوری نیامده
وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَئِکَ مَا عَلَیْهِمْ مِنْ سَبِیلٍ ﴿٤١﴾

گفته مواخذه نیست!!!!!!!!!! ولی روایت میگه نفرین میشه!!!
این ایه و روایت باهم تناقض ندارن آیا؟؟؟؟؟؟؟؟


سلام
همانطور که عرض شد، اصل اولی دراخلاق، گذشت و عفو است، یعنی تا انسان می تواند و قدرت دارد، خوب است که عفو کند هر چند واجب نیست اما از کرامت اخلاقی این است که عفو نمود، اما اگر آیه در مقام بیان این مطلب است که اولا، اگر مورد ظلم واقع شدی، می توانی حقت را بگیری، یعنی عفو واجب نیست، ثانیا انتصاری که در آیه می تواند بعد از اصرار ظالم و تکرار او بر ظلمش باشد چنانچه در حدیثی که ذیل این آیه آمده چنین می گوید:

امام سجاد علیه السلام فرمودند
: حق کسی که به تو بدی کرده این است که از او درگذری،(یعنی اصل اولی در برابر خاطی، گذشت است، اما حضرت در ادامه می فرمایند) اگر این عفو، باعث خسارت و ضرر می شود(به عبارتی باعث گستاخی فرد لئیم می گردد) در اینصورت یاری جستن برای مطالبه حق خوب است. سپس حضرت این آیه را قرائت فرمودند: کسی که طلب یاری بجوید بعد از ظلمی که به او شده، مواخذه ای برا و نیست.
حَقُّ مَنْ أَسَاءَكَ أَنْ تَعْفُوَ عَنْهُ وَ إِنْ عَلِمْتَ أَنَّ الْعَفْوَ يَضُرُّ انْتَصَرْتَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ [/][/][/]

بصیر;772542 نوشت:
وَ مَنْ شَتَمَكَ فَقُلْ لَهُ إِنْ كُنْتَ صَادِقاً فِيمَا تَقُولُ فَأَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَغْفِرَ لِي وَ إِنْ كُنْتَ كَاذِباً فِيمَا تَقُولُ فَاللَّهَ أَسْأَلُ أَنْ يَغْفِرَ لَك‏
و کسی که به تو دشنام داد( به جای مقابله به مثل، گذشت کن و بگو) اگر در ادعایی که نسبت به من روا داشتی، راست گفته باشی و واقعا من دارای چنین خصلتی باشم، از خدا می خواهم که مرا ببخشد و اگر دروغ باشد، از خدا می خواهم که تو را ببخشد.
(چنانچه در حدیث بالا مشاهد می شود، حضرت امام صادق، در برابر ظلم و ناسزایِ خاطی، از در نصیحت درآمدند و از خدا خواستند که او را هدایت کند)

ببخشید اما من نمیتونم مثل اهل بیت باشم فکر نکنم اهل بیت هم از من توقعی داشته باشند من فقط میتونم اززندگیشون درس بگیرم ولی یه ادمه معمولی هستم با ظرفیت محدود مگه امام حسن قاتل پدرش رو بخشیدایشون درحد خودش منم درحد خودم

سلام
خانم یلدای عزیز
امیدوارم هرگز تجربه بد دیگران را تجربه نکنی...عزیزم جمله شما درست اما نه در مورد همه ظلمها...آیا حضرت زینب بایستی یزیدیها رو ببخشند؟اگر نبخشند دلشون کوچیکه؟؟؟این یک مثال بود ...عزیزم منم نگفتم میبخشم یا نه که شما قضاوت کردید من سوال پرسیدم و جوابم رو هم گرفتم ..از شما هم ممنون به خاطر نظرتون و اون داستان زیبای سیبها

سلام
خانم یلدای عزیز
امیدوارم هرگز تجربه بد دیگران را تجربه نکنی...عزیزم جمله شما درست اما نه در مورد همه ظلمها...آیا حضرت زینب بایستی یزیدیها رو ببخشند؟اگر نبخشند دلشون کوچیکه؟؟؟این یک مثال بود ...عزیزم منم نگفتم میبخشم یا نه که شما قضاوت کردید من سوال پرسیدم و جوابم رو هم گرفتم ..از شما هم ممنون به خاطر نظرتون و اون داستان زیبای سیبها

زینبیون;772477 نوشت:
آیا شما شمر و یزید رو هم می بخشید؟
آیا ابن ملجم رو هم می بخشید؟
آیا غاصبان خلافت الهی رو هم می بخشید؟

با سلام
فکر میکنم بخشیدنی که در اسلام توصیه شده اینه که کسی را که در حق شخص خودمان ظلم کرده ببخشیم.نه کسی را که باعث شده بشریت به سمت گمراهی برن.تو این قضیه یه جورایی نقش مدعی العموم رو داریم.
حتی اگه ظلمی جبران نشدنی کرده باشه که کل مسیر زندگیمونو عوض کرده باشه.یا باعث شده باشه توی دنیا شرایط خیلی سختی داشته باشیم. البته اجباری برای بخشیدن نیست.
ولی این بخشیدن به بزرگی روح خودمان کمکمان میکند.وقتی تصمیم داریم کسی را نبخشیم،ناخودآگاه کدورتی در دلمان میماند .انگار یه چیزی همیشه گوشه ذهنمون هست که اذیتمان میکند.شاید یه جورایی داریم انتقام بدی دیگران را از خودمون میگیریم:Gig:

[="Tahoma"][="Blue"][="2"]سوال: میخواستم بدونم اگر خیلیها ،اعم از دوست و آشنا و فامیل در حق آدم (مثلا من) بدی کرده باشند.. مثل تهمت،زدن طلسم جهت جدایی از همسرم، دو به همزنی،خالی کردن زیر پا برای اینکه موارد خوب ازدواج نداشته باشم(در گذشته) و امثال اینها .....واینکه اون آدمها عوض نشده اند و هنوز به کاراشون بتونن ادامه میدن....
1-آیا رضای خداوند در آن است که من اونها رو ببخشم؟
2-آگر ببخشم پس جزای کارشون چی میشه؟
3-بخشش برای من چه ثمری دارد؟

باسلام و احترام خدمت شما دوست گرامی
اصل در این است که اگر کسی از مومنین به ما بدی کرد، سعی کنیم او را ببخشیم و از خطایش در گذریم و مقابله به مثل نکنیم اما اگر اصلاح نمی شود و دست از گستاخی بر نمی دارد، باید از مظلوم واقع شدن هم اجتناب کرد، یعنی جلوی ظلم او را گرفت اما مقابله به مثل نکرد.
گذشت، بیشتر در جایی مطرح می شود که فرد ظالم، از عمل خود، پشیمان شده و تصمیم بر ترک دارد، اما اگر بر ظلم خویش اصرار دارد، باید جلوی او را گرفت.

2-آگر ببخشم پس جزای کارشون چی میشه؟

گاهی انسان نمی تواند کاری بکند و جلوی ظلم آنها را بگیرد در اینگونه مواقع باید آنها را به خدا واگذاشت تا خدا جزای اعمال آنها را بدهد یا اگر مسلمان هستند و قابل هدایت، از خدا خواست که هدایتشان کند. پس اگر شما نتوانستید جلوی کار او را بگیرید، خداوند متعال، عوض کارشان را خواهد داد.

3-بخشش برای من چه ثمری دارد؟

اگر انسان ازمسلمانی درگذرد و مقابله به مثل نکند، خداوند متعال از خطاهای ما هم خواهد گذشت و اجر معنوی به ما خواهد داد.
وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيم‏.[1]

سوال: ببخشید اگه این بخشش توی اون دنیا اتفاق بیفته بازهم ارزشی داره؟؟؟یعنی فرد نتونه از طرفش بگذره ولی خب توی آخرت حالا به همین دلیل که خدا عفو کنه ببخشه اونوقت هم ارزشی داره؟؟؟

سلام
طبق قاعده، دنیا جای عمل و آخرت جای حساب و کتاب است. یعنی اگر کسی، دیگری را بخواهد ببخشید باید در این دنیا ببخشد تا در قیامت پاداشش دهند و قیامت جای بخشش نیست و هر کسی به فکر خودش می باشد. در آنجا نمی شود تصمیم گرفت که خدایا الان من او را می بخشم تا تو هم به من پاداش دهی. بهشت، در عوضِ اعمال اختیاری ای است که انسان در دنیا انجام داده باشد نه قیامت.
پس ارزش اعمال، بستگی به بخشش در این دنیا دارد نه در آخرت.

سوال: مثله ظلمایی که تکرار میشه مثلا ادمی که توهین وتحقیرت میکنه میبخشیش دوباره تکردار میکنه میبخشی باز کاره خودشو میکنه دیگه نمیبخشی

اگر بخواهیم سیره اهل بیت را در زمینه بخشش خطاهایی که نسبت به حقوق شخصی ایشان میشد بررسی کنیم باید عرض شود که آن حضرات، در مواجهه با خطاهایی که نسبت به حقوق شخصی آنها صورت می گرفت، عفو و گذشت مینمودند.
تا جایی که اگر فردی قصد داشت خطای خود را به کرّات تکرار کند، باز آنها مثل او عمل نمی کردند و مقابله به مثل نمی نمودند. اما گذشت، بدین معنا نیست که جلوی ظلم را نگیرند و با سکوت خود تایید ظلم کرده باشند، بلکه به جای تقاص یا مقابله به مثل، از خود دفاع می کردند و جلوی ظلم را می گرفتند نه این که مقابل به مثل کنند یا گذشت ننمایند.
از همین رو در حدیث عنوان بصری که از امام صادق علیه السلام رسیده است به عنوان بصری می فرماید :
فَمَنْ قَالَ لَكَ إِنْ قُلْتَ وَاحِدَةً سَمِعْتَ عَشْراً- فَقُلْ إِنْ‏ قُلْتَ‏ عَشْراً لَمْ تَسْمَعْ وَاحِدَة.[2]
اگر کسی به تو بگوید: اگر یکی بگویی، ده تا می شنوی، تو به او بگو: اگر ده تا هم به بد بگویی، یکی هم از من نمی شنوی.
اما نمونه دفاع آن حضرات از حق خویش، به جای مقابله به مثل یا عدم گذشت، در ادامه حدیث عنوان بصری، روشن شده است:
وَ مَنْ شَتَمَكَ فَقُلْ لَهُ إِنْ كُنْتَ صَادِقاً فِيمَا تَقُولُ فَأَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَغْفِرَ لِي وَ إِنْ كُنْتَ كَاذِباً فِيمَا تَقُولُ فَاللَّهَ أَسْأَلُ أَنْ يَغْفِرَ لَك‏
و کسی که به تو دشنام داد( به جای مقابله به مثل، گذشت کن و بگو) اگر در ادعایی که نسبت به من روا داشتی، راست گفته باشی و واقعا من دارای چنین خصلتی باشم، از خدا می خواهم که مرا ببخشد و اگر دروغ باشد، از خدا می خواهم که تو را ببخشد.
(
چنانچه در حدیث بالا مشاهد می شود، حضرت امام صادق، در برابر ظلم و ناسزایِ خاطی، از در نصیحت درآمدند و از خدا خواستند که او را هدایت کند)
البته اگر بخشش موجب جری شدن شخص شود بخشش جایز نیست
یا اینکه بخشش او موجب شود صدمه ای به خودمان یا سایر مسلمانان وارد کند
باید بین بخشش و مظلوم واقع شدن فرق گذاشت.
اصل در رفتار کریمانه، بخشش و گذشت است اما این بدین معنا نیست که از خود دفاع نکنیم و جلوی ظلم را نگیریم. می شود عفو نمود یعنی مقابله به مثل نکرد، اما در عین حال مظلوم هم واقع نشد و اجازه نداد که ظالم، ظلمش را تکرار کند، لازم نیست برای عدم تکرار ظلم از طرف ظالم، حتما او را نبخشید و مقابله به مثل نمود.

در حدیث دیدم اگر فردی برای حلالیت نزد فرد دیگر برود برای عذرخواهی و این بگه من حلال نمیکنم دوبار لعنت میشه و از اونور اگه ببخشه پاداش داره و...
سوال من اینه ایا در ایه 41 سوره شوری نیامده اگر به کسی ظلم شد و حقش را طلب نمود مشکلی ندارد؟ وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَئِکَ مَا عَلَیْهِمْ مِنْ سَبِیلٍ.
این ایه و روایت باهم تناقض ندارن آیا؟؟؟؟؟؟؟؟

سلام
همانطور که عرض شد، اصل اولی دراخلاق، گذشت و عفو است، یعنی تا انسان می تواند و قدرت دارد، خوب است که عفو کند هر چند واجب نیست اما از کرامت اخلاقی این است که عفو نمود، اما اگر آیه در مقام بیان این مطلب است که اولا، اگر مورد ظلم واقع شدی، می توانی حقت را بگیری، یعنی عفو واجب نیست، ثانیا انتصاری که در آیه آمده، می تواند بعد از اصرار ظالم و تکرار او بر ظلمش باشد ، چنانچه در حدیثی که ذیل این آیه آمده چنین می گوید:
امام سجاد علیه السلام فرمودند: حق کسی که به تو بدی کرده این است که از او درگذری،(یعنی اصل اولی در برابر خاطی، گذشت است، اما حضرت در ادامه می فرمایند) اگر این عفو، باعث خسارت و ضرر می شود(به عبارتی باعث گستاخی فرد لئیم می گردد) در اینصورت یاری جستن برای مطالبه حق خوب است. سپس حضرت این آیه را قرائت فرمودند: کسی که طلب یاری بجوید بعد از ظلمی که به او شده، مواخذه ای برا و نیست.
حَقُّ مَنْ أَسَاءَكَ أَنْ تَعْفُوَ عَنْهُ وَ إِنْ عَلِمْتَ أَنَّ الْعَفْوَ يَضُرُّ انْتَصَرْتَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ

شما به لینکهای زیر هم می توانید مراجعه کنید:

http://www.pajoohe.com/fa/index.php?...tion&UID=43868
http://www.askdin.com/thread8946.html


[/HR][1] نور، آیه 22.

[2] (منیه المرید، ص 150)[/][/][/]

موضوع قفل شده است