جمع بندی با وجود بدن برزخی چه نیازی به بدن اخروی هست؟

تب‌های اولیه

43 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

[="Tahoma"][="Blue"][="3"]سلام

غریبه آشنا;905702 نوشت:
هنوز ملاک نیاز به بدن مثالی را بیان نکرده اید

در خلال عبارات پیشین اشاره شد که:
اولا نفس به بدن علقه دارد و این علاقه را بعد از مرگ هم حفظ می کند.
ثانیا برخی از لذات و عذابهای اخروی به واسطه بدن به نفس منتقل می گردد.
علاوه بر این در آیات و روایات هم به وجود چنین بدنی بعد از مرگ اشاره شده است.

غریبه آشنا;905702 نوشت:
سخنانی که از جناب صدرا در مورد معاد عمومی آوردید..دوپهلو هستند

با توجه به این عبارات:
عامل;903811 نوشت:
قد مر أن مبناها على عدم الاطلاع بوجود عالم محسوس آخر معلق غير مادي فيه معاد هذه النفوس

عامل;903811 نوشت:
لو يراه أحد في المحشر يقول هذا فلان

عامل;903811 نوشت:
با استناد به آیه ای که مومنان بر روی تخت ها تکیه زده و با هم صحبت می کنند، شخصی بودن بهشت را نفی می کند.

می توان تا حدودی نظر او را مطابق قرآن و مخالف شخصی بودن معاد دانست. البته قبلا هم اشاره کردم که برخی عبارات او متمایل به عرفا است. در هر حال ملاک برای صحت دیدگاه دینی افراد تطابق آن با مفاد شریعت است.

غریبه آشنا;905702 نوشت:
اگر برای نفوس جزیی یک نفس کلی تصور کنیم که همه به آن ملحق میشوند مشکل حل میشود؟

این مطلب با تشخص افراد در آخرت که صدرا به آن تصریح می کند، سازگار نیست.
بهترین راهکار همان در نظر گرفتن مثال منفصل برای برزخ و عالم دیگری برای آخرت است. البته صدرا بدن آخرتی را هم مثالی معرفی می کند اما شدید تر نسبت به عالم مثال.

[/][/][/]

باسمه تعالی

سوال:
چه تفاوتهایی بین بدن برزخی و اخروی وجود داشته و با وجود بدن برزخی چه نیازی به بدن اخروی هست؟
ثانیا؛ آیا بهشت و جهنم شخصی و درونی است؟

پاسخ:
بدن اخروی، مرتبه کمال بدن دنیوی است که از لوازم نفس شمرده شده و محسوس به حواس ظاهری آخرتی است. این بدن بسیط و نورانی، فنا و مرگ نداشته، با اخلاق و ملکات نفوس تناسب دارد. هر چند این بدن همانند بدن دنیوی است اما فاقد برخی اوصاف آن مانند عنصری بودن است.
بدن برزخی همانطور که از روایات(1) برمی آید، همانند بدن دنیوی بوده و دارای خواص برزخ است؛ یعنی دارای شکل بوده ولی خواص ماده یعنی داشتن جرم، استعداد و ... را ندارد.
با توجه به تعریف بدن اخروی و برزخی، تفاوتهای این دو بدن روشن می گردد:
اولا؛ بدن برزخی با توجه به اینکه برخی آثار ماده را دارد، در حالی که بدن اخروی چنین نیست.
ثانیا؛ مطابق برخی آیات(2) بدن برزخی زمانمند خواهد بود، به خلاف بدن اخروی.
ثالثا؛ بدن برزخی فنا دارد، بر خلاف بدن اخروی.
البته این دو بدن از این نظر که ساخته و پرداخته اعمال انسان هستند، اشتراک دارند.

اما در رابطه با نیاز به بدن اخروی در آخرت، باید توجه داشت که عالم هستی دارای سه مرتبه مادی، برزخی و اخروی است. از طرفی همانطور که در قرآن اشاره شده(3) انسان دو مرگ را تجربه خواهد نمود، یکی قبل از ورود به برزخ و دیگری قبل از ورود به صحنه قیامت و آخرت. در هر نشئه ای که مرگ صورت می گیرد، بدن آن نشئه از بین رفته و روح در نشئه جدید به بدن جدید تعلق می گیرد. از آنجایی که هر کدام از این عوالم دارای شدت و ضعف بوده و خصوصیات مربوط به خود را دارند، نفس انسان در هر نشئه به بدنی خاص برای درک لذت و الم نیازمند است.
بنابراین مطلب، ضرورت تبدیل بدن انسان در عوالم مختلف روشن می شود، چرا که:
اولا؛ بعد از هر عالمی برای انسان مرگ رخ داده و دو عالم دنیا و برزخ در زمانی خاتمه پیدا می کنند، بنابراین بدن دنیوی و برزخی انسان در همان عوالم خواهد ماند.
ثانیا؛ هر عالمی اقضائات مختص به خود را دارد و هر عالمی بدن متناسب با خود را می طلبد. لذا برای درک کامل لذات و آلام برزخی و اخروی، انسان نیاز به بدن خاصی دارد. به عبارتی تکامل و ارتقاء انسان مقتضی بدنی متناسب با درجه و مرتبه متکامل روح است. صدر المتالهین در این رابطه می گوید: هر چه نفس انسان در وجودش کامل‌تر شود بدن متصل به او نیز لطیف‌تر شفاف‌تر و اتصالش با نفس قوی‌تر و اتحاد آن دو شدیدتر می‌گردد. به گونه‌ای که وقتی به مرتبه وجود عقلی ارتقا یافت نفس و بدن به طور کامل یک حقیقت می‌شوند.(4)

در رابطه با شخصی بودن بهشت و جهنم نیز دو دیدگاه متفاوت وجود دارد.
طبق دیدگاه غالب دانشمندان مسلمان(5) که مطابق با ایات قرآن و روایات اهل بیت(علیهم السلام) است، بهشت و جهنم وجود خارجی داشته و صرفا داخل در نفس انسان(معاد شخصی) نیست. هر چند انسان لذت ها و ناراحتی هایی را نیز درون نفس دارد چه در این دنیا و چه در آخرت. قرآن جهنّم را موجودي خارجي معرفی می کند كه در قيامت آن را مي‌آورند: «وجي‏ءَ يَومَئِذٍ بِجَهَنَّم».(6)
در مقابل دیدگاه مشهور، برخی فلاسفه و عرفا قرار دارند که بهشت و جهنم را ساخته و پرداخته نفس می دانند، بنابر این دیدگاه، برزخ انسان نیز شخصی خواهد بود؛ یعنی لذت و الم انسان درون اوست و عذاب بیرونی یا لذت بیرونی وجود نخواهد داشت.


[/HR]1. از اما مصادق(علیه السلام) سوال شد که روح میت پس از مرگ او کجا می رود؟ حضرت فرمود: روح او از جسدش به بدنی مانند بدن دنیوی او انتقال داده می شود. مجلسی، بحار الانوار، ج6، ص253. حضرت(علیه السلام) در روایت دیگری می فرماید: روح میت به قالبی همانند قالب دنیایی اش منتقل شده و در برزخ نیز همانند دنیا می خورند و می آشامند. همان، ص299.
2. النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ(غافر،46)؛آتش را صبح و شب بر آنها عرضه مى‏ دارند و در روز قيامت فرمان داده شود: آل فرعون را به سخت‏ ترين عذاب وارد جهنّم كنيد.
3. سوره بقره، آیه28؛ سوره حج، آیه66؛ سوره جاثیة، آیه26.
4. ملاصدرا، اسفار، ج 9، الجزء الثاني من السفر الرابع، فصل 4، ص 98.
5. ر.ک: صدرا، مفاتیح الغیب؛سید محمد حسینی تهرانی، معادشناسی، ج2؛ معاد از ديدگاه امام خمينى؛ جوادی آملی، معاد در قرآن.
6. سوره فجر، آیه 23.

موضوع قفل شده است