جمع بندی با خدا میخوام معامله کنم!آیا خدا به عهدش وفا میکنه؟

تب‌های اولیه

62 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

پرسش :
از خدا خواستم اگه من را به دختری که دوست دارم برساند همانی می شوم که اون می خواهد البته مدتی می شود که دارم روی خودم کار می کنم، سخت است ولی چند قدمی توانستم جلو برم ، می خواستم بدانم اگه سر عهد و پیمانم بمانم، خدا هم به عهدش وفا می کند؟

پاسخ :
اصولا در جايي در خواست وفاي به عهد از طرف مقابل معنا پيدا مي كند كه خود فرد به عهد خود وفا كرده باشد. از شما سوال مي كنم آيا خودتان به عهد خود عمل كرده ايد؟
اگر خداوند در پاسخ به سوال شما بفرمايد تو كه از من انتظار وفاي به عهد داري، چه اندازه به عهد خودت وفا كرده اي ؟ آيا پاسخي داريد؟
آيا هماني هستيد كه خداوند خواسته؟

تا چه اندازه به اين آيه شريفه عمل كرده ايد؟ الَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ * وَأَنْ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ؛ (1) آيا من به شما سفارش و تأکيد نکردم که شيطان را پرستش نکنيد و آيا سفارش نکردم که من را پرستش کنيد و اين راهي است که شما را به مقصد مي‌رساند؟
بعد از اين و با لحاظ رحيميت خداوند، در پاسخ به اين سوال كه " اگر بر عهد و پیمانم بمانم، خدا هم به عهدش وفا می کند؟ كافي است در اين نكته تامل كنيد كه " چه کسي در وفاي به عهد راستگوتر از خداوند است؟ "
اما آيا وفاي به عهد خداوند به معناي آن است كه اجابت خداوند منطبق شود بر آن چه خواسته انسان است؟ نه اين گونه نيست.

اگر به اوصاف الهي توجه کنيم و به صفات پروردگار ايمان بياوريم و بدانيم خداوند رئوف و رحيم است، در مي‌يابيم که اگر خواسته‌هاي انسان بر آورده نمي‌شود و يا با تاخير برآورده مي شود، دليلش بخل نيست. خداوند با توجه به کمال و سعادت و مصلحت انسان خواسته‌هاي او را اجابت مي‌کند.
در دعاي افتتاح مي‌خوانيم: «اگر حاجتم را دير برآوردي، از سر ناداني بر تو عتاب کردم، در صورتي که تأخير در اجابت حاجتم برايم بهتر بوده است، زيرا تو به فرجام امور آگاهي». (2)
البته شيطان بيكار ننشسته و يکي از مواردي که وسوسه مي‌کند، تأخير اجابت دعا است. از اين راه انسان را مأيوس مي‌کند تا او به خدا بدبين شود. ائمه اطهار(ع) به اين نکته توجه داشته و همگان را از افتادن به دام بدبيني و سوء ظن به خدا برحذر داشته‌اند.

اميرمؤمنان(ع) مي‌فرمايد: «دير اجابت نمودن خدا، ‌تو را نااميد نکند که بخشش، ‌بسته به مقدار درخواست است. چه بسا در اجابت دعاي تو تأخير رخ دهد تا درخواست تو طولاني‌تر گردد و بخشش خدا کامل‌تر شود. چه بسا چيزي را خواسته‌اي و تو را نداده و بهتر از آن را در دنيا يا آن دنيا داده و يا بهتر آن بوده که آن را از تو باز دارد. چه بسا چيزي را طلب نمودي که اگر به تو مي‌داد، ‌تباهي دين و دنياي خود را در آن مي‌ديدي». (3)
در بسياري از موارد عدم استجابت دعاهاي ما به خاطر وجود موانعي است که از آنها بي خبريم و گمان مي کنيم که همه عوامل و زمينه‌هاي استجابت را فراهم کرده ايم.
شخصي خدمت امام صادق(ع) عرض کرد:
دو آيه در قرآن است که تأويل و معناي آن را نمي‏دانم. يکي «ادعوني استجب لکم» است، که هر چه دعا مي‏کنيم، اجابت نمي‏شود.
حضرت فرمود: « سر عدم اجابت دعايتان را به شما مي‏گويم. اگر خدا را در آن چه دستور فرموده اطاعت کني و آن گاه او را بخواني، دعايت را اجابت مي‏کند، ولي با (دستورهاي) او مخالفت کرده، نافرماني‏ اش مي‏کني. او نيز اجابت نمي‏کند. با اين حال، اگر خدا را از راهش بخواني - اگر چه گناهکار باشي - خدا دعايت را مستجاب مي ‏کند». (4)

گاهي دعا به اجابت مي‌رسد، اما مقدمات تحقق آن فراهم نيست و يا مصالحي اقتضا مي‌کند انجام آن به تأخير بيفتد. در روايت آمده است که ميان دعاي حضرت موسي(ع) تا غرق شدن فرعون، چهل سال طول کشيد!». (5)
نكته آخر :
دعا، مطلوبيت ذاتي دارد. فلسفه دعا تنها بر آوردن حوائج به ويژه خواسته‌هاي دنيوي نيست، بلکه دعا و مناجات با خدا، ‌صرف نظر از اجابت يا عدم اجابت، موضوعيت دارد و به اصطلاح طلب مهم‌تر از مطلوب است. (6)
به دعا کردن امر شده‌ايم و بايد به اين وظيفه عمل کنيم و نتيجه را به خداوند واگذار نماييم.

خلاصه سخن :
برادر ارجمند؛‌
توصيه ما به شما اين است به جاي اين كه دغدغه‌تان وصال معشوقه دنيايي باشد به دنبال وصال معشوق واقعي برويد كه وصال به محبوب در دنيا را در صورتي كه صلاح شما باشد و مقدمات آن فراهم كنيد به شما عنايت خواهد كرد.

پي‌نوشت‌ها:
1. يس (36) آيه 60 .
2. قمي،‌ شيخ عباس، مفاتيح الجنان،‌ تعاوني ناشران،‌ دعاي افتتاح
3. نهج البلاغه، ترجمه فيض الاسلام، انتشارات فقيه ، تهران، نامه 31.
4. علامه مجلسي، بحارالانوار، مؤسسةالوفاء بيروت، ج 93، ص 145.
5. شيخ كلينى، الکافي، دارالکتب الاسلاميه،‏ ج 2، ص 489.
6. مصباح يزدي، بر درگاه دوست، انتشارات موسسه آموزش پژوهشي امام خميني، ص 56.

موضوع قفل شده است