جمع بندی این نوع مشاعره مصداق سخن غیر ضروری با نامحرم نیست؟

تب‌های اولیه

24 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

Miss.Narges;893059 نوشت:
اگه نیت طرف مقابل چیز دیگهب اشه معمولا مشخص میشه.حتی خود چشم هم مشخص میکنه.ممکنه زبان دروغ گو باشه ولی چشم این طور نیس.
البته اگه طرف نیت بدی داشته باشه ولی طرف مقابل ندونه دلیلی نداره گناهی متوجه اون باشه

خوب اعمال انسان معمولا از نیات نشات می گیره
و به همین جهت وقتی فردی که علاقمند نامحرمی می شود
سعی می کند به نوعی ابن علاقمندی خودش را به طرف مقابل بفهماند
حالا به هر صورت ممکن !
و بعد در فضای مجازی چشم موضوعیت نداره
ردو بدل شدن کلماتی است . بین طرفین
جسارتا ببخشید چطور گناهی متوجه طرف نیست !
در اینگونه موارد هم دختر و پسر خیلی خوب احساس طرف مقابل را درک و فهم می کند !
و متوجه توجه خاص نامحرم نسبت به خود می شود !
پس بنابراین گناهی قطعا متوجه ایشان هم است
ودر ادامه یافتن چنین گناهی شریک و باقی هستن
حال چه آقا پسر و چه دختر خانم

آرمین...;893077 نوشت:
و بعد در فضای مجازی چشم موضوعیت نداره
ردو بدل شدن کلماتی است . بین طرفین
جسارتا ببخشید چطور گناهی متوجه طرف نیست !
در اینگونه موارد هم دختر و پسر خیلی خوب احساس طرف مقابل را درک و فهم می کند !
و متوجه توجه خاص نامحرم نسبت به خود می شود !
پس بنابراین گناهی قطعا متوجه ایشان هم است
ودر ادامه یافتن چنین گناهی شریک و باقی هستن
حال چه آقا پسر و چه دختر خانم

فکر کردم منظورتان حضور واقعی است ولی شما مثل اینکه منظورتان حضور در فضای مجازی بود.
خب کسی که نمیدونه طرف مقابل چه قصدی داره چرا باید مرتکب گناه بشه؟
اگه یه فردی نامحرمی بیاد با شما حرف بزنه و یه چجیزی را بهونه کنه که در ظاهر چیز مباحی باشه مثلا پرسیدن یک سوال ولی قصد حرف زدن با نا محرم باشه و سوال پرسیدن بهونه باشه.اون وقت شما متوجه میشی که طرف نیت واقعیش چی بوده؟ آیا در این صورت شما گناه کار هستی ؟

سوال:
آیامشاعره در فضای مجازی مصداق سخن غیر ضروری با نامحرم بوده و حرام است؟ لطفا از جهت شرعی و اخلاقی تببین بفرمایید.

پاسخ:از جهت فقی اگر مشاعره به قصد لذت انجام بگیرد یا محتوای اشعار حاوی مطالب مبتذل، ناشایست و تحریک کننده بوده و یا خوف افتادن در گناه و حرام باشد ، جایز نیست در غیر این صورت شرعا جایز است حتی اگر سخن غیر ضروری با نامحرم محسوب شود!خداوند در قرآن کریم خطاب به بانوان مسلمان می فرماید:فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الّذی فی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفًا (1) یعنی با نامحرمان با ناز و کرشمه و هوس انگیز سخن نگویید که بیماردلان در شما طمع کنند، و سخن شایسته بگویید.
و اما از نظر اخلاقی باید بگوییم که در حکمت متعالیه و عرفان اصل شریفی به نام اصل «اتحاد عقل و عاقل و معقول» حاکم است و مفاد این اصل برهانی آن است که انسان با هرآنچه که ادراک نموده است از جهت وجودی اتحاد برقرار می کند، یعنی هویت او با هویت آنچه که مورد تعقل و تخیل و احساس وی قرار گرفته است یکی می شود. به عنوان مثال وقتی انسان در مورد یک گل به تعقل می نشیند در ابتدا باید صورتی از آن گل را از طریق حس مشترک در قوه خیال خود مجسم نماید یعنی از جهت ادراکی لزوما می بایست صورتی از گل به وزان همان صورتی که در بیرون ازماست در قوه خیال ما انشاء و ایجاد گردد و بدون چنین انشائی ادراک صورت گل ممکن نیست.

پس هر ادراکی اعم از ادراک معقولات و ادراک محسوسات مسبوق به یک انشاء و ایجاد در درون نفسمان است و بعد از انشاء و ایجاد آن صورت در ذهن و خیال ماست که هویت آن شی معقول با هویت شخص عاقل یکی می شود.

یعنی انسانی که به طراوت گل می اندیشد هم طراوت گل می شود و انسانی که بدن نامحرمی را تخیل می کند وجود نالایقش به وزان همان بدن جسمانی نامحرم می گردد. وقتی به ما می گویند نیت گناه هم نداشته باشید بخاطر این است که تصور گناه نیز موجب انشاء(ایجاد) فعل گناه در حیطه خیال و حس مشترک ما می شود و همین مقدار انشای نفسانی نیز موجب کدورت و سیاهی قلب انسان می گردد.

حال بر این اساس گوییم که یکی از لوازم صحبت با نامحرم انشائی است که انسان در هنگام صحبت با نامحرم از هویت و شخصیت وی در ذهن خود دارد. این انشاء به خودی خود شاید ایراد نداشته باشد اما مسلما در مواردی که این انشاء نفسانی حاوی هواهای نفسانی و امیال شهوانی باشد آدمی را از مرتبه انسانیت خارج و وی را همردیف چهارپایان می سازد.
ملاک صحبت ضرور و صحبت غیر ضرور، حاکمیت عقل و حاکمیت طبیعت جسمانی است. یعنی تا هنگامی که فرد در صحبت خود عقل و پرورش روحی خود را بدون هیچ شائبه ای از مادیات و شهوانیات، ملاک گفتار خود قرار دهد صحبتش با نامحرم از سنخ ضروریات است و ایرادی بر آن نیست اما آنجا که طبیعت جسمانی و وهم و خیال حاکم شوند و غرض از صحبت تقویت امیال شهوانی و تعلقات مادی باشد هر حرفش که از دهانش خارج می شود مصداق سخن غیر ضروری است.
باید مراقب بود که سخن با نامحرم مطلقا زمینه گناه را برای شما و طرف مقابلتان فراهم کند. مبادا سخن و گفتار شما از حیطه القای علوم و معارف خارج و به ورطه مزاح و شوخی بینجامد.
چه بسا خود شما از جهت معنوی در سطح بالایی باشید ولی طرف مقابل شما در این رتبه نباشد و هر حرفی از شما را به دیده شهوت بنگرد که در این صورت نیز باید احتیاط بیشتری در ادای کلمات و بیان مقاصد ذهنی خود داشته باشید و به محضی که دانستید طرف مقابلتان اغراض پلیدی در وجود خود دارم گفتار خود را باوی قطع نمایید.

پینوشت:
1. سوره احزاب/ آیه 32

موضوع قفل شده است