افراط در دین و میزان و ملاک اعتدال

تب‌های اولیه

24 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

با نام و یاد دوست





سلام به شما پرسشگر گرامی

صحیح جمله ای که فرمودید، چنین است: «خیر الامور اوسطها».

رعایت تعادل و میانه روی، نه تنها در کارهای دینی، که در همه کارهای دنیایی هم مطلوب و عقلانی است؛ اینکه از جهت خوراک و پوشاک و درآمد و خرج و خرید و حرف زدن و تفریح کردن و خلاصه، همه کارهایی که در طول زندگی با آنها سر و کار داریم، اعتدال را رعایت کنیم و چیزی فراتر از قوای روحی و جسمی بر خود تحمیل نکنیم و از انجام مسؤولیت ها و تکلیف ها و وظیفه هایی هم که بر عهده مان است، چیزی فروگذاری ننماییم و با تنبلی و سستی کم کاری نکنیم، مسیر صحیحی است که هم از نظر عقل و هم از نظر نقل مورد تایید است.

کار جبری و فشار فوق طاقت، افراط و زیاده روی است، و تنبلی و سستی و از زیر مسؤولیت در رفتن هم تفریط و کوتاهی و کم کاری است. اولی از جهت جبر و فشاری که دارد، نیروی آدمی را تحلیل می برد و سرانجام او را عاجز و خسته و ناتوان نموده و از پا درمی آورد، و دومی هم از جهت انجام ندادن مسؤولیت ها و توجه نداشتن به تاثیرات مخرب آن، آدمی را منفور و مطرود و منزوی می نماید.

شاخصی که می توان در رعایت اعتدال به آن تکیه کرد، دو چیز است:

1- تعلیمات قرآن کریم
2- سیره اهل بیت (علیهم السلام)

رسول رحمت و مهربانی در حدیث متواتر ثقلین تصریح فرمود که: «مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي» (وسائل ‏الشيعة، ج 27، ص 34)؛
تا زمانی که به این دو ریسمان هدایت (یعنی قرآن و عترت) چنگ بزنید و در مسیر آنها قدم بردارید، هرگز دچار حیرت و سرگردانی نمی شوید و گرد گمراهی بر دامن شما نخواهد نشست.

مطابق فرمایش حق رسول رحمت و مهربانی، اگر تمام رفتار و گفتار و تمام ارکان زندگی مان را با این دو شاخص حق و اصیل، تطبیق دهیم و همواره و در هر لحظه، هر حرفی که می خواهیم بزنیم و هر کاری که می خواهیم بکنیم را مطابق تعلیمات آنان بسنجیم و با این شاخص دقیق، میزان نماییم، آنگاه اطمینان خواهیم داشت که در زندگی، مسیر درستی پیموده ایم و از خطر افراط و تفریط در امان مانده ایم.

برای همین است که خدای متعال در سوره احزاب، زندگانی پیامبر اسلام را به عنوان الگویی برتر و نمونه ای از سبک زندگی مطلوب، معرفی می کند و می فرماید:

لَقَدْ كانَ لَكُمْ في‏ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثيراً (احزاب/21)
يقيناً براى شما در [روش و رفتار] پيامبر خدا الگوى نيكويى است براى كسى كه همواره به خدا و روز قيامت اميد دارد و خدا را بسيار ياد مى‏ كند

یک مثال قرآنی در موضوع مورد بحث، رعایت اعتدال در مسأله انفاق است؛ قرآن کریم می فرماید:

وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى‏ عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً (اسراء/29)
هرگز دستت را بر گردنت زنجير مكن، (و ترك انفاق و بخشش منما) و بيش از حدّ (نيز) دست خود را مگشاى، تا مورد سرزنش قرار گيرى و از كار فرومانى‏

ببخشید من با عجله تایپ کردم و هم اون جمله و هم جمله بندیم مشکل داشت
ممنون بابت جواب کامل و قانع کننده ای که دادید...
فقط یه سوال دیگه اینکه این شاخص ها با زمان تغییر نمی کنند؟
مثلا : تو نوع پوشش
ما باید بگیم که پوشش حضرت زهرا یا امام علی تو اون زمان چطور بوده و به طور نسبی ما هم اون رو تو زمان حال به کار ببندیم؟اگر بخوایم این نسب برقرار باشه و وضع پوشش جامعه بد باشه باز هم مجازیم این کار رو انجام بدیم؟
من از پاسخ شما این طور برداشت کردم که در" اجرای" دستورات دینی افراط داریم ولی در خود" دین" نداریم. درسته؟

رقابت در امور دینی را چطور توجیه می کنید؟
امام سجاد که به عبادت زیاد مشهور بودند که مسلما افراط نمی کردند ؟!؟

[="arial"]

قلم بیدار;344532 نوشت:
سلام
ما اعتقاد داریم که اعتدال در همه چیز مطلوب است و "خیر العمور اوسطها"
حالا آیا ما چیزی با عنوان افراط در دین را چطور بررسی کنیم؟!
اصلا چیزی با عنوان افراط در دین داریم ؟
مگه نه این که دین ما همون اعتداله .... خوب یعنی افراط در اعتدال اشتباهه؟؟؟
این افراط مثلا تو پوشش و عبادت و ... احکام عملی فرض کنید و بی زحمت شاخص خودتون برای اعتدال مشخص کنید.
با تشکر فراوان

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علکیم

بله افراط و تفریط در دین وجود دارد

لطفا به این روایت از مولا امیرالمومنین - روحی فداه - توجه فرمایید :

[="blue"]وَ قَالَ ع لَا يُرَى الْجَاهِلُ إِلَّا مُفْرِطاً أَوْ مُفَرِّطاً.«1»

یعنی :جاهل دیده نمیشود مگر آنکه افراط یا تفریط می نماید [/]

پس یکی از علائم جاهل افراط و تفریط است

و راه پیدا کردن حد اعتدال در روایات معصومین - روحی لهم فداه - آمده است

[="blue"]سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ يَقُولُ: اتَّقُوا اللَّهَ وَ عَلَيْكُمْ بِالطَّاعَةِ لِأَئِمَّتِكُمْ، قُولُوا مَا يَقُولُونَ وَ اصْمُتُوا عَمَّا صَمَتُوا «2»

ابی بصیر - اعلی الله مقامه - از امام صادق - روحی فداه - نقل می کند که : شنیدم مولا فرمود :
تقوای الهی پیشه کنید و بر شما باد به طاعت امامانتان بگویید آنچه گفتند و از آنچه ساکت شدند شما نیز سکوت کنید [/]

[="blue"]قال امیرالمومنین خير الأعمال، اعتدال الخوف و الرّجاء«3»

و فرمود امیرالمومنین - روحی فداه - : بهترین کارها اعتدال برقرار کردن میان خوف و رجاء[/]

و

[="red"]پی نوشت[/]

1) بحار الأنوار (ط - بيروت) ج‏1 159

2)بحار الأنوار (ط - بيروت) ج‏47 162

3)الحياة / ترجمه احمد آرام ج‏1 729 [/]

استفاده ی خانم های عربی از پوشیه یا زیاد نماز خواندن و یا زیاد دعا کردن و یا روزه ی زیاد افراطه؟
یا تصور کنم باید بیایم این امور با همین امور در رفتار پیامبر و ائمه مقایسه کنیم!
خوب شاید در اون زمان استفاده از پوشیه تو جامعه مرسوم بوده و الان نیست!
به نظر شما افراط یعنی حدی که پیامبر و ائمه واردش نمی شدند؟
اگر اینطور باشه که خیلی امور الان هست که اون زمان نبوده و من این می دونم که شاخص من نباید جامعه باشه و دید جامعه پس در برابر این امور چه کنیم؟

سلام بر دوستان عزیز ملاک افراط و تفریط یه چیزه. آقا اگه ائمه س اون چیزو فرمودن پس نه افراطه نه تفریط، اگه نفرمودن یا افراطه یا تفریط.

مثلا نباید نشست در جای خانمی که تازه بلند شده چون حدیث داریم پس افراط نیست. افراط میشه کار اکتریمیست ها که اگه زنشونم بمیره پیش پزشک مرد نمیبرن در حالی که حرف اسلام مقدس خلاف اینه!

والسلام

قلم بیدار;344532 نوشت:
احکام عملی فرض کنید و بی زحمت شاخص خودتون برای اعتدال مشخص کنید.

سلام
خدای متعال اصول یک زندگی متعال دینی را به ما آموخت . داستانها و تعالیم قرآن کریم همه بیانگر ابعاد مختلف وجود انسانی است که باید با هم و متعادل رشد کنند و شکوفا گردند
از یکسو انسان تبعیت می کند عابدانه و از سوی دیگر اندیشه دارد عالمانه از یکسو عاطفه می ورزد عاشقانه و از سوی دیگر شمشیر می کشد برای درمان جسم بیمار جامعه شجاعانه وووو
معصومین ع و بخصوص نبی اکرم ص و علی ع الگوهای عملی کمالات انسانی هستند
نه تنها دین بلکه عرصه های مختلف زندگی هر فردی صحنه تکامل بخشیدن به استعدادهای متنوع انسان است اگر آن فرصتها را از دست ندهد
والله الموفق

[="Black"]سلام

نقل قول:
1-

شاخصی که می توان در رعایت اعتدال به آن تکیه کرد، دو چیز است:
تعلیمات قرآن کریم
2- سیره اهل بیت (علیهم السلام)

من چندین بار با تحقیق پیگیر جواب این مطلب بودم ولی در نهایت به جواب نرسیدم .

الان این موردی که شما گفتید برای من مبهمه

برای اینکه سیره امامان و پیامبر پر از کارهایی که بسیار از حد دینداری عادی جلوتره همین الان هم علما و عرفای بزرگ عملشون فراتر از باید ها و نباید هاست و خیلی سخت گیرانه مثلا هیچ وقت دنبال لذت های دنیوی نمیرن از نظر مالی به خودشون خیلی ست میگیرن و همش انفاق میکنن و .. حالا اگه کسی بخواد مثل اونها عمل کنه و از حد باید و نباید فراتر بره آخر افراط میشه یا نه ؟!:Gig:

اگه افراط نیست پس اصلا افراط چیه ؟! چون وقتی برای رقابت در امر دینی و بهتر بودن و اقدام به مستحبات مرزی نباشه و هر چه فرد فراتر از باید ها و نباید ها بره بهتره پس افراط چه معنی پیدا میکنه .

بهتره اینطوری بگم که حضرت فاطمه (س)و حضرت علی (ع) افطار خودشونم به صورت متوالی بخشیدن و این یه امر پسندیده بود شما این آیرو مطرح کردید :

[="Green"]وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى‏ عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً (اسراء/29)[/]

پس یعنی اگه الان فردی بتونه با وجود نیاز , با رضایت فقرا رو به خودش ترجیح بده این افراطه و یه کار ناپسند ؟!

یا اگه فردی میتونه و دوست داره کل شبو به عبادت بپردازه و جز کمی از اونو نخوابه این پسندیده نیست و افراطه ؟

یا اینکه در واقع افراط اینه که فرد کاریو انجام بده که فراتر از طاقتشه و با اون کار بهش ضرر میرسه پس اگه میدونه ضرری در فراتر انجام دادن باید ها و نباید ها برای خودش و دیگران نیست اون کار ایرادی نداره وافراط حساب نمیشه ؟

[/]

تنـــــها و دلتنگ;347395 نوشت:
من چندین بار با تحقیق پیگیر جواب این مطلب بودم ولی در نهایت به جواب نرسیدم . الان این موردی که شما گفتید برای من مبهمه برای اینکه سیره امامان و پیامبر پر از کارهایی که بسیار از حد دینداری عادی جلوتره همین الان هم علما و عرفای بزرگ عملشون فراتر از باید ها و نباید هاست و خیلی سخت گیرانه مثلا هیچ وقت دنبال لذت های دنیوی نمیرن از نظر مالی به خودشون خیلی ست میگیرن و همش انفاق میکنن و .. حالا اگه کسی بخواد مثل اونها عمل کنه و از حد باید و نباید فراتر بره آخر افراط میشه یا نه ؟! اگه افراط نیست پس اصلا افراط چیه ؟! چون وقتی برای رقابت در امر دینی و بهتر بودن و اقدام به مستحبات مرزی نباشه و هر چه فرد فراتر از باید ها و نباید ها بره بهتره پس افراط چه معنی پیدا میکنه . بهتره اینطوری بگم که حضرت فاطمه (س)و حضرت علی (ع) افطار خودشونم به صورت متوالی بخشیدن و این یه امر پسندیده بود شما این آیرو مطرح کردید : وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى‏ عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً (اسراء/29) پس یعنی اگه الان فردی بتونه با وجود نیاز , با رضایت فقرا رو به خودش ترجیح بده این افراطه و یه کار ناپسند ؟! یا اگه فردی میتونه و دوست داره کل شبو به عبادت بپردازه و جز کمی از اونو نخوابه این پسندیده نیست و افراطه ؟ یا اینکه در واقع افراط اینه که فرد کاریو انجام بده که فراتر از طاقتشه و با اون کار بهش ضرر میرسه پس اگه میدونه ضرری در فراتر انجام دادن باید ها و نباید ها برای خودش و دیگران نیست اون کار ایرادی نداره وافراط حساب نمیشه ؟

سلام
اگر انسان از صاحبدل عارفی دین را اخذ کند