جمع بندی استفاده از مهر در نماز به استناد کدام حدیث انجام می شود؟

تب‌های اولیه

30 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

حدیثی دیگر در نهی از سجده بر مصنوعات (جز در حالت ضرورت)

امام صادق(ع) فرموده است:و کلّ شی ءٍ یکون غذاء الانسان فی مطعمه أو مشربه أو ملبسه، فلاتجوز الصلاة علیه، ولاالسجود إلاّ ما کان من نبات الارض من غیر ثمر، قبل أن یصیر مغزولاً، فإذا صار غزلاً فلاتجوز الصلاة علیه إلاّ فی حال الضرورة؛

و هر چیزی که غذای انسان است، اعم از خوراکی، نوشیدنی و پوشیدنی، نماز و سجده بر آن صحیح نیست؛

مگر آنکه روییدنی از زمین و بی میوه باشد

و ریسیده نشده باشد؛ و اگر ریسیده باشد،

نماز بر آن جایز نیست جز در حال ضرورت

10. وسائل الشیعه، ج3، باب اوّل از ابواب «مایسجد علیه»، حدیث 11.

شروحیل;975416 نوشت:
با سلام

پس هیچ آیه و حدیثی در رابطه با استفاده از مهر ندارید

نتیجه این که استفاده از مهر حکمی سلیقه ای و شخصی است

نه دستور و سنت پیامبر(ص) و امامان معصوم(ع)...

باسلام سوالی داشتم از خدمت شما بنده برای راحت بودن به چادر نمازم دکمه دوختم ،کش و حالا باید دنبال حدیث روایت باشم که آیا این کار امکانش هست آیا آنها هم دکمه میدوختن یا نه عجب

با چرخ خیاطی دوختم شکل نیم داره دوختم پایین چادر رو هم زیگزال زدم الیاف پارچه هم مصنوعی هستش
باتشکر
یاحق

شروحیل;976042 نوشت:
حدیثی دیگر در نهی از سجده بر مصنوعات (جز در حالت ضرورت)

امام صادق(ع) فرموده است:و کلّ شی ءٍ یکون غذاء الانسان فی مطعمه أو مشربه أو ملبسه، فلاتجوز الصلاة علیه، ولاالسجود إلاّ ما کان من نبات الارض من غیر ثمر، قبل أن یصیر مغزولاً، فإذا صار غزلاً فلاتجوز الصلاة علیه إلاّ فی حال الضرورة؛

و هر چیزی که غذای انسان است، اعم از خوراکی، نوشیدنی و پوشیدنی، نماز و سجده بر آن صحیح نیست؛

مگر آنکه روییدنی از زمین و بی میوه باشد

و ریسیده نشده باشد؛ و اگر ریسیده باشد،

نماز بر آن جایز نیست جز در حال ضرورت

10. وسائل الشیعه، ج3، باب اوّل از ابواب «مایسجد علیه»، حدیث 11.

سلام
این جواب سوال من بود؟
گفته بودم حدیثی بیاورید که پیامبر(ص) یا امامان (ع) خاک رو در دستمالی می پیچیدند و به همراه داشتند.
اگر هم جواب من نبود، منظورتون از قرمز کردن قسمت ریسیده نباشد چیه؟ می خواید بگید درست کردن مهر هم حالتی از ریسیدنه؟

شروحیل;976042 نوشت:
حدیثی دیگر در نهی از سجده بر مصنوعات (جز در حالت ضرورت)

امام صادق(ع) فرموده است:و کلّ شی ءٍ یکون غذاء الانسان فی مطعمه أو مشربه أو ملبسه، فلاتجوز الصلاة علیه، ولاالسجود إلاّ ما کان من نبات الارض من غیر ثمر، قبل أن یصیر مغزولاً، فإذا صار غزلاً فلاتجوز الصلاة علیه إلاّ فی حال الضرورة؛
و هر چیزی که غذای انسان است، اعم از خوراکی، نوشیدنی و پوشیدنی، نماز و سجده بر آن صحیح نیست؛
مگر آنکه روییدنی از زمین و بی میوه باشد
و ریسیده نشده باشد؛ و اگر ریسیده باشد،
نماز بر آن جایز نیست جز در حال ضرورت

10. وسائل الشیعه، ج3، باب اوّل از ابواب «مایسجد علیه»، حدیث 11.

[=&amp]با سلام و عرض ادب[/]

[=&amp]این خبر ارتباطی با استشهاد شما ندارد.[/][=&amp]

[/][=&amp]اولا مصدر این روایت کتاب «تحف العقول» بوده که در سند آن بحث است؛ ثانیا سند این روایت مرسل است و قابل استناد و فتوا نیست؛[1] لذا برخی از فقها این روایت را به عنوان شاهد ذکر نموده و برخی دیگر به واسطه ی ارسال روایت، آنرا حتی صالح برای شاهد و اعتبار نیز نمی دانند.[/][=&amp]
[/]

[=&amp]متن خبر چنین است که از امام صادق(علیه السلام) نقل شده که فرمودند:[/][=&amp]
[/]
«...و هر چه غذاى انسان است در خوراك و نوشيدنى يا پوشاك، نماز خواندن و سجده كردن بر آن جايز نيست مگر از گياهان بدون ميوه زمين پيش از آن‏كه رشته و بافته شود، پس وقتى كه رشته شد، نماز خواندن بر آن جايز نيست مگر در حال ناچارى».[=&amp]

[/][=&amp]بر اساس این خبر سجده بر گیاهان بدون میوه تا زمانی که رشته و بافته نشده باشند جایز است و پس از آن جایز نیست.

[/][=&amp] به عنوان مثال سجده بر پنبه و کتان تا قبل از بافته شدن جایز و پس از بافته شدن جایز نیست. که بر اساس این روایت کسی فتوا نمی دهد؛ زیرا سجده در حال اختیار بر این امور جایز نیست.

[/][=&amp]اما اینکه از این روایت عنوانی کلی را استخراج نموده و تعمیم دادید که هر چه دست ساز باشد سجده ی بر آن جایز نیست برداشتی غلط بوده؛ زیرا موضوع این روایت که حکم مبتنی بر آن است: [/][=&amp]«كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَكُونُ غِذَاءَ الْإِنْسَانِ فِي مَطْعَمِهِ أَوْ مَشْرَبِهِ أَوْ مَلْبَسَهُ» [/][=&amp]است، از چه زمانی خاک این ویژگی را پیدا نموده که غذا و لباس انسان شده که داخل در این روایت ضعیف باشد. (فافهم).

[/][=&amp]البته گویا فراموش نمودید که در مورد حصیر گفته شد: پیامبر(صلی الله علیه وآله) بر حصیر که بافته ی دست است سجده می کردند.[/][=&amp]

[/]برادر عزیز کار شما استنباط مباحث فقهی و فتوا نیست؛ وظیفه ی شما رجوع به فتوای فقیه است.[=&amp]

موفق باشید.[/]


[/HR] [=&amp][1][/][=&amp] . [/][=&amp]الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ شُعْبَةَ فِي تُحَفِ الْعُقُولِ عَنِ الصَّادِقِ علیه السلام فِي حَدِيثٍ قَالَ: وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَكُونُ غِذَاءَ الْإِنْسَانِ فِي مَطْعَمِهِ أَوْ مَشْرَبِهِ أَوْ مَلْبَسَهُ فَلَا تَجُوزُ الصَّلَاةُ عَلَيْهِ وَ لَا السُّجُودُ إِلَّا مَا كَانَ مِنْ نَبَاتِ الْأَرْضِ مِنْ غَيْرِ ثَمَرٍ قَبْلَ أَنْ يَصِيرَ مَغْزُولًا فَإِذَا صَارَ غَزْلًا فَلَا تَجُوزُ الصَّلَاةُ عَلَيْهِ إِلَّا فِي حَالِ ضَرُورَةٍ.[/]

صدرا;976059 نوشت:
[=&amp]با سلام و عرض ادب[/]

[=&amp]این خبر ارتباطی با استشهاد شما ندارد.[/][=&amp]

[/]

[=&amp]اولا مصدر این روایت کتاب «تحف العقول» بوده که در سند آن بحث است؛ ثانیا سند این روایت مرسل است و قابل استناد و فتوا نیست؛[1] لذا برخی از فقها این روایت را به عنوان شاهد ذکر نموده و برخی دیگر به واسطه ی ارسال روایت، آنرا حتی صالح برای شاهد و اعتبار نیز نمی دانند.[/][=&amp]
[/]

[=&amp]متن خبر چنین است که از امام صادق(علیه السلام) نقل شده که فرمودند:[/][=&amp]
[/]
«...و هر چه غذاى انسان است در خوراك و نوشيدنى يا پوشاك، نماز خواندن و سجده كردن بر آن جايز نيست مگر از گياهان بدون ميوه زمين پيش از آن‏كه رشته و بافته شود، پس وقتى كه رشته شد، نماز خواندن بر آن جايز نيست مگر در حال ناچارى».[=&amp]

[/]

[=&amp]بر اساس این خبر سجده بر گیاهان بدون میوه تا زمانی که رشته و بافته نشده باشند جایز است و پس از آن جایز نیست.

[/]

[=&amp] به عنوان مثال سجده بر پنبه و کتان تا قبل از بافته شدن جایز و پس از بافته شدن جایز نیست. که بر اساس این روایت کسی فتوا نمی دهد؛ زیرا سجده در حال اختیار بر این امور جایز نیست.

[/]

[=&amp]اما اینکه از این روایت عنوانی کلی را استخراج نموده و تعمیم دادید که هر چه دست ساز باشد سجده ی بر آن جایز نیست برداشتی غلط بوده؛ زیرا موضوع این روایت که حکم مبتنی بر آن است: [/][=&amp]«كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَكُونُ غِذَاءَ الْإِنْسَانِ فِي مَطْعَمِهِ أَوْ مَشْرَبِهِ أَوْ مَلْبَسَهُ» [/][=&amp]است، از چه زمانی خاک این ویژگی را پیدا نموده که غذا و لباس انسان شده که داخل در این روایت ضعیف باشد. (فافهم).

[/]

[=&amp]البته گویا فراموش نمودید که در مورد حصیر گفته شد: پیامبر(صلی الله علیه وآله) بر حصیر که بافته ی دست است سجده می کردند.[/][=&amp]

[/]

برادر عزیز کار شما استنباط مباحث فقهی و فتوا نیست؛ وظیفه ی شما رجوع به فتوای فقیه است.
[=&amp]

موفق باشید.[/]



[/HR] [=&amp][1][/][=&amp] . [/][=&amp]الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ شُعْبَةَ فِي تُحَفِ الْعُقُولِ عَنِ الصَّادِقِ علیه السلام فِي حَدِيثٍ قَالَ: وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَكُونُ غِذَاءَ الْإِنْسَانِ فِي مَطْعَمِهِ أَوْ مَشْرَبِهِ أَوْ مَلْبَسَهُ فَلَا تَجُوزُ الصَّلَاةُ عَلَيْهِ وَ لَا السُّجُودُ إِلَّا مَا كَانَ مِنْ نَبَاتِ الْأَرْضِ مِنْ غَيْرِ ثَمَرٍ قَبْلَ أَنْ يَصِيرَ مَغْزُولًا فَإِذَا صَارَ غَزْلًا فَلَا تَجُوزُ الصَّلَاةُ عَلَيْهِ إِلَّا فِي حَالِ ضَرُورَةٍ.[/]

با سلام

شما نمی توانید کسی را اجبار به هر ان چه خود انجام می دهید کنید

جایی پیشرفت را دلیل اعمال خود میدانید

جایی دیگر بالعکس فتوا می دهید

هر چه مطابق سلیقه شما و مخالف سلیقه مخالفانتان باشد صحیح است

و هر چه مخالف سلیقه شما هر چند سنت رسول خدا (ص) باشد اشتباه است

خداوند میان ما داوری خواهد کرد

«لاخیر فی من لا یتفقه من اصحابنا یا بشیر ان الرجل منکم اذا لم یستغن بفقهه احتاج الیهم فاذا احتاج الیهم ادخلوه فی باب ضلالتهم و هو یعلم » ;

خیری نیست در آن گروه از اصحاب ما که تفقه در دین نمی کنند. ای بشیر! اگر یکی از شما به مسایل دینی اش آشنا نباشد به دیگران محتاج می شود و زمانی که به آن ها نیازمندشد آن ها ناخواسته او را در وادی گمراهی خود وارد می سازند.

درپناه حق

الرحیل;976051 نوشت:
سلام
منظورتون از قرمز کردن قسمت ریسیده نباشد چیه؟ می خواید بگید درست کردن مهر هم حالتی از ریسیدنه؟

سلام

ریسیدن یعنی صنعتی کردن

چه خاک باشه چه اون چه از خاک روییده

شروحیل;976074 نوشت:
سلام

ریسیدن یعنی صنعتی کردن

چه خاک باشه چه اون چه از خاک روییده

سلام علیکم

از چه زمانی خاک ریسیده شده؟

کمی تامل و فکر نیز خوب است. این تفقه نیست این به بی راهه رفتن است.

البته در روایات جواز سجده بر کاغذ که مصنوع هست وجود دارد:

[=&amp]داود بن أبى زيد عريضه‏ اى به امام هادى عليه السلام نوشت و از آن حضرت پرسيد: كاغذهائى كه چيزى بر آن نوشته باشند آيا سجده كردن بر آنها جايز است؟[/]

[=&amp]آن حضرت در پاسخ نوشت: جايز است.[/]

[=&amp]وَ سَأَلَ دَاوُدُ بْنُ أَبِي زَيْدٍ أَبَا الْحَسَنِ الثَّالِثَ ع‏[/][=&amp] عَنِ الْقَرَاطِيسِ وَ الْكَوَاغِذِ الْمَكْتُوبَةِ عَلَيْهَا هَلْ يَجُوزُ عَلَيْهَا السُّجُودُ فَكَتَبَ يَجُوز.

من لا یحضر، ج1، ص270. [/]

الرحیل;975953 نوشت:
سلام علیکم
امکانش هست این احادیث رو بیان کنید؟

[=&amp]با سلام و عرض ادب[/]

[=&amp]این روایت را ما در پاسخ اول ذکر نمودیم:

[/] [=&amp]الحر العاملی،‌ وسائل الشيعة، ج5، ص365، ح6806: ‌بَابُ اسْتِحْبَابِ السُّجُودِ عَلَى تُرْبَةِ الْحُسَيْنِ علیه السلام أَوْ لَوْحٍ مِنْهَا. [/] [=&amp]«مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ فِي الْمِصْبَاحِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: كَانَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام خَرِيطَةُ دِيبَاجٍ صَفْرَاءُ- فِيهَا تُرْبَةُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام فَكَانَ إِذَا حَضَرَتْهُ الصَّلَاةُ- صَبَّهُ عَلَى سَجَّادَتِهِ وَ سَجَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ علیه السلام- إِنَّ السُّجُودَ عَلَى تُرْبَةِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام- يَخْرِقُ الْحُجُبَ السَّبْعَ».[/]

[=&amp]امام صادق علیه السلام کیسه ای از دیباج زرد رنگ داشتند که در آن تربت امام حسین(علیه السلام) بود که آنحضرت به هنگام نماز آن تربت را در موضع سجودشان می ریختند و بر آن سجده می کردند و می فرمودند سجده بر تربت امام حسین علیه السلام حجاب های هفتگانه را از بین می برد.[/]

[=&amp]منتهی چنین روایتی نفی جواز از مصادیق دیگر را نمی کند و خصوصیت خاک به اینکه به همان صورت اولی بوده و یا اینکه با آب تبدیل به گل شده و سفت شده باشد دخلی در استحباب ندارد.

[/] [=&amp]موفق باشید.[/]


سؤال: سجده ی بر مهر به هنگام نماز به استناد چه روایتی صورت می پذیرد؟
جواب:
دستور قرآن و سنت بر آن است که نمازگزار به هنگام سجده می بایست بر زمین پاک سجده کند؛
[1] لذا سجده ی بر مهر از باب تسهیل در سجده ی صحیح بوده؛ زیرا مهر حقیقتی جدای از خاک نداشته و شکل ظاهری آن موجب تغییر ماهیت آن نشده؛ بنابراین اساسا چنین امری نیاز به دلیل خاص نداشته و مهر مصداق حقیقی خاک بوده که نمازگزار به هنگام سجده و با قرار دادن سر خویش بر آن، به شکل قطع تکلیف وجوبی خویش در این ناحیه را بجای آورده است.

توضیح: به هنگام سجده باید بر زمين و چيزهاى غير خوراكى كه از زمين مى‌رويد، مانند چوب و برگ درختان سجده كرد. همچنین سجده بر چيزهاى خوراكى و پوشاكى صحيح نيست و نيز سجده كردن بر چيزهاى معدنى مانند طلا و نقره و عقيق و فيروزه باطل است؛ اما سجده كردن بر سنگهاى معدنى مانند سنگ مرمر و سنگهاى سياه اشكال ندارد».[2] علاوه بر اینکه چيزى كه بر آن سجده مى‌شود بايد پاک باشد؛ لذا سجده ی بر چیز نجس صحیح نمی باشد.
با توجه به این نکته اهتمام شيعه بر آن است كه محل سجده می بایست از خاكِ پاك بوده؛ لذا فرقى نمى‌كند كه آن خاك از چه زمين و جايى باشد؛ هر چند که بر اساس روایات اهل بیت (علیهم السلام) سجده بر تربت کربلا افضل از هر خاکی است.[3]
بنابراین التزام و تقيّد شیعه به مُهر، از آن روست که چنین امری اولا موجب سهولت در ادای نماز صحیح در شرایط و مکانهای مختلف است و دیگر آنکه با سجده ی بر مهر اطمینان از طهارت محل سجده نیز حاصل شده؛ بنابراین هیئت و شکل مهر برای شیعه موضوعیت نداشته؛ بلکه با حصول آن یکی از شرایط صحت سجده محقق شده است.
چنین التزامی در سیره ی ائمه (علیهم السلام) نیز مشاهده می گردد، همچنان که در روایتی آمده است: «امام صادق (علیه السلام)کیسه ای (کوچک) از دیباج زرد رنگ داشت که در آن تربت امام حسین (علیه السلام) بود که آنحضرت به هنگام نماز آن تربت را در موضع سجودشان ریخته و بر آن سجده می کردند».[4]
اینکه از چه زمانی مهر برای نماز تهیه شده اطلاع دقیقی در مورد آن نیست؛ هر چند که ظاهر روایتی بیانگر آن است که در زمان غیبت صغری چنین امری وجود داشته، چنانکه مرحوم طبرسی در کتاب احتجاج از «محمّد بن عبد اللّه بن جعفر حميرى» از امام زمان- عجّل اللّه تعالى فرجه- روايت مى‌كند و مى‌گويد: نامه‌اى خدمت آن بزرگوار نوشته و در مورد فضيلت سجده بر لوحى كه از خاك قبر ساخته شده است از حضرتش سؤال كرده كه آيا چنين كارى فضيلت دارد؟ و حضرت پاسخ فرمودند: «اين عمل جايز بوده و فضيلت دارد».[5] که در این روایت سخن از لوحی است که از تربت امام حسین (علیه السلام) ساخته شده است.
نظیر چنین امری در عملکرد برخی تابعین همچون «مسروق بن اجدع» از اصحاب «ابن مسعود» مشاهده می گردد که وی به هنگام مسافرت دریایی با خود خشتی برای سجده به همراه داشته است.[6]

پی نوشت:
[1] . چنانکه قرآن کریم در بیان نحوه ی انجام تیمم می فرماید: (فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً) به خاكى پاك تيمّم كنيد. (النساء،‌ آیه: 44)؛ و در سنت قطعیه نیز وارد شده که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) فرمودند: «جُعِلَتْ‏ لِي الْأَرْضُ مَسْجِدًا، وَطَهُورًا»، زمین برای من سجدگاه و مایه ی پاکیزگی قرار داده شده است. (الکلینی، الکافی، ج3، ص48، موسسه علمی فرهنگی دارالحدیث؛ البخاری، صحیح البخاری، ج1، ص232، ح311، لجنة احیاء کتب السنة_مصر).
[2] ر.ک: امام خمینی، توضیح المسائل، مساله ی: 1076.
[3] .
الحر العاملی، وسائل الشيعة، بَابُ اسْتِحْبَابِ السُّجُودِ عَلَى تُرْبَةِ الْحُسَيْنِ علیه السلام أَوْ لَوْحٍ مِنْهَا، ج‏5، ص: 366، مؤسسة آل البیت: «محمد بن علي بن الحسين قال: قال الصادق (علیه السلام) السجود على طين قبر الحسين (علیه السلام)- ينور إلى الأرضين السبعة و من كانت معه سبحة من طين قبر الحسين (علیه السلام) كتب مسبحا و إن لم يسبح بها».
[4] . همان، ص366، ح6808: «مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ فِي الْمِصْبَاحِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: كَانَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام خَرِيطَةُ دِيبَاجٍ صَفْرَاءُ- فِيهَا تُرْبَةُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام فَكَانَ إِذَا حَضَرَتْهُ الصَّلَاةُ- صَبَّهُ عَلَى سَجَّادَتِهِ وَ سَجَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ علیه السلام- إِنَّ السُّجُودَ عَلَى تُرْبَةِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام- يَخْرِقُ الْحُجُبَ السَّبْعَ». امام صادق (علیه السلام) کیسه ای از دیباج زرد رنگ داشتند که در آن تربت امام حسین (علیه السلام) بود که آنحضرت به هنگام نماز آن تربت را در موضع سجودشان ریخته و بر آن سجده می کردند و می فرمودند سجده بر تربت امام حسین (علیه السلام) حجاب های هفتگانه را از بین می برد.
[5] . همان، ح6807: «أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ الطَّبْرِسِيُّ فِي الْإِحْتِجَاجِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيِّ عَنْ صَاحِبِ الزَّمَانِ علیه السلام أَنَّهُ كَتَبَ إِلَيْهِ يَسْأَلُهُ عَنِ السَّجْدَةِ- عَلَى لَوْحٍ مِنْ طِينِ الْقَبْرِ هَلْ فِيهِ فَضْلٌ- فَأَجَابَ علیه السلام يَجُوزُ ذَلِكَ وَ فِيهِ الْفَضْلُ».
[6] . ابن سعد،‌ الطبقات الکبری، ج6، ص79، دار صادر - بيروت: «حدثنا محمد قال كان مسروق إذا خرج يخرج بلبنة يسجد عليها في السفينة».

موضوع قفل شده است