جمع بندی احادیث کراهت متعه

تب‌های اولیه

41 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
احادیث کراهت متعه

احادیث کراهت متعه به همراه منابع و سند

1)

عن‏ علىّ بن يقطين‏ قال سألت أبا الحسن موسى عليه السلام عن المتعة فقال وما أنت وذاك فقد أغناك اللَّه عنها قلت إنّما أردت أن أعلمها فقال هى فى كتاب علىّ عليه السلام فقلت نزيدها وتزداد فقال وهل يطيبه إلّاذاك. نوادر أحمد بن محمّد 87: سمعت ابن أبى عمير عن علىّ بن يقطين قال سألت أبا الحسن عليه السلام عن المتعة قال وما أنت وذاك وقد أغناك اللَّه عنها قلت إنّما أردت أن أعلمها قال فى كتاب علىّ عليه السلام قد تزيدها وتزداد فقال وهل يطيبه إلّاذاك.

على بن يقطين گويد: «از امام كاظم عليه السلام درباره متعه پرسيدم، حضرت فرمود: تو با متعه چه كار دارى با اينكه خداوند تو را از آن بى نياز كرده است؟ گفتم: تنها مى‏خواهم با متعه آشنا شوم. حضرت فرمود: متعه در كتاب امير مؤمنان على عليه السلام است. گفتم: ما مهر زن را زياد مى‏كنيم و او بر مدت مى‏افزايد. امام فرمود: مگر خوبى متعه جز به اين است؟»

سند: صحیح

منابع: نوادر ج 1 ص 87، کافی ج 5 ص 452، رساله المتعه ج 1 ص 14، خلاصه الایجاز فی المتعه ج 1 ص 57، الوافی ج 21 ص 347، وسائل الشیعه ج 21 ص 22، بحار الانوار ج 100 ص 318، مرآه العقول ج 20 ص 232، مستدرک الوسائل ج 14 ص 455، جامع احادیث شیعه ج 26 ص 108.

2)

الفتح بن يزيد قال سألت أبا الحسن عليه السلام عن المتعة فقال هى حلال مباح مطلق لمن لم يغنه اللَّه بالتّزويج فليستعفف بالمتعة فإن استغنى عنها بالتزويج فهى مباح له إذا غاب عنها.


فتح بن يزيد گويد: «از امام كاظم عليه السلام درباره متعه پرسيدم. امام فرمود: متعه حلال، مباح و آزاد است براى فردى كه خداوند او را با ازدواج دائم بى نياز از متعه نكرده باشد چنين كسى با متعه كردن عفّت و پاكدامنى خويش را حفظ كند.

و اما اگر با ازدواج دائم از متعه بى نياز است پس متعه در صورتى كه از همسرش دور باشد بر او جايز است.»

سند حدیث: ضعیف

منابع: کافی ج 5 ص 452، وافی ج 21 ص 347، وسائل الشیعه ج 21 ص 22، مرآه العقول ج 20 ص 233، جامع احادیث الشیعه ج 26 ص 110.

3)

عن‏ عبداللَّه بن سنان‏ قال سألت أبا عبداللَّه عليه السلام عن المتعة فقال لا تدنّس (1) نفسك بها.
1) دنس عرضه أو ثوبه أو خلقه: تلطّخ بمكروه أو قبيح المنجد.

عبداللَّه بن سنان گويد: «از امام صادق عليه السلام درباره متعه پرسيدم. حضرت فرمود: خودت را با متعه آلوده مساز.»

سند حدیث: صحیح

منابع: نوادر ج 1 ص 87، بحارالانوار ج 100 ص 318، مستدرک الوسائل ج 14 ص 455، جامع احادیث الشیعه ج 26 ص 110.

4)

المفضّل بن عمر قال سمعت أبا عبداللَّه عليه السلام يقول فى المتعة، دعوها أما يستحى أحدكم أن يرى فى موضع العورة فيحمل ذلك على صالحى اخوانه وأصحابه‏

مفضل بن عمر گويد: «شنيدم امام صادق عليه السلام درباره متعه مى‏فرمود: متعه كردن را رها كنيد آيا شما از اينكه در جايى كه پسنديده نيست ديده شويد شرم نمى‏كنيد و اين كار عليه برادران و ياران تان تمام شود (و به آنان آسيبى برسانند)»

سند حدیث: بسیار اختلافی- صحیح

منابع: کافی ج 5 ص 453، رساله متعه ج 1 ص 14، خلاصه الایجاز فی المتعه ج 1 ص 57، وافی ج 21 ص 348، وسائل الشیعه ج 21 ص 22، بحارالانوار ج 100 ص 311، مرآه العقول ج 20 ص 233، مستدرک الوسائل ج 14 ص 455، جامع احادیث الشیعه ج 26 ص 110،

5)

محمد بن الحسن بن شمّون‏ قال كتب أبوالحسن عليه السلام إلى بعض مواليه لا تلحّوا على المتعة إنّما عليكم إقامة السنّة فلا تشتغلوا بها عن فرشكم وحرائركم فيكفرن ويتبرّين ويدعين على الآمر بذلك ويلعنونا.

محمّد بن حسن بن شمّون گويد: «امام موسى بن جعفر عليه السلام براى بعضى از مواليان و دوستان خويش نوشتند: در متعه كردن اصرار نورزيد چون تنها تكليف شما برپاداشتن سنت است (اصل انجام متعه) بنابراين با متعه از زنان و همسران آزاد خود غافل نشويد كه در نتيجه زنان‏تان كافر شوند (جملاتى بگويند كه كفرآميز است) و بيزارى جويند و بر كسى كه دستور متعه را داده نفرين كنند و ما را لعنت نمايند.»

سند حدیث: ضعیف

منابع: کافی ج 5 ص 453، رساله متعه ج 1 ص 14، خلاصه الایجاز فی المتعه ج 1 ص 57، وافی ج 21 ص 347، وسائل الشیعه ج 21 ص 23، بحار الانوار ج 100 ص 310، مرآه العقول ج 20 ص 233، مستدرک الوسائل ج 14 ص 455، جامع احادیث الشیعه ج 26 ص 110.

6)

ّ أبا عبداللَّه عليه السلام قال لأصحابه هبوا لى المتعة فى الحرمين وذلك أ نّكم تكثرون الدّخول علىّ فلا آمن من أن تؤخذوا فيقال هؤلاء من أصحاب جعفر، قال جماعة من أصحابنا العلّة فى نهى أبى عبداللَّه عليه السلام عنها فى الحرمين‏

انّ أبان بن تغلب كان أحد رجال أبى عبداللَّه عليه السلام والمروىّ عنهم فتزوّج امرأةً بمكّة وكان كثير المال فخدعته المرأة حتّى‏ أدخلته صندوقاً لها ثمّ بعثت إلى الحمّالين فحملوه إلى باب الصّفا ثمّ قالوا يا أبان هذا باب الصّفا انّا نريد أن ننادى عليك هذا أبان بن تغلب يريد أن يفجر بامرأة فافتدى نفسه بعشرة آلاف درهم فبلغ ذلك أبا عبداللَّه عليه السلام فقال لهم هبوها لى فى الحرمين.



امام صادق عليه السلام به يارانش فرمود: «به من ببخشيد متعه كردن در مكه و مدينه را و اين بدان جهت است كه شما بسيار نزد من مى‏آييد و من در امان نيستم از اين كه شما را بگيرند و گفته شود كه اينان از اصحاب جعفر بن ‏محمّد هستند.

دسته‏اى از ياران‏مان گفته‏اند علت نهى امام صادق عليه السلام از متعه در حرم مكه و مدينه اين است كه ابان بن تغلب يكى از مردان وابسته به امام صادق عليه السلام و از كسانى بود كه از آنان روايت نقل مى‏كرد، او زنى را در مكه گرفت و ابان بسيار ثروتمند بود. زن او را فريب داد تا آن كه او را در داخل صندوقى كه داشت، قرارداد سپس فرستاد تا حمّال‏ها آمدند و صندوق را لب در صفا بردند. سپس گفتند: اى ابان! اين باب الصفا است ما مى‏خواهيم فرياد بزنيم كه اين ابان بن تغلب مى‏خواسته با زنى زنا كند و ابان مجبور شد كه با دادن ده هزار درهم خودش را آزاد سازد.

اين به امام صادق عليه السلام رسيد و به يارانش فرمود: متعه كردن در مكه و مدينه را به من ببخشيد.»

سند حدیث: ضعیف


منابع: رساله المتعه ج 1 ص 15، خلاصه الایجاز فی المتعه ج 1 ص 58، بحارالانوار ج 100 ص 311، مستدرک الوسائل ج 14 ص 456، جامع احادیث الشیعه ج 26 ص 110.

7)

عن‏ عمار قال قال أبو عبداللَّه عليه السلام لى ولسليمان بن خالد قد حرّمت عليكما المتعة من قبلى مادمتما بالمدينة لأنّكما تكثران الدّخول علىّ فأخاف أن تؤخذا فيقال هؤلاء أصحاب جعفر.

عمار گويد: «امام صادق عليه السلام به من و سليمان بن خالد فرمود: من از طرف خودم متعه كردن را تا زمانى كه در مدينه هستيد بر شما ممنوع كردم چون شما بسيار نزد من مى‏آييد و من مى‏ترسم كه شما را بگيرند و گفته شود كه اينان ياران جعفر بن محمد هستند.»


سند حدیث: اختلافی- موثق

منابع: کافی ج 5 ص 467، رساله متعه ج 1 ص 15، خلاصه الایجاز فی المتعه ج 1 ص 59، وافی ج 21 ص 363، وسائل الشیعه ج 21 ص 23، بحارالانوار ج 100 ص 311، مرآه العقول ج 20 ص 258، جامع احادیث الشیعه ج 26 ص 112.


و روی اصحابنا من غیر واحد عن أبى عبداللَّه عليه السلام أ نّه قال لإسماعيل الجعفىّ ولعمّار السّاباطى حرّمت عليكما المتعة ما دمتما تدخلان علىّ ذلك لأنّى أخاف أن تؤخذا وتضربا وتشهرا فيقال هؤلاء أصحاب جعفر.

امام صادق عليه السلام به اسماعيل جعفى و عمار ساباطى فرمود: «من متعه كردن را بر شما تا زمانى كه بر من وارد مى‏شويد ممنوع نمودم چون مى‏ترسم شما را بگيرند و بزنند و به بدى مشهورتان كنند و گفته شود كه اينان ياران جعفر بن محمدند.»


منابع: رساله متعه ج 1 ص 15، خلاصه الایجاز فی المتعه ج 1 ص 58، بحارالانوار ج 100 ص 311، مستدرک الوسائل ج 14 ص 456، جامع احادیث الشیعه ج 26 ص 112.


سلام علیکم

کارشناس گرامی آیا حدیث دیگری در کتب روایی در مورد کراهت متعه وجود دارد؟

ضمنا اگر در پستها اشکالی هست تصحیح کنید.

متشکرم
یا علی

سلام

متعه کردن معنیش چیه ؟

با نام و یاد دوست


کارشناس بحث: استاد پیام

در روايتي از امام رضا داريم كه حضرت يكي از ياران خود راكه با وجود همسر دايم و بدون نياز به اختيار زوجه اقدام به متعه نموده بود توبيخ نمودند و فرمودند كه متعه براي كسي است كه دسترسي به زوجه ي دايم ندارد نه تو. جديدا روايتي ديدم كه فردي نزد امام صادق آمد. فرمودند كه آيا متعه ميكني؟ گفت: خير چون با همسر دايمي ام زياد رابطه دارم و نيازي ندارم. فرمودند كه دوست دارم متعه كني و اين سنت را انجام دهي. آيا اين ها تناقض نيست؟ 2. در روايتي داريم كه معصوم فرمودند كه بر متعه تاكيد زياد بر انجام نداشته باشيد تا طوري نشود كه ما را لعنت كنند. اما جديدا روايتي را ديدم كه امام علي فرموده بودند كه آيا لذت متعه جز به فراواني آن است؟ لطفا توضيح دهيد. 3. نظر شيعه درباره انجام متعه براي مردي كه همسر دايم دارد، چيست؟ در این که ازدواج موقت سنت پیامبر است و امری مباح بلکه مستحب است جای تردید نیست ازدواج موقت جایز است حتی برای کسی که همسر دایم دارد , واما معدود روایاتی که در آن به گونه ای از ازدواج موقت نهی شده است یا به جهت شرایط تقیه بوده ویا کراهت انرا برای افرادی خاص ثابت میکند از جمله مواردی که ازدواج موقت مکروه است ودر روایت هم مورد نهی واقع شده موردی است که فرد همسر دارد و نیاز جنسیش هم برطرف میشود واز سوی دیگر همسرش هم نیاز جنسی به او دارد و او ازدواج موقت میکند و با این عملش موجب میشود همسرش به دستورات دینی بد بین شود ویا احیانا امامان معصوم که متعه را جایز شمرده اند مورد لعنت ونفرین قرار دهد این مضمون در روایتی از امام رضا علیه السلام امده است که حضرت میفرماید بر متعه اصرار نورزید بر شما است که سنت را به پا دارید نه اینکهاز زنان خودتان باز بمانید {به حقوق آنان رسیدگی نکنید }ودر نتیجه موجب کفروتبری آنان از ما شوید وموجب شوید که آنان لعن ونفرين کنند دستور دهنده به متعه را .
همچنین از برخی روایات استفاده میشود که متعه در صورت بی نیازی ویا در موردی که موجب فساد ویا عیب گرفتن بر شیعه شود مکروه است . واما روایاتی که در آن دستور به متعه داده شده حتی در صورت استغنا ی از ان به جهت تاکید بر مساله متعه بوده که سنت پیامبر به فراموشی سپرده نشود ویا احیانا تبدیل به عملی زشت ویا بدعت نشود , چون در جامعه اهل سنت این عمل حرام شمرده میشده وشیعیان نیز به جهت شرایط تقیه آنرا انجام نمیداده اند واین روند کم کم موجب به فراموشی سپرده شدن این سنت میشده به همین جهت تشویق زیاد به انجام آن در هر شرایطی حتی در صورت استغنای از ان شده است .
بنا بر این ازدواج موقت فی حد نفسه حتی برای کسی که همسر دارد به جز در مواردی که در فوق اشاره شد جایز است به ویژه در شرایطی که موجب رسیدگی به خانواده ای بی سرپرست نیز باشد .( وسائل الشیعه 21/22-23)

موضوع قفل شده است